Lucas 8

Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 M'mɛfa p'ʉya, xa̱ngu̱ yø hni̱ni̱ bi thohna̱ ra̱ Jesús ngue xihyø ja̱'i̱ ha di̱ njap'ʉ di zo rá̱ 'yɛ Oja̱. Ní̱ n'youi'ʉ 'dɛ'ma̱ yoho yø xädi.
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 Xquet'a̱ n'yohʉ 'da yø xisu xi 'yøthe ngue mi̱ n'youi yø ts'onthi̱, da̱ gue'ʉ ma̱di hyɛ̱nni̱. N'yohʉ p'ʉ ra̱ Ma̱ya nu̱na̱ ja ma̱n'na rá̱ thu̱hu̱ ngue ra̱ Magdalena. Guehna̱ xi 'yøthe m'mɛt'o ngue mi̱ n'youi yoto yø ts'onthi̱.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 N'youi p'ʉ ra̱ Juana nu̱na̱ rá̱ xisu ra̱ Chuza, guehna̱ di̱ ma̱nda gätho yø mɛfi p'ʉ ja rá̱ palacio ra̱ Herodes. 'Nɛ̱ ra̱ Susana n'youi p'ʉ. N'youi p'ʉ xa̱ngu̱ yø xisu ngue ja te pɛts'i, nu̱'mø te honna̱ Jesús, guehya fäxya.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 Xa̱ngu̱ yø ja̱'i̱ bá̱ ɛ̱p'ʉ ja yø hni̱ni̱ ngue nne da̱ 'yøde te mma̱nna̱ Jesús. Mi̱ mpɛti xa̱ngu̱ yø ja̱'i̱, bi hyoni̱ te gui hyɛjpa̱ ra̱ hya̱ xihyø ja̱'i̱. Bi 'yɛ̱mbi̱:
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 ―N'na ra̱ n'yohʉ bi̱ ma da̱ ponna̱ trigo. Nu̱p'ʉ bi thogui ngue ponyø hmu̱dä, bi zop'ʉ ja ra̱ 'yu̱ 'da yø hmu̱dä. Bi̱ nɛ̱hyø ja̱'i̱ thop'ʉ ja ra̱ 'yu̱. Bi̱ map'ʉ yø ts'ints'ʉ ngue bi za yø hmu̱dä.
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Mi̱'da yø hmu̱dä bi̱ moni̱, bi zop'ʉ hi̱ngui̱ pidi ra̱ häi ngue o ra̱ do. Bi 'yotra̱ hmu̱dä 'mø mi̱ bøts'e, ngue hi̱ngui̱ xa ra̱ häi.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Mi̱'da yø hmu̱dä bi zop'ʉ ja yø 'ui̱ni̱. Mi̱ nte yø 'ui̱ni̱ p'ʉya, bi ts'onyø hmu̱dä ngue bi hyøt'a̱mbo.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Mi̱'da yø hmu̱dä, bi zop'ʉ ja ra̱ hoga̱ häi, guehya ɛ̱mmɛ̱i̱ bi̱ nja ya. Nu̱'a̱ n'na mhmu̱dä bi bøn'a̱ n'na ciento yø hmu̱dä. Nu̱'mø mi̱ ma̱nna̱ ra̱ hya̱ na̱, bi ts'ɛdi bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱: ―A nu̱yá, di̱ nja ni̱ gu̱ ngue gui 'yøhmʉ na̱ ra̱ hya̱ dí̱ mma̱ngä ya ―bi 'yɛ̱mbi̱.
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Nu̱'ʉ yø xädi bi 'yänni̱ te ga̱ mbønya yø hya̱ xi hyɛqui.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbi̱: ―Nu̱ya yø hya̱ hi̱ngui̱ fa̱di̱ ha di̱ ma̱nda Oja̱ yø ja̱'i̱, i̱ nne Oja̱ ngue da̱ di̱nni̱ mmʉihʉ ya yø hya̱ ya. Pɛ nu̱ya mi̱'da yø ja̱'i̱, dá̱ thonna̱ hya̱ di̱ nhyɛjpi te dá̱ sifi, n'namhma̱ ngue nu̱ te da̱ nu̱, tengu̱tho 'mø ngue hi̱nte da̱ nu̱. Nu̱ya yø hya̱ da̱ 'yøde, tengu̱tho 'mø ngue hi̱n tema̱ hya̱ da̱ 'yøde.
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 Ma ga̱ xi'a̱hʉ te ga̱ mbønna̱ ra̱ hya̱ dá̱ ma̱. Nu̱ ra̱ hmu̱dä bi 'boni̱, gue'a̱ rá̱ hya̱ Oja̱'a̱.
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Nu̱ya yø ja̱'i̱ ngue høntho bi 'yøhra̱ hya̱, guehya gui̱ nhyɛjpi ngue ra̱ nen'yu̱ p'ʉ bi zo ra̱ hmu̱dä ya. Høntho juadi bi 'yøhra̱ hya̱, bi map'ʉ ra̱ zithu̱, bi japi bi pu̱mbɛ̱ni̱ ra̱ hya̱ xi 'yøde. Hi̱ngui̱ nnepe ngue da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ hya̱, ngue di̱ nya̱nyø te yø ja̱'i̱.
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 Mi̱'da yø ja̱'i̱, gui̱ nhyɛjpa̱ ra̱ häi hi̱ngui̱ pidi ngue mi̱ o ra̱ do p'ʉ bi zo yø hmu̱dä. Mi̱ zä mi̱ 'yøhra̱ hya̱ yø ja̱'i̱, ja̱njua̱ni̱ di johya ngue bi̱ nu̱ ma̱nho. Guehya yø ja̱'i̱ hi̱mbi̱ bɛnt'i xa̱nho ra̱ hya̱ ya. Bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ njammi̱ pa. Nu̱'mø bi ts'ʉi, 'bexi cohyø mmʉi.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Mi̱'da yø ja̱'i̱ p'ʉya, gui̱ nhyɛjpa̱bi̱ ra̱ häi ngue ja yø 'ui̱ni̱ p'ʉ bi zo yø hmu̱dä. Guehya yø ja̱'i̱ bi 'yøde hanja ra̱ hya̱ ya. Pɛ nu̱'a̱ te yø 'bɛfi i ja n'na pa ngu̱ n'na pa, høndyø 'bɛfi ni̱ ma yø mmʉi yø ja̱'i̱. Di ja ndu̱mmʉi honi̱ ha di̱ mmɛ̱mmɛti. Nu̱'a̱ te yø pähäsɛ, gue'a̱ nne da̱ 'yøt'a̱. Ya hi̱n tema̱ nhotho bi 'yørpa̱bi̱ na̱ ra̱ hya̱ bi 'yøde.
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Pɛ mi̱'da yø ja̱'i̱, gui̱ nhyɛjpi ngue ra̱ hoga̱ häi p'ʉ bi zo yø hmu̱dä. Guehya yø ja̱'i̱ ngue yø mmʉi ga̱ 'yøhra̱ hya̱ ya, 'nɛ̱ ɛ̱t'a̱mmʉi ra̱ hya̱ øde. Hi̱ngui̱ hɛgui, guehya ha̱xra̱ 'yu̱ njua̱ntho ya.
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Nu̱'mø to di sa̱ca̱ n'na ra̱ nyot'i, hi̱ngui̱ sä ngue da̱ go'mi̱, ogue da̱ hyøt'a̱ 'bit'ots'i. Sinoque da̱ hyøxma̱ya̱, n'namhma̱ ngue nu̱'ʉ cʉt'a̱mbo ra̱ ngu̱ da̱ hyɛ̱tra̱ nyot'i.
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Njarbʉtho ya yø hya̱ hi̱ngui̱ fa̱di̱ hanja ya. Zi yohotho yø ja̱'i̱ ti̱nyø mmʉi hanja ra̱ hya̱. Pɛ da̱ 'yɛ̱hra̱ pa ngue gätho yø ja̱'i̱ da̱ ba̱di̱ hanja ra̱ hya̱.
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Ja̱na̱ngue da̱mi̱ 'yɛ̱t'a̱mmʉihʉ teni̱ bønya yø hya̱ dí̱ mma̱ngä. A nu̱ ra̱ ja̱'i̱ da̱ di̱ni̱ xa̱nho rá̱ mmʉi hanja ra̱ hya̱, da̱ mäx Oja̱ ngue ma̱n'na di ba̱hra̱ hya̱. Pɛ nu̱ ra̱ ja̱'i̱ hi̱ngui̱ nne da̱ 'yørpa̱bi̱ ma̱su̱ ra̱ hya̱ dí̱ mma̱, nu̱'a̱ zits'ʉ ra̱ hya̱ pa̱di̱, da̱ tha̱nnbi̱.
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Nu̱p'ʉ mi̱ 'bʉhra̱ Jesús, ja bi zømp'ʉ rá̱ mamá, 'nɛ̱hyø n'yohʉ. Pɛ hi̱ngui̱ sä da̱ guat'i ngue di̱ nya̱ui, porque ma̱ndøngu̱ dyø ja̱'i̱ 'bʉp'ʉ.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 Hi̱ndi̱ 'bɛdi to bi xihra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ni̱ mamá 'nɛ̱hni̱ n'yohʉ 'bäcua thi. I̱ nzo'i ngue gui̱ nya̱ui 'na̱ ―bi 'yɛ̱mbi̱.
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱ntho: ―Nu̱ya 'bʉcua øspa̱bi̱ rá̱ hya̱ Oja̱, nu̱'a̱ ra̱ hya̱ øde gue'a̱ øt'a̱, guehya ɛ̱ntho ma̱ mamá ya, guehya ɛ̱ntho ma̱ n'yohʉ ya.
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 N'na ra̱ pa ra̱ Jesús bi yʉrbʉ ja n'na ra̱ barco conyø xädi. Bi 'yɛ̱mbi̱: ―A nu̱yá, ma ga̱ 'dasʉ ra̱ zabi gdá̱ mähä ma̱n'na nguadi ―bi 'yɛ̱mbi̱. Bi̱ ma p'ʉya.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 Mɛ̱nte ni̱ 'yop'ʉ ja ra̱ dehe ra̱ barco, bi̱ n'a̱hra̱ Jesús. Ɛ̱̱na̱ ha bi 'yɛ̱ta̱ n'na ra̱ ndønthi̱ bi̱ n'yo. Nu̱'ʉ yø fʉnthe nangui̱, so mbo ra̱ barco. Ya ja ngue da̱ thu̱nt'a̱ mbonthe ra̱ barco.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 Nu̱'ʉ yø xädi ra̱ Jesús, bá̱ äp'ʉ bi a̱ha̱, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague grá̱ xännba̱te, ague grá̱ xännba̱te, ya ja ngue da̱ thu̱nt'a̱ mbonthe ra̱ barco. Ya ga̱ tu̱hʉ ―bi 'yɛ̱mbi̱. Mi̱ nangra̱ Jesús, bi hɛjpa̱bi̱ ra̱ nda̱hi̱ 'nɛ̱hyø fʉnthe. Ngu̱ i hɛjpi, 'bexpi̱ nsäya. M'mɛfa ya hi̱n tema̱ di 'ya̱ni̱.
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 Bi 'yɛ̱mbyø xädi p'ʉya: ―¿Hanja ngue hi̱nguí̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue ga̱ fäxa̱hʉ? ―bi 'yɛ̱mbi̱. Nu̱'ʉ yø xädi di 'yøtho hanja'a̱ te bi̱ nu̱, 'nɛ̱ bi̱ nsu̱. Di̱ n'yɛ̱mbi̱ n'na ngu̱ n'na p'ʉya: ―¿Te'o ni̱ n'yohʉ na̱ n'yø? Nu̱'mø bi zohra̱ nda̱hi̱ 'nɛ̱hra̱ dehe, i ɛ̱c'ɛ̱i̱ ―di̱ n'yɛ̱mbi̱.
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 Mi̱ zønna̱ barco p'ʉ ja ra̱ häi Gadara, ma̱n'na nguadi ra̱ zabi ha di̱ nhyandui ra̱ häi Galilea.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 Mi̱ bømp'ʉ ja ra̱ barco ra̱ Jesús, bi guat'a̱ n'na ra̱ n'yohʉ ngue ra̱ mmɛ̱ngu̱ p'ʉ. Ya rá̱ ya'atho yø pa mi̱ n'youi yø ts'onthi̱ na̱ ra̱ n'yohʉ. Ni̱ xi̱ngra̱ u̱lu di he. Ni̱ xi̱ngui̱ 'bʉp'ʉ ja rá̱ ngu̱, sinoque guep'ʉ ja ra̱ camposanto bí 'bʉi.
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 Ngu̱ i̱ nu̱ ra̱ Jesús, bi̱ nda̱ntyøhmu̱ p'ʉ ha 'bäi. Ra̱ ndøts'ɛdi i zofo, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague Jesús, rá̱ Ts'ʉnt'ʉ'i Oja̱ nu̱na̱ jasɛ rá̱ ts'ɛdi. ¿Hanja ngue ga̱di̱ nthi̱nt'ua dí 'bʉi? Dí ä'i ra̱ ma̱te ngue 'yo ga̱di ʉngui̱.
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Ngu̱na̱ ra̱ hya̱ bi̱ ma̱nna̱ n'yohʉ, porque ya xi xihra̱ ts'onthi̱ ra̱ Jesús ngue da̱ hyɛp'ʉ ra̱ n'yohʉ n'youi. Xa̱ngu̱ yø nni̱di̱ ngue ɛ̱mmɛ̱i̱ di ʉm'mø bi gʉ. Yø ja̱'i̱ p'ʉya tu̱rpa̱ yø 'yɛ 'nɛ̱hyø gua conyø cadena, pɛ di c'ʉqui. Ra̱ ts'onthi̱ p'ʉya di japra̱ n'yohʉ ngue 'dagui, ni̱ ma da̱po.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Ra̱ Jesús bi 'yänni̱, bi 'yɛ̱mbi̱: ―¿Teni̱ hu̱'i̱? Ra̱ n'yohʉ p'ʉya bi 'yɛ̱na̱: ―Nná̱ hu̱gä ngue yø mmu̱ndotho gähe ―bi 'yɛ̱na̱. Bi̱ ma̱nna̱ tengu̱ na̱ porque xa̱ngu̱ yø ts'onthi̱ mi̱ n'youi ra̱ n'yohʉ.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Nu̱'ʉ yø ts'onthi̱ p'ʉya, bi xihra̱ Jesús ngue hi̱nda̱ 'yɛrbʉ ha ja ngue da̱ jot'i.
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 Ja mi̱ 'yorbʉtho n'na 'bʉi yø ts'ʉdi ma̱'yoni̱ p'ʉ ja ra̱ nguani̱ p'ʉya. Yø ts'onthi̱ p'ʉya, bi 'yädi ngue da̱ yʉrbʉ ja yø mmʉi yø ts'ʉdi. A nu̱na̱ ra̱ Jesús bi u̱nna̱ nt'ɛ̱di̱.
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Ja̱na̱ngue yø ts'onthi̱ bi hyɛp'ʉ ra̱ n'yohʉ mi̱ n'youi, bi yʉrbʉ ja yø mmʉi yø ts'ʉdi. Nu̱ya yø ts'ʉdi p'ʉya, bi gʉ ra̱ 'dihi, bi̱ nhyørbʉ ja ra̱ zabi. Gä ja bi ja̱rbʉ ra̱ dehe.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Nu̱'ʉ yø n'yohʉ mi̱ fähyø ts'ʉdi, mi̱ nu̱ te bi̱ nja. Bi gʉ ra̱ 'dihi bi̱ ma bá̱ ma̱mp'ʉ bí ja ra̱ hni̱ni̱. Da̱ gue'ʉ yø ja̱'i̱ 'da'a̱ n'nanni̱ ha 'bʉi, gä bá̱ xifi.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Mi̱ 'yøhyø ja̱'i̱'a̱ te bi̱ nja, ma̱ndøngu̱ dyø ja̱'i̱ bá̱ ɛ̱hɛ̱ da̱ nu̱. Mi̱ zønyø ja̱'i̱ p'ʉ 'bʉhra̱ Jesús, 'dap'ʉ 'bʉhmi̱'a̱ ra̱ n'yohʉ mi̱ n'youi yø ts'onthi̱. Ya xi di̱ts'i̱. Ya hi̱nte di ja, ya he yø u̱lu. Pɛ bi zu̱ yø ja̱'i̱'a̱ te xi̱ nja.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 Nu̱ya yø ja̱'i̱ xi̱ nu̱sɛ'a̱ te xi tho ra̱ n'yohʉ mi̱ n'youi yø ts'onthi̱, gä xihyø ja̱'i̱ nu̱'ʉ ja søhø.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 Nu̱na̱ ra̱ hya̱ bi̱ nja, ngu̱ya yø mmɛ̱ngu̱ Gadara, ngu̱ya yø ja̱'i̱ ndap'ʉ bi zä bi 'yɛ̱'a̱ ra̱ xɛqui'a̱, 'da ga̱ xityø ja̱'i̱ ra̱ Jesús ngue da̱ ma. Porque ɛ̱mmɛ̱i̱ su̱ yø ja̱'i̱ te bi 'yøt'e. Ja̱na̱ngue hømbi̱ yʉrbʉ ja ra̱ barco ra̱ Jesús ngue bi̱ mengui̱.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 Nu̱'a̱ ra̱ n'yohʉ mi̱ n'youi yø ts'onthi̱ bi xifi ngue xta̱ mmɛ ra̱ Jesús. Pɛ ra̱ Jesús hi̱mbi̱ nepe, sinoque bi 'yɛ̱mbi̱:
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 ―Ma̱n'na xa̱nho ni̱ ma ni̱ ngu̱, n'namhma̱ gui xihyø ja̱'i̱'a̱ te gä bi 'yøt'a̱'i̱ Oja̱ ―bi 'yɛ̱mbi̱. Bi̱ ma ra̱ n'yohʉ p'ʉya, bi xifi gätho yø ja̱'i̱ p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱'a̱ te xi 'yørpa̱bi̱ ra̱ Jesús.
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 Mi̱ zøm ma̱n'na nguadi ra̱ zabi ra̱ Jesús. Mi̱ nu̱ yø ja̱'i̱ ya ma̱mbi 'bʉp'ʉ, ra̱ ndi johya. Porque ya mi̱ ndø'ma̱te gätho yø ja̱'i̱.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Bi zø'a̱ n'na ra̱ n'yohʉ 'bɛt'o ngue di̱ ma̱nda p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱ p'ʉya, ni̱ hu̱ ngue ra̱ Jairo. Bi̱ nda̱ntyøhmu̱ p'ʉ 'bähra̱ Jesús. Bi 'yäpra̱ ma̱te ngue da̱ map'ʉ bí ja rá̱ ngu̱.
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 Porque ya ja ngue da̱ du̱ n'na rá̱ t'i̱xu̱ mi̱ si. Ya n'nɛ'ma̱ yonjɛya mi̱ 'bʉi, pɛ hønt'a̱ rá̱ 'dant'i̱xu̱ mi̱ si'a̱. Mi̱ ma ra̱ Jesús. Xa̱ngu̱ yø ja̱'i̱ bi dɛnni̱ asta̱ di̱ ntørbʉ ja ra̱ 'yu̱.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Nu̱'ʉ yø ja̱'i̱ ni̱ dɛnna̱ Jesús, n'youi p'ʉ n'na ra̱ xisu ngue ya n'nɛ'ma̱ yonjɛya mi̱ hɛ̱mbra̱ m'mäcji. Nu̱na̱ ra̱ xisu ma̱di̱ hyɛ̱nni̱, xa̱ndøngu̱ rá̱ mɛ̱nyu̱ xi ʉni̱ ngue mi̱ honyø 'yøthe da̱ 'yøthe. Pɛ xi̱nga̱ n'na'ʉ yø 'yøthe xta̱ nzä da̱ 'yøthe.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 Nu̱na̱ ra̱ xisu, bi̱ m'mɛfa p'ʉ ni̱ ma ra̱ Jesús, bi guarbʉ ja rá̱ xʉtha, bi därpa̱ rá̱ nya̱ni̱ rá̱ he. Ngu̱'i därpa̱ rá̱ he p'ʉya, 'bexpi̱ nsäya ra̱ ji mi̱ hɛ̱mbi̱.
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 Bi 'yɛ̱nna̱ Jesús: ―¿Te'o bi därca̱gui̱ ma̱ he? ―bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱. Gätho yø ja̱'i̱ p'ʉya, i̱ mma̱ ngue hi̱njo'o. Pɛ ra̱ Bɛdu 'nɛ̱'ʉ mi̱'da yø n'yohʉ bi 'yɛ̱mbra̱ Jesús: ―Ague grá̱ xännba̱te, guí änni̱ to bi dät'a̱ ni̱ he. Conque guí̱ nnu̱ ngue di̱ ntøtyø ja̱'i̱, 'nɛ̱ tøn'na̱'i̱.
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 Pɛ ra̱ Jesús bi 'yɛ̱na̱: ―Hi̱n'na̱. 'Bʉi to bi därca̱ ma̱ he. Porque da̱di̱ u̱nna̱ güɛnda ngue bi zä n'na nc'ɛ̱i̱ comma̱ ts'ɛdi.
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 Bi̱ nu̱ ra̱ xisu p'ʉya, ngue fa̱tho te bi 'yøt'e. Ni̱ hua̱qui̱ mmap'ʉ. Bi̱ nda̱ntyøhmu̱ p'ʉ 'bähra̱ Jesús. Yø hmi̱ yø dä yø ja̱'i̱ p'ʉ bi xi'a̱ njua̱ni̱ te nnepe ngue bi dädi. 'Nɛ̱ bi xifi ngue 'bexpi zä ra̱ ji mi̱ hɛ̱mbi̱.
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague t'i̱xu̱, ya bi zä'i ngue gá̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue di zä'i comma̱ ts'ɛdigä. Da̱ hyu̱ ni̱ mmʉi ya, ni̱ ma ―bi 'yɛ̱mbi̱.
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Nu̱na̱ ra̱ Jesús, mɛ̱nte ya̱ui ra̱ xisu ma̱di̱ hyɛ̱nni̱, bi zø hma̱n'na nc'ɛ̱i̱ bá̱ nɛ̱xpʉ ja rá̱ ngu̱ ra̱ Jairo. Bi 'yɛ̱mbra̱ Jairo: ―Ya bi du̱ ni̱ t'i̱xu̱ n'yø, 'yoni̱ mantho gui sixra̱ xännba̱te.
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 Pɛ ra̱ Jesús, mi̱ 'yø'a̱ te si ra̱ Jairo, bi 'yɛ̱mbi̱: ―'Yo sä guí su̱'a̱ si'i ngue bi du̱ ni̱ t'i̱xu̱. Sinoque da̱mi̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱gui̱ ngue da̱ zä ga̱ øthegä ni̱ t'i̱xu̱ ―bi 'yɛ̱mbi̱.
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 Mi̱ zømp'ʉ ja ra̱ ngu̱ p'ʉya, hi̱njondi̱ japi ngue 'da xti yʉt'ui mbo. Høndra̱ Bɛdu, ra̱ Jacobo, ra̱ Xuua, 'nɛ̱hrá̱ papá 'nɛ̱hrá̱ mamá ra̱ hmu̱te bi japi bi yʉt'a̱mbo.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 Gä zonyø ja̱'i̱, i ya̱ du̱mmʉi yø ja̱'i̱ conná̱ ngue'a̱ bi du̱. Pɛ ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbi̱: ―'Yo gui zomhmʉ. Nu̱na̱ ra̱ hmu̱te hi̱ngui̱ tu̱ na̱, i a̱tho na̱.
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Pɛ nu̱ya yø ja̱'i̱ ya̱ui ra̱ Jesús i thentho, porque pa̱di̱ ngue ya xi du̱ ra̱ hmu̱te.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Nu̱na̱ ra̱ Jesús bi bɛnnba̱ rá̱ 'yɛ ra̱ du̱, nts'ɛdi bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague grá̱ hmu̱te, da̱mi̱ nangui̱.
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 Nu̱na̱ ra̱ hmu̱te p'ʉya, ma̱hømbi̱ nja rá̱ te. Bi̱ nangui̱ 'bexque'a̱. Bi̱ ma̱nda ra̱ Jesús ngue di t'u̱nna̱ hmɛ̱ da̱ zi ra̱ hmu̱te.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 Nu̱na̱ rá̱ papá 'nɛ̱hra̱ mamá ra̱ hmu̱te di 'yøtho te bi̱ nja. Pɛ ra̱ Jesús bi̱ ma̱nda ngue hi̱njonda̱ sifi te bi̱ nja.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.