Marcos 14

Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ya ma̱ nyo patho di̱ nsänni̱go yø ja̱'i̱ ngue ra̱ pascua. Guehna̱ ra̱ pa ts'i ra̱ thu̱hmɛ̱ hi̱ngui̱ n'youi ra̱ íxi. A nu̱'ʉ yø hmu̱ yø mmäcja̱ 'nɛ̱hyø xännba̱te ngue ra̱ ley, guehya ya rá̱ ya'atho yø pa honi̱ ha di̱ mbɛntra̱ Jesús ngue da̱ tho.
1 E dali a dois dias era a páscoa, e a festa dos pães ázimos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo, e o matariam.
2 Di̱ n'yɛ̱mbi̱: ―A nu̱yá, hi̱nga̱ gue'mø ra̱ pa ngue ra̱ ngo ga̱ bɛnthʉ ya, n'namhma̱ hi̱nda̱ nangyø ja̱'i̱ da̱ ya̱ni̱.
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que porventura não se faça alvoroço entre o povo.
3 Ya 'bʉp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Betania ra̱ Jesús. Ɛxa̱ si̱hmɛ̱ p'ʉ ja rá̱ ngu̱ ra̱ Simu̱ nu̱na̱ xi 'yøthe m'mɛt'o ngue mi̱ 'ya rá̱ do'yo. Bi yʉt'a̱mbo n'na ra̱ xisu ni̱ du̱ n'na ra̱ m'mo aceite ngue ra̱ alabastro. I yu̱p'ʉ ra̱ aceite ma̱zihotho ga̱ yʉni̱, bi̱ ma ma̱hoqui conna̱ paxi ngue ra̱ nardo, pɛ xa̱ndøngu̱ rá̱ mu̱ui. Bi 'yøjpa̱ rá̱ 'yʉga ra̱ m'mo aceite p'ʉya, bi xispa̱bi̱ rá̱ ya ra Jesús.
3 E, estando ele em betânia, assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro, com ungüento de nardo puro, de muito preço, e quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Bi̱ mbøcuɛ 'da yø ja̱'i̱ mi̱ 'bʉp'ʉ, di̱ n'yɛ̱mbi̱: ―¿Hanja ngue bi̱ ma ma̱'ʉni̱tho na̱ ra̱ aceite na̱?
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício de ungüento?
5 Xta̱ nzä xta̱ 'bä na̱ ngue xti t'u̱nna̱ mɛ̱nyu̱ yø hyoya. Porque ma̱n'na xa̱ngu̱ xti 'bä ra̱ aceite ngue'a̱ te ra̱ nzäbi ta̱hra̱ ja̱'i̱ n'na jɛya. Hi̱ngui̱ nnu̱ ma̱nho yø ja̱'i̱ te bi 'yøtra̱ xisu.
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros, e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Pɛ ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱: ―Da̱mi̱ hyɛhmʉ na̱ ra̱ xisu 'bʉcua. 'Yogui sʉhmʉ, porque xa̱nho te ørque.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, por que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 A nu̱ya yø hyoya guí̱ mma̱mhmʉ, hangu̱ ra̱ pa guí̱ nnu̱hʉ ya yø hyoya. Da̱ zä gui fäxhʉ te honi̱ hønt'a̱ goma̱ ora guí̱ nne gui fäxhʉ. Pɛ nu̱gä hi̱nga̱ nza̱mhmʉ ua.
7 Porque sempre tendes os pobres convosco, e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 A nu̱na̱ ra̱ xisu guí̱ mma̱mhmʉ, bi 'yørca̱gui̱'a̱ te bi zʉrpa̱bi̱ rá̱ ts'ɛdi bi 'yøt'e. Porque ya bi̱ nja'a̱ te mi̱ ja xtí̱ nja'mø dá̱ n'yägui.
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Ma̱jua̱ni̱ dí xi'a̱hʉ ngue nu̱p'ʉ ha da̱ hma̱nna̱ hoga̱ 'da'yo hya̱ gä rá̱ ngʉni̱ nxi̱mhäi, xquet'a̱ 'nɛ̱'a̱ te bi 'yørca̱gui̱ na̱ ra̱ xisu, da̱ hma̱. Gue'a̱ di fɛn'a̱.
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Nu̱na̱ ra̱ Judas Iscariote, guehna̱ n'na nc'ɛ̱i̱'ʉ 'dɛ'ma̱ yoho yø xädi ra̱ Jesús, bi̱ ma bá̱ nya̱ui yø hmu̱ yø mmäcja̱. Bá̱ nhɛca̱ hya̱ui yø mmäcja̱ ha di japi di däpra̱ Jesús.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 Mi̱ 'yø'a̱ ra̱ hya̱ sihyø mmäcja̱, asta̱ ra̱ ndijohya. Bi xi p'ʉya ngue di u̱nna̱ mɛ̱nyu̱. Ja̱na̱ngue bi hyonna̱ Judas ha di japi ngue di däpyø mmäcja̱ ra̱ Jesús.
11 E eles, ouvindo-o, folgaram, e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Ya fʉhra̱ ngo nguehya yø pa ts'i ra̱ thu̱hmɛ̱ hi̱ngui̱ n'youi ra̱ íxi. Nu̱na̱ ra̱ pa fʉhra̱ ngo, guehna̱ ra̱ pa hodɛ'yo yø ja̱'i̱ ngue sänni̱go, ngue di̱ nzibde ngue ra̱ pascua. Bi yɛ̱mbyø xädi ra̱ Jesús: ―¿Hapʉ guí̱ nne ga̱ hocähe ra̱ nzibde gdá̱ nsänni̱gohʉ ngue ra̱ pascua ya? ―bi 'yɛ̱mbi̱.
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando sacrificavam a páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a páscoa?
13 Bi 'yɛ̱mbya yoho yø xädi ra̱ Jesús: ―Ní̱ mɛ nʉ bí ja ra̱ hni̱ni̱ ya. Gui̱ nthɛui n'na ra̱ n'yohʉ ni̱ ma rá̱ ngu̱, di tu̱ n'na xøni̱ ra̱ dehe. Da̱mi̱ tɛnnui hapʉ da̱ zøni̱.
13 E enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem, que leva um cântaro de água, vos encontrará; segui-o.
14 Nu̱p'ʉ ja ra̱ ngu̱ da̱ zømp'ʉya, da̱mi̱ 'yɛ̱nui ra̱ mmɛ̱nni̱gu̱: “Ra̱ xännba̱te i ɛ̱na̱: ¿Hapʉ ja ra̱ cuarto ga̱ nzibdehe ma̱ xädi ya, ja ga̱ sähe p'ʉ ra̱ ngo ngue ra̱ pascua?” gui 'yɛ̱nui.
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Ra̱ mmɛ̱nni̱gu̱ p'ʉya, da̱ 'yu̱t'a̱ui n'na ra̱ da̱cuarto ya ma̱hoqui, bí ja ma̱ya̱ ra̱ tøca̱ngu̱. Ja da̱mi̱ hocui p'ʉ'a̱ te ja ngue gdá̱ nzibdehʉ p'ʉya.
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado e preparado; preparai-a ali.
16 Nu̱ya yø xädi mi̱ ya̱ui ra̱ Jesús, bi̱ map'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ bi xifi ngue da̱ ma. Mi̱ zømp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱, nu̱na̱ ra̱ hya̱ xi̱ ma̱nna̱ Jesús, gue'a̱ bi̱ nja'a̱. Bi di̱nna̱ ngu̱ tengu̱tho xi xifi, ja bi hojpʉ ra̱ nzibde ngue ra̱ pascua p'ʉya.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a páscoa.
17 Mi̱ dähra̱ nde p'ʉya, nu̱p'ʉ ja ra̱ ngu̱ xi̱ ma ma̱hojpi te da̱ zi, ja bi zømp'ʉ ra̱ Jesús, ní̱ n'youi'ʉ 'dɛ'ma̱ yoho yø xädi.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 Mɛ̱nte si̱hmɛ̱ p'ʉ ja ra̱ mɛ̱xa p'ʉya, bi 'yɛ̱mbyø xädi: ―Nu̱yá, dí xi'a̱hʉ ngue nu̱ua ja ra̱ mɛ̱xa dí si̱hmɛ̱hʉ, 'bʉcua n'na nc'ɛ̱i̱ jʉga̱tho häi, ya xa̱ hyoni̱ ha di japi ngue di dägui.
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Nu̱na̱ ra̱ hya̱ bi̱ ma̱nna̱ Jesús, ɛ̱mmɛ̱i̱ bi du̱ yø mmʉi yø xädi. Bi̱ mʉdi bi 'yänni̱ 'da mi̱'da p'ʉya te'o na̱ i̱ mma̱, bi 'yɛ̱mbi̱: ―¿Ua go guecä'a̱ guí̱ mma̱nya? ―bi 'yɛ̱mbi̱.
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Bi 'yɛ̱ntho 'mø mi̱ da̱hra̱ Jesús: ―Nu̱na̱ dí com'be ma̱ mohi ua dí si̱hmɛ̱ ya, guehna̱ di dägä na̱ya. Guehna̱ n'na nc'ɛ̱i̱ ngue gui 'dɛma̱ yohohʉ na̱ya.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que põe comigo a mão no prato.
21 Ma̱jua̱ni̱ ngue ra̱ N'yohʉ bí 'yɛ̱ ma̱hɛ̱ts'i̱ da̱ tho'a̱ te ra̱ n'ʉ ja ngue da̱ thogui, tengu̱tho nt'ot'i p'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro ngue di̱ nja. Pɛ hague ngu̱ ra̱ castigo da̱ thohna̱ ra̱ n'yohʉ ja ngue di dägui. Nu̱na̱ ra̱ n'yohʉ na̱, ma̱n'na xa̱nho ngue'mø hi̱n xta̱bá̱ m'mʉi.
21 Na verdade o Filho do homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Mɛ̱nte si̱hmɛ̱ ra̱ Jesús, bi hya̱jma̱n'na ra̱ thu̱hmɛ̱. Mi̱ ja ma̱mma̱di̱ Oja̱ p'ʉya, bi xɛnna̱ thu̱hmɛ̱, bi u̱nyø xädi da̱ zi. Bi 'yɛ̱mbi̱: ―Da̱mi̱ sihʉ ra̱ thu̱hmɛ̱ ja ua ya. Nu̱ná̱, guehna̱ ma̱ do'yogä na̱.
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Bi dɛcra̱ vaso po rá̱ ngui ra̱ uva p'ʉya. Mi̱ ja ma̱mma̱di̱ Oja̱, bi u̱nyø xädi da̱ zi 'da'its'ʉ.
23 E, tomando o cálice, e dando graças, deu-lho; e todos beberam dele.
24 Bi 'yɛ̱mbi̱: ―Nu̱na̱ po ra̱ vaso ja ua ya, guehna̱ ma̱ jigä na̱. Porque guehna̱ ra̱ hmɛ̱ya na̱ya ngue nu̱'mø dá̱ tu̱, di̱ nja rá̱ ts'ɛdi ra̱ 'da'yo cohi øt'a̱hʉ Oja̱. Porque nu̱'a̱ di̱ mfämma̱ ji, xa̱ndøngu̱ yø ja̱'i̱ di̱ nhohyø ts'oqui.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Ma̱jua̱ni̱ dí xi'a̱hʉ ya, ngue ya hi̱nni̱ mantho 'dap'ʉ ga̱ sihʉ rá̱ ngui ra̱ uva, asta̱ gue'mø bi zønna̱ pa ma̱'da'yo hønga̱ sihʉ p'ʉ di̱ ma̱nda Oja̱.
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Mi̱ juate ra̱ nsi̱hmɛ̱ p'ʉya, bi du̱ta̱ n'na ra̱ thu̱hu̱ ngue ɛ̱spa̱bi̱ Oja̱. Bi̱ ma p'ʉya, i̱ map'ʉ bí ja ra̱ nyu̱ni̱ ja ra̱ mbonza ja yø olivos.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbyø xädi: ―Gätho'a̱hʉ ya, gui soga̱hʉ p'ʉ'a̱ di̱ nxu̱i̱. Porque di̱ nja'a̱ te mma̱mp'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro ngue ɛ̱na: “Ga̱ øt'ä ngue da̱ du̱ ra̱ mändɛ'yo. Yø dɛ'yo p'ʉya di̱ n'uɛ̱ni̱”, i ɛ̱na̱.
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Pɛ nu̱'mø dá̱ bɛ̱nna̱te, ga̱ni̱ mpagä Galilea, ja ga̱ni̱ tøp'a̱hʉ p'ʉ.
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Ra̱ Bɛdu p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ma̱da̱gue'a̱ ngue gä da̱ zoc'a̱'i̱ p'ʉ ya mi̱'da ma̱ n'yohʉ, pɛ nu̱gä hi̱nga̱ soc'a̱'i̱ ―bi 'yɛ̱mbi̱.
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbra̱ Bɛdu: ―Ma̱jua̱ni̱ dí xi'i ngue nu̱'a̱ di̱ nxu̱i̱ ya, tobe hi̱ndi̱ ma'a̱ rá̱ yohmafi ra̱ øni̱, ya xqui cønga̱ nhyu̱ndi̱, gui̱ mma̱ ngue hi̱ngui̱ pa̱qui̱ ―bi 'yɛ̱mbi̱.
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Pɛ ra̱ Bɛdu p'ʉya n'nat'a̱ mma̱ ngue bi 'yɛ̱na̱: ―A nu̱'a̱, hi̱n'na̱'a̱. Ma̱da̱gue'a̱ ngue 'dap'ʉ ga̱ tu̱ui, pɛ nu̱gä hi̱nga̱ cøn'a̱'i̱ ―bi 'yɛ̱mbi̱. Gätho'ʉ mi̱'da yø xädi p'ʉya, 'da'igu̱ bi̱ ma̱.
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Nu̱na̱ ra̱ Jesús bi̱ mähä yø xädi, bi zømp'ʉ ja ra̱ xɛqui ni̱ hu̱ ngue Getsemaní. Nu̱p'ʉ bi zøni̱, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Da̱mi̱ mi̱hmi̱ ua ya, mɛ̱nte ga̱ thocä mi̱ts'ʉ ní̱ nguehnʉ ngue ga̱ ma mat'Oja̱ ―bi 'yɛ̱mbi̱.
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Bi thohmi̱ts'ʉ ní̱ nguep'ʉ ra̱ Jesús, bi̱ mɛ ra̱ Bɛdu, ra̱ Jacobo, ra̱ Xuua. Bi̱ mʉdi bi där'ma̱n'ʉ rá̱ mmʉi ra̱ Jesús, ma̱thoguitho ngue bi du̱ rá̱ mmʉi.
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João, e começou a ter pavor, e a angustiar-se.
34 Bi 'yɛ̱mbyø n'youi p'ʉya: ―Ja̱njua̱ni̱ ngue tu̱ ma̱ mmʉigä, nu̱p'ʉ nna̱ sä, ya ja ngue 'bexca̱ tu̱. Da̱mi̱ cohmi̱ ua ya, pɛ 'yogui a̱hmi̱ ―bi 'yɛ̱mbi̱.
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui, e vigiai.
35 Ra̱ Jesús bi thohmi̱ts'ʉ ní̱ nguep'ʉ. Bi̱ m'mɛmfo häi p'ʉya ngue mmat'Oja̱. Bi 'yäp'Oja̱ ngue'mø da̱ ne, da̱ ya̱ni̱ ngue'a̱ ra̱ nda̱te ja ngue da̱ thogui.
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Bi 'yɛ̱mp'ʉya: ―Ague ma̱ Papá'i, nu̱'i̱, gätho da̱ zä'i. Da̱mi̱ ya̱ngui̱ ngue'a̱ ra̱ nda̱te ja ngue ga̱ thocä. Pɛ hi̱nga̱ nu̱'a̱ go ga̱ sännä gue'a̱ di̱ nja'a̱, sinoque nu̱ te guí sänni̱, gue'a̱ di̱ nja'a̱.
36 E disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; não seja, porém, o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Mi̱ juadi bi̱ mat'Oja̱ p'ʉya, bí 'yɛ̱p'ʉ 'bʉ'ʉ hyu̱ yø xädi. Pɛ bi di̱ni̱ ngue ya mi̱ a̱ha̱. Bi 'yɛ̱mbra̱ Bɛdu p'ʉya: ―Ague Simu̱, ¿hanja ngue guí a̱ha̱? ¿Ua xi̱nga̱ n'na ora di sä gui 'yä ni̱ t'a̱ha̱?
37 E, chegando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não podes vigiar uma hora?
38 Da̱mi̱ mat'Oja̱, 'yogui a̱hmʉ. Nu̱'mø hi̱ngá̱ mat'Oja̱hʉ, ntha̱mbɛni̱tho hi̱nda̱ gue'a̱ gui 'yøthʉ. I̱ nne ni̱ mmʉi ngue gui 'yøthʉ na̱ ra̱ hya̱ dí̱ mma̱ngä, pɛ ɛ̱mmɛ̱i̱ cuen'ni̱ do'yohʉ.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ma̱hømbi zop'ʉ yø xädi, bi̱ mengbʉ xpí 'yɛ̱hɛ̱ ngue bá̱ mat'Oja̱. Tengu̱tho xi̱ ma̱n'a̱ m'mɛt'o, ngu̱'a̱ ra̱ hya̱ xi Oja̱.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Ma̱mbá̱ pengbʉya, ma̱hømbi di̱nyø xädi ngue mi̱ a̱ha̱, porque ɛ̱mmɛ̱i̱ netha̱. Mi̱ da̱mbɛ̱ni̱ yø xädi ya nzofo, hi̱ngui̱ pa̱di̱ te di da̱di̱.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 Bi̱ ma'a̱ rá̱ hyu̱ ndi̱ p'ʉya ngue bá̱ mat'Oja̱. Ma̱mbá̱ pengui̱, bi 'yɛ̱mbyø xädi: ―Gue ma̱hønguí a̱hmi̱ n'yø. Ga̱ nu̱hmi̱, ya bi zønna̱ ora di̱ ndäpyø ts'oc'ɛ̱i̱ ra̱ N'yohʉ bí 'yɛ̱ ma̱hɛ̱ts'i̱.
41 E voltou terceira vez, e disse-lhes: Dormi agora, e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Da̱mi̱ nangüi̱. Ya bá̱ ɛ̱cua na̱ di dägui, ma ga̱ ma c'athʉ ya.
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 Mɛ̱nte nzohyø xädi ra̱ Jesús, bi zøhna̱ Judas rá̱ n'youi'ʉ 'dɛ'ma̱ yoho yø xädi, bá̱ n'youi xa̱ngu̱ yø ja̱'i̱, bá̱ gʉ yø juai, bá̱ gʉ yø za. Guehya yø ja̱'i̱ xi̱ mɛnhyø hmu̱ yø mmäcja̱, co 'nɛ̱hyø xännba̱te ngue ra̱ ley, co 'nɛ̱'ʉ yø n'yohʉ 'bɛt'o p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas e dos anciãos, e com ele uma grande multidão com espadas e varapaus.
44 Nu̱na̱ ra̱ Judas, ya xi xihyø ja̱'i̱ tema̱ senya da̱ 'yøt'e, xi 'yɛ̱mbi̱: “Nu̱'a̱ ra̱ n'yohʉ ga̱ zɛnguagä ya, 'nɛ̱ ga̱ sʉrpa̱ rá̱ hmi̱, gue'a̱ guí homhmʉ'a̱ p'ʉya. Gui bɛnthʉ, pɛ gue ma̱mi̱ thøhmʉ”, xi 'yɛ̱mbi̱.
44 Ora, o que o traía, tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Ja̱na̱ngue mi̱ zømp'ʉ 'bähra̱ Jesús, bi guat'i ngue bi zɛngua. Bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague grá̱ xännba̱te ―bi 'yɛ̱mbi̱. Bi zʉrpa̱ rá̱ hmi̱ p'ʉya.
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele, e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 'Bexpi bɛntyø ja̱'i̱ ra̱ Jesús.
46 E lançaram-lhe as mãos, e o prenderam.
47 Bi gʉxrá̱ juai n'na nc'ɛ̱i̱ rá̱ xädi ra̱ Jesús. Bi zɛnnba̱bi̱ rá̱ 'yɛ̱hɛ̱ ra̱ 'bɛt'o mmäcja̱, bi hyɛjpa̱bi̱ rá̱ gu̱.
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe uma orelha.
48 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱ bi bɛnt'i̱: ―¿Ua guí ɛ̱mhmʉ ngue drá̱ bɛ̱gä, ngue guí cʉhʉ yø juai, 'nɛ̱ guí cʉhʉ yø za ngue gui bɛnnga̱hʉ?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e varapaus a prender-me, como a um salteador?
49 Conque n'na pa ngu̱ n'na pa nmi̱ xännbä ra̱ hya̱ yø ja̱'i̱ p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱. Ua̱ngui̱ xta̱ nzä ja xqui bɛnnga̱hʉ p'ʉ. Pɛ nu̱ te guí ørca̱hʉ ya, ya bi̱ nja'a̱ te ra̱ hya̱ mma̱mp'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro ―bi 'yɛ̱mbi̱.
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Gä bi zop'ʉ yø xädi ra̱ Jesús ngue bi 'dagui.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Nu̱'mø ya ni̱ zi yø ja̱'i̱ ra̱ Jesús, bi ntɛt'a̱ n'na ra̱ ts'ʉnt'ʉ. Hønda̱ n'na ra̱ sábana di̱ mpät'i. Xquet'a̱ 'nɛ̱hna̱ ra̱ ts'ʉnt'ʉ bi̱ ne xti bɛntyø ja̱'i̱ ngue xta̱ nzits'i.
51 E um certo jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe a mão.
52 Pɛ nu̱na̱ ra̱ ts'ʉnt'ʉ bi gua̱s'yø ja̱'i̱ ngue bi 'dagui. Bi zop'ʉ ra̱ sábana mi̱ tu̱hu̱, bi̱ ma ma̱ngøtho.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Nu̱na̱ ra̱ Jesús, bi ts'ixpʉ 'bʉhra̱ 'bɛt'o mmäcja̱. Nu̱p'ʉ ja rá̱ ngu̱ ra̱ mmäcja̱, ja bi̱ mpɛti p'ʉ gätho yø hmu̱ yø mmäcja̱, co 'nɛ̱'ʉ yø n'yohʉ 'bɛt'o p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱, conyø xännba̱te ngue ra̱ ley, gä 'dap'ʉ bi̱ mpɛti.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos e os escribas.
54 Pɛ ra̱ Bɛdu ní̱ 'bɛfa ya'a̱tho p'ʉ ní̱ ma yø ja̱'i̱ ní̱ zi ra̱ Jesús. Mi̱ zømp'ʉ ja rá̱ ngu̱ ra̱ 'bɛt'o mmäcja̱, bi yʉt'a̱mbo ra̱ da̱thi. 'Dap'ʉ bi̱ mi̱hmi̱ yø policía ma̱di̱ nharpʉ ja ra̱ sibi.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 Nu̱'ʉ yø hmu̱ yø mmäcja̱ co 'nɛ̱'ʉ yø n'yohʉ 'bɛt'o ngue yø judío, 'dap'ʉ bi̱ mpɛti ngue bi̱ nhɛca̱ hya̱, honi̱ ha di japi ngue da̱ 'yɛ̱mbi̱ ni̱ 'yu̱p'ʉ da̱ du̱ ra̱ Jesús. Pɛ hi̱ngui̱ ti̱ni̱ ha di japra̱ hya̱.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 Xa̱ngu̱ yø ja̱'i̱ bi̱ ma̱nyø fɛhni̱ ngue di ya̱pra̱ Jesús. Pɛ hi̱ndi̱ nti̱nyø hya̱ ngue da̱ 'da'igu̱ da̱ ma̱mp'ʉ di ya̱pa̱te.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 M'mɛfa p'ʉya, bi guar'mi̱'da yø ndøbɛthani̱ ngue di ya̱pi̱. Bi 'yɛ̱na̱:
57 E, levantando-se alguns, testificaram falsamente contra ele, dizendo:
58 ―Nu̱na̱ ra̱ n'yohʉ 'bʉcua, ya xtá̱ øcähe tema̱ hya̱ xa̱ mma̱n'a̱ m'mɛt'o na̱, ngue mi̱ ɛ̱na̱: “Ga̱ xot'ä na̱ ra̱ ni̱ja̱ ngue ra̱ ja̱'i̱tho bi hoqui. Rá̱ hyu̱ pa p'ʉya, dí jap'ʉ ma̱n'na ra̱ ni̱ja̱ ngue hi̱njonni̱ ja̱'i̱ di hoqui”, mi̱ ɛ̱na̱.
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derrubarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Ngu̱na̱ ra̱ hya̱ bi hma̱, mi̱'da yø ja̱'i̱ p'ʉya, n'nan'yo ra̱ hya̱ i̱ mma̱. Ya hi̱ndi̱ nti̱nyø hya̱.
59 E nem assim o seu testemunho era coerente.
60 Bi̱ m'mähra̱ 'bɛt'o mmäcja̱ p'ʉya ngue bi 'yɛ̱mbra̱ Jesús: ―¿Te guí̱ mma̱nna̱ ra̱ hya̱ gui̱ nya̱p'a̱'i̱ ya n'yø? ¿Ua hi̱n tema̱ hya̱ gdi tha̱di̱? ―bi 'yɛ̱mbi̱.
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Pɛ ra̱ Jesús hi̱nte ga̱ nda̱tho. Ra̱ 'bɛt'o mmäcja̱ p'ʉya ma̱hømbi̱ 'yɛ̱mbi̱: ―¿Ua gue'e grá̱ Cristo, rá̱ Ts'ʉnt'ʉ'i Oja̱ nu̱na̱ ma̱guesɛ?
61 Mas ele calou-se, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱na̱: ―A̱há̱, go guecä. 'Nɛ̱ gui̱ nnu̱hʉ ra̱ N'yohʉ bí 'yɛ̱ ma̱hɛ̱ts'i̱ da̱ni̱ mmi̱p'ʉ bí ja rá̱ n'yɛi Oja̱ nu̱na̱ jasɛ rá̱ ts'ɛdi. 'Nɛ̱ da̱ 'yɛ̱hra̱ pa ngue hønda̱ ɛ̱hɛ̱, di 'yɛ̱ ma̱hɛ̱ts'i̱ da̱ n'youi ra̱ gu̱i̱.
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder de Deus, e vindo sobre as nuvens do céu.
63 Mi̱ 'yøhra̱ mmäcja̱ na̱ ra̱ hya̱ bi̱ ma̱nna̱ Jesús, n'na xɛt'itho rá̱ pahni̱ ngue bi̱ ncuɛ. Bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱ p'ʉya: ―Nu̱ya mfa̱di̱ ya ngue hi̱n te ma̱n'na ma̱ testigo dí homhmʉ ya.
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 Ya gá̱ 'yøsɛhʉ ya ngue thenma̱hya̱ Oja̱. Xiya, ¿te guí̱ mma̱mhmʉ na̱ ra̱ hya̱ bi̱ ma̱nya? ―bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱. Gätho yø ja̱'i̱ p'ʉya 'da'igu̱ bi̱ ma̱, bi 'yɛ̱na̱: ―Nu̱na̱, ni̱ 'yu̱p'ʉ ngue da̱ tho na̱.
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Bi̱ mʉhyø ja̱'i̱ p'ʉya ngue soxra̱ Jesús. Bi gorpa̱ yø dä conna̱ u̱lu, 'nɛ̱ bi̱ mɛ'mi̱, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Da̱mi̱ pa̱di̱ te'o bi̱ mɛp'a̱'i̱ ya ―bi 'yɛ̱mbi̱. Yø soldado p'ʉya, xquet'a̱ bi̱ mɛ'mi̱.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Ya 'bʉp'ʉ ja ra̱ da̱thi ra̱ Bɛdu. Nu̱'a̱ n'na ra̱ xisu ngue ra̱ gʉni̱ p'ʉ ja rá̱ ngu̱ ra̱ 'bɛt'o mmäcja̱, bi thop'ʉ 'bʉhra̱ Bɛdu.
66 E, estando Pedro embaixo, noátrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Mi̱ nu̱ ngue di̱ nharpʉ ja ra̱ sibi, bi za di hɛ̱ti̱ p'ʉya. Bi 'yɛ̱mbi̱: ―'Nɛ̱'i̱ ni̱ n'youi ra̱ Jesús nu̱na̱ ra̱ mmɛ̱ngu̱ Nazaret.
67 E, vendo a Pedro, que se estava aquentando, olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Ra̱ Bɛdu p'ʉya, bi 'yɛ̱na̱: ―Nu̱'a̱ ra̱ Jesús guí̱ mma̱nya, hi̱ndí̱ pa̱cä te'o na̱. Ja̱na̱ngue hi̱ndí̱ pa̱cä tema̱ hya̱ guí̱ nne gui xicya. Ra̱ Bɛdu p'ʉya, bi̱ map'ʉ bí ja rá̱ goxthi ra̱ da̱thi. Høntho bi zøn'a̱ goxthi p'ʉya, bi̱ mmahra̱ øni̱.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Ma̱hømbi̱ nu̱ ra̱ Bɛdu'a̱ ra̱ xisu p'ʉya. Nu̱na̱ ra̱ xisu bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱ 'bʉp'ʉ: ―Nu̱na̱ ra̱ n'yohʉ 'bʉcua, guehna̱ n'na nc'ɛ̱i̱ yø xädi ra̱ Jesús.
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Ra̱ Bɛdu p'ʉya, ma̱hømbi̱ ma̱ ngue hi̱ngui̱ pa̱di̱ te'o ra̱ Jesús. Mi̱ tho hma̱n'na ts'ʉquits'ʉ p'ʉya, yø ja̱'i̱ 'bʉp'ʉ hømbi̱ 'yɛ̱mbra̱ Bɛdu: ―Ma̱jua̱ni̱ ngue ni̱ n'youi ra̱ Jesús, porque di̱ nɛ̱qui̱ ngue grá̱ mmɛ̱ngu̱ Galilea, nt'ødetho'a̱ te gni̱ ya̱.
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente tu és um deles, porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Mi̱ da̱hra̱ Bɛdu p'ʉya, ma̱hømbi̱ 'yɛ̱na̱: ―Da̱ jacä ra̱ castigo Oja̱ 'mø ngue hi̱mma̱ jua̱ni̱ te dí xi'a̱hʉ. Pɛ nu̱na̱ ra̱ n'yohʉ guí xicjʉ, hi̱ndí̱ pa̱cä te'o na̱.
71 E ele começou a praguejar, e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Mi̱ juadi bi̱ ma̱nna̱ ra̱ hya̱ na̱ p'ʉya, ma̱hømbi̱ mmahra̱ øni̱. Ra̱ Bɛdu p'ʉya bi zo rá̱ mmʉi na̱ ra̱ hya̱ xi xihra̱ Jesús ngue xi 'yɛ̱mbi̱: “Tobe hi̱ndi̱ ma'a̱ rá̱ yohmafi ra̱ øni̱, ya xqui cønga̱ nhyu̱ndi̱, guí̱ mma̱ ngue hi̱ngui̱ pa̱qui̱”, xi 'yɛ̱mbi̱. Mi̱ zo rá̱ mmʉi ra̱ Bɛdu na̱ ra̱ hya̱ na̱ p'ʉya, asta̱ ra̱ zondu̱mmʉi.
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, retirando-se dali, chorou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.