Apocalipse 16
Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs ARC
1 Ma̱høndá̱ øcä ma̱n'na ra̱ hya̱ bá̱ nya̱ p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱ ma̱hɛ̱ts'i̱ p'ʉya. Pɛ ra̱ ndøts'ɛdi ga̱ xi'ʉ yoto yø anxɛ, bi 'yɛ̱mbi̱:
1 E ouvi, vinda do templo, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Nu̱'a̱ rá̱ mʉdi ra̱ anxɛ p'ʉya, nu̱'a̱ rá̱ mohi mi̱ thɛ, bi 'yømp'ʉ ja ra̱ häi. A nu̱ya gätho yø ja̱'i̱ mi̱ n'youi rá̱ marca ra̱ nda̱te ts'ozu̱'ɛ̱ p'ʉya, 'nɛ̱ xi da̱nnebi rá̱ da̱hmu̱, bi̱ nja yø nda̱te sa̱si̱ ngue ma̱ndø n'ʉtho.
2 E foi o primeiro e derramou a sua taça sobre a terra, e fez-se uma chaga má e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Rá̱ yoho ra̱ anxɛ p'ʉya, nu̱'a̱ rá̱ mohi mi̱ thɛ, bi 'yømp'ʉ ja ra̱ ja̱the. Ra̱ dehe p'ʉya bi gohi ngue ra̱ ji, ɛ̱na̱ bi ts'ɛnna̱ ánima. Gätho'ʉ mi̱ ja yø te p'ʉ ja ra̱ ja̱the, gä bi du̱.
3 E o segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu no mar toda alma vivente.
4 Rá̱ hyu̱ ra̱ anxɛ p'ʉya, nu̱'a̱ rá̱ mohi mi̱ thɛ, bi 'yømp'ʉ ja yø da̱the, gätho p'ʉ ha pøhyø dehe. A nu̱yá, gätho yø dehe, gä bi gohi ngue ra̱ ji.
4 E o terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Dá̱ øde ngue bá̱ nya̱ ra̱ anxɛ nu̱'a̱ bi ts'onyø dehe, bi 'yɛ̱na̱:
5 E ouvi o anjo das águas que dizia: Justo és tu, ó Senhor, que és, e que eras, e santo és, porque julgaste estas coisas.
6 Porque nu̱ya ga̱di japra̱ castigo ya, guehya bi hyo yø ja̱'i̱ o ni̱ 'yɛ ya, 'nɛ̱hyø pønga̱hya̱ xa̱ mma̱mp'a̱'i̱ ni̱ hya̱, gä xa̱ hyo. Ja̱na̱ngue guí u̱nyø nju̱t'i̱ ya, gá̱ japi ngue bi zi ra̱ dehe bi̱ nji.
6 Visto como derramaram o sangue dos santos e dos profetas, também tu lhes deste sangue a beber; porque disto são merecedores.
7 Dá̱ øcä ma̱høn'a̱ p'ʉya ngue bá̱ nya̱ ma̱n'na p'ʉ ja ra̱ altar. Bi 'yɛ̱na̱:
7 E ouvi outro do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor, Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Rá̱ goho ra̱ anxɛ p'ʉya, nu̱'a̱ rá̱ mohi mi̱ thɛ, bi 'yømp'ʉ ja ra̱ hyadi. Ra̱ hyadi p'ʉya ma̱n'na ma̱ndø mpatho. Ma̱thoguitho u̱hyø ja̱'i̱'a̱ ga̱ ndømpa.
8 E o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 Ma̱thoguitho bi̱ nzø yø ja̱'i̱ ngue'a̱ te ga̱ ndømpa ra̱ hyadi. Pɛ hi̱ngui̱ nne yø ja̱'i̱ di 'bätyø mmʉi ngue di̱ n'u̱ni̱ da̱ 'yɛ̱spa̱bi̱ Oja̱. Sinoque ma̱n'na nnømma̱n'ʉ na̱ Oja̱ ja rá̱ ts'ɛdi ngue bí pɛnnba̱bi̱ ra̱ n'ʉ thogui.
9 E os homens foram abrasados com grandes calores, e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Rá̱ cʉt'a ra̱ anxɛ p'ʉya, nu̱'a̱ rá̱ mohi mi̱ thɛ, bi 'yønnba̱bi̱ p'ʉ ja rá̱ nthu̱ts'i̱ ra̱ nda̱te ts'ozu̱'ɛ̱. Nu̱p'ʉ ha gä di̱ ma̱nda na̱ p'ʉya, gä bi gohi ngue ra̱ 'bɛxu̱i̱. Asta̱ sa yø ja̱ni̱ yø ja̱'i̱ ngue sä ra̱ nda̱te.
10 E o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e os homens mordiam a língua de dor.
11 Pɛ ma̱da̱gue'a̱ bi zä ra̱ nda̱te yø ja̱'i̱ ngue yø nda̱te sa̱si̱, hi̱mbi̱ ne xtí 'bätyø mmʉi ngue xta̱ hyɛp'ʉ ra̱ nts'o ga̱ 'yo. Sinoque ɛ̱na̱ ma̱n'na bi̱ nømma̱n'ʉ na̱ Oja̱ bí 'bʉ ma̱hɛ̱ts'i̱.
11 E, por causa das suas dores e por causa das suas chagas, blasfemaram do Deus do céu e não se arrependeram das suas obras.
12 Rá̱ 'dato ra̱ anxɛ p'ʉya, nu̱'a̱ rá̱ mohi mi̱ thɛ, bi 'yømp'ʉ ja ra̱ da̱the Eufrates. Ra̱ da̱the p'ʉya bi 'yot'i, para ngue da̱ zä da̱ tho'ʉ yø ts'ɛdi yø da̱st'abi ma̱mbá̱ ɛ̱p'ʉ, ni̱ 'yɛ̱p'ʉ ni̱ bøxyadi.
12 E o sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis do Oriente.
13 Dá̱ nu̱gä p'ʉ ja rá̱ ne ra̱ nda̱te ts'ozu̱'ɛ̱ xa̱ nthɛni̱, 'nɛ̱p'ʉ ja rá̱ ne'a̱ rá̱ mmi̱ts'o zu̱'ɛ̱ui, 'nɛ̱p'ʉ ja rá̱ ne'a̱ ra̱ fɛhni̱ pønga̱hya̱, 'da'a̱ n'na ra̱ ts'onthi̱ bá̱ pømp'ʉ ja yø ne, di̱ nɛ̱qui̱ tengu̱tho ra̱ 'uɛ.
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta vi saírem três espíritos imundos, semelhantes a rãs,
14 Guehya yø ts'onthi̱ da̱ zä da̱ 'yøtyø milagro. Bi bøni̱ ngue dí pɛti gätho yø da̱st'abi 'bʉ'a̱ nxi̱mhäi. Nu̱'mø ra̱ pa da̱ ɛ̱p'ʉ na̱ Oja̱ jasɛ rá̱ ts'ɛdi ngue da̱ hya̱spa̱ ra̱ güɛnda gätho yø ja̱'i̱, guehya da̱ nangui̱ ngue da̱ 'yørpa̱bi̱ ra̱ da̱tu̱nhni̱ Oja̱ ya.
14 porque são espíritos de demônios, que fazem prodígios; os quais vão ao encontro dos reis de todo o mundo para os congregar para a batalha, naquele grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Gätho ya yø ja̱'i̱ øhya yø hya̱ nt'ot'i ua, da̱mi̱ 'yøhmʉ xa̱nho na̱ ra̱ hya̱ mma̱nna̱ Cristo, bi 'yɛ̱na̱:
15 (Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se vejam as suas vergonhas.)
16 Nu̱'ʉ yø da̱st'abi bá̱ ts'i p'ʉya, bi̱ mpɛti p'ʉ ja ra̱ xɛqui gui hu̱tyø ja̱'i̱ ga̱ ya̱ ra̱ hya̱ ngue ra̱ ebreo, ngue ra̱ Armagedón.
16 E os congregaram no lugar que em hebreu se chama Armagedom.
17 Rá̱ yoto ra̱ anxɛ p'ʉya, nu̱'a̱ rá̱ mohi mi̱ thɛ, bi 'yømp'ʉ ja ra̱ nda̱hi̱. Nu̱'a̱ ra̱ ni̱ja̱ bi ja ma̱hɛ̱ts'i̱ ha ja rá̱ nhu̱di̱ Oja̱, ja bá̱ nya̱ p'ʉ ma̱n'na, pɛ ra̱ ndøts'ɛdi ga̱ 'yɛ̱na̱:
17 E o sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e saiu grande voz do templo do céu, do trono, dizendo: Está feito!
18 Bi̱ nja yø huɛi p'ʉya, bi̱ nja yø ngäni̱. Ja̱njua̱ni̱ ngue ra̱ ndihi̱. Bi 'ya̱n'a̱häi, ma̱thoguitho ra̱ ndøts'ɛdi i 'ya̱ni̱. Mɛ̱nte yø pa xa̱ m'mʉhyø ja̱'i̱ ua ja ra̱ xi̱mhäi, hi̱nja̱m'mø xi̱ nja'a̱ te bi̱ nja.
18 E houve vozes, e trovões, e relâmpagos, e um grande terremoto, como nunca tinha havido desde que há homens sobre a terra; tal foi este tão grande terremoto.
19 Nu̱na̱ ra̱ da̱ni̱hni̱ Babilonia, hyu̱ xɛqui bi bøni̱ ngue bi t'i'a̱häi. A nu̱ya gätho yø hni̱ni̱ ja rá̱ ngʉni̱ nxi̱mhäi, gä bi xot'i. Oja̱ bi u̱nná̱ nju̱t'i̱'a̱ ra̱ hni̱ni̱ Babilonia, bi̱ mɛnnba̱bi̱ ra̱ castigo ngue sʉi.
19 E a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e da grande Babilônia se lembrou Deus para lhe dar o cálice do vinho da indignação da sua ira.
20 Gätho yø t'ʉhäi ja ma̱de yø ja̱the, 'nɛ̱ yø t'øhø, ya hi̱nha ma̱mbi̱ nɛ̱qui̱.
20 E toda ilha fugiu; e os montes não se acharam.
21 Bi zoxyø ja̱'i̱ yø nda̱te ndo bi̱ nja. Pɛ ma̱ndø nnohotho, yote kilo ga̱nhyʉ n'na ra̱ ndo. Pɛ yø ja̱'i̱ p'ʉya, nu̱'a̱ ga̱ nzä ra̱ nda̱te ngue yø ndo bi̱ nja, ɛ̱na̱ gue gue'a̱ ma̱n'na ga̱ nnømma̱n'ʉ Oja̱'a̱.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraiva, pedras do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraiva, porque a sua praga era mui grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.