2 Coríntios 10
Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs NTLH
1 Nu̱gä drá̱ Pablo, jap'ʉ n'na ra̱ hya̱ dí̱ nne ga̱ xi'a̱hʉ. Pɛ ma̱hotho dí̱ nne gdá̱ zo'a̱hʉ tengu̱tho i̱ nya̱ ra̱ Cristo 'mø mi̱ n'yo ua. A nu̱yá, 'bʉ i'da ɛ̱ngui̱ ngue di ya̱ ma̱nhuɛ̱hi̱gä 'mø dí ya̱sɛhʉ, pɛ nu̱'mø ngue ra̱ cartatho dí pɛn'na̱hʉ p'ʉya, ɛ̱ngui̱ ngue høn'mø dí ya̱ ma̱nzaquigä 'mø.
1 Dizem que eu sou humilde quando estou com vocês, mas duro quando estou longe. Pois eu, Paulo, faço este apelo a vocês em nome de Cristo, que foi carinhoso e bondoso.
2 Ague ma̱ zi cu̱'a̱hʉ, da̱mi̱ hyɛ̱hmʉ p'ʉ'a̱ te gäma̱ hya̱ hi̱nga̱ gue'a̱, n'namhma̱ ngue nu̱'mø da̱ magä p'ʉ ga̱ ma nu̱'a̱hʉ, ya ga̱ nya̱ ma̱nhohʉ p'ʉya. 'Yo guí̱ nne ngue ja ga̱ hɛca̱hʉ'a̱ te gni̱ 'yohʉ. Pɛ nu̱'mø tobe 'bʉi to xi'a̱hʉ ngue dí honsɛ ha di hnu̱ ma̱nhogui, guehya jatho ngue ga̱ nya̱ ma̱nzaqui'be ya.
2 Quando eu for aí, não me obriguem a ser duro. Pois eu tenho certeza de que posso agir com dureza contra os que afirmam que fazemos as coisas por motivos humanos.
3 Ma̱jua̱ni̱ ngue nu̱gä drá̱ ja̱'i̱tho, pɛ hi̱mma̱ hya̱sɛ nná̱ ørpa̱bi̱ rá̱ 'bɛfi Oja̱.
3 É claro que somos humanos, mas não lutamos por motivos humanos.
4 Hi̱nga̱ guecsɛqui dí honi̱ ha dí ntha̱hna̱ rá̱ 'bɛfi Oja̱ dí ørpe, porque n'na ra̱ hya̱ ngue rá̱ hya̱sɛ ra̱ ja̱'i̱, hi̱nda̱ zä ha di da̱ha̱. Ja̱na̱ngue nu̱gui̱, nu̱na̱ rá̱ 'bɛfi Oja̱ dí ørpe, di ha̱cra̱ ts'ɛdi Oja̱ ngue ga̱ ta̱pra̱ nts'o i ja.
4 As armas que usamos na nossa luta não são do mundo; são armas poderosas de Deus, capazes de destruir fortalezas. E assim destruímos ideias falsas
5 Oja̱ di 'dacra̱ ts'ɛdi ngue säp'ʉ dí ta̱pra̱ hya̱'ʉ yø ja̱'i̱ di 'yɛ̱xpʉ ha ya̱, guehya honi̱ ha ga̱ ndäcra̱ hya̱ dí̱ mma̱ngä ya, porque hi̱ngui̱ nnepe da̱ ba̱hyø ja̱'i̱ hanja Oja̱. Di hät'i di 'uajpa̱tho yø hya̱ yø ja̱'i̱, da̱di japi ngue da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ xa̱ndønho ra̱ Cristo.
5 e também todo orgulho humano que não deixa que as pessoas conheçam a Deus. Dominamos todo pensamento humano e fazemos com que ele obedeça a Cristo.
6 A nu̱'mø bi̱ nɛ̱qui̱ xa̱ndønho ngue guí ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ na̱ ra̱ hya̱ dí xi'a̱hʉ ya, nu̱'ʉ yø ja̱'i̱ fɛsra̱ hya̱ p'ʉya, ya säp'ʉ ga̱ ha̱ ra̱ ts'ɛdi ngue ga̱ hɛjpi te øt'e.
6 E, quando vocês provarem que são obedientes, estaremos prontos para castigar qualquer desobediência.
7 ¿Hanja ngue høntho guí̱ nnu̱hʉ te ja n'na ra̱ ja̱'i̱, pɛ hi̱nga̱ 'be gui ha̱cjʉ ra̱ güɛnda te ja mbo rá̱ mmʉi ra̱ ja̱'i̱? A nu̱ya yø ja̱'i̱ sʉqui, i ɛ̱na̱ ngue yø mɛfi ra̱ Cristo, pɛ da̱ ba̱di̱ hanja ra̱ hya̱, ngue xquet'a̱ 'nɛ̱qui̱ rá̱ mɛfigui ra̱ Cristo.
7 Vocês julgam as coisas pela aparência. Se uma pessoa tem certeza de que pertence a Cristo, deve pensar de novo a respeito disso, pois nós também pertencemos a Cristo, tanto quanto essa pessoa.
8 Ma̱da̱gue'a̱ sä ga̱ hongä mi̱'da yø hya̱ ngue ga̱ o'a̱hʉ n'yu̱ xa̱nho hanja te nná̱ 'yo, pɛ nu̱na̱ te ra̱ hya̱ dí̱ mma̱, hi̱ndí̱ pɛs'ma̱ sä. Porque dí ha̱xa̱ njua̱ni̱ ngue gue'a̱ ra̱ Hmu̱ Jesús di ha̱cra̱ ts'ɛdi ngue dí̱ mma̱mbrá̱ hya̱, para ngue ma̱n'na di hya̱ ra̱ ts'ɛdi ni̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ. Hi̱ngue ma̱sque da̱di ts'on'na̱ ni̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱ẖʉ i ja, tengu̱tho øt'a̱hʉ mi̱'da yø ja̱'i̱.
8 O Senhor Jesus me deu autoridade sobre vocês, não para destruí-los, mas para fazê-los crescer espiritualmente. E, embora eu tenha me orgulhado um pouco demais da minha autoridade, não tenho nada de que me envergonhar.
9 'Yo guí ɛ̱mhmʉ ngue høn'mø dí otra̱ carta dí pɛn'na̱hʉ ngue dí ya̱ ma̱nzaqui.
9 Não quero que pareça que estou tentando assustar vocês com as minhas cartas.
10 Porque gue'a̱ mma̱nyø ja̱'i̱'a̱, ɛ̱mbi̱ ngue nu̱'mø dí otra̱ carta ga̱ pɛn'na̱hʉ, gue'mø dí ya̱ ma̱nzaqui 'mø. Pɛ nu̱'mø dí ya̱sɛhʉ p'ʉya, ya ɛ̱ngui̱ ngue dí ya̱ ma̱nhuɛ̱hi̱ 'mø. 'Nɛ̱ ɛ̱ngui̱ ngue nu̱'a̱ te ra̱ hya̱ dí̱ mma̱, hi̱nga̱ njua̱ni̱ ga̱ nt'øde.
10 Alguém vai dizer: “As cartas de Paulo são severas e duras; mas, quando ele está conosco, é tímido e, quando fala, é um fracasso.”
11 Pɛ nu̱ to i̱ mma̱nna̱ ra̱ hya̱ na̱, da̱ ba̱'a̱ njua̱ni̱ ngue hi̱nga̱ høn'mø dí otra̱ carta dí pɛn'na̱hʉ ngue dí ya̱ ma̱nzaqui, sinoque xquet'a̱ da̱ zä ga̱ nya̱ ma̱nzaquigä'a̱ ra̱ pa ga̱ mmagä p'ʉ ngue ga̱ nya̱hʉ.
11 Porém essa pessoa deve saber que não existe diferença entre o que escrevemos nas cartas, quando estamos longe, e o que fazemos, quando estamos aí com vocês.
12 Pɛ nu̱na̱ ra̱ hya̱ dí̱ mma̱, hi̱ngui̱ sä ma̱ mmʉi ngue ga̱ øt'e tengu̱tho ga̱ ya̱ mi̱'da yø ja̱'i̱ ngue ɛ̱spa̱bi̱ yø hya̱, i ɛ̱na̱ ngue ta̱te yø ba̱mhya̱ ngue mi̱'da yø ja̱'i̱. Pɛ guehya yø ja̱'i̱ ma̱'bɛdi yø mmʉi ya. Guehya høntho honi̱ ngue ha di̱ nta̱te yø hya̱ ngue mi̱'da yø mmi̱xännba̱tehʉ.
12 É claro que não nos atrevemos a nos igualar ou a nos comparar com aqueles que pensam que são tão importantes. Como são ignorantes! Primeiro eles resolvem quais as medidas que irão usar para se medir e depois eles se julgam de acordo com essas mesmas medidas.
13 A nu̱gui̱ hi̱ngra̱ n'yɛ̱ts'i̱tho na̱ ra̱ hya̱ dí̱ mma̱. Nu̱ te dí øt'e, gue'a̱ dí̱ mma̱n'a̱. Pɛ høntho dí̱ nne ga̱ xi'a̱hʉ ha rá̱ nja na̱ ra̱ 'bɛfi bi 'dacä Oja̱. Bi 'dacra̱ 'bɛfi Oja̱ ngue nu̱p'ʉ ja ni̱ hni̱ni̱hʉ Corintio, asta̱ ja ga̱ ma ma̱ngä p'ʉ rá̱ hya̱ Oja̱.
13 Nós não vamos nos orgulhar além de certos limites. Deus é quem põe os limites no nosso campo de trabalho, e ele nos deixou chegar até vocês em Corinto.
14 A nu̱yá, hi̱ndá̱ sänsɛ ngue ga̱ mmagä p'ʉ guí 'bʉhmʉ, sinoque Oja̱ bi 'dajma̱ 'bɛfi ngue ga̱ mmap'ʉ. 'Nɛ̱ guecä rá̱ mʉditho dá̱ xi'a̱hʉ hanja rá̱ hya̱ ra̱ Cristo ngue mi̱'da yø ma̱mhya̱.
14 Desde que vocês estão dentro desses limites, não fomos além deles quando chegamos até aí levando o evangelho de Cristo.
15 Nu̱na̱ ra̱ 'bɛfi dí øt'e, guehna̱ dí̱ nne ga̱ xi'a̱hʉ na̱. Hi̱nga̱ gue'a̱ ra̱ 'bɛfi n'nan'yo to xa̱ mpɛfi dí̱ nne ga̱ mma̱. A nu̱yá, dí̱ nne ngue ma̱n'na xta̱ nzaqui ni̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ, n'namhma̱ ngue nu̱p'ʉ ha guí 'bʉhmʉ da̱ zä ga̱ mpɛfi xa̱nho. Pɛ nu̱na̱ ra̱ 'bɛfi bi 'dacä Oja̱, quehna̱ za̱nt'a̱ dí̱ nne ga̱ ø'na̱.
15 Assim não nos orgulhamos do trabalho que outros têm feito em lugares que vão além dos limites que Deus nos deu. Pelo contrário, esperamos que a fé que vocês têm possa crescer e que nós possamos fazer um trabalho ainda maior entre vocês, sempre dentro dos limites que Deus tem posto para nós.
16 M'mɛfa p'ʉya, nu̱'ʉ yø hni̱ni̱ rá̱ nja n'nanni̱ p'ʉ ha guí 'bʉhmʉ, da̱ zä ga̱ sigue ga̱ øtra̱ 'bɛfi ngue ga̱ mma̱nna̱ hoga̱ 'da'yo hya̱. Pɛ hi̱nga̱ guep'ʉ ha 'bʉhyø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue n'nan'yo to bi̱ ma̱nna̱ hya̱ ga̱ øtra̱ 'bɛfi, sinoque n'nanni̱ ga̱ mma mma̱nna̱ hya̱.
16 Então poderemos anunciar o evangelho em outras regiões além daquela onde vocês moram. Isso sem entrar em campos de outras pessoas, para não nos orgulharmos do trabalho feito por elas.
17 A nu̱yá, nu̱ ra̱ mɛfi nne ngue da̱ 'yɛ̱spa̱bi̱'a̱ rá̱ 'bɛfi øt'e, pɛ gue da̱que'a̱ rá̱ Hmu̱ bí 'bʉ ma̱hɛ̱ts'i̱ i fäts'i da̱ 'yɛ̱spi̱. Hi̱ngue ma̱sque ra̱ ja̱'i̱ go di 'yɛ̱ts'i̱ da̱ 'yɛ̱na̱ ngue go øsɛ ra̱ 'bɛfi.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem quiser se orgulhar, que se orgulhe daquilo que o Senhor faz.”
18 Porque nu̱ ra̱ ja̱'i̱ ngue pømma̱nho rá̱ 'bɛfi øt'e, ngue guesɛ rá̱ Hmu̱ da̱ ma̱ ngue xa̱nho te øtrá̱ mɛfi, hi̱ngue ma̱sque ra̱ ja̱'i̱'a̱ da̱ ma̱nsɛ ngue xa̱nho te øt'e.
18 Pois a pessoa só é aprovada quando o Senhor a aprova e não quando é aprovada por si mesma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.