Marcos 12
Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs NVI
1 Nu̱na̱ ra̱ Jesús, bi hyoni̱ te gui hyɛjpa̱ yø hya̱ bi̱ xihyø ja̱'i̱. Bi 'yɛ̱mbi̱: ―Mi̱ 'bʉ'a̱ n'na ra̱ n'yohʉ ngue bi 'yøt'a̱ n'na rá̱ nua̱'uva. Bi føt'e gä rá̱ häi. Bi hoqui hapʉ da̱ dɛ'myø uva 'mø bi̱ nja. 'Nɛ̱ bi hocra̱ n'nøque hapʉ da̱ mi̱hra̱ mähui̱. Bi hyoni̱ to da̱ gonhui rá̱ hua̱hi̱, n'namhma̱ ngue nu̱'mø bi̱ nja yø uva, di̱ t'u̱nna̱ mmɛ̱hui̱'a̱ te di tocabi. Bi̱ ma yap'ʉtho ra̱ mmɛ̱hui̱ p'ʉya.
1 Então Jesus começou a lhes falar por parábolas: "Certo homem plantou uma vinha, colocou uma cerca ao redor dela, cavou um tanque para prensar as uvas e construiu uma torre. Depois arrendou a vinha a alguns lavradores e foi fazer uma viagem.
2 Mi̱ zønna̱ pa da̱ thʉcyø uva p'ʉya, nu̱na̱ ra̱ mmɛ̱hui̱ bi̱ mɛnhna̱ n'na rá̱ hmi̱qui̱ ngue da̱ tu̱ yø uva di tocabi.
2 Na época da colheita, enviou um servo aos lavradores, para receber deles parte do fruto da vinha.
3 Pɛ nu̱'ʉ yø mɛfi ma̱mbi 'bʉp'ʉ bí ja ra̱ hua̱hi̱, bi bɛntra̱ hmi̱qui̱ 'mø mi̱ zømp'ʉ 'bʉi. Bi ʉni̱, bá̱ ɛrbʉya. Pɛ hi̱nte bi u̱nni̱.
3 Mas eles o agarraram e espancaram, e o mandaram embora de mãos vazias.
4 Ra̱ mmɛ̱hui̱ p'ʉya, ma̱hømbi̱ mɛnhma̱n'na rá̱ hmi̱qui̱ p'ʉ bí ja ra̱ hua̱hi̱. Nu̱'ʉ yø mɛfi ya ma̱mbi 'bʉp'ʉ, hømbá̱ mbøcuɛ. Bá̱ pʉndothobi rá̱ hmi̱qui̱ ra̱ mmɛ̱hui̱. Bá̱ sɛrpa̱ rá̱ ya̱.
4 Então enviou-lhes outro servo; e lhe bateram na cabeça e o humilharam.
5 Ra̱ mmɛ̱hui̱ p'ʉya, ma̱hømbi̱ mɛnhma̱n'na rá̱ hmi̱qui̱. Pɛ ya bá̱ tho'a̱ bi mɛnnbʉya. Bi sigue bi̱ mɛnnba̱bi̱ mi̱'da p'ʉya. Ngu̱t'a̱tho bi ørpe, 'bʉ i'da bi pʉt'i, 'bʉ i'da bi ho.
5 E enviou ainda outro, o qual mataram. Enviou muitos outros; em alguns bateram, a outros mataram.
6 Nu̱na̱ ra̱ mmɛ̱hui̱ p'ʉya, mi̱ si n'na rá̱ ts'ʉnt'ʉ ngue ɛ̱mmɛ̱i̱ di̱ ma̱di̱. Ya ɛ̱mp'ʉya: “Ma ga̱ pɛnhnä na̱ ma̱ ts'ʉnt'ʉ ya. Nu̱'mø bi̱ nu̱ yø mɛfi na̱, da̱ nu̱ ma̱nsu̱, porque ma̱ ts'ʉnt'ʉ na̱”, i ɛ̱na̱.
6 "Faltava-lhe ainda um para enviar: seu filho amado. Por fim o enviou, dizendo: ‘A meu filho respeitarão’.
7 Pɛ nu̱'mø mi̱ zømp'ʉ 'bʉhyø mɛfi na̱ rá̱ ts'ʉnt'ʉ ra̱ mmɛ̱hui̱, di̱ n'yɛ̱mbyø mɛfi: “Nu̱na̱ ya, guehna̱ ra̱ ts'ʉnt'ʉ ja ngue da̱ gohmi̱ ra̱ hua̱hi̱ na̱ya. Ma ga̱ hohʉ ya, n'namhma̱ ngue ya ma̱ mmɛtihʉ ra̱ hua̱hi̱”, di̱ n'yɛ̱mbi̱.
7 "Mas os lavradores disseram uns aos outros: ‘Este é o herdeiro. Venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa’.
8 Bi bɛnnbʉya ngue bi hyo. Bi̱ ma bá̱ ɛmma̱ xøts'e ra̱ hua̱hi̱ p'ʉya.
8 Assim eles o agarraram, e o mataram, e o lançaram para fora da vinha.
9 Nu̱na̱ ra̱ Jesús, bi 'yänyø ja̱'i̱, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Xi'mø ya bi̱ nja ya yø hya̱ dí xi'a̱hʉ ya, ¿teni̱ 'bɛ'a̱ da̱ 'yøtra̱ mmɛ̱hui̱? Siempre da̱ ma ra̱ mmɛ̱hui̱ p'ʉya, da̱ ho yø mɛfi conhui rá̱ hua̱hi̱. N'nan'yo mi̱'da yø ja̱'i̱ di fätra̱ hua̱hi̱ p'ʉya.
9 "O que fará então o dono da vinha? Virá e matará aqueles lavradores e dará a vinha a outros.
10 Guí pa̱hmʉ xa̱nho ra̱ hya̱ mma̱mp'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro ngue ɛ̱na̱: “Nu̱na̱ ra̱ do hi̱mbi̱ nu̱ ma̱nho yø hyønni̱gu̱, guehna̱ ra̱ do brá̱ 'bɛbo p'ʉ brá̱ fʉ ra̱ ja̱do na̱ya.
10 Vocês nunca leram esta passagem das Escrituras? ‘A pedra que os construtores rejeitaram tornou-se a pedra angular;
11 Ngu̱na̱ ra̱ hya̱ xa̱ nzän'Oja̱ ngue di̱ nja. A nu̱jʉ p'ʉya, dí ɛ̱mhmʉ ngue ma̱zihotho te øt'Oja̱”, ɛ̱nna̱ hya̱.
11 isso vem do Senhor, e é algo maravilhoso para nós’ ".
12 Ra̱ Jesús høntho bi xihyø ja̱'i̱ ya yø hya̱ ya, bi̱ ne yø ja̱'i̱ xti bɛntra̱ Jesús ngue xta̱ ngot'i. Porque pa̱hyø ja̱'i̱ ngue go xihya yø hya̱ bi hyɛcra̱ Jesús. Pɛ hi̱mbi̱ zä xti bɛnt'i̱, porque su̱pi̱ di̱ mbøcuɛ mi̱'da yø ja̱'i̱. Ja̱na̱ngue hi̱nte bi japi.
12 Então começaram a procurar um meio de prendê-lo, pois perceberam que era contra eles que ele havia contado aquela parábola. Mas tinham medo da multidão; por isso o deixaram e foram embora.
13 Nu̱ya 'da yø fariseo, da̱ gue'da yø ja̱'i̱ ra̱ Herodes, bi 'bɛnhni̱ ngue da̱ jʉjpa̱tho häi te ga̱ ya̱ ra̱ Jesús, para ngue da̱ zäp'ʉ di ya̱pa̱ m'mɛfa.
13 Mais tarde enviaram a Jesus alguns dos fariseus e herodianos para o apanharem em alguma coisa que ele dissesse.
14 Bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague grá̱ xännba̱te, dí pa̱cähe ngue grá̱ hoga̱ n'yohʉ, porque gä pømma̱nho ra̱ hya̱ guí̱ mma̱. 'Nɛ̱ hi̱nguí̱ su̱'a̱ te mbɛ̱n'na̱'i̱ yø ja̱'i̱. Ma̱da̱gue'a̱ ja yø cargo 'da yø n'yohʉ gui ya̱ui, pɛ hi̱nguí̱ su̱ gui xifi ndana̱ ra̱ hya̱ ma̱jua̱ni̱. Sinoque ma̱jua̱ni̱ ngue guí xännba̱te'a̱ ra̱ hya̱ nne Oja̱ ngue gdá̱ n'yohʉ. Da̱mi̱ xicje ya, ¿ua xa̱nho ngue di̱ nju̱tra̱ mɛ̱nyu̱ ähra̱ da̱st'abi, uague hi̱n'na̱? ―bi 'yɛ̱mbi̱.
14 Estes se aproximaram dele e disseram: "Mestre, sabemos que és íntegro e que não te deixas influenciar por ninguém, porque não te prendes à aparência dos homens, mas ensinas o caminho de Deus conforme a verdade. É certo pagar imposto a César ou não?
15 Pɛ ra̱ Jesús ya pa̱di̱ te mbɛ̱nnba̱bi̱ yø ja̱'i̱ ngue'a̱ ra̱ nt'änni̱ ørpe, bi 'yɛ̱mbʉya: ―¿Hanja ngue guí sämhya̱ga̱hʉ? Da̱mi̱ 'yu̱rca̱hʉ ra̱ mɛ̱nyu̱ ―bi 'yɛ̱mbi̱.
15 Devemos pagar ou não? " Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, perguntou: "Por que vocês estão me pondo à prova? Tragam-me um denário para que eu o veja".
16 Bi u̱nna̱ mɛ̱nyu̱ p'ʉya ngue da̱ nu̱. Mi̱ nu̱ ra̱ mɛ̱nyu̱ ra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱: ―¿To rá̱ hmi̱ na̱ n'youi ra̱ mɛ̱nyu̱ ja ua? ¿To rá̱ thu̱hu̱ na̱ ra̱ thu̱hu̱ n'youi ra̱ mɛ̱nyu̱? Mi̱ da̱hyø ja̱'i̱ ya̱ui ra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Guehna̱ ra̱ da̱st'abi na̱ya ―bi 'yɛ̱mbi̱.
16 Eles lhe trouxeram a moeda, e ele lhes perguntou: "De quem é esta imagem e esta inscrição? " "De César", responderam eles.
17 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱ ya̱ui: ―Nu̱'a̱ ja ngue gui 'yøthʉ ya, da̱mi̱ u̱nhnʉ ra̱ mɛ̱nyu̱ di tocabi ra̱ da̱st'abi. Da̱ gue Oja̱ p'ʉya, da̱mi̱ u̱nhnʉ'a̱ te di tocabi. Nu̱na̱ ra̱ hya̱ i da̱hra̱ Jesús, di 'yødya yø ja̱'i̱ ya̱ui.
17 Então Jesus lhes disse: "Dêem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus". E ficaram admirados com ele.
18 M'mɛfa p'ʉya, bi̱ ma 'da yø saduceo, nu̱ya ɛ̱mbi̱ ngue hi̱ndi̱ bɛ̱nna̱te yø ánima. Bi 'yɛ̱mbra̱ Jesús:
18 Depois os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele com a seguinte questão:
19 ―Ague grá̱ xännba̱te, nu̱p'ʉ ja ra̱ ley bi 'yotra̱ Moisés, nt'ot'i p'ʉ ra̱ hya̱ ngue ɛ̱na̱: nu̱'mø bi du̱ n'na ra̱ n'yohʉ, 'nɛ̱ hi̱ndi̱ m'mʉhyø ba̱si̱, nu̱ rá̱ xisu ra̱ ánima da̱ zogui, nu̱'a̱ rá̱ n'yohʉ ra̱ ánima, gue'a̱ di̱ ntha̱tui ra̱ 'danxu̱'a̱, n'namhma̱ ngue di̱ m'mʉhyø ba̱si̱ tengu̱tho 'mø xti̱ m'mʉhyø ba̱si̱ ra̱ ánima.
19 "Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de um homem morrer e deixar mulher sem filhos, este deverá casar-se com a viúva e ter filhos para seu irmão.
20 A nu̱yá, xi'mø di 'bʉ'i yoto ma̱'yohʉ ngue ɛda̱di̱ ncu̱ ya. Nu̱'a̱ ra̱ n'yohʉ ma̱ da̱, di̱ ntha̱ti̱. Pɛ da̱ 'yɛ̱hra̱ pa da̱ du̱, 'nɛ̱ hi̱ndi̱ m'mʉhyø ba̱si̱.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem deixar filhos.
21 Ja̱na̱ngue nu̱'a̱ rá̱ n'yohʉ ra̱ ánima m'mɛfa bi̱ m'mʉi, go di̱ ntha̱tui ra̱ 'danxu̱'a̱. Pɛ xquet'a̱ da̱ du̱ ra̱ n'yohʉ 'nɛ̱ hi̱ndi̱ m'mʉhyø ba̱si̱. Nu̱'a̱ rá̱ hyu̱ rá̱ n'yohʉ p'ʉya, høndi̱ ntha̱tui ra̱ 'danxu̱ 'mø bi du̱ rá̱ n'yohʉ.
21 O segundo casou-se com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. O mesmo aconteceu com o terceiro.
22 Di siguetho di̱ ntha̱tra̱ xisu 'mø bi du̱ rá̱ ndø, asta̱ gue'mø bi du̱ gä yoto ma̱'yohʉ. Gä di̱ ntha̱tui ra̱ xisu, 'nɛ̱ gä bi du̱ yø n'yohʉ. Pɛ hi̱mbi̱ m'mʉhyø ba̱si̱. Rá̱ nzɛgui p'ʉya, da̱ du̱ ra̱ xisu.
22 Nenhum dos sete deixou filhos. Finalmente, morreu também a mulher.
23 A nu̱yá, xi'mø ra̱ pa da̱ni̱ bɛ̱nna̱te yø ánima ya, ¿ndana̱ gue'a̱ ya yoto ma̱'yohʉ rá̱ mmɛti ra̱ xisu? Porque gä bi̱ m'mʉhmi̱.
23 Na ressurreição, de quem ela será esposa, visto que os sete foram casados com ela? "
24 Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱ ya̱ui: ―Hi̱nguí̱ pa̱di̱ ha rá̱ nja ra̱ hya̱ guí̱ mma̱mhmʉ. Porque hi̱nga̱ guep'ʉ gá̱ ndi̱nni̱ mmʉihʉ'a̱ te ra̱ hya̱ nt'ot'i p'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro. 'Nɛ̱ hi̱nguí̱ pa̱hmʉ hangu̱ rá̱ ts'ɛdi Oja̱ i ja.
24 Jesus respondeu: "Vocês estão enganados! Pois não conhecem as Escrituras nem o poder de Deus!
25 A nu̱'mø bi bɛ̱nna̱te yø ánima, da̱ gohi tengu̱tho yø anxɛ Oja̱, ya hi̱ndi̱ ntha̱tyø ja̱'i̱.
25 Quando os mortos ressuscitam, não se casam nem são dados em casamento, mas são como os anjos nos céus.
26 Nu̱p'ʉ ja ra̱ hya̱ bi 'yotra̱ Moisés, ja di̱ nɛ̱qui̱ p'ʉ ngue di bɛ̱nna̱te yø ánima. Porque nt'ot'i p'ʉ ra̱ hya̱ bi̱ ma̱n'Oja̱ 'mø mi̱ nya̱p'ʉ bi̱ nzø ra̱ ndʉt'o, ngue bi 'yɛ̱na̱: “Guecä drá̱ Oja̱gä ngue ra̱ Abraham. Drá̱ Oja̱gä ngue ra̱ Isaac. Drá̱ Oja̱gä ngue ra̱ Jacob”, bi 'yɛ̱n'Oja̱.
26 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês não leram no livro de Moisés, no relato da sarça, como Deus lhe disse: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’?
27 Ja di̱ nɛ̱qui̱ p'ʉya, ngue nu̱p'ʉ 'bʉ Oja̱, hi̱ngui̱ tu̱ yø te yø ánima. Ja̱na̱ngue hi̱nguí̱ pa̱di̱ ha rá̱ nja'a̱ ra̱ hya̱ guí̱ mma̱mhmʉ.
27 Ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Vocês estão muito enganados! "
28 Nu̱'a̱ n'na ra̱ xännba̱te ngue ra̱ ley, bi 'yøde ha i da̱pra̱ hya̱ yø ja̱'i̱ mi̱ ya̱ui ra̱ Jesús. I̱ nnu̱ ngue bi da̱di̱ xa̱nho. Bi 'yɛ̱mbʉya: ―Xiya yø hya̱ di̱ ma̱nda Oja̱ p'ʉ ja rá̱ ley, ¿ndana̱ ra̱ hya̱ ɛxa̱ ma̱ da̱tho di ja ts'ɛdi Oja̱ ngue da̱ 'yøtyø ja̱'i̱?
28 Um dos mestres da lei aproximou-se e os ouviu discutindo. Notando que Jesus lhes dera uma boa resposta, perguntou-lhe: "De todos os mandamentos, qual é o mais importante? "
29 Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Nu̱ya yø hya̱ di̱ ma̱nda Oja̱, nu̱na̱ ɛxa̱ ma̱ da̱tho di ja ts'ɛdi Oja̱ ngue da̱ 'yøtyø ja̱'i̱, guehna̱ ra̱ hya̱ ngue ɛ̱na̱: “Ague gyø judíohʉ, da̱mi̱ 'yøhmʉ na̱ ra̱ hya̱ ja ua. Nu̱na̱ ra̱ Hmu̱ ma̱ Oja̱hʉ, 'dasɛ na̱.
29 Respondeu Jesus: "O mais importante é este: ‘Ouve, ó Israel, o Senhor, o nosso Deus, o Senhor é o único Senhor.
30 Da̱mi̱ ja ndu̱mmʉi ngue ma̱thoguitho gui̱ ma̱hmʉ Oja̱ co gätho ni̱ mmʉihʉ. Hønt'a̱ guí̱ mbɛ̱mhmʉ'a̱”.
30 Ame o Senhor, o seu Deus de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e de todas as suas forças’.
31 Nu̱na̱ rá̱ yoho ra̱ hya̱ di̱ ma̱nda Oja̱, 'nɛ̱ di ja ts'ɛdi Oja̱ ngue da̱ 'yøtyø ja̱'i̱, guehna̱ ra̱ hya̱ ngue ɛ̱na̱: “Da̱mi̱ ma̱hni̱ mmi̱c'ɛ̱i̱ui tengu̱tho gni̱ ne ngue di̱ ma ma̱ma̱di̱'i̱”, ɛ̱nna̱ hya̱. Guehya yoho yø hya̱ di̱ ma̱nda Oja̱ ya, 'nɛ̱ ta̱te di ja ts'ɛdi Oja̱ ngue da̱ 'yøtyø ja̱'i̱. Guehya yø hya̱ 'bɛt'o ya ngue gätho mi̱'da yø hya̱ di̱ ma̱nda Oja̱.
31 O segundo é este: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Não existe mandamento maior do que estes".
32 Mi̱ da̱hra̱ xännba̱te ngue ra̱ ley p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Xa̱nho te guí̱ mma̱ grá̱ xännba̱te. Ma̱jua̱ni̱ te guí̱ mma̱ ngue nu̱na̱ Oja̱ ma̱ Hmu̱hʉ 'dasɛ na̱.
32 "Muito bem, mestre", disse o homem. "Estás certo ao dizeres que Deus é único e que não existe outro além dele.
33 Guehya yø hya̱ ma̱ da̱tho ja ngue da̱ 'yøtra̱ ja̱'i̱ ya, da̱ hya̱hrá̱ mmʉi ra̱ ja̱'i̱ ngue di̱ ma̱ Oja̱, 'nɛ̱ di ma̱hrá̱ mmi̱c'ɛ̱i̱ui. Nu̱'mø ngue ngu̱'a̱ dí øthʉ p'ʉya, ya ma̱n'natho nnu̱ ma̱nho Oja̱ te dí øthʉ p'ʉya, ngue'ʉ yø 'bøt'e ørpa̱ yø ja̱'i̱ p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱, da̱ gue'ʉ mi̱'da yø cosa ma̱ t'u̱nni̱ Oja̱.
33 Amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar ao próximo como a si mesmo é mais importante do que todos os sacrifícios e ofertas".
34 Bi̱ nu̱ ra̱ Jesús ngue pa̱di̱ te mma̱n'a̱ ra̱ n'yohʉ ya̱ui, bi 'yɛ̱mbʉya: ―Ya mi̱ zits'ʉtho ga̱di 'bɛdi ngue guí so rá̱ 'yɛ Oja̱ ―bi 'yɛ̱mbi̱. Mi̱ xifi tengu̱ na̱ ra̱ hya̱ na̱ p'ʉya, ya hi̱nni̱ mantho tema̱ hya̱ hønxta̱ 'yänyø ja̱'i̱ ra̱ Jesús.
34 Vendo que ele tinha respondido sabiamente, Jesus lhe disse: "Você não está longe do Reino de Deus". Daí por diante ninguém mais ousava lhe fazer perguntas.
35 Nu̱na̱ ra̱ Jesús bi xännba̱ ra̱ hya̱ yø ja̱'i̱ p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱. Bi 'yɛ̱mbi̱: ―Nu̱na̱ ra̱ Cristo bá̱ ɛ̱x Oja̱ ngue di̱ nda̱st'abi, yø xännba̱te ngue ra̱ ley p'ʉya, i̱ mma̱n'ʉ ngue da̱gue'a̱ n'na'ʉ yø mbom'mɛto ra̱ David. Pɛ nu̱gä ga̱ xi'a̱hʉ hanja ya, ma̱da̱gue'a̱ ngue rá̱ mbom'mɛto ra̱ David, pɛ nu̱na̱ i hma̱, hi̱ngra̱ ja̱'i̱tho na̱.
35 Ensinando no templo, Jesus perguntou: "Como os mestres da lei dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 Porque ra̱ David, gue'a̱ ra̱ Espíritu Santo bi bɛ̱nnba̱bi̱ ra̱ hya̱ bi 'yot'i, ngue bi 'yɛ̱na̱: “Nu̱na̱ Oja̱, nu̱'mø mi̱ zojba̱gui̱ ma̱ Hmu̱, ngu̱na̱ ra̱ hya̱ bi xifi, bi 'yɛ̱mbi̱: Da̱mi̱ mi̱cua ja ma̱ n'yɛigä ya, asta̱ gue'mø ga̱ øt'e ngue guí̱ ma̱nda gätho'ʉ ni̱ nsʉiui”, bi 'yɛ̱mbi̱.
36 O próprio Davi, falando pelo Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Senta-te à minha direita até que eu ponha os teus inimigos debaixo de teus pés’.
37 Ja di̱ nɛ̱qui̱ p'ʉya ngue ra̱ David, nu̱'mø nnønna̱ Cristo, ni̱ hu̱ti̱ ngue rá̱ Hmu̱. Ja̱na̱ngue ra̱ Cristo di̱ nɛ̱qui̱ ngue hi̱ngra̱ ja̱'i̱tho, ma̱da̱gue'a̱ ngue rá̱ mbom'mɛto ra̱ David. Bi xihyø ja̱'i̱ ra̱ Jesús ngue di̱ mfädi xa̱nho, hi̱nda̱ hyätyø xännba̱te ngue ra̱ ley. Xa̱ndøngu̱ yø ja̱'i̱ 'bʉp'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱. Nu̱na̱ ra̱ hya̱ xännba̱te ra̱ Jesús, ja̱njua̱ni̱ ngue yø mmʉi ga̱ 'yøxyø ja̱'i̱.
37 O próprio Davi o chama ‘Senhor’. Como pode, então, ser ele seu filho? " E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Bi sigue bi xännba̱bi̱ ra̱ hya̱ yø ja̱'i̱ ra̱ Jesús. Bi 'yɛ̱mbi̱: ―Da̱mi̱ mfähmʉ xa̱nho ya, 'yo di hä'a̱hʉ yø xännba̱te ngue ra̱ ley. 'Yo guí øthʉ tengu̱tho ga̱ 'yo'ʉ. Porque di ho ngue søt'a̱ häi yø he. 'Nɛ̱ di ho ngue di respeta yø ja̱'i̱ ha gui zɛngua p'ʉ ja ra̱ täi.
38 Ao ensinar, Jesus dizia: "Cuidado com os mestres da lei. Eles fazem questão de andar com roupas especiais, de receber saudações nas praças
39 Nu̱p'ʉ ja yø ni̱ja̱ p'ʉya, i huantho yø nthu̱ts'i̱ ta̱te xa̱nho ngue ja hu̱p'ʉ. Nu̱p'ʉ øt'a̱ ngo yø ja̱'i̱ p'ʉya, xquet'a̱ nne ngue ta̱te xta̱nho ha da̱ mi̱.
39 e de ocupar os lugares mais importantes nas sinagogas e os lugares de honra nos banquetes.
40 I tu̱nnba̱ yø ngu̱ yø 'danxu̱, i häti ngue ɛ̱mbi̱ di xa̱nnbi̱ te pɛts'i. Nu̱na̱ ra̱ hya̱ ga̱ ngorpa̱ yø dä yø ja̱'i̱ p'ʉya, nu̱'mø mmat'Oja̱, ndø ya'atho mmat'Oja̱. I̱ nne da̱ 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱ ngue yø ndøhoga̱ n'yohʉ. Pɛ nu̱yá, guehya ma̱thoguitho ra̱ castigo da̱ thohya ngue gätho mi̱'da yø ja̱'i̱.
40 Eles devoram as casas das viúvas, e, para disfarçar, fazem longas orações. Esses receberão condenação mais severa! "
41 Nu̱na̱ ra̱ Jesús, mi̱ hu̱p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱ ha ja ra̱ huada ʉtyø mɛ̱nyu̱ yø ja̱'i̱. Hɛ̱ti̱ ha ga̱ yʉtyø mɛ̱nyu̱ yø ja̱'i̱ p'ʉ ja ra̱ huada. Bi̱ nu̱ xa̱ngu̱ yø ja̱'i̱ ngue yø mmɛ̱mmɛti xa̱ndøngu̱ ra̱ mɛ̱nyu̱ di u̱ni̱.
41 Jesus sentou-se em frente do lugar onde eram colocadas as contribuições, e observava a multidão colocando o dinheiro nas caixas de ofertas. Muitos ricos lançavam ali grandes quantias.
42 Bi̱ nu̱ n'na ra̱ 'danxu̱ ngue ra̱ zibøhyoya, xquet'a̱ bi gät'i yoho yø zi xani̱ p'ʉ ja ra̱ njʉmɛ̱nyu̱.
42 Então, uma viúva pobre chegou-se e colocou duas pequeninas moedas de cobre, de muito pouco valor.
43 Bi zonhyø xädi ra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbʉya: ―Ma̱jua̱ni̱ dí xi'a̱hʉ ngue ra̱ zibøhyoya na̱ ra̱ 'danxu̱ bi u̱nna̱ mɛ̱nyu̱ ya, pɛ ma̱n'natho nnu̱ ma̱nho Oja̱ rá̱ mɛ̱nyu̱ bi u̱nna̱, hi̱nda̱ gue'ʉ yø mɛ̱nyu̱ mi̱'da yø ja̱'i̱ di u̱ni̱.
43 Chamando a si os seus discípulos, Jesus declarou: "Afirmo-lhes que esta viúva pobre colocou na caixa de ofertas mais do que todos os outros.
44 Porque nu̱ya mi̱'da yø ja̱'i̱, yø mmɛ̱mmɛti ya, pɛ gue'a̱ rá̱ mɛ̱nyu̱ xa̱ pongui̱ di u̱ni̱. A nu̱na̱ ra̱ 'danxu̱, zits'ʉ drá̱ mɛ̱nyu̱ mi̱ ha̱. Mi̱ ja ngue xta̱ nzi rá̱ mɛ̱nyu̱ bi u̱ni̱.
44 Todos deram do que lhes sobrava; mas ela, da sua pobreza, deu tudo o que possuía para viver".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.