2 Coríntios 2
Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs ARIB
1 Ja̱na̱ngue nu̱gä dí ɛ̱na̱ ngue ma̱n'na xa̱nho ngue ya hi̱ndá map'ʉ ma̱høn'a̱, porque nu̱'mø xca̱ magä p'ʉ, hønt'a̱ xti du̱ ni̱ mmʉihʉ co nu̱na̱ ra̱ hya̱ xca̱ ma̱ ngue xca̱ hɛc'a̱hʉ te gä guí øthʉ.
1 Mas deliberei isto comigo mesmo: não ir mais ter convosco em tristeza.
2 Porque nu̱'mø ga̱ øt'ä ngue da̱ du̱ ni̱ mmʉihʉ, ¿te'o da̱ zä da̱ 'yøt'e ngue ga̱ johyagä 'mø? Hi̱nda̱ høn'a̱thohʉ sä gui 'yøthʉ ngue ga̱ johyagä. Pɛ ¿ha di zä ga̱ johyagä 'mø ga̱ xi'a̱hʉ yø hya̱ di du̱ ni̱ mmʉihʉ?
2 Porque, se eu vos entristeço, quem é, pois, o que me alegra, senão aquele que por mim é entristecido?
3 Ja̱na̱ngue ya hi̱ndá̱ magä p'ʉ, sinoque høntho dá̱ pɛn'na̱hʉ ra̱ carta dá̱ ot'i. Hi̱ndá̱ ne ngue ga̱ mmap'ʉ ngue høndra̱ du̱mmʉi ga̱ ma ha̱. Porque ya hi̱nda̱ zä ga̱ johya 'mø ga̱ hɛc'a̱hʉ te guí øthʉ. Da̱gue'a̱hʉ p'ʉya, xquet'a̱ dí pa̱di̱ ngue hi̱nda̱ zä gui johyahʉ 'mø høndra̱ du̱mmʉi ga̱ ha̱ts'a̱hʉ p'ʉ.
3 E escrevi isto mesmo, para que, chegando, eu não tenha tristeza da parte dos que deveriam alegrar-me; confiando em vós todos, que a minha alegria é a de todos vós.
4 Nu̱'mø ma̱ ot'ä ra̱ carta dá pɛn'na̱hʉ p'ʉ, ja̱njua̱ni̱ ngue hi̱ndí̱ pa̱di̱ te ga̱ ot'i, asta̱ dí zoni̱ ngue ra̱ ndødu̱mmʉi jagui. Porque dí pa̱di̱ ngue da̱ du̱ ni̱ mmʉihʉ 'mø gá̱ nu̱hʉ na̱ ra̱ hya̱ dá̱ ot'i. Pɛ nu̱na̱ ra̱ hya̱ dá̱ pɛn'na̱hʉ p'ʉ, hi̱ndá̱ pɛn'na̱hʉ p'ʉ ra̱ hya̱ ngue da̱ du̱ ni̱ mmʉihʉ. Sinoque dá̱ pɛn'na̱hʉ p'ʉ ra̱ hya̱ n'namhma̱ guí pa̱di̱ ngue ma̱thoguitho da̱di̱ ma̱'a̱hʉ.
4 Porque em muita tribulação e angústia de coração vos escrevi, com muitas lágrimas, não para que vos entristecêsseis, mas para que conhecêsseis o amor que abundantemente vos tenho.
5 A nu̱na̱ ra̱ n'yohʉ bi 'yøtra̱ sʉi p'ʉ guí 'bʉhmʉ, hi̱nga̱ høngthogui bi 'yøt'e ngue bi du̱ ma̱ mmʉi, sinoque xquet'a̱ 'nɛ̱'a̱hʉ bi 'yøt'e ngue bi du̱ ni̱ mmʉihʉ na̱. Pɛ hi̱ndí̱ nne ga̱ mma̱ ngue ma̱thoguitho ra̱ nts'oni̱ bi 'yø'na̱ ra̱ n'yohʉ dí xi'a̱hʉ. Porque hi̱ndí̱ nne ngue da̱ 'yɛ̱ngui̱ ngue dí hørpa̱bi̱ ra̱ hya̱.
5 Ora, se alguém tem causado tristeza, não me tem contristado a mim, mas em parte {para não ser por demais severo} a todos vós.
6 Pɛ nu̱yá, ya mmɛ gätho 'da'igu̱ ga̱ ma̱mhmʉ ngue ga̱ hɛjpa̱hʉ'a̱ te ø'na̱ ra̱ n'yohʉ na̱. Ya co nu̱'a̱ ya.
6 Basta a esse tal esta repreensão feita pela maioria.
7 Xa̱nho ngue guí pu̱nnba̱hʉ'a̱ ra̱ n'yohʉ ya. Da̱mi̱ hojpa̱hʉ rá̱ mmʉi. Nu̱ya hi̱ngui̱ pa̱di̱ te da̱ 'yøtya, pɛ 'yo guí̱ nnehʉ ngue ni̱mantho ma̱thoguitho da̱ du̱ rá̱ mmʉi.
7 De maneira que, pelo contrário, deveis antes perdoar-lhe e consolá-lo, para que ele não seja devorado por excessiva tristeza.
8 Ma̱'da'yo da̱mi̱ 'yu̱ti̱ ngue ga̱di̱ ma̱hmʉ'a̱ ra̱ n'yohʉ ya.
8 Pelo que vos rogo que confirmeis para com ele o vosso amor.
9 Ya ma̱m'mɛt'o xtá̱ pɛn'na̱hʉ p'ʉ ra̱ carta ngue guí hɛjpa̱hʉ'ʉ yø mmɛjma̱hya̱. Dá̱ xi'a̱hʉ na̱ ra̱ hya̱ na̱, dá̱ ne ngue ga̱ ha̱xä njua̱ni̱ ngue'mø gui 'yøt'e te dí xi'a̱hʉ, ogue hi̱n'na̱. Pɛ ya bi̱ nja, ya gá̱ hɛjpa̱hʉ na̱ ra̱ n'yohʉ dí̱ mma̱ngä.
9 É pois para isso também que escrevi, para, por esta prova, saber se sois obedientes em tudo.
10 Nu̱'mø guí pu̱nnba̱hʉ na̱ ra̱ n'yohʉ gá̱ hɛjpa̱hʉ ya, xquet'a̱ 'nɛ̱qui da̱di̱ pu̱nnbi̱. Porque dí̱ nne ngue rá̱ hmi̱ rá̱ dä ra̱ Cristo p'ʉ ga̱ pu̱nnbi̱ te'o guí pu̱nnba̱hʉ. Ma̱dague'a̱ hi̱ngui̱ ho te bi 'yørca̱gui̱ ra̱ ja̱'i̱, pɛ ga̱ pu̱nnbi̱, porque hi̱ndí̱ nne ngue di nts'onna̱ hya̱ p'ʉ ha guí 'bʉhmʉ.
10 E a quem perdoardes alguma coisa, também eu; pois, o que eu também perdoei, se é que alguma coisa tenho perdoado, por causa de vós o fiz na presença de Cristo, para que Satanás não leve vantagem sobre nós;
11 Porque ra̱ zithu̱ ja̱njua̱ni̱ ngue thu̱hrá̱ xä ngue di ts'onna̱ hya̱ p'ʉ ha guí 'bʉhmʉ. Pɛ nu̱'mø di̱ nhojpa̱bi̱ yø ja̱'i̱, ya hi̱nda̱ da̱hra̱ zithu̱.
11 porque não ignoramos as suas maquinações.
12 Nu̱gä dá̱ map'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Troas ngue dá̱ ma̱ngä hanja na̱ ra̱ hoga̱ 'da'yo hya̱ ngue ra̱ Cristo. Pɛ Oja̱ bi 'yøt'e ngue bi bøngma̱nho ra̱ hya̱ dá̱ ma̱ngä p'ʉ.
12 Ora, quando cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e quando se me abriu uma porta no Senhor,
13 Pɛ hi̱mbi̱ zä xca̱ n'yo ma̱pähä, porque ma̱ cu̱hʉ ra̱ Tito ya ma̱rá̱ hya̱'a̱ ngue ja xca̱ nthɛ'be p'ʉ, pɛ hi̱mbi̱ zøhø. Ja̱na̱ngue dá̱ n'yɛ̱tegä p'ʉya, dá̱ thogui, da̱ni̱ mpagä p'ʉ ja ra̱ häi Macedonia, xa̱mhma̱tho ngue ja xca̱ni̱ nthɛ'be p'ʉ ra̱ Tito.
13 não tive descanso no meu espírito, porque não achei ali irmão Tito; mas, despedindo-me deles, parti para a Macedônia.
14 Bi̱ mäqui ja̱mma̱digui Oja̱ nu̱na̱ bi 'yøt'e ngue dí̱ n'yo'be ra̱ Cristo, 'nɛ̱ fäxqui ngue hønnbʉ bi zä nná̱ ma i̱ ntha̱ha̱ ra̱ hya̱. Ndap'ʉ bi zä ni̱ ma ra̱ hya̱, tengu̱tho ra̱ bopo ngue ma̱hotho ga̱ yʉni̱ ndap'ʉ bi zä. Porque Oja̱ bi 'yøt'e ngue nu̱na̱ ra̱ hya̱ dí̱ mma̱ di̱ n'yo ndap'ʉ bi zä.
14 Graças, porém, a Deus que em Cristo sempre nos conduz em triunfo, e por meio de nós difunde em todo lugar o cheiro do seu conhecimento;
15 Ja̱njua̱ni̱ ngue nnu̱ ma̱nho Oja̱ ngue da̱di 'yonna̱ hya̱ ngue ra̱ Cristo. Nu̱'mø zø ra̱ bopo, nu̱'a̱ ga̱ yʉni̱, gätho yø ja̱'i̱ pa̱ha̱. Njarbʉtho ra̱ hya̱ dí̱ mma̱ngä ya, gätho yø ja̱'i̱ øxra̱ hya̱, ngu̱'ʉ di̱ nya̱nyø te, ngu̱'ʉ da̱ ma ra̱ castigo, gä øxra̱ hya̱.
15 porque para Deus somos um aroma de Cristo, nos que se salvam e nos que se perdem.
16 A nu̱ yø ja̱'i̱ da̱ ma ra̱ castigo, nu̱na̱ ra̱ hya̱ øde, ɛ̱na̱ ra̱ nda̱te n'youi ra̱ hya̱ p'ʉ ga̱ mbɛ̱ni̱. Pɛ yø ja̱'i̱ di̱ nya̱nyø te, nu̱na̱ ra̱ hya̱ øde, ma̱zihotho p'ʉ ga̱ 'yøde, 'nɛ̱ ti̱nyø mmʉi ngue guehna̱ ra̱ hya̱ i di̱nna̱ 'da'yo te na̱. ¿Te'o xøda̱ bøni̱ ngue da̱ ba̱sɛ ha di japi da̱ 'yø'na̱ ra̱ 'bɛfi na̱?
16 Para uns, na verdade, cheiro de morte para morte; mas para outros cheiro de vida para vida. E para estas coisas quem é idôneo?
17 Porque xa̱ngu̱ yø ja̱'i̱ di ho ngue da̱ ma̱mbrá̱ hya̱ Oja̱, pɛ høntho nne ngue da̱ gʉjpa̱bi̱ ra̱ mɛ̱nyu̱ yø ja̱'i̱. Porque ma̱ ua̱nts'i̱ ra̱ hya̱ i̱ mma̱, hi̱nga̱ gä gue'a̱ rá̱ hya̱ Oja̱ i̱ mma̱. Pɛ nu̱gä, nu̱na̱ ra̱ 'bɛfi bi 'dacä Oja̱ ngue ga̱ øt'e, gue'a̱ dí øt'a̱. 'Nɛ̱ nnu̱ Oja̱ ngue hi̱mma̱ xøts'etho nná̱ ma̱nna̱ hya̱, sinoque dí ha̱hma̱ mmʉi ngue dí ørpa̱bi̱ rá̱ 'bɛfi ra̱ Cristo.
17 Porque nós não somos falsificadores da palavra de Deus, como tantos outros; mas é com sinceridade, é da parte de Deus e na presença do próprio Deus que, em Cristo, falamos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.