Marcos 10

Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nu̱na̱ ra̱ Jesús mi̱ 'bʉp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Capernaum, pɛ bi̱ ma i̱ mpa p'ʉ ja ra̱ häi Judea. Bi thogui i̱ ma ma̱n'na nguadi ra̱ da̱the Jordán. Ma̱ndøngu̱ dyø ja̱'i̱ bi zømp'ʉ 'bʉi. Gä bi xännba̱ ra̱ hya̱ yø ja̱'i̱, tengu̱tho xi 'yørbʉ ja yø hni̱ni̱ xi thogui.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 Bi guat'i 'da yø fariseo p'ʉ 'bʉhra̱ Jesús ngue da̱ 'yørpa̱ yø nt'änni̱, porque honnbi̱ ha di zʉdi ngue hi̱nda̱ gue'a̱ ra̱ hya̱ da̱ ma̱. Bi 'yɛ̱mbi̱: ―¿Ua ja ra̱ nt'ɛ̱di̱ ngue di̱ nxu̱mmi̱ rá̱ xisu n'na ra̱ n'yohʉ, ua gue hi̱n'na̱?
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Xi ra̱ ley bi 'yotra̱ Moisés, ¿te 'bɛ'a̱ ma̱ hya̱ mma̱mp'ʉ?
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 Mi̱ da̱hyø fariseo p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Nu̱p'ʉ ja ra̱ ley bi 'yot'a̱, i̱ mma̱mp'ʉ ngue da̱ zä da̱ 'yøtra̱ sʉcua̱ n'na ra̱ n'yohʉ ngue di̱ nxu̱mmi̱ rá̱ xisu.
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Nu̱na̱ ra̱ Moisés bi u̱nna̱ nt'ɛ̱di̱ ngue da̱ nangra̱ sʉcua̱ ngue ra̱ nxu̱ni̱, pɛ ngue ma̱ndø nna̱xi̱tho yø n'yomfɛ̱mi̱ yø ja̱'i̱, ja̱na̱ngue bi̱ njap'ʉ.
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 Pɛ nu̱p'ʉ rá̱ mʉdi hi̱nga̱ ngu̱'a̱ ra̱ hya̱ bá̱ sännba̱ Oja̱ da̱ 'yøtyø ja̱'i̱. Porque mma̱mp'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro ngue nu̱'mø ma̱mbá̱ nhohra̱ xi̱mhäi, Oja bi hocra̱ n'yohʉ 'nɛ̱ bi hocra̱ xisu.
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 Ja̱na̱ngue ra̱ n'yohʉ sop'ʉ rá̱ papá, sop'ʉ rá̱ mamá ngue 'bʉhmi̱ rá̱ xisu.
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 Nu̱ya yo nc'ɛ̱i̱ ya, di̱ nne n'na ngu̱ n'na, ja̱na̱ngue ya hi̱ngui̱ yo nc'ɛ̱i̱, sinoque ɛ̱ntho n'na nc'ɛ̱i̱tho.
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 Ja̱na̱ngue nu̱yá, nu̱ya yo nc'ɛ̱i̱ bi pɛn'na̱ Oja̱, hi̱n'yʉ ra̱ nt'ɛ̱di̱ ngue to di xu̱nnba̱bi̱.
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 Nu̱p'ʉ ja ra̱ ngu̱ p'ʉya, nu̱ya yø xädi ra̱ Jesús bi 'yänni̱ te nne da̱ ma̱nya yø hya̱ xi̱ ma̱.
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbi̱: ―Nu̱ ra̱ n'yohʉ di̱ nxu̱mmi̱ rá̱ xisu, nu̱'mø hømbi̱ ntha̱tra̱ n'yohʉ, da̱ mɛ ma̱n'na ra̱ xisu, ya ra̱ ts'oqui øtra̱ n'yohʉ.
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 A nu̱ ra̱ xisu di̱ nxu̱mmi̱ rá̱ ndø, 'nɛ̱ høndi̱ ntha̱tui ma̱n'na ra̱ n'yohʉ, ya ra̱ ts'oqui øtra̱ xisu.
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 Bi zixyø ba̱si̱ yø ja̱'i̱ p'ʉ 'bʉhra̱ Jesús, i̱ nnepyø ja̱'i̱ ngue da̱ dospa̱ yø ya̱ yø ba̱si̱ 'nɛ̱ da̱ xi Oja̱ ngue di ja̱pyø ba̱si̱. Pɛ nu̱ya yø xädi ra̱ Jesús bi hɛjpa̱ yø ja̱'i̱ bá̱ zi yø ba̱si̱.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 Bi̱ mbøcuɛ 'mø mi̱ nu te øtyø xädi ra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Da̱mi̱ hyɛhmʉ yø ba̱si̱ da̱ thocua dí 'bʉi. Porque tengu̱tho yø ja̱'i̱ ya o rá̱ 'yɛ Oja̱, xquet'a̱ njarbʉ ya yø ba̱si̱ ya.
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Ma̱jua̱ni̱ dí xi'a̱hʉ ngue n'na ra̱ ja̱'i̱ hi̱ngra̱ 'yøde tengu̱tho n'na ra̱ ba̱si̱ ngue ra̱ 'yøde, hi̱nda̱ zä da̱ zo rá̱ 'yɛ Oja̱.
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 I thɛxyø ba̱si̱ ra̱ Jesús, di japrá̱ 'yɛ p'ʉ ja yø ya̱ yø ba̱si̱, i äp'a̱ Oja̱ ngue di ja̱pi̱.
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 Ya ja ngue da̱ ma ra̱ Jesús, pɛ bá̱ jʉ ra̱ 'dihi n'na ra̱ n'yohʉ. Bi̱ nda̱ntyøhmu̱ p'ʉ 'bäi, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague grá̱ hoga̱ xännba̱te, ¿te 'bɛ'a̱ ja ngue ga̱ øt'e n'namhma̱ ngue Oja̱ di 'dacra̱ 'da'yo te para za̱ntho? ―bi 'yɛ̱mbi̱.
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱: ―¿Ua guí pa̱di̱ te guí̱ mma̱nya, ngue guí ɛ̱ngui̱ xa̱nhogä? Porque hønsɛ Oja̱ xa̱nho.
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 Ua hi̱ngui̱ pa̱di̱ hanja'ʉ yø hya̱ di̱ ma̱nda Oja̱ ngue ɛ̱na̱: “'Yo grá̱ hyote. 'Yo grá̱ 'yots'om'mäi. 'Yo grá̱ bɛ̱. 'Yo to guí sännba̱ ra̱ fɛhni̱. 'Yo grá̱ hyäte. 'Da̱mi̱ su̱ ni̱ papá, da̱mi̱ su̱ ni̱ mamá” ―bi 'yɛ̱mbi̱.
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 Mi̱ da̱hra̱ n'yohʉ p'ʉya, bi 'yɛ̱na̱: ―Ague grá̱ xännba̱te, nu̱ya yø hya̱ guí xicya, ya gä xtá̱ øt'e asta̱ gue'mø ma̱rá̱ ngüɛgui.
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 Nu̱na̱ ra̱ Jesús bi hyɛ̱tra̱ n'yohʉ ya̱ui, pɛ di̱ nɛ̱qui̱ ngue di̱ ma̱di̱. Bi 'yɛ̱mbʉya: ―Di 'bɛ hma̱n'na ra̱ hya̱ ja ngue gui 'yøt'e. Ni̱ ma ya, da̱mi̱ pä te gä guí pɛts'i. Da̱mi̱ u̱nna̱ mɛ̱nyu̱ yø hyoya. Nu̱'mø gá̱ 'yøt'e te dí xi'i ya, ya bí ja ni̱ mmɛti ma̱hɛ̱ts'i̱ p'ʉya. Bá̱ ɛ̱ p'ʉya, ga̱ mmɛ ma̱da̱gue'a̱ da̱ tho'i p'ʉ ja ra̱ pont'i̱ ―bi 'yɛ̱mbi̱.
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Pɛ mi̱ 'yøhra̱ n'yohʉ na̱ ra̱ hya̱ bi sifi, ma̱mbi du̱drá̱ mmʉi. Bi̱ matho, porque ma̱rá̱ ndømmɛ̱mmɛti.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 Bi hyɛ̱tyø xädi ra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Xa̱ndøn hɛ̱nni̱tho ha di̱ n'u̱nyø mmɛ̱mmɛti ngue da̱ zo rá̱ 'yɛ Oja̱.
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 Nu̱'ʉ yø xädi ra̱ Jesús, di 'yøtho hanja ya yø hya̱ bi̱ ma̱. Pɛ ra̱ Jesús ma̱hømbi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague ts'ʉnt'ʉ'a̱hʉ, nu̱ya dí̱ mma̱ngä ngue xa̱nhɛ̱nni̱tho ha di zo rá̱ 'yɛ Oja̱, guehya yø ja̱'i̱ xøgue ma̱høndra̱ mɛ̱nyu̱ ni̱ ma yø mmʉi ya.
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 Ya fa̱di̱ ngue ra̱ cameyo, hi̱nja̱m'mø da̱ zä da̱ thop'ʉ ja rá̱ xa̱gu̱ n'na ra̱ 'yofani̱. Pɛ ma̱n'na xa̱ndøn hɛ̱nni̱tho ngue n'na ra̱ mmɛ̱mmɛti di̱ n'u̱ni̱ da̱ zo rá̱ 'yɛ Oja̱.
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Nu̱na̱ ra̱ hya̱ bi̱ ma̱nna̱ Jesús, mi̱ 'yøhyø xädi, ma̱n'natho bi̱ nsu̱ yø n'yomfɛ̱ni̱ p'ʉya. Di̱ n'yɛ̱mbi̱: ―Rá̱ nzɛgui ya hi̱njonni̱ ja̱'i̱ da̱ zä di̱ nya̱nná̱ te ya'mø ―di̱ n'yɛ̱mbi̱.
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Bi hyɛ̱tyø xädi ra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Nu'a̱ ngue yø ja̱'i̱tho, hi̱nda̱ zä da̱ zänsɛ ha di̱ nya̱nyø te. Pɛ Oja̱ hi̱nte hɛ̱mbi̱, nu̱ te nne da̱ 'yøt'e, da̱ zä ha di japi.
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 Nu̱na̱ ra̱ Bɛdu bi 'yɛ̱mbra̱ Jesús: ―Nu̱gähe, ya xtá̱ sohme p'ʉ te gä dí pɛshe ngue dí tɛn'na̱he.
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ma̱jua̱ni̱ dí xi'a̱hʉ, ngue nu̱ to gä xpá̱ nzohyø ngu̱, xpá̱ nzohyø cu̱, xpá̱ nzohyø papá, xpá̱ nzohyø ba̱si̱, xpa̱ nzohyø häi ngue tɛnngui̱ ngue mma̱nna̱ hoga̱ 'da'yo hya̱,
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 pɛ mɛ̱nte 'bʉcua ja ra̱ xi̱mhäi ra̱ ja̱'i̱, yø ciento nni̱di̱tho ga̱ngu̱'a̱ te gä da̱ di̱ni̱ ngue'a̱ te gä xpá̱ nzogui. Ma̱da̱gue'a̱ da̱ ts'ʉi, pɛ ra̱ pa di 'yɛ̱p'ʉ, di t'u̱nna̱ te para zantho.
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Xa̱ngu̱ yø ja̱'i̱ hnu̱ ma̱nsu̱ ua, pɛ nu̱'a̱ ra̱ pa'a̱, ja ts'ʉtho da̱ni̱ hnu̱ ma̱nsu̱ p'ʉ. Xa̱ngu̱ yø ja̱'i̱ hi̱ngui̱ hnu̱ ma̱nsu̱ ua, pɛ nu̱'a̱ ra̱ pa'a̱, ja da̱ni̱ hnu̱ ma̱nsu̱ p'ʉ.
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Ya ni̱ hya̱ ra̱ 'yu̱ ngue ni̱ ma Jerusalén, ni̱ 'bɛt'otho p'ʉ ni̱ ma yø xädi ra̱ Jesús. Nu̱'ʉ yø xädi ya i su̱, di 'yøtho hanja'a̱ te øtra̱ Jesús ngue ni̱ ma Jerusalén. Pɛ ra̱ Jesús bi zica̱ n'nanni̱'ʉ 'dɛ'ma̱ yoho yø xädi, bi xifi xa̱nho hanja'a̱ te da̱ thogui. Bi 'yɛ̱mbi̱:
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 ―A nu̱yá, ya nná̱ mähä Jerusalén. Nu̱na̱ ra̱ hni̱ni̱ na̱, nu̱ ra̱ N'yohʉ bí 'yɛ̱ ma̱hɛ̱ts'i̱ di̱ ndäpyø hmu̱ yø mmäcja̱ conyø xännba̱te ngue ra̱ ley. Nu̱ya p'ʉya, guehya da̱ zännbi̱ ngue da̱ du̱. Di däpyø ja̱'i̱ hi̱ngyø judío ngue da̱ hyo.
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 Nu̱ya yø ja̱'i̱ di̱ ndäpi, da̱ n'yɛmma̱hya̱, da̱ zots'i, da̱ mɛi. M'mɛfa p'ʉya, da̱ hyo. Pɛ rá̱ hyu̱ pa di bɛ̱nna̱te.
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 Ra̱ Jacobo conna̱ Xuua, guehya yø ts'ʉnt'ʉ ra̱ Zebedeo ya, bi guarbʉ 'bähra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague grá̱ xännba̱te, dí̱ nne ga̱ ä'a̱'be n'na ra̱ ma̱te ya.
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱: ―¿Tema̱ ma̱te guí̱ nne ga̱ øt'a̱ui? ―bi 'yɛ̱mbi̱.
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 Bi 'yɛ̱n'ʉ ähra̱ ma̱te p'ʉya: ―Dí̱ nnegä'be ngue nu̱p'ʉ ha gui̱ mmi̱ ngue gui̱ nda̱st'abi, n'na dí̱ mi̱hni̱ n'yɛi, n'na dí̱ mi̱hni̱ ga̱ha̱.
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 Pɛ mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague n'yø'a̱ui, hi̱nguí̱ pa̱di̱ te rá̱ nsäui na̱ ra̱ hya̱ guí ähmi̱. ¿Ua da̱ zä gui thohmi̱'a̱ ra̱ n'ʉ i ja ngue ga̱ thocä? Porque nu̱gä ma̱thoguitho ja ngue di ʉngä yø ja̱'i̱ ―bi 'yɛ̱mbi̱.
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 Bi 'yɛ̱mbʉya: ―A̱há̱, da̱ zä ga̱ sägä'be ra̱ n'ʉ. Mi̱ da̱hra̱ Jesús, ma̱hømbi 'yɛ̱mbi̱: ―Ma̱jua̱ni̱ ngue ngu̱'a̱, xa̱ndøngu̱ ra̱ n'ʉ ja ngue gui säui, tengu̱tho ra̱ n'ʉ ja ngue ga̱ thocä. Ma̱thoguitho di ʉn'a̱ui yø ja̱'i̱ tengu̱tho ja ngue dí̱ ʉngä yø ja̱'i̱.
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 Pɛ nu̱na̱ ra̱ hya̱ guí mma̱mmi̱, hi̱ndi̱ tocagui̱ ngue go ga̱ sänni̱ to di̱ mi̱p'ʉ ja ma̱ n'yɛi, ogue to di̱ mi̱p'ʉ ja ma̱ ga̱ha̱. Nu̱na̱ Oja̱, ya xa̱ nzänni̱ to dí̱ mi̱ n'na ngu̱ n'na ma̱ hyo.
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 Nu̱na̱ ra̱ hya̱ ähya yo nc'ɛ̱i̱ mi̱ ya̱ui ra̱ Jesús, bi̱ mbøcuɛ 'mø mi̱ ba̱hya mi̱ 'dɛt'a yø xädi, i sʉhra̱ Jacobo 'nɛ̱hra̱ Xuua.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Pɛ ra̱ Jesús bi pɛti gätho yø xädi, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ya guí pa̱hmʉ ngue yø da̱st'abi xa̱ t'ɛ̱ts'i̱, co gätho mi̱'da yø ts'ʉt'abi 'bʉp'ʉ ja yø hni̱ni̱, gä di̱ ma̱nda yø ja̱'i̱. Nu̱ te di̱ ma̱nda ngue da̱ 'yøtyø ja̱'i̱, gue'a̱ øt'a̱.
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 Pɛ nu̱'a̱hʉ, 'yo guí̱ nne ngue gui̱ ma̱ndathohʉ yø ja̱'i̱. Nu̱ ra̱ ja̱'i̱ nne ngue xta̱ nhɛ̱ts'i̱ rá̱ cargo da̱ mɛfi, guehna̱ ra̱ ja̱'i̱ jatho ngue di̱ mpɛfi da̱ mäxyø mmi̱c'ɛ̱i̱ui na̱.
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 A nu̱'a̱hʉ ya, nu̱'a̱ da̱ ne di̱ m'mɛt'o ngue gätho yø amigo ya, guehna̱ jatho da̱ gohi ngue ni̱ mɛfihʉ na̱.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 Conque ra̱ N'yohʉ bí 'yɛ̱ ma̱hɛ̱ts'i̱, hi̱mbi̱ 'yɛ̱hɛ̱ ngue n'narbʉ da̱ mi̱ di̱ ma̱ndatho. Sinoque bí 'yɛ̱hɛ̱ ngue di̱ mpɛfi da̱ mäxyø ja̱'i̱. 'Nɛ̱ hi̱nga̱ høndra̱ 'bäxte da̱ 'yøt'e, asta̱ da̱ du̱ ngue da̱ ya̱ni̱ xa̱ndøngu̱ yø ja̱'i̱.
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 Mi̱ zømp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Jericó ra̱ Jesús, bi thogui ni̱ n'youi yø xädi. Pɛ xa̱ndøngu̱ yø ja̱'i̱ bi̱ ntɛt'i. Nu̱p'ʉ neni̱hni̱ p'ʉya, mi̱ hu̱p'ʉ na̱ ra̱ Bartimeo mi̱ xädä, rá̱ ts'ʉnt'ʉ ra̱ Timeo. Mi̱ hu̱p'ʉ ja ra̱ nen'yu̱ ngue äpra̱ mɛ̱nyu̱ yø ja̱'i̱ thop'ʉ.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Mi̱ ba̱hra̱ xädä ngue nu̱na̱ ja ngue da̱ thop'ʉ hu̱di̱, guehna̱ ra̱ Jesús ra̱ mmɛ̱ngu̱ Nazaret. Bi̱ mʉhra̱ hmafi p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Da̱mi̱ huɛ̱ga̱gui̱ ague Jesús rá̱ mbom'mɛto'i ra̱ David ―bi 'yɛ̱mbi̱.
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 Nu̱'ʉ yø ja̱'i̱ 'bʉp'ʉ mi̱ hu̱hra̱ xädä, di hɛjpi ngue hi̱ndi̱ mmafi. Pɛ ra̱ xädä p'ʉya, ɛna̱ ma̱n'na ma̱'bɛpi ngue nts'ɛdi ga̱ mafi, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Da̱mi̱ huɛ̱ga̱gui̱ ague rá̱ mbom'mɛto'i ra̱ David ―bi 'yɛ̱mbi̱.
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 Bi̱ m'mähra̱ Jesús ngue øde hmat'i. Bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱ p'ʉya: ―Da̱mi̱ xihmi̱ ngue da̱ ɛ̱cua. Bi̱ ma bá̱ ts'ohra̱ xädä p'ʉya, bi t'ɛ̱mbi̱: ―Da̱ hyu̱ ni̱ mmʉi ya, ga̱ 'yo, bi ts'o'i'na̱.
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 Ra̱ xädä p'ʉya, bi 'yɛmp'ʉ rá̱ tu̱hu̱, bi̱ nangui̱, asta̱ ra̱ n'nats'i ngue di johya. Bi̱ map'ʉ bi 'bähra̱ Jesús.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbi̱: ―¿Te guí̱ nne di̱ nja'i? Ra̱ xädä p'ʉya, bi 'yɛ̱na̱: ―Ague grá̱ xännba̱te, dí̱ nne ngue di̱ nzø ma̱ dä.
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbra̱ xädä: ―Ya da̱ zä gui̱ mma ya, bi zä ni̱ dä ngue guí ɛ̱c'ɛ̱i̱gui̱ ngue jagä ra̱ ts'ɛdi ga̱ øthe'i. 'Bexpi̱ nzø yø dä ra̱ xädä p'ʉya. Bi zä bi̱ n'yo ngue bi̱ mɛp'ʉ ni̱ ma ra̱ Jesús.
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.