Marcos 2

Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ma̱n'na ra̱ pa p'ʉya, bi̱ mengra̱ Jesús, i̱ map'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Capernaum. Mi̱ ba̱hyø ja̱'i̱ ngue ya 'bʉp'ʉ ja rá̱ ngu̱ ra̱ Jesús.
1 Alguns dias depois entrou Jesus outra vez em Cafarnaum, e soube-se que ele estava em casa.
2 N'na zihmantho bi̱ mpɛti yø ja̱'i̱, asta̱ hi̱nni̱ 'yɛnyø ja̱'i̱ p'ʉ ja ra̱ goxthi. Nu̱na̱ ra̱ Jesús bi xännba̱ yø ja̱'i̱ rá̱ hya̱ Oja̱.
2 Ajuntaram-se, pois, muitos, a ponta de não caberem nem mesmo diante da porta; e ele lhes anunciava a palavra.
3 Mɛ̱nte ya̱ ra̱ Jesús, bi zø hmi̱'da yø ja̱'i̱. Nu̱'ʉ goho nja̱'i̱ bá̱ du̱ n'na nc'ɛ̱i̱ bá̱ oxrá̱ fi̱di̱ ngue tu̱dyø gua.
3 Nisso vieram alguns a trazer-lhe um paralítico, carregado por quatro;
4 Bi̱ ne xti cʉtra̱ därquɛ̱hi̱ p'ʉ mbo ra̱ ngu̱ brá̱ 'bähra̱ Jesús. Pɛ hi̱mbi̱ zä xti cʉt'i, porque xa̱ndøngu̱ yø ja̱'i̱ 'bʉp'ʉ. Ja̱na̱ngue bi tets'a̱ ya̱nni̱gu̱ ra̱ därquɛ̱hi̱ p'ʉya. Bi xots'a̱ n'na xɛqui ra̱ 'bet'e ha brá̱ 'bähra̱ Jesús. Ja i ca̱mbʉ ra̱ därquɛ̱hi̱ ni̱ oxrá̱ fi̱di̱.
4 e não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o telhado onde estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o paralítico.
5 Mi̱ nu̱ te øtyø ja̱'i̱ ra̱ Jesús, i pa̱di̱ ngue ɛ̱c'ɛ̱i̱ yø ja̱'i̱ ngue da̱ zä da̱ 'yøthe ra̱ därquɛ̱hi̱. Bi 'yɛ̱mbra̱ därquɛ̱hi̱ p'ʉya: ―Ague ts'ʉnt'ʉ'i, ya dá̱ pu̱n'na̱ ni̱ ts'oqui ya ―bi 'yɛ̱mbi̱.
5 E Jesus, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Filho, perdoados são os teus pecados.
6 Nu̱'ʉ yø xännba̱te ngue ra̱ ley mi̱ hu̱p'ʉ, bi̱ mbøcuɛ 'mø mi̱ 'yø'a̱ ra̱ hya̱ mma̱nna̱ Jesús. Bi 'yɛ̱mp'ʉ ja yø n'yomfɛ̱ni̱:
6 Ora, estavam ali sentados alguns dos escribas, que arrazoavam em seus corações, dizendo:
7 “Nu̱na̱ ra̱ n'yohʉ 'bʉcua, thenma̱hya̱ Oja̱ na̱ co nu̱'a̱ ra̱ hya̱ i̱ mma̱. Porque hi̱njonda̱ zä di pu̱nnba̱ yø ts'oqui yø ja̱'i̱, hi̱nda̱ hønt'a̱ Oja̱ sä ngue da̱ 'yøtra̱ mpu̱nnbi̱”, ɛ̱mp'ʉ ja yø n'yomfɛ̱ni̱.
7 Por que fala assim este homem? Ele blasfema. Quem pode perdoar pecados senão um só, que é Deus?
8 Pɛ ra̱ Jesús 'be xi pa̱tho te mbɛ̱mp'ʉ ja yø n'yomfɛ̱ni̱ ya yø xännba̱te ngue ra̱ ley. Bi 'yɛ̱mbʉya: ―¿Hanja ngue ngu̱na̱ guí̱ mbɛ̱mhmʉ?
8 Mas Jesus logo percebeu em seu espírito que eles assim arrazoavam dentro de si, e perguntou-lhes: Por que arrazoais desse modo em vossos corações?
9 Nu̱gä dá̱ xihra̱ n'yohʉ 'bʉcua, dí ɛ̱mbi̱: “Ya dá̱ pu̱n'na̱ ni̱ ts'oqui ya”. Pɛ nu̱yá, hi̱ndi̱ nɛ̱qui̱ xa̱nho ngue'mø bi̱ mpu̱nnbi̱ ogue hi̱n'na. Pɛ nu̱'mø ga̱ ɛ̱mbi̱: “Da̱mi̱ nangui̱, gui ca̱xni̱ fi̱di̱, gui̱ mma”, ga̱ ɛ̱mbi̱, nu̱'mø ngue bi̱ n'yo p'ʉya, ya guí pa̱hmʉ xa̱nho ngue ja ma̱ ts'ɛdi.
9 Qual é mais fácil? dizer ao paralítico: Perdoados são os teus pecados; ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito, e anda?
10 A nu̱yá, da̱mi̱ pa̱hmʉ ya ngue ra̱ N'yohʉ bí 'yɛ̱ ma̱hɛ̱ts'i̱, ja rá̱ ts'ɛdi ua ja ra̱ xi̱mhäi ngue di pu̱nnba̱ yø ts'oqui yø ja̱'i̱. Bi 'yɛ̱mbra̱ n'yohʉ xa̱n'ʉ p'ʉya:
10 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados { disse ao paralítico },
11 ―Nu̱gä dí xi'i, da̱mi̱ nangui̱, ca̱xni̱ fi̱di̱, ni̱ ma ni̱ ngu̱.
11 a ti te digo, levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
12 Ra̱ därquɛ̱hi̱ p'ʉya, bi̱ nangui̱. Bi ga̱xrá̱ fi̱di̱, bi̱ ma rá̱ ngu̱. Nu̱'ʉ gätho yø ja̱'i bi̱ nu̱ te bi̱ nja, gä di 'yøtho. Yø ja̱'i̱ p'ʉya, ɛ̱spa̱bi̱ Oja̱, i ɛ̱na̱: ―Hi̱nja̱m'mø xtá̱ nu̱hʉ'a̱ te dá̱ nu̱hʉ bi̱ nja ya.
12 Então ele se levantou e, tomando logo o leito, saiu à vista de todos; de modo que todos pasmavam e glorificavam a Deus, dizendo: Nunca vimos coisa semelhante.
13 Ma̱n'na ra̱ ora p'ʉya, ra̱ Jesús ma̱hømbi̱ map'ʉ ja ra̱ nenzabi. Pɛ ma̱ndøngu̱ dyø ja̱'i̱ bi̱ mpɛti p'ʉ ha 'bʉi, pɛ gä bi xännba̱bi̱ ra̱ hya̱.
13 Outra vez saiu Jesus para a beira do mar; e toda a multidão ia ter com ele, e ele os ensinava.
14 Mi̱ tho p'ʉya, bi zømp'ʉ ja rá̱ oficina n'na ra̱ n'yohʉ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Leví. Guehna̱ rá̱ ts'ʉnt'ʉ ra̱ Alfeo, guehna̱ jʉmba̱ ra̱ mɛ̱nyu̱ yø ja̱'i̱ ja te pä. Mi̱ nu̱ ra̱ n'yohʉ na̱ ra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ma ga̱ mmɛ n'yø, ga̱ øt'e ngue ma̱ xädi'i ―bi 'yɛ̱mbi̱. Nu̱na̱ ra̱ Leví bi zop'ʉ rá̱ oficina, bi̱ mɛ ra̱ Jesús.
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
15 Ma̱n'na ra̱ pa p'ʉya, nu̱na̱ ra̱ Jesús bi̱ mɛ yø xädi p'ʉ ja rá̱ ngu̱ ra̱ Leví ngue da̱ nsi̱hmɛ̱ui. Xa̱ngu̱ yø ngʉthäi 'bʉp'ʉ, da̱ gue hmi̱'da yø ja̱'i̱ t'ɛ̱mbi̱ ngue ja yø ts'oqui, gä 'dap'ʉ si̱hmɛ̱ui ra̱ Jesús. Porque xquet'a̱ 'nɛ̱hya nne da̱ dɛnna̱ hya̱ mma̱nna̱ Jesús.
15 Ora, estando Jesus à mesa em casa de Levi, estavam também ali reclinados com ele e seus discípulos muitos publicanos e pecadores; pois eram em grande número e o seguiam.
16 Pɛ nu̱'ʉ 'da yø xännba̱te ngue ra̱ ley, 'nɛ̱'da yø fariseo, mi̱ nu̱ te øtra̱ Jesús ngue 'dap'ʉ si̱hmɛ̱hʉ yø ja̱'i̱ nu̱'ʉ t'ɛ̱mbi̱ ngue ja yø ts'oqui. Nuya mbøcuɛ p'ʉya, bi 'yɛ̱mbya yø xädi ra̱ Jesús: ―Nu̱ ni̱ xännba̱tehʉ, hi̱ngui̱ ho ngue 'dap'ʉ si̱hmɛ̱hʉ yø ngʉthäi co 'nɛ̱hyʉ mi̱'da yø ja̱'i̱ ja xa̱ngu̱ yø ts'oqui.
16 Vendo os escribas dos fariseus que comia com os publicanos e pecadores, perguntavam aos discípulos: Por que é que ele como com os publicanos e pecadores?
17 Mi̱ 'yøde te sipyø xädi ra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mp'ʉ di ya̱hni̱ p'ʉya: ―Nu̱ya yø ja̱'i̱ di hyɛ̱nni̱, guehya ni̱ 'yɛ̱hra̱ 'yøthe ya. Pɛ yø ja̱'i̱ xa̱nzaqui, hi̱nga̱ gue'ʉ ni̱ 'yɛ̱'ʉ. A nu̱gä, dá̱ ɛ̱hɛ̱ ngue gue'ʉ yø ja̱'i̱ ja yø ts'oqui ga̱ xifi da̱ hyɛp'ʉ ra̱ nts'o ga̱ 'yo, hi̱nga̱ gue'ʉ yø ja̱'i̱ ɛ̱na̱ ngue ya 'yo xa̱nho dá̱ ɛ̱hɛ̱ ga̱ nzofo.
17 Jesus, porém, ouvindo isso, disse-lhes: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos; eu não vim chamar justos, mas pecadores.
18 Ma̱n'na ra̱ ora p'ʉya, bi̱ nti̱ni̱ ngue nu̱'ʉ yø xädi ra̱ Xuua 'nɛ̱'ʉ yø fariseo mi̱ ɛtyø mmʉi. Ja̱na̱ngue bi̱ ma 'da yø ja̱'i̱ p'ʉ 'bʉhra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱: ―¿Hanja ni̱ xädi ngue hi̱ngui̱ ɛtyø mmʉi? Conque yø xädi ra̱ Xuua 'nɛ̱hyø fariseo ɛtyø mmʉi'ʉ ―bi 'yɛ̱mbi̱.
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando; e foram perguntar-lhe: Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱ ya̱ui: ―Nu̱'ʉ yø ja̱'i̱ ts'ofo ngue da̱ nu̱ ra̱ ntha̱ti̱, hi̱ngui̱ ɛtyø mmʉi mɛ̱nte 'dap'ʉ 'bʉhmʉ ra̱ novio. Njarbʉtho ma̱ xädigä ya, hi̱ngui̱ ɛtyø mmʉi ngue 'daua dí̱ n'yo'be. Pɛ bá̱ ɛ̱p'ʉ ra̱ pa ngue da̱ ziga̱gui̱ ma̱ nsʉi'be. Nu̱'a ra̱ pa'a̱ p'ʉya, mfa̱di̱ ngue da̱ zä da̱ 'yɛtyø mmʉi ya ma̱ xädi 'mø.
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados às núpcias, enquanto está com eles o noivo? Enquanto têm consigo o noivo não podem jejuar;
20 — ausente —
20 dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo; nesses dias, sim hão de jejuar.
21 Nu̱na̱ ra̱ 'da'yo hya̱ dí xännba̱te, n'nan'yo na̱ ngue ra̱ nyogui xädi. Tengu̱tho n'na ra̱ 'da'yo u̱lu, hi̱nda̱ zä di 'bøtra̱ zɛ'u̱lu. Porque ra̱ 'da'yo u̱lu di̱ nga̱nts'i̱, ya ma̱n'na di̱ nts'onna̱ zɛ'u̱lu.
21 Ninguém cose remendo de pano novo em vestido velho; do contrário o remendo novo tira parte do velho, e torna-se maior a rotura.
22 Tengu̱tho ra̱ 'da'yo vino hi̱ngui̱ sä da̱ sirbʉ ja ra̱ zɛxfani̱ ngue da̱ zɛdi. Porque ra̱ 'da'yo vino da̱ xɛtra̱ zɛxfani̱ 'mø da̱ sit'i, ja di̱ m'mɛp'ʉ p'ʉya. Ja̱na̱ngue ra̱ 'da'yo vino, ra̱ 'da'yo xifani̱ da̱ sit'i.
22 E ninguém deita vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres, e perder-se-á o vinho e também os odres; mas deita-se vinho novo em odres novos.
23 Man'na ra̱ pa ngue säya yø ja̱'i̱ p'ʉya, nu̱na̱ ra̱ Jesús co 'nɛ̱hyø xädi bi tocabi bi thop'ʉ ja yø nua̱trigo. Nu̱ya yø xädi p'ʉya, bi daxtyø trigo bi za.
23 E sucedeu passar ele num dia de sábado pelas searas; e os seus discípulos, caminhando, começaram a colher espigas.
24 Pɛ nu̱ya yø fariseo bi 'yɛ̱mbra̱ Jesús: ―¿Hanja ni̱ xädi ngue di̱ mpɛfi? Conque mma̱mp'ʉ ja ra̱ ley ngue nu̱'mø ra̱ pa ngue ra̱ ts'äya, hi̱ngui̱ sä ngue to di̱ mpɛfi ―bi 'yɛ̱mbi̱.
24 E os fariseus lhe perguntaram: Olha, por que estão fazendo no sábado o que não é lícito?
25 Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Xi'mø mi̱ zʉhra̱ thu̱hu̱ n'na ndi̱ ra̱ David, co 'nɛ̱'ʉ mi̱ n'youi, ¿ua hi̱nja̱m'mø ga̱di xähmʉ p'ʉ ha nt'ot'i'a̱ te bi 'yøt'e?
25 Respondeu-lhes ele: Acaso nunca lestes o que fez Davi quando se viu em necessidade e teve fome, ele e seus companheiros?
26 Conque nu̱p'ʉ ja rá̱ ngu̱ Oja̱ mi̱ 'bʉhra̱ mmäcja̱ Abiatar, nu̱na̱ ma̱di̱ ma̱nda yø mmi̱mmäcja̱ui. Ja bi yʉrbʉ ra̱ David ngue bi zi yø thu̱hmɛ̱ xi t'ʉspa̱bi̱ Oja̱ ngue da̱ nu̱. Bi zi ra̱ David co 'nɛ̱'ʉ mi̱ n'youi. Conque nu̱'ʉ yø thu̱hmɛ̱'ʉ, hi̱ndi̱ u̱nna̱ nt'ɛ̱di̱ ra̱ ley ngue to bi zä da̱ zi, hi̱nda høndyø mmäcja̱ yø ts'i'ʉ yø thu̱hmɛ̱ t'ʉspa̱bi̱ Oja̱.
26 Como entrou na casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu dos pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão aos sacerdotes, e deu também aos companheiros?
27 A nu̱yá, nu̱'a̱ te bi 'yøtya ma̱ xädigä, ua̱ngui̱ Oja̱ bá̱ sänni̱ bá̱ nja ra̱ pa ngue ra̱ ts'äya para ngue di di̱nna̱ nho yø ja̱'i̱. Hi̱ngue masque bi zän'Oja̱ ra̱ pa ngue ra̱ ts'äya ngue di̱ m'mʉmma̱n'ʉ yø ja̱'i̱.
27 E prosseguiu: O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 Ja̱na̱ngue ra̱ N'yohʉ bí 'yɛ̱ ma̱hɛ̱ts'i̱, ja rá̱ ts'ɛdi ngue nu̱'a̱ go da̱ zänni̱, gue'a̱ di̱ nja'mø ra̱ pa ngue ra̱ ts'äya'a̱.
28 Pelo que o Filho do homem até do sábado é Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.