2 Coríntios 8
Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs VC
1 Ague ma̱ zi cu̱'a̱hʉ, dí̱ nne ga̱ xi'a̱hʉ hanja ngue bi bøngma̱nho'a̱ rá̱ nja̱pi̱ Oja̱ bi u̱nyø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ 'bʉp'ʉ ja yø hni̱ni̱ ja'a̱ ra̱ häi Macedonia.
1 Desejamos dar-vos a conhecer, irmãos, a graça que Deus concedeu às igrejas da Macedônia.
2 Ma̱da̱gue'a̱ 'bʉmma̱n'ʉ ngue ts'ʉi, pɛ ja̱njua̱ni̱ di johya. Ma̱da̱gue'a̱ hyoya, pɛ nu̱'ʉ yø 'bäxte øt'e, di u̱nna̱ mɛ̱nyu̱ tengu̱tho 'mø di̱ mmɛ̱mmɛti.
2 Em meio a tantas tribulações com que foram provadas, espalharam generosamente e com transbordante alegria, apesar de sua extrema pobreza, os tesouros de sua liberalidade.
3 Da̱di jagä ma̱jua̱ni̱ ngue nu̱'a̱ te yø 'bäxte di u̱ni̱, co gä yø mmʉi gui u̱ni̱. Nu̱'a̱ te xa̱ nzänni̱ di u̱ni̱, ma̱n'na ngue hu̱s'mø bi u̱ni̱.
3 Sou testemunha de que, segundo as suas forças, e até além dessas forças, contribuíram espontaneamente
4 Ɛ̱mmɛ̱i̱ bi 'yäcra̱ ma̱te'ʉ yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ 'bʉ'a̱ Macedonia ngue da̱ ma ma̱cʉt'ibi ra̱ güɛnda yø mɛ̱nyu̱ ngue da̱ 'yørpa̱ ra̱ 'bäxte'ʉ yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ 'bʉ'a̱ Jerusalén.
4 e nos pediam com muita insistência o favor de poderem se associar neste socorro destinado aos irmãos.
5 Nu̱'a̱ te mi̱ so ma̱ mmʉigä ngue xta̱ 'yøt'e, hi̱nga̱ hønt'a̱ bi 'yøt'a̱. Sinoque bi 'yøt'e te nne Oja̱ ngue da̱ 'yøt'e. Rá̱ mʉditho bi u̱nyø mmʉi ra̱ Cristo. M'mɛfa p'ʉya bi ma̱ ngue ya 'bʉi ngue da̱ 'yøt'a̱ te ra̱ hya̱ dí xifi.
5 E ultrapassaram nossas expectativas. Primeiro deram-se a si mesmos ao Senhor e, depois, a nós, pela vontade de Deus.
6 Ma̱ nu̱gä'a̱ te ra̱ 'bäxte bi 'yøtyø mmɛ̱ngu̱ Macedonia p'ʉya, dá̱ xicä ra̱ Tito p'ʉya ngue ma̱hønda̱ map'ʉ ngue di 'yopra̱ hya̱ ngue'a̱ ra̱ mɛ̱nyu̱ gá̱ dʉ'mi̱ ga̱ pɛthʉ m'mɛt'o, guí sigue gui pɛthʉ'a̱ ra̱ 'bäxte'a̱.
6 De maneira que recomendamos a Tito que leve a termo entre vós esta obra de caridade, como havia começado.
7 A nu̱yá, ma̱n'na xa̱nho te guí øthu̱, porque xa̱nzaqui ni̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ i ja. 'Nɛ̱ guí pa̱di̱ gui̱ nxännba̱tehʉ xa̱nho ra̱ hya̱, porque guí ti̱mhmʉ xa̱ndønho hanja ra̱ hya̱. I ja'a̱hʉ ra̱ pähä gui 'yørpa̱hʉ rá̱ 'bɛfi Oja̱. 'Nɛ̱ ja̱njua̱ni̱ ga̱di̱ ma̱cjʉ. Ja̱na̱ngue da̱mi̱ nta̱tehʉ ya ngue ma̱n'na xta̱ngu̱ ra̱ 'bäxte gui 'yørpa̱bi̱ ni̱ cu̱hʉ.
7 Vós vos distinguis em tudo: na fé, na eloqüência, no conhecimento, no zelo de todo o gênero e no afeto para conosco. Cuidai de ser notáveis também nesta obra de caridade.
8 Hi̱nna̱ ma̱ngä na̱ ra̱ hya̱ na̱ ngue xøgue ga̱di 'bɛp'a̱hʉ gui 'yøthʉ ra̱ 'bäxte. Sinoque dí xi'a̱hʉ na̱ ra̱ hya̱ na̱ ngue dí̱ nne guí pa̱hmʉ'a̱ te ør'mi̱'da yø ja̱'i̱ nu̱ya ja mpähä da̱ 'yørpa̱bi̱ ra̱ 'bäxte yø mmi̱'yɛ̱c'ɛ̱i̱ui. Nu̱gä dí ɛ̱na̱ ngue xa̱mhma̱tho di̱ nɛ̱qui̱ ngue 'nɛ̱'a̱hʉ ma̱jua̱ni̱ ga̱di̱ ma̱hni̱ mmi̱'yɛ̱c'ɛ̱i̱ui.
8 Não o digo como quem manda, mas, para exemplo do zelo dos outros, quisera pôr em prova a sinceridade de vossa caridade.
9 Ya di̱ nɛ̱qui̱ xa̱ndønho hanja'a̱ rá̱ ma̱te ra̱ Hmu̱ Jesucristo bi 'dacjʉ. Nu̱'a̱ go rá̱ mmɛti'a̱ te gä i ja'a̱, bi 'yøt'a̱ hyoya ngue bi̱ ma̱di̱ gäthoga̱hʉ. A nu̱ya ngue bi 'yøt'a̱ hyoya, nu̱'a̱ rá̱ ma̱te bi 'dacjʉ, ma̱thoguitho di̱ mu̱ui.
9 Vós conheceis a bondade de nosso Senhor Jesus Cristo. Sendo rico, se fez pobre por vós, a fim de vos enriquecer por sua pobreza.
10 Nu̱'a̱ ra̱ mɛ̱nyu̱ ngue ra̱ 'bäxte gá̱ dʉ'mi̱ gá̱ pɛthʉ ra̱ jɛya bi thogui, nu̱gä dí ɛ̱na̱ ngue ma̱n'na xa̱nho ngue guí juathʉ ya. Porque go rá̱ mʉdi bi̱ nja'a̱hʉ mpähä gá̱ pɛthʉ ra̱ mɛ̱nyu̱ ngue mi̱'da yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱.
10 Aqui vos dou apenas um conselho. Isso vos convém. Há um ano fostes os primeiros, não só a iniciar esta obra, mas mesmo os primeiros a sugeri-la.
11 A nu̱yá, tengu̱tho gá̱ 'yøthʉ m'mɛt'o ngue gá̱ hya̱hʉ ra̱ ts'ɛdi bi̱ nja ra̱ 'bäxte, xi̱mma̱ngu̱dya da̱mi̱ hya̱hʉ ra̱ ts'ɛdi guí u̱mhmʉ hangu̱ ts'ʉ da̱ zʉt'a̱ ni̱ ts'ɛdi guí u̱mhmʉ.
11 Agora, pois, levai a termo a obra, para que, como houve prontidão em querer, assim também haja para a concluir, segundo as vossas posses.
12 Porque ra̱ ja̱'i̱ ma̱jua̱ni̱ ngue ja mpähä da̱ 'yøtra̱ 'bäxte, i̱ nnu̱ ma̱nho Oja̱ te øtra̱ ja̱'i̱, ma̱da̱gue'a̱ hi̱ngui̱ ngu̱ n'na ra̱ cosa sʉrpa̱ rá̱ ts'ɛdi di u̱ni̱. Nu̱na̱ Oja̱ hi̱ngui̱ äcjʉ n'na ra̱ cosa ngue hi̱n'yʉ ga̱hʉ na̱.
12 Quando se dá de bom coração segundo as posses {evidentemente não do que não se tem}, sempre se é bem recebido.
13 Hi̱ndí̱ ɛ̱n'a̱hʉ ngue guí u̱ni̱ gätho'a̱ te guí pɛts'i asta̱ da̱ hi̱n'yʉ te guí sihʉ.
13 Não se trata de aliviar os outros fazendo-vos sofrer penúria, mas sim que haja igualdade entre vós.
14 Sinoque hnepe ngue da̱ 'da'igu̱, gä di̱ nja te guí sihʉ. A nu̱yá, ngue ja te guí sihʉ ya, da̱mi̱ u̱nhnʉ'a̱ te hommi̱'da yø ja̱'i̱. Pɛ ma̱n'na ra̱ pa p'ʉya, nu̱'mø da̱ hi̱n'yʉ te gui hyomhmʉ, xi̱ndi 'da'a̱hʉ p'ʉya. Ja̱na̱ngue n'na ngu̱ n'na'a̱hʉ hi̱njonda̱ zä ra̱ n'ʉ, da̱ 'da'igu̱ yø ja̱'i̱, gä di ja te da̱ hyoni̱.
14 Nas atuais circunstâncias, vossa abundância supra a indigência daqueles, para que, por seu turno, a abundância deles venha a suprir a vossa indigência. Assim reinará a igualdade,
15 Ya di̱ nja tengu̱tho ra̱ hya̱ mma̱mp'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro ngue ɛ̱na̱: “Nu̱ ra̱ ja̱'i̱ ja xa̱ngu̱ te da̱ zi, hi̱nte di pongui̱, porque di u̱ni̱. A nu̱ ra̱ ja̱'i̱ ngue zits'ʉtho ja te da̱ zi, hi̱nte di 'bɛdi, porque ma̱ t'u̱nni̱ te da̱ zi”, i ɛ̱na̱.
15 como está escrito: O que colheu muito, não teve sobra; e o que pouco colheu, não teve falta {Ex 16,18}.
16 Da̱di ja ma̱mma̱di̱ Oja̱ ngue tengu̱tho ma̱ n'yomfɛ̱ni̱ ngue dí̱ nne ga̱ øt'a̱hʉ ra̱ nho, njarbʉtho rá̱ n'yomfɛ̱ni̱ ra̱ Tito ya. Xquet'a̱ di ja ndu̱mmʉi ngue nne da̱ 'yøt'a̱hʉ ra̱ nho.
16 Bendito seja Deus, por ter posto no coração de Tito a mesma solicitude por vós.
17 Nu̱'mø ma̱ xifi ngue da̱ ma da̱ nu̱'a̱hʉ, ra̱ ndijohya ngue bi̱ ne da̱ ma. Porque 'nɛ̱sɛ na̱ nne da̱ map'ʉ da̱ nu̱'a̱hʉ na̱.
17 Não só recebeu bem o meu pedido, mas, no ardor do seu zelo, espontaneamente partiu para vos visitar.
18 Nu̱na̱ ma̱ cu̱hʉ ra̱ Tito, xquet'a̱ da̱ mɛ ma̱n'na ma̱ cu̱hʉ ngue da̱ nu̱'a̱hʉ. Nu̱na̱ ma̱ cu̱hʉ da̱ mɛ, i̱ nnu̱ ma̱nho yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ndap'ʉ bi zä na̱, porque nu̱ná̱, i pa̱di̱ xa̱ndønho ha di japi da̱ ma̱nna̱ hoga̱ 'da'yo hya̱.
18 Juntamente com ele enviamos o irmão, cujo renome na pregação do Evangelho se espalha em todas as igrejas.
19 Nu̱na̱ ma̱ cu̱hʉ na̱, bi 'yɛ̱xyø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue ga̱ mmɛ'be Jerusalén, ga̱ ma dä'be ra̱ mɛ̱nyu̱ ngue ra̱ 'bäxte. Dí̱ nnehe ngue nu̱na̱ ra̱ 'bäxte na̱, guehna̱ di̱ mama̱ jama̱ mma̱di̱ ra̱ Jesucristo na̱, 'nɛ̱ da̱ ba̱hyø ja̱'i̱ ngue ja'a̱hʉ ra̱ pähä gui fäxni̱ mmi̱'yɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ.
19 Não só isto, mas foi destinado também pelos sufrágios das igrejas para nosso companheiro de viagem, nesta obra de caridade, que por nós é administrada para a glória do Senhor, em testemunho da nossa boa vontade.
20 Mɛ̱nte di yoho hyu̱he hi̱nte da̱ ja'ʉ nemhya̱ nguehna̱ ra̱ mɛ̱nyu̱ dí xihyø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ di pɛti.
20 Queremos evitar assim que alguém nos censure por motivo desta importante coleta que empreendemos,
21 I pa̱ Oja̱ ngue nu̱na̱ ra̱ mɛ̱nyu̱ hi̱njonda̱ hya̱qui̱, gä da̱ ma ma̱ dä. Xquet'a̱ dí̱ nnepe da̱ ba̱di̱ gätho yø ja̱'i̱ ngue gä ga̱ dägähe na̱ ra̱ mɛ̱nyu̱ na̱.
21 porque procuramos fazer o bem, não só diante do Senhor, senão também diante dos homens.
22 Nu̱ya yo nc'ɛ̱i̱ ya, da̱ mɛ ma̱n'na nc'ɛ̱i̱ ma̱ cu̱hʉ. Nu̱na̱, ya pa̱di̱ xa̱nho ha di japra̱ 'bɛfi da̱ 'yøt'e, 'nɛ̱ di̱ nɛ̱qui̱ ngue ja mpähä da̱ 'yørpa̱bi̱ rá̱ 'bɛfi Oja̱. Ya rá̱ 'bɛfitho'a̱ ngue ha da̱ ma. A nu̱yá, ja̱njua̱ni̱ di johya ngue da̱ map'ʉ ya, porque ɛ̱na̱ ngue hi̱ngui̱ ya̱ ni̱ mmʉi ngue gui fäxhʉ mi̱'da yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱.
22 Com eles enviamos ainda outro nosso irmão, cujo zelo pudemos comprovar várias vezes e em diversas ocasiões. Desta vez se mostrará ainda mais zeloso, em razão da grande confiança que tem em vós.
23 Nu̱'mø to da̱ ne da̱ 'yänni̱ hanja ngue ga̱ pɛnhnä p'ʉ ra̱ Tito, da̱mi̱ xihmʉ ngue ma̱ amigo na̱, 'nɛ̱ ma̱ mmi̱mmɛfi'be para ngue da̱ hyoni̱ ha gdi ti̱mhmʉ ra̱ nho. A nu̱ya mi̱ yoho ma̱ cu̱hʉ da̱ map'ʉ, da̱mi̱ xihmʉ yø ja̱'i̱ ngue guehya ma̱ cu̱hʉ 'bʉcua bi huanhni̱ ngue da̱ map'ʉ ya. 'Nɛ̱ conná̱ nguehna̱ ra̱ 'bɛfi øtya, i̱ nnu̱ ma̱nsu̱ ra̱ Cristo yø ja̱'i̱.
23 Quanto a Tito, é o meu companheiro e o meu colaborador junto de vós; quanto aos nossos irmãos, são legados das igrejas, que são a glória de Cristo.
24 Nu̱'mø bi̱ ma p'ʉya dí̱ mma̱ngä ya, da̱mi̱ 'yørpa̱hʉ ma̱ su̱ xa̱nho, n'namhma̱ ngue nu̱ya yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ndap'ʉ bi zä 'bʉi da̱ ba̱di̱ ngue ma̱jua̱ni̱ ga̱di̱ ma̱hni̱ cu̱hʉ. Porque guehna̱ ra̱ hya̱ dí xifi gätho yø ja̱'i̱ na̱ ngue ɛ̱mmɛ̱i̱ ga̱di̱ ma̱hni̱ cu̱hʉ.
24 Portanto, em presença das igrejas, demonstrai-lhes vossa caridade e o verdadeiro motivo da ufania que sentimos por vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.