Tiago 3
Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs VC
1 Ague ma̱ zi cu̱'a̱hʉ, nu̱'a̱hʉ ya, hi̱ngui̱ sä ngue to bi zä da̱ 'yɛ̱na̱ ngue di̱ nxännba̱te rá̱ hya̱ Oja̱. Porque ya guí pa̱hmʉ ngue nu̱gähe ngue dí xännba̱tehe rá̱ hya̱ Oja̱, ma̱ da̱tho ngue ha̱sca̱he ra̱ güɛnda Oja̱, a nu̱'ʉ hi̱ngui̱ xännba̱te nzäni̱'ʉ.
1 Meus irmãos, não haja muitos entre vós a se arvorar em mestres; sabeis que seremos julgados mais severamente,
2 Gäthoga̱hʉ ya, xa̱ngu̱ yø nni̱di̱ hi̱nga̱ gue'a̱ te dí øthʉ. Nu̱ ra̱ ja̱'i̱ da̱ 'yɛ̱na̱ ngue gä gue'a̱ ra̱ hya̱ mma̱nya, rá̱ nzɛgui gä ra̱ nho ga̱ 'yo na̱ ra̱ ja̱'i̱ na̱. Porque nu̱ ra̱ ja̱'i̱ ma̱jua̱ni̱ ngue pa̱di̱ da̱ za̱mrá̱ ja̱ni̱, guehna̱ da̱ zä da̱ za̱mrá̱ mmʉi ngue'a̱ te rá̱ pähä rá̱ do'yo na̱.
2 porque todos nós caímos em muitos pontos. Se alguém não cair por palavra, este é um homem perfeito, capaz de refrear todo o seu corpo.
3 Nu̱'mø ma̱japi ra̱ freno p'ʉ ja rá̱ ne yø ndøfani̱, ya sä di ts'a̱mmi̱ p'ʉya, hi̱nte di ja. Nu̱p'ʉ go da̱ t'ɛ̱mbi̱ di̱ ma, ja di̱ map'ʉ.
3 Quando pomos o freio na boca dos cavalos, para que nos obedeçam, governamos também todo o seu corpo.
4 Nu̱ yø barco, xa̱nnoho'ʉ. Nu̱'mø bi̱ nthɛui ra̱ nda̱hi̱ i tønhni̱, pɛ hi̱ngui̱ a̱ni̱. Porque nu̱'a̱ di 'yoni̱, høntho da̱ 'ya̱nnba̱ rá̱ nt'a̱nnbi̱ ngue di̱ n'yo, ya da̱ ma ra̱ barco nu̱p'ʉ go da̱ nepe di̱ ma.
4 Vede também os navios: por grandes que sejam e embora agitados por ventos impetuosos, são governados com um pequeno leme à vontade do piloto.
5 A nu̱ ma̱ ja̱ni̱hʉ ya, gue'a̱ n'na ra̱ parte n'youi ma̱ do'yohʉ ngue zitchʉ. Pɛ nu̱'mø dá̱ nya̱hʉ, nu̱'a̱ n'na ne pømma̱ nehʉ, xa̱ngu̱ nja'a̱. Nu̱ ra̱ sibi ya, nu̱'mø ja bi̱ mʉdi bi̱ nzø, ra̱ t'ʉspi. Pɛ da̱ zä di juadi da̱ 'yu̱'a̱ n'na ra̱ da̱xa̱nt'øhø 'mø bi̱ nda̱spi.
5 Assim também a língua é um pequeno membro, mas pode gloriar-se de grandes coisas. Considerai como uma pequena chama pode incendiar uma grande floresta!
6 Njarbʉtho ma̱ ja̱ni̱hʉ ya, ɛ̱ntho ra̱ sibi na̱. Di ts'onna̱ ja̱'i̱ porque nu̱'a̱ ra̱ nts'o ja ua ja ra̱ xi̱mhäi, gä go mma̱nna̱ ma̱ ja̱ni̱hʉ. Brá̱ thɛp'ʉ ja ra̱ ni̱du̱'a̱ ra̱ sibi u̱di̱. Porque mɛ̱nte ra̱ pa 'bʉhra̱ ja̱'i̱, 'bʉmma̱n'ʉ ra̱ ja̱'i̱ ngue ra̱ ts'omhya̱ pønná̱ ne.
6 Também a língua é um fogo, um mundo de iniqüidade. A língua está entre os nossos membros e contamina todo o corpo; e sendo inflamada pelo inferno, incendeia o curso da nossa vida.
7 A nu̱ ra̱ ja̱'i̱, i sä ngue di̱ ma̱xubi̱ yø zu̱'ɛ̱ 'bʉi, yø zate, yø ts'ints'ʉ, yø c'ɛ̱ya̱, 'nɛ̱hyø zu̱'ɛ̱ 'bʉp'ʉ ja ra̱ ja̱the di̱ ma̱xubi̱ yø ja̱'i̱.
7 Todas as espécies de feras selvagens, de aves, de répteis e de peixes do mar se domam e têm sido domadas pela espécie humana.
8 Pɛ nu̱ rá̱ ja̱ni̱ ra̱ ja̱'i̱, hi̱njongui̱ pøni̱ ngue da̱ hyäti da̱ za̱mmi̱. Porque gue'a̱ n'na ra̱ nts'o'a̱ ngue hi̱ngui̱ sä di ts'a̱mmi̱. Nu̱ ra̱ c'ɛ̱ya̱ 'mø bi za ra̱ ja̱'i̱, i tu̱ ra̱ ja̱'i̱. Njarbʉtho ma̱ ja̱ni̱hʉ ya, mma̱n'i'da yø hya̱ ngue n'youi ra̱ ndate.
8 A língua, porém, nenhum homem a pode domar. É um mal irrequieto, cheia de veneno mortífero.
9 A nu̱yá, nu̱na̱ ma̱ ja̱ni̱hʉ nná̱ ɛ̱spa̱hʉ Oja̱ nu̱na̱ ma̱ Papáhʉ. Guehna̱ ma̱ ja̱ni̱hʉ nná̱ samhmʉ yø ja̱'i̱ na̱. Conque Oja̱ go øt'a̱ ngue ra̱ ja̱'i̱ ja rá̱ te tengu̱tho Oja̱.
9 Com ela bendizemos o Senhor, nosso Pai, e com ela amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 Nu̱na̱ ma̱ nehʉ ɛ̱spa̱ Oja̱, guehna̱ ma̱ nehʉ sate na̱. Ague ma̱ zi cu̱'a̱hʉ, hi̱ngui̱ ho ngue ngu̱'a̱ ga̱ øthʉ.
10 De uma mesma boca procede a bênção e a maldição. Não convém, meus irmãos, que seja assim.
11 Xip'ʉ pøhra̱ hojtehe, hi̱ngui̱ sä ngue ja da̱ bøp'ʉ ra̱ ts'othe.
11 Porventura lança uma fonte por uma mesma bica água doce e água amargosa?
12 Ague ma̱ zi cu̱'a̱hʉ, hi̱ngui̱ sä ngue nu̱p'ʉ ja ra̱ za ngue ra̱ igo ja di̱ nzʉp'ʉ ra̱ ndät'ä ni̱ hu̱ ngue ra̱ aceituna. Hi̱ngui̱ sä ngue nu̱p'ʉ ja rá̱ 'yʉ ra̱ uva ja di̱ nzʉp'ʉ ra̱ igo. Hi̱ngui̱ sä ngue nu̱p'ʉ pø ra̱ ts'othe, 'dap'ʉ da̱ bøhmi̱ ra̱ hojtehe.
12 Acaso, meus irmãos, pode a figueira dar azeitonas ou a videira dar figos? Do mesmo modo a fonte de água salobra não pode dar água doce.
13 Nu̱'mø to pøni̱ ngue ra̱ njammʉi ya, ɛ̱t'a̱mmʉi ra̱ hya̱ øde, ya da̱ hnu̱ ndana̱ ra̱ ja̱'i̱ da̱ 'yøtra̱ nho. Nu̱'a̱ ra̱ hya̱ pa̱di̱, gue'a̱ øt'a̱, 'nɛ̱ hi̱ngui̱ ɛ̱spa̱sɛ'a̱ te øt'e.
13 Quem dentre vós é sábio e inteligente? Mostre com um bom proceder as suas obras repassadas de doçura e de sabedoria.
14 I ja ma̱n'na ra̱ hya̱ ya, nu̱ ra̱ ja̱'i̱ ngue ra̱ zɛya, ra̱ nequisʉi, honi̱ ha di̱ nu̱ ma̱nhosɛ yø ja̱'i̱, guehna̱ ra̱ ja̱'i̱ hi̱mma̱ jua̱ni̱ ngue ra̱ njammʉi na̱.
14 Mas, se tendes no coração um ciúme amargo e gosto pelas contendas, não vos glorieis, nem mintais contra a verdade.
15 A nu̱na̱ ra̱ hya̱ pa̱hya yø ja̱'i̱ njap'ʉ, hi̱mma̱ jua̱ni̱ ngue Oja̱ di bɛ̱nnba̱bi̱ ra̱ hya̱ mma̱. Gue'a̱ ra̱ hya̱ pa̱hyø ja̱'i̱ 'bʉcua ja ra̱ xi̱mhäi pa̱di̱. Di thɛui tengu̱tho rá̱ n'yomfɛ̱ni̱ ra̱ zithu̱ na̱ ra̱ hya̱ na̱.
15 Esta não é a sabedoria que vem do alto, mas é uma sabedoria terrena, humana, diabólica.
16 Porque nu̱p'ʉ ja ra̱ nts'ɛya, ya høndra̱ sʉi ja. N'na ngu̱ n'na yø ja̱'i̱ honi̱ ha di hnu̱ ma̱nsu̱sɛ, ya hi̱n tema̱ nhotho jap'ʉ.
16 Onde houver ciúme e contenda, ali há também perturbação e toda espécie de vícios.
17 Pɛ nu̱ ra̱ ja̱'i̱ ngue Oja̱ øt'e ngue ra̱ njammʉi, rá̱ mʉditho di̱ nɛ̱qui̱ ngue gä ra̱ nho ga̱ 'yo ra̱ ja̱'i̱. 'Nɛ̱ hi̱ngra̱ nequisʉi, hi̱njondi̱ nju̱nt'ui, di jamma̱nsu̱ rá̱ mmi̱c'ɛ̱i̱ui. I ja rá̱ yemmʉi. I øtra̱ nho. Hi̱ngui̱ huantho'a̱ fäts'i. Co gä rá̱ mmʉi ga̱ 'yøt'a̱ te øt'e.
17 A sabedoria, porém, que vem de cima, é primeiramente pura, depois pacífica, condescendente, conciliadora, cheia de misericórdia e de bons frutos, sem parcialidade, nem fingimento.
18 Nu̱ ra̱ ja̱'i̱ di ja ndu̱mmʉi ngue honi̱ ha di̱ nhojpa̱ui'ʉ di̱ nju̱nt'ui, ya da̱ zä di̱ m'mʉ mma̱nho m'mɛfa.
18 O fruto da justiça semeia-se na paz para aqueles que praticam a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.