Lucas 14

Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 N'na ra̱ pa ngue ra̱ ts'äya, nu̱na̱ ra̱ Jesús bi̱ ma da̱ nsi̱hmɛ̱ p'ʉ ja rá̱ ngu̱ n'na ra̱ n'yohʉ 'bɛt'o ngue yø fariseo. Nu̱ya p'ʉya, fätho te øtra̱ Jesús.
1 Num sábado, Jesus entrou na casa de certo líder fariseu para tomar uma refeição. E as pessoas que estavam ali olhavam para Jesus com muita atenção.
2 Nu̱p'ʉ hu̱di̱, 'bʉp'ʉ n'na ra̱ n'yohʉ ngue neni̱.
2 Um homem, com as pernas e os braços inchados, chegou perto dele.
3 Nu̱na̱ ra̱ Jesús, bi 'yørpa̱ ra̱ nt'änni̱ yø xännba̱te ngue ra̱ ley 'nɛ̱hyø fariseo, bi 'yɛ̱mbi̱: ―¿Ua da̱ zä ngue da̱ t'øthe n'na ra̱ därquɛ̱hi̱ 'mø ra̱ pa ngue ra̱ ts'äya, uague hi̱n'na̱?
3 E Jesus perguntou aos mestres da Lei e aos fariseus:
4 Nu̱'ʉ nzofo hi̱mbi̱ da̱di̱. Bi bɛntra̱ därquɛ̱hi̱ ra̱ Jesús, bi 'yøthe. Bi xifi ngue da̱ ma.
4 Mas eles não responderam nada. Então Jesus pegou o homem, curou-o e o mandou embora.
5 Bi t'ɛ̱mbyø fariseo p'ʉya: ―A nu̱yá, xi'mø gdi sihʉ n'na ra̱ burru ogue n'na ra̱ nda̱ni̱, da̱ zop'ʉ ja n'na ra̱ ots'i 'mø ra̱ pa ngue ra̱ ts'äya, ua̱ngui̱ guá̱ jʉts'i 'bexque'a̱, ma̱dra̱ ts'äya'a̱ ra̱ pa da̱ zop'ʉ ja ra̱ ots'i.
5 Aí disse:
6 Hi̱nte ga̱ nda̱tho'ʉ yø ja̱'i̱ nzofo.
6 E eles não puderam responder.
7 Nu̱'ʉ yø ja̱'i̱ xi ts'ofo, hɛ̱tho ra̱ Jesús ha ga̱ huanyø nthu̱ts'i̱ 'mø bi̱ mi̱p'ʉ ja ra̱ mɛ̱xa. Bi 'yɛ̱mbʉya:
7 Certa vez Jesus estava reparando como os convidados escolhiam os melhores lugares à mesa. Então fez esta comparação:
8 ―Nu̱'mø to bi zo'i ngue gui̱ nnu̱hʉ ra̱ ntha̱ti̱, 'yogui huanthohʉ yø nthu̱ts'i̱ ta̱te xa̱nho ngue ja gui̱ mmi̱hmʉ p'ʉ. Ntha̱mbɛni̱tho da̱ zø hma̱n'na nc'ɛ̱i̱, nu̱'a̱ ta̱te hnu̱ ma̱nsu̱ ngue nu̱'i̱.
8 — Quando alguém convidá-lo para uma festa de casamento, não sente no melhor lugar. Porque pode ser que alguém mais importante tenha sido convidado.
9 Nu̱'a̱ xa̱ nzo'i p'ʉya, ntha̱mbɛ̱ni̱tho da̱ 'yɛ̱n'i: “Da̱mi̱ u̱nna̱ nthu̱ts'i̱ na̱ 'bʉcua n'yø”. Ya gui pɛs'ni̱ sä p'ʉya ngue gni̱ mmi̱p'ʉ ja ra̱ nthu̱ts'i̱ hi̱nga̱ njua̱ni̱.
9 Então quem convidou você e o outro poderá dizer a você: “Dê esse lugar para este aqui.” Aí você ficará envergonhado e terá de sentar-se no último lugar.
10 Nu̱'mø bi ts'o'i, da̱mi̱ mi̱p'ʉ ja ra̱ nthu̱ts'i̱ bí ja nya̱ni̱, n'namhma̱ ngue nu̱'mø bi zø'a̱ xa̱ nzo'i, da̱ 'yɛ̱n'i p'ʉya: “'Dɛ gui̱ mmi̱cua ja ra̱ nthu̱ts'i̱ xanho n'yø”. Xquet'a̱ 'nɛ̱'ʉ 'dap'ʉ gdi hu̱hmʉ p'ʉ ja ra̱ mɛ̱xa da̱ nu̱ ma̱nsu̱'i̱ p'ʉya.
10 Pelo contrário, quando você for convidado, sente-se no último lugar. Assim quem o convidou vai dizer a você: “Meu amigo, venha sentar-se aqui num lugar melhor.” E isso será uma grande honra para você diante de todos os convidados.
11 Porque nu̱'a̱ nne ngue ma̱n'na di hnu̱ ma̱nsu̱, gue'a̱ ma̱n'na ts'ʉtho hnu̱ ma̱nsu̱'a̱. Pɛ nu̱'a̱ øt'e ngue hi̱ngui̱ hnu̱ ma̱nsu̱ p'ʉ ga̱ mbɛ̱ni̱, gue'a̱ ma̱n'natho hnu̱ ma̱nsu̱'a̱.
11 Porque quem se engrandece será humilhado, mas quem se humilha será engrandecido.
12 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbra̱ n'yohʉ xi zixpʉ ja rá̱ ngu̱: ―Nu̱'mø guí øt'a̱ n'na ra̱ nts'i̱hmɛ̱, ogui̱ nzohni̱ amigo, ni̱ xi̱nga̱ gue'ʉ ni̱ n'yohʉ, ni̱ xi̱nga̱ gue'ʉ ni̱ mɛ̱ni̱, ni̱ xi̱nga̱ gue'ʉ ni̱ besino ngue ja te da̱ zi. Porque nu̱'ʉ́, xquet'a̱ da̱ 'yɛ̱hra̱ ora da̱ zo'i ngue gui̱ nsi̱hmɛ̱ui. Ya bi̱ ma ma̱ cots'i'a̱ ra̱ ma̱te xcá̱ 'yørbʉya.
12 Depois Jesus disse ao homem que o havia convidado:
13 A nu̱yá, nu̱'mø guí øtra̱ nts'i̱hmɛ̱, da̱mi̱ zo'ʉ yø hyoya di̱ nsi̱hmɛ̱, da̱mi̱ zo'ʉ yø do'yɛ, da̱mi̱ zo'ʉ yø dogua, da̱mi̱ zo'ʉ yø xädä ngue gui 'ui̱ni̱.
13 Mas, quando você der uma festa, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos
14 Ja̱na̱ngue di toca̱'i̱ ra̱ mmɛ̱nthi̱ p'ʉya, porque hi̱nda̱ zä da̱ gu̱t'a̱'i̱ te gui 'yørpe. Pɛ nu̱'mø ra̱ pa da̱ni̱ bɛ̱nna̱te yø hoja̱'i̱ p'ʉya, da̱ gu̱t'a̱'i̱ Oja̱ te xcá̱ 'yøt'e.
14 e você será abençoado. Pois eles não poderão pagar o que você fez, mas Deus lhe pagará no dia em que as pessoas que fazem o bem ressuscitarem.
15 Nu̱'a̱ n'na nc'ɛ̱i̱ mi̱ hu̱p'ʉ ja ra̱ mɛ̱xa p'ʉya, bi 'yøde te mma̱nna̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ma̱jua̱ni̱ ngue ra̱ mmɛ̱nthi̱ di tocabi'a̱ to si̱hmɛ̱ p'ʉ ha di̱ ma̱nda Oja̱ 'mø.
15 Um dos que estavam à mesa ouviu isso e disse para Jesus: — Felizes os que irão sentar-se à mesa no
16 Mi̱ nya̱ ra̱ Jesús, bi 'yɛ̱na̱: ―N'na ra̱ n'yohʉ, bi 'yøt'a̱ n'na ra̱ da̱nts'i̱hmɛ̱ ngue ra̱ nde. Bi̱ ma̱nda p'ʉya ngue bá̱ ts'ofo xa̱ngu̱ yø ja̱'i̱.
16 Então Jesus lhe disse:
17 Nu̱'a̱ ra̱ nde ja ngue di̱ nja ra̱ nts'i̱hmɛ̱ p'ʉya, bi̱ mɛnhná̱ hmi̱qui̱ ra̱ mmɛ̱nni̱gu̱ ngue bá̱ si'ʉ to ya xi ts'ofo. Bi 'yɛ̱mbi̱: “Ma ga̱ mmähä ya, porque ya bi̱ nho'a̱ te da̱ ts'i”.
17 Quando chegou a hora, mandou o seu empregado dizer aos convidados: “Venham, que tudo já está pronto!”
18 Nu̱'ʉ bá̱ ts'i p'ʉya, ɛ̱na̱ ngue hi̱ngui̱ pongui̱. Nu̱'a̱ rá̱ mʉdi bá̱ ts'ofo bi 'yɛ̱na̱: “Ja dá̱ tän'a̱ n'na ra̱ häi, jatho ngue ga̱ ma nu̱ ya. Da̱mi̱ pu̱nngui̱, nu̱gä hi̱ngui̱ pongui̱ ga̱ mmagä p'ʉ”.
18 — Mas eles, um por um, começaram a dar desculpas. O primeiro disse ao empregado: “Comprei um sítio e tenho de dar uma olhada nele. Peço que me desculpe.”
19 Nu̱'a̱ ma̱n'na p'ʉya bi 'yɛ̱na̱: “Ja dí tän'i cʉt'a nt'ɛi yø nda̱ni̱. Nu̱ya dí̱ nne ga̱ sä ya. Da̱mi̱ pu̱nngui̱, nu̱gä hi̱ngui̱ pongui̱ ga̱ mmagä p'ʉ”.
19 — Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e preciso ver se trabalham bem. Peço que me desculpe.”
20 Ma̱n'na p'ʉya bi 'yɛ̱na̱: “Ja ɛda̱di̱ ntha̱ti̱, ja̱na̱ngue hi̱nda̱ zä ga̱ mmap'ʉ”.
20 — E outro disse: “Acabei de casar e por isso não posso ir.”
21 Nu̱'mø ma̱mbá̱ pengra̱ hmi̱qui̱, bi xihrá̱ hmu̱ te bá̱ sifi. Bi̱ mbøcuɛ ra̱ hmu̱ p'ʉya. Bi 'yɛ̱mbrá̱ hmi̱qui̱: “Ni̱ ma n'nahma̱ntho p'ʉ ja ra̱ täi ya, 'nɛ̱p'ʉ ja yø caye ua ja ra̱ hni̱ni̱. Bá̱ si ua yø hyoya. Bá̱ si ua yø do'yɛ, bá̱ si ua yø dogua 'nɛ̱hyø xädä”.
21 — O empregado voltou e contou tudo ao patrão. Ele ficou com muita raiva e disse: “Vá depressa pelas ruas e pelos becos da cidade e traga os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Ma̱mbá̱ pengra̱ hmi̱qui̱ p'ʉya, bi 'yɛ̱na̱: “Ague grá̱ hmu̱, ya dá̱ øt'e te gá̱ 'bɛjpa̱gui̱ ya. Pɛ tobe mbongui̱tho yø nthu̱ts'i̱”.
22 — Mais tarde o empregado disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, mas ainda está sobrando lugar.”
23 Bi 'yɛ̱nna̱ hmu̱ p'ʉya: “Nu̱ya ni̱ ma ma̱høn'a̱ p'ʉ ja yø caye 'nɛ̱p'ʉ ja yø 'yu̱ ya. Bí ja ts'ɛdi ngue da̱ ɛ̱cua yø ja̱'i̱ n'namhma̱ ngue da̱ yu̱hma̱ ngu̱.
23 — Aí o patrão respondeu: “Então vá pelas estradas e pelos caminhos e obrigue os que você encontrar ali a virem, a fim de que a minha casa fique cheia.
24 Porque dí xi'a̱hʉ ngue nu̱'ʉ yø n'yohʉ dá̱ zocä m'mɛt'o, ya hi̱nda̱ zä da̱ ɛ̱hɛ̱ di̱ nsi̱hmɛ̱ua'ʉ”.
24 Pois eu afirmo a vocês que nenhum dos que foram convidados provará o meu jantar!”
25 Xa̱ngu̱ yø ja̱'i̱ ni̱ 'bɛfa p'ʉ ni̱ ma ra̱ Jesús. Bi 'bärbʉya, bi 'yɛ̱mbi̱:
25 Certa vez uma grande multidão estava acompanhando Jesus. Ele virou-se para eles e disse:
26 ―Nu̱ te'o tɛnngui̱ 'nɛ̱ zits'ʉtho di̱ ma̱qui̱ ngue'a̱ te gui̱ ma̱hrá̱ papá, ogue rá̱ mamá, ogue rá̱ xisu, ogue yø ba̱si̱, ogue yø n'yohʉ, ogue yø nju̱, ogue su̱ da̱ tho conná̱ ngueque, nu̱ná̱, guehna̱ hi̱mma̱ xädigä na̱.
26 — Quem quiser me acompanhar não pode ser meu seguidor se não me amar mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua esposa, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a si mesmo.
27 Nu̱ ra̱ ja̱'i̱ hi̱ngui̱ nne da̱ dɛnngui̱ ngue su̱ da̱ tho, guehna̱ ra̱ ja̱'i̱ hi̱mma̱ jua̱ni̱ ma̱ xädigä na̱.
27 Não pode ser meu seguidor quem não estiver pronto para morrer como eu vou morrer e me acompanhar.
28 A nu̱'a̱hʉ ya, xi'mø to da̱ ne da̱ hyø'a̱ n'na ra̱ torre, ua̱ngui̱ 'bet'o da̱ 'yøtrá̱ güɛnda, da̱ nu̱ 'mø ngue ja te di ʉni̱ para ngue da̱ hyätra̱ 'bɛfi, ogue hi̱n'na̱.
28 Se um de vocês quer construir uma torre , primeiro senta e calcula quanto vai custar, para ver se o dinheiro dá.
29 Porque nu̱'mø sä di dʉ'mi̱, 'nɛ̱ hi̱nda̱ hyät'a̱ m'mɛfa, da̱ denni̱ to da̱ nu̱ p'ʉya.
29 Se não fizer isso, ele consegue colocar os alicerces, mas não pode terminar a construção. Aí todos os que virem o que aconteceu vão caçoar dele, dizendo:
30 Da̱ 'yɛ̱na̱: “Nu̱na̱ ra̱ n'yohʉ 'bʉcua bi dʉ'mrá̱ 'bɛfi, pɛ hi̱ngui̱ sä da̱ hyät'i”, da̱ 'yɛ̱na̱.
30 “Este homem começou a construir, mas não pôde terminar!”
31 Xi'mø ngue n'na ra̱ da̱st'abi ja ngue da̱ 'yørpa̱bi̱ ra̱ tu̱nhni̱ ma̱n'na rá̱ mmi̱da̱st'abiui, ua̱ngui̱ da̱ mi̱ di̱ n'yomfɛ̱ni̱, da̱ zänni̱ ngue'mø da̱ zä di jʉui 'dɛt'a ma̱hua̱hi̱ yø soldado 'mø bá̱ ɛ̱p'ʉ 'däte ma̱hua̱hi̱ ngue ne tu̱nhni̱.
31 — Se um rei que tem dez mil soldados vai partir para combater outro que vem contra ele com vinte mil, ele senta primeiro e vê se está bastante forte para enfrentar o outro.
32 Pɛ nu̱'mø hi̱nda̱ zä p'ʉya, nu̱'mø tobe yap'ʉtho bá̱ ɛ̱hrá̱ nsʉiui, da̱ mɛnnba̱ ra̱ hya̱ rá̱ mmi̱nst'abiui p'ʉya ngue di̱ nhojpa̱ui.
32 Se não fizer isso, acabará precisando mandar mensageiros ao outro rei, enquanto este ainda estiver longe, para combinar condições de paz. Jesus terminou, dizendo:
33 Gui̱ njathʉ p'ʉya, ngue gui hya̱cjʉ ra̱ güɛnda, porque ra̱ ja̱'i̱ ngue ta̱te di ma̱'a̱ te pɛts'i, a nu̱gä p'ʉya, zi ts'ʉtho di̱ ma̱qui̱, guehna̱ ra̱ ja̱'i̱ himma̱ xädigä na̱.
33 — Assim nenhum de vocês pode ser meu discípulo se não deixar tudo o que tem.
34 Conque ra̱ u̱, xa̱nho'a̱. Pɛ nu̱'mø ya hi̱ngui̱ u̱, ya hi̱nte di̱ mu̱ui.
34 — O sal é uma coisa útil; mas, se perde o gosto, deixa de ser sal.
35 Ni̱ xi̱ngra̱ 'yai ra̱ häi da̱ zä, sinoque da̱ t'ɛntho. A nu̱yá, di̱ nja ni̱ gu̱ ngue gui 'yøhmʉ na̱ ra̱ hya̱ dí̱ mma̱ngä ya.
35 É jogado fora, pois não serve mais nem para a terra nem para o monte de esterco. Se vocês têm ouvidos para ouvirem, então ouçam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.