Apocalipse 18
Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs NTLH
1 Mi̱ tho'a̱ te dá̱ nu̱gä p'ʉya, ma̱høndá̱ nu̱gä ma̱n'na ra̱ anxɛ bí 'yɛ̱ ma̱hɛ̱ts'i̱. Di̱ nɛ̱qui̱ ngue xa̱ndø nzaqui, asta̱ gä ra̱ xi̱mhäi di yot'a̱ te gui yoxni̱.
1 Depois disso vi outro anjo descendo do céu. Ele tinha um grande poder, e o seu brilho iluminava toda a terra.
2 Pɛ ra̱ ndøts'ɛdi ga̱ mafi, i ɛ̱na̱:
2 E gritava com voz forte: — Caiu! Caiu a grande Babilônia ! Agora quem vive ali são os demônios e todos os espíritos imundos. Todos os tipos de aves e feras imundas e nojentas vivem nela.
3 Porque gätho yø ja̱'i̱ 'bʉ'a̱ nxi̱mhäi xa̱ i̱ti̱bi ra̱ vino jap'ʉ ngue'a̱ rá̱ 'yots'om'mäi ga̱ 'yo. Nu̱'ʉ yø da̱st'abi 'bʉi rá̱ ngʉni̱ nxi̱mhäi, gä yø 'yots'om'mäi, porque øt'e tengu̱tho mi̱ øtya yø ja̱'i̱ mi̱ 'bʉp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱. Gätho yø pøhø 'bʉ'a̱ nxi̱mhäi, gätho xa̱ mmɛ̱mmɛti ngue ma̱thoguitho ma̱ni̱ ʉnyø mɛ̱nyu̱ ya yø ja̱'i̱ ya.
3 Pois todas as nações beberam do seu vinho, o vinho forte do seu desejo imoral. Os reis do mundo inteiro cometeram imoralidade sexual com ela, e os homens de negócio deste mundo se enriqueceram à custa das práticas sexuais sujas da prostituta.
4 Dá øcä ma̱n'na ra̱ hya̱ bí 'yɛ̱ ma̱hɛ̱ts'i̱ p'ʉya, bi 'yɛ̱na̱:
4 Então ouvi outra voz do céu, que disse: — Saia dessa cidade, meu povo! Saiam todos dela para não tomarem parte nos seus pecados e para não participarem dos seus castigos!
5 Porque nu̱ya yø ts'oqui øt'e, xøgue ja di fi̱xta̱ p'ʉ, i søni̱ asta̱ ma̱hɛ̱ts'i̱. Nu̱na̱ Oja̱ p'ʉya, ya hi̱ngui̱ hät'i da̱ zɛti hangu̱ ra̱ nts'o øtyø ja̱'i̱.
5 Pois os seus pecados estão amontoados até o céu, e Deus lembra das suas maldades.
6 Bi sihyø anxɛ p'ʉya, bi t'ɛ̱mbi̱:
6 Deem a ela o mesmo que ela deu a vocês; paguem em dobro o que ela fez. Encham a taça dela com bebida duas vezes mais forte do que a bebida que ela preparou para vocês.
7 Ma̱thoguitho xa̱nja mpähä yø ja̱'i̱, xa̱ 'yɛ̱ts'i̱ ngue mí̱ ja yø mɛ̱nyu̱. Gue'a̱ ma̱thoguitho ra̱ n'ʉ gui säthʉ'a̱ ya. Porque mi̱ ɛ̱mp'ʉ ja yø mmʉi: “ɛ̱ntho di̱ nda̱st'abihʉ ua dí 'bʉhmʉ, hi̱nte da̱di 'bɛhmʉ, 'nɛ̱ hi̱nja̱m'mø da̱ 'yɛ̱hra̱ pa ga̱ nnu̱hʉ ra̱ du̱mmʉi”, mi̱ ɛ̱na̱.
7 Deem a ela tanto sofrimento e tristeza quanto luxo e ela deu a si mesma. Porque ela pensa assim: “Estou sentada aqui como rainha! Não sou viúva e nunca mais vou sofrer!”
8 Ja̱na̱ngue nu̱yá, n'na patho di̱ nja ra̱ nda̱te da̱ thohya. Di̱ nzoni̱, di̱ ntu̱ ma̱nthu̱hu̱, da̱ du̱ yø ja̱'i̱, di̱ nzø ra̱ hni̱ni̱. Porque jasɛ rá̱ ts'ɛdi na̱ ra̱ Hmu̱ Oja̱, ngue da̱ japra̱ castigo na̱ ra̱ hni̱ni̱ na̱.
8 Por isso num mesmo dia cairão sobre ela estas pragas: doenças, dor e fome, e ela será queimada no fogo. Pois o Senhor Deus, que a julga, é poderoso.
9 Nu̱'ʉ yø da̱st'abi 'bʉ'a̱ nxi̱mhäi ngue 'da'igu̱ xa̱ 'yøt'ui ngue 'yots'om'mäi 'nɛ̱ xa̱ 'yɛ̱ts'i̱ ngue ja yø mɛ̱nyu̱, guehya di̱ nya̱ du̱mmʉi ya, 'nɛ̱ di̱ nzom'mø bi̱ nu̱ bi̱ nangra̱ 'bifi ngue di̱ nzø ra̱ hni̱ni̱.
9 Os reis do mundo inteiro que tomaram parte na imoralidade e na corrupção dela vão gritar e chorar quando virem a fumaça do seu incêndio.
10 Yap'ʉtho da̱ 'bähyø ja̱'i̱ ngue da̱ hyandi̱ te di̱ nja. Porque da̱ zu̱ yø ja̱'i̱'a̱ ra̱ castigo di̱ nja. Da̱ 'yɛ̱mbra̱ hni̱ni̱ p'ʉya: “Huɛ̱ca̱te ra̱ da̱ni̱hni̱ Babilonia. Mi̱ ja rá̱ ts'ɛdi, pɛ nu̱ya n'na ts'ʉquits'ʉtho i̱ nja ra̱ castigo bi thohya”, da̱ 'yɛ̱nyø ja̱'i̱.
10 Eles ficam de longe porque têm medo de tomar parte no castigo que ela vai sofrer e dizem: — Ai de você! Ai de você, Babilônia, grande e poderosa cidade! Em apenas uma hora você já foi castigada!
11 Nu̱'ʉ yø pøhø 'bʉi gä rá̱ ngʉni̱ nxi̱mhäi, di̱ nya̱ du̱mmʉi 'nɛ̱ di̱ nzoni̱ ngue te da̱ thohra̱ da̱ni̱hni̱. Porque ya hi̱njo'o to da̱ dämbyø 'bɛ̱ni̱ bá̱ du̱ ngue da̱ mä.
11 Os comerciantes do mundo inteiro também gritam e se lamentam por causa dela porque ninguém mais compra os produtos deles.
12 Ya hi̱njo'o to da̱ dämbyø 'bɛ̱ni̱ ngue ra̱ oro, ogue ra̱ t'axi, ogue yø ts'ʉdo ma̱zihotho, ogue yø perla. Ya hi̱nda̱ thänyø hoga̱ u̱lu ni̱ hu̱ ngue ra̱ lino, ogue yø seda, ogue yø 'bojʉpoi, ogue yø thɛni̱. Ya hi̱nda̱ thänyø za 'dama̱ 'dan'yo ga̱ yʉni̱, ni̱ xi̱nga̱ gue'ʉ yø da̱ni̱ ma̱hotho gui̱ nɛ̱qui̱ 'mø bi̱ ma ma̱hoqui, ogue yø hoga̱ za, ogue yø bronce, ogue yø t'ɛgui, ogue yø do ngue ra̱ mármol.
12 Ninguém compra o seu ouro, prata, pedras preciosas e pérolas; nem o seu linho finíssimo, a sua púrpura , a sua seda e a sua lã vermelha; nem qualquer espécie de madeira rara ou qualquer tipo de objetos feitos de marfim e de madeira cara, de bronze, ferro e mármore;
13 Ya hi̱njonda̱ dämbyø 'bɛni̱ ngue yø canela, ogue yø cosa ma̱hoqui ngue ma̱hotho ga̱ yʉni̱, ra̱ bopo t'u̱ts'i̱, ra̱ mirra, ra̱ perfume, ra̱ vino, ra̱ aceite, ra̱ hojʉni̱ ngue ra̱ trigo. Ya hi̱njonda̱ dänyø nda̱ni̱, ogue yø dɛ'yo, ogue yø ndøfani̱. Ya hi̱njonda̱ dänyø carro. Ya hi̱njonda̱ dämbya yø ja̱'i̱ pä ngue øtra̱ 'bɛfi hi̱ngui̱ ta̱ha̱.
13 nem canela, cardamomo , incenso, mirra ou perfumes. Ninguém compra o seu vinho, azeite, farinha de trigo e trigo em grão; nem gado e ovelhas, cavalos e carruagens, nem escravos ou outros seres humanos.
14 Yø pøhø p'ʉya da̱ 'yɛ̱mbra̱ hni̱ni̱: “Nu̱'ʉ yø cosa ma̱thoguitho ma̱di̱ ho'a̱ ni̱ mmʉi gui si ya, ya hi̱n'yʉ p'ʉ'a̱ ya. Para za̱ntho gá̱ 'bɛhni̱ mɛ̱nyu̱ co gätho'a̱ tema̱ cosa mi̱ øt'a̱'i̱ ra̱ nho”, da̱ 'yɛ̱mbi̱.
14 Os comerciantes dizem à cidade: — Acabaram todas aquelas coisas boas que você tanto desejava, e você perdeu para sempre toda a riqueza e toda a fama que possuía e não as encontrará mais.
15 Nu̱'ʉ yø pøhø ma̱di̱ pøhya yø cosa ya, ja̱njua̱ni̱ ngue xa̱ mmɛ̱mmɛtitho ngue'a̱ te mi̱ päp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱. Pɛ nu̱ya yø ja̱'i̱ ya, yapʉtho da̱ 'bäi ngue su̱'a̱ ra̱ castigo di̱ njap'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱. Di̱ nya̱ du̱mmʉi p'ʉya, asta̱ da̱ra̱ zoni̱.
15 E os comerciantes, que se tornaram ricos negociando naquela cidade, ficarão de longe, com medo de serem castigados junto com ela. Eles vão gritar e lamentar assim:
16 Da̱ 'yɛ̱na̱: “Huɛ̱ca̱te ra̱ da̱ni̱hni̱. Mi̱ 'bʉi tengu̱tho n'na ra̱ xisu ngue mi̱ he yø ndøhoga̱ u̱lu. Mi̱ he yø u̱lu ngue ra̱ 'bojʉpoi. Mi̱ he yø u̱lu ngue yø thɛni̱, n'youi yø døni̱ ngue ra̱ oro, n'youi yø ts'ʉdo ma̱zihotho, n'youi yø perla.
16 — Ai da grande cidade! Ai da cidade que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura e de lã vermelha e que se enfeitava com joias de ouro, com pedras preciosas e com pérolas!
17 Pɛ nu̱yá, n'na ts'ʉquits'ʉtho i̱ guadi te mi̱ pɛsya”, da̱ 'yɛ̱na̱.
17 Em somente uma hora ela perdeu toda a sua riqueza! Todos os capitães de navios e todos os passageiros, marinheiros e outros que ganham a vida no mar ficaram de longe.
18 Nu̱'mø bi hyandi̱ ngue ya di̱ nzø ra̱ da̱ni̱hni̱ p'ʉya, asta̱ da̱ra̱ mahyø ja̱'i̱. Da̱ 'yɛ̱na̱: “¿Hapʉ gue ja ma̱n'na ra̱ da̱ni̱hni̱ tengu̱ nʉ ra̱ hni̱ni̱ nʉ?”
18 Então, vendo a fumaça do incêndio da cidade, gritaram: — Nunca houve uma cidade igual a esta grande cidade!
19 Da̱ 'yʉxyø fonthäi yø ya̱ yø ja̱'i̱ p'ʉya, di̱ nzoni̱. Di nya̱ du̱mmʉi, da̱ 'yɛ̱na̱: “Huɛ̱ca̱te ra̱ da̱ni̱hni̱. Gätho'ʉ to di 'yonyø barco p'ʉ ja yø ja̱the, xa̱ mmɛ̱mmɛtitho ngue ja mi̱ mpäp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱, ngue ma̱yøndø mmɛ̱mmɛti yø mɛ̱hni̱ni̱. Pɛ nu̱ya, n'na ts'ʉquits'ʉtho i guadi te mi̱ pɛts'i”, da̱ 'yɛ̱na̱.
19 Em sinal de tristeza eles jogaram pó sobre a cabeça, choraram e gritaram assim: — Ai da grande cidade! Ai da cidade onde, à custa da sua grande riqueza, se enriqueceram todos os que tinham navios no mar! E em apenas uma hora ela perdeu tudo!
20 Gä di johya'ʉ bí 'bʉ ma̱hɛ̱ts'i̱ conná̱ ngue'a̱ te bi thohra̱ da̱ni̱hni̱. Di johya yø representante ra̱ Cristo, co gätho yø pønga̱hya̱ Oja̱. Gätho mi̱'da yø ja̱'i̱ ya o rá̱ 'yɛ Oja̱, gä di johya, Nu̱'a̱ ra̱ castigo bi̱ njapra̱ hni̱ni̱, bi hya̱spa̱ ra̱ güɛnda Oja̱'a̱ te xa̱ ja'a̱hʉ yø ja̱'i̱ ya.
20 Alegrem-se, ó céus, por causa da destruição dessa cidade! Alegrem-se, povo de Deus, apóstolos e profetas ! Pois Deus a condenou pelo que ela fez a vocês!
21 Ma̱n'na ra̱ anxɛ p'ʉya, ma̱ndø nzaquitho, bi hya̱xa̱ n'na ra̱ ndødo ngue hi̱ngma̱ nɛts'i̱'a̱ ga̱nhyʉ, ɛ̱ntho ra̱ molino. Bi 'yɛnnbʉ ja ra̱ ja̱the p'ʉya. Bi 'yɛ̱mbi̱:
21 Então um anjo forte levantou uma pedra do tamanho de uma grande pedra de moinho e a jogou no mar. E disse: — É assim que a grande cidade de Babilônia será jogada fora com violência e nunca mais será vista.
22 Nu̱p'ʉ ja yø caye ra̱ hni̱ni̱, ya hi̱nja̱m'mø nma̱ t'øde ma̱høn'a̱ ngue di̱ m'mʉhyø mɛ'bida ngue yø arpa. Ya hi̱nma̱ t'øde ngue di̱ m'mʉhyø mixt'a̱ corneta ogue yø flauta. Ya hi̱nma̱ hnu̱ ngue di̱ m'mʉhyø mɛfi 'dama̱ 'dan'yo ma̱'bɛfi da̱ 'yøt'e. Ya hi̱nma̱ t'øde ngue da̱di hi̱ yø njʉni̱.
22 A música dos tocadores de harpa , de flauta e de trombeta e as vozes dos cantores nunca mais serão ouvidas em você, e em você nunca mais será encontrado nenhum trabalhador de qualquer ofício, e nunca mais se ouvirá em você o barulho das pedras de moinho!
23 Ya hi̱nni̱ mantho da̱ hnu̱ ngue høndi̱ nja yø nyot'i ngue yø lámpara. Ya hi̱nni̱ mantho da̱ hnu̱ ngue høn da̱di hi̱ yø ja̱'i̱ p'ʉ di̱ nja ra̱ ntha̱ti̱. Da guahra̱ da̱ni̱hni̱, ma̱da̱gue'a̱ ɛ̱ntho ma̱yø hmu̱'ʉ ma̱di̱ mpøp'ʉ ja ra̱ da̱ni̱hni̱. Nu̱'a̱ te yø nt'ɛ̱te ma̱ni̱ n'yo, mi̱ hät'i gätho yø ja̱'i̱ 'bʉ'a̱ nxi̱mhäi.
23 Em você jamais brilhará a luz de uma lamparina, e nunca mais se ouvirá em você a voz dos noivos e das noivas. Os seus comerciantes foram os mais poderosos do mundo, e com feitiçaria você enganou todos os povos da terra.
24 Ra̱ da̱ni̱hni̱ Babilonia bi̱ njapra̱ castigo, porque xa̱ hyopyø pønga̱hya̱ Oja̱, 'nɛ̱ xa̱ hyo mi̱'da yø ja̱'i̱ ngue o rá̱ 'yɛ Oja̱. Go yø ts'oqui p'ʉ tho yø ja̱'i̱ ya o rá̱ 'yɛ Oja̱ ya gä rá̱ ngʉni̱ nxi̱mhäi.
24 A grande Babilônia foi castigada porque nela foi encontrado o sangue dos profetas, o sangue do povo de Deus e o de todos os que foram assassinados na terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.