Apocalipse 14

Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ma̱ nhanni̱gä ma̱høn'a̱ p'ʉya, dá̱ nu̱gä ra̱ Dɛ'yo 'bäp'ʉ ja ra̱ nyu̱ni̱ Sión. 'Dap'ʉ 'bähmi̱'ʉ n'na ciento 'nɛ̱ yote ma̱goho ma̱hua̱hi̱ nja̱'i̱. Guehya nt'ot'ibi rá̱ thu̱hu̱ ra̱ Dɛ'yo p'ʉ ja yø dɛ̱ ya, conná̱ thu̱hu̱ rá̱ Papá.
1 Olhei, e eis o Cordeiro em pé sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, tendo na fronte escrito o seu nome e o nome de seu Pai.
2 Ma̱høndá̱ øcä mi̱'da yø hya̱ bí ja ma̱hɛ̱ts'i̱. Pɛ ra̱ ndøts'ɛdi ga̱ nt'øde yø hya̱. Nu̱p'ʉ dá̱ øde ngue gui hi̱ yø hya̱, tengu̱tho gui hi̱ yø dehe, ogue tengu̱tho p'ʉ gui thoni̱ ra̱ ngäni̱ p'ʉ dá̱ øde. Yø mɛ'bida ngue yø arpa p'ʉya xa̱ndøngu̱ dá̱ øde.
2 Ouvi uma voz do céu como voz de muitas águas, como voz de grande trovão; também a voz que ouvi era como de harpistas quando tangem a sua harpa.
3 Guehya tu̱ta̱ n'na ra̱ 'da'yo thu̱hu̱ p'ʉ ni̱ hyandrá̱ nhu̱di̱ Oja̱ ya, hapʉ hu̱hya 'däte ma̱goho di̱ mäspʉ hu̱ Oja̱, hapʉ 'bä'ʉ goho 'bäp'ʉ ja yø ts'a̱t'i̱ ra̱ nthu̱ts'i̱. Nu̱na̱ ra̱ thu̱hu̱ tu̱ti̱, hi̱njongui̱ pa̱di̱ tema̱ thu̱hu̱, sinoque pa̱sɛ'ʉ n'na ciento 'nɛ̱ yote ma̱goho ma̱hua̱hi̱, guehya yø ja̱'i̱ bi̱ nya̱nyø te ua ja ra̱ xi̱mhäi ya.
3 Entoavam novo cântico diante do trono, diante dos quatro seres viventes e dos anciãos. E ninguém pôde aprender o cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Guehya yø ja̱'i̱ hi̱nha ga̱ hyɛ Oja̱, bi̱ nsu̱pi̱ hangu̱ ra̱ pa. 'Nɛ̱ n'youi ra̱ Dɛ'yo hapʉ ni̱ ma. Guehya yø ja̱'i̱ rá̱ mʉditho bi̱ ma ma̱pøhø p'ʉ 'bʉhyø ja̱'i̱ nxi̱mhäi ya, para ngue da̱ zo rá̱ 'yɛ Oja̱ co 'nɛ̱hra̱ Dɛ'yo da̱ zo rá̱ 'yɛ.
4 São estes os que não se macularam com mulheres, porque são castos. São eles os seguidores do Cordeiro por onde quer que vá. São os que foram redimidos dentre os homens, primícias para Deus e para o Cordeiro;
5 Guehya yø ja̱'i̱ hi̱nja̱m'mø bi̱ ma̱nna̱ fɛhni̱ ya. Nu̱na̱ Oja̱, hi̱n tema̱ nts'o bi di̱nnbi̱ ngue di zʉi.
5 e não se achou mentira na sua boca; não têm mácula.
6 Dá̱ handä ma̱n'na ra̱ anxɛ bí 'yo ma̱ya̱ p'ʉya. I̱ mma̱nna̱ hoga̱ 'da'yo hya̱ nu̱na̱ ja rá̱ ts'ɛdi para za̱ntho. Bi xihra̱ hya̱ yø ja̱'i̱ 'bʉi gä rá̱ ngʉni̱ nxi̱mhäi, nu̱ya yø ja̱'i̱ 'dama̱ 'dan'yo yø hya̱ ga̱ ya̱.
6 Vi outro anjo voando pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para pregar aos que se assentam sobre a terra, e a cada nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Pɛ ra̱ ndøts'ɛdi ga̱ nt'øde ra̱ hya̱ bi̱ ma̱, bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱:
7 dizendo, em grande voz: Temei a Deus e dai-lhe glória, pois é chegada a hora do seu juízo; e adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Ma̱hømbá̱ ɛ̱rpʉtho ma̱n'na ra̱ anxɛ p'ʉya. Bi 'yɛ̱na̱:
8 Seguiu-se outro anjo, o segundo, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia que tem dado a beber a todas as nações do vinho da fúria da sua prostituição.
9 Nu̱na̱ rá̱ hyu̱ ra̱ anxɛ bá̱ nya̱ ma̱ya̱ p'ʉya, ra̱ ndøts'ɛdi ga̱ 'yɛ̱na̱:
9 Seguiu-se a estes outro anjo, o terceiro, dizendo, em grande voz: Se alguém adora a besta e a sua imagem e recebe a sua marca na fronte ou sobre a mão,
10 guehya yø ja̱'i̱ di̱ nthɛui ra̱ castigo xa̱ nzän'Oja̱ ya. Porque nu̱ya yø ja̱'i̱ sʉ Oja̱, ya xa̱ nzänni̱ ngue di sätra̱ nda̱te p'ʉ ja ra̱ sibi di da̱nzø conna̱ asufre. Da̱ nu̱dyø anxɛ Oja̱, da̱ guehra̱ Dɛ'yo da̱ nu̱tho te da̱ thohya yø ja̱'i̱ ya.
10 também esse beberá do vinho da cólera de Deus, preparado, sem mistura, do cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre, diante dos santos anjos e na presença do Cordeiro.
11 Nu̱'a̱ ra̱ 'bifi da̱ pøxpʉ ha da̱ zä ra̱ nda̱te yø ja̱'i̱, para za̱ntho di̱ nja ra̱ 'bifi. Ra̱ pa ra̱ xu̱i̱ da̱ zä ra̱ nda̱te to tha̱nne ra̱ nda̱te ts'ozu̱'ɛ̱ ogue tha̱nnebi rá̱ da̱hmu̱, ogue ma̱ marca ra̱ ja̱'i̱ conná̱ thu̱hu̱ ra̱ nda̱te zu̱'ɛ̱.
11 A fumaça do seu tormento sobe pelos séculos dos séculos, e não têm descanso algum, nem de dia nem de noite, os adoradores da besta e da sua imagem e quem quer que receba a marca do seu nome.
12 Ja̱na̱ngue nu̱ya yø ja̱'i̱ ya o rá̱ 'yɛ Oja̱, jatho ngue da̱ zɛti hangu̱ ra̱ n'ʉ ja ngue da̱ thogui. Da̱ 'yøt'e te di̱ ma̱nda Oja̱, 'nɛ̱ 'yo di hɛ'a̱ ga̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ Jesús.
12 Aqui está a perseverança dos santos, os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Dá̱ øcä ma̱n'na bá̱ nya̱ ma̱hɛ̱ts'i̱ p'ʉya, bi 'yɛ̱ngui̱:
13 Então, ouvi uma voz do céu, dizendo: Escreve: Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem das suas fadigas, pois as suas obras os acompanham.
14 Ma̱høndá̱ handä ma̱ya̱ p'ʉya, dá̱ nu̱ n'na ra̱ t'axca̱ gu̱i̱, hu̱xpʉ n'na nc'ɛ̱i̱, oxrá̱ ya̱ n'na ra̱ corona ngue ra̱ oro. I ha̱ rá̱ t'ɛxʉ hɛt'i xa̱ndønho.
14 Olhei, e eis uma nuvem branca, e sentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, tendo na cabeça uma coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Nu̱p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱ bí ja ma̱hɛ̱ts'i̱ p'ʉya, bá̱ pømp'ʉ n'na ra̱ anxɛ ngue ra̱ ndøts'ɛdi ga̱ mmat'a̱ hu̱xma̱ xøts'e ra̱ gu̱i̱. Bi 'yɛ̱mbi̱:
15 Outro anjo saiu do santuário, gritando em grande voz para aquele que se achava sentado sobre a nuvem: Toma a tua foice e ceifa, pois chegou a hora de ceifar, visto que a seara da terra já amadureceu!
16 Nu̱na̱ hu̱xpʉ ja ra̱ gu̱i̱ p'ʉya, bi hyɛxyø hmu̱dä mi̱ jap'ʉ ja ra̱ häi. Gä bi pɛti.
16 E aquele que estava sentado sobre a nuvem passou a sua foice sobre a terra, e a terra foi ceifada.
17 Bá̱ pøm ma̱n'na ra̱ anxɛ p'ʉ bí ja ra̱ ni̱ja̱ ma̱hɛ̱ts'i̱ p'ʉya. Bá̱ hya̱ ma̱n'na ra̱ t'ɛxʉ ngue hɛt'i xa̱ndønho.
17 Então, saiu do santuário, que se encontra no céu, outro anjo, tendo ele mesmo também uma foice afiada.
18 Nu̱p'ʉ ja ra̱ altar, bá̱ nɛ̱xpʉ ma̱n'na ra̱ anxɛ ngue ja rá̱ ts'ɛdi ngue da̱ ja ra̱ sibi. Ra̱ ndøts'ɛdi ga̱ mmat'a̱ ha̱ ra̱ t'ɛxʉ p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱:
18 Saiu ainda do altar outro anjo, aquele que tem autoridade sobre o fogo, e falou em grande voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Toma a tua foice afiada e ajunta os cachos da videira da terra, porquanto as suas uvas estão amadurecidas!
19 Nu̱na̱ ra̱ anxɛ ts'o p'ʉya, bi hyɛcyø uva mi̱ jap'ʉ ja ra̱ xi̱mhäi, gä bi pɛti. N'narbʉ bi ga̱tyø uva ngue da̱ thɛ'mi̱. Nu̱na̱ ra̱ hya̱ na̱ p'ʉya, i̱ nne da̱ ma̱ ngue ra̱ nda̱te castigo da̱ ja Oja̱.
19 Então, o anjo passou a sua foice na terra, e vindimou a videira da terra, e lançou-a no grande lagar da cólera de Deus.
20 Nu̱'ʉ yø uva bi̱ ma nthɛ'mi̱ p'ʉ ma̱xøts'e ra̱ da̱ni̱hni̱. Nu̱p'ʉ bi̱ ma nthɛ'mi̱ yø uva, nu̱'a̱ rá̱ ngui bi bøni̱, gä ra̱ ji. Nu̱'a̱ ga̱ 'yɛnsyø ya̱ yø ndøfani̱ 'mø nju̱mbi̱ rá̱ freno, nu̱p'ʉ ha pøxrá̱ ne, gue'a̱ ga̱nhɛ̱ ra̱ ji'a̱. Nu̱'a̱ ga̱nzant'i̱ p'ʉ ha ja yø ji, bi̱ ma asta̱ hyu̱ ciento kilómetro.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e correu sangue do lagar até aos freios dos cavalos, numa extensão de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.