Gálatas 4
Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs VC
1 Ya guí̱ nnu̱hʉ ngue nu̱'mø rá̱ ngüɛtho n'na ra̱ ts'ʉnt'ʉ ja ngue da̱ gohmi̱ n'na ra̱ erensia, 'da'igu̱dui n'na ra̱ hmi̱qui̱, ma̱da̱gue'a̱ ngue rá̱ mmɛti gätho.
1 Explico-me: enquanto o herdeiro é menor, em nada difere do escravo, ainda que seja senhor de tudo,
2 Porque 'bʉhyø ja̱'i̱ di̱ ncarga ngue da̱ märpa̱bi̱ te pɛts'i asta̱ gue'mø bi zønna̱ pa da̱ zännba̱bi̱ rá̱ papá ngue di̱ ndäpi.
2 mas está sob tutores e administradores, até o tempo determinado por seu pai.
3 Di̱ njathʉ p'ʉya. Hante ngue ga̱ pa̱hmʉ hanja na̱ ra̱ Cristo, dá̱ ja ndu̱mmʉi ngue ga̱ øthʉ'ʉ yø costumbre ga̱ 'bʉhyø ja̱'i̱ ua ja ra̱ xi̱mhäi.
3 Assim também nós, quando menores, estávamos escravizados pelos rudimentos do mundo.
4 Pɛ nu̱'mø mi̱ zønna̱ pa bá̱ sän'na̱ Oja̱ ngue bá̱ pɛnhua rá̱ Ts'ʉnt'ʉ, bi øn'a̱ n'na ra̱ xisu. Nu̱na̱ ra̱ Ts'ʉnt'ʉ na̱, bi 'yøt'e te mma̱mp'ʉ ja ra̱ ley ga̱ 'yo yø judío.
4 Mas quando veio a plenitude dos tempos, Deus enviou seu Filho, que nasceu de uma mulher e nasceu submetido a uma lei,
5 Bí 'yɛ̱hɛ̱ ngue go bi tho'a̱ ra̱ castigo mi̱ ja ga̱ thohmʉ tengu̱tho di̱ ma̱nda ra̱ ley. Ja̱na̱ngue nu̱yá, ya guecjʉ yø ba̱si̱ga̱hʉ Oja̱ ya.
5 a fim de remir os que estavam sob a lei, para que recebêssemos a sua adoção.
6 A nu̱ya ngue ya yø ba̱si̱ga̱hʉ Oja̱, nu̱na̱ Oja̱ conná̱ Ts'ʉnt'ʉ bá̱ pɛnhna̱ Espíritu Santo p'ʉ ja ma̱ mmʉihʉ ngue ga̱ n'yohʉ. 'Nɛ̱ guehna̱ ra̱ Espíritu Santo bi bɛ̱nnbi̱ te mma̱nna̱ ja̱'i̱ 'mø xi Oja̱ ngue ɛ̱mbi̱: “Ma̱ Papá'i Oja̱”.
6 A prova de que sois filhos é que Deus enviou aos vossos corações o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai!
7 Ja̱na̱ngue nu̱yá, ngue ya yø ba̱si̱ga̱hʉ Oja̱ ya, ya hi̱ndí̱ 'bʉhmʉ tengu̱tho n'na ra̱ hmi̱qui̱. A nu̱'mø ngue ya yø ba̱si̱ga̱hʉ Oja̱, tengu̱tho n'na ra̱ basi̱ ja rá̱ erensia, di̱ njathʉ p'ʉya, di tocaga̱hʉ'a̱ te di u̱n'Oja̱ rá̱ngue dí ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ ra̱ Cristo.
7 Portanto já não és escravo, mas filho. E, se és filho, então também herdeiro por Deus.
8 Nu̱'mø yø pa xa̱ thogui ngue hi̱nma̱ni̱ pa̱hmʉ Oja̱, gue'ʉ yø da̱hmu̱ ngue hi̱mma̱ jua̱ni̱ Oja̱ gmi̱ nnøpa̱ hmu̱hʉ ngue gmi̱ tha̱nnehʉ.
8 Outrora, é certo, desconhecendo a Deus, servíeis aos que na realidade não são deuses.
9 A nu̱yá, ya guí pa̱hmʉ Oja̱ ya, ogue ma̱n'na xa̱nho, bi ba̱'a̱hʉ Oja̱. ¿Hanja ngue ya guí̱ nne gui hyɛhmʉ p'ʉ Oja̱ ya, ma̱hønguí̱ nne gui 'yɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ'ʉ yø costumbre hi̱n tema̱ ts'ɛdi di ja?
9 Agora, porém, conhecendo a Deus, ou melhor, sendo conhecidos por Deus, como é que tornais aos rudimentos fracos e miseráveis, querendo de novo escravizar-vos a eles?
10 Porque guí su̱phʉ yø pa di costumbra yø ja'i̱ ngue su̱pi̱. Nu̱'mø ra̱ t'ʉsna̱ guí su̱phʉ. Njɛya, njɛya i ja mi̱'da yø pa guí su̱phʉ.
10 Observais dias, meses, estações e anos!
11 Ya xa̱ngu̱ ra̱ 'bɛfi xtá̱ øt'e ngue dí xän'na̱hʉ ra̱ hya̱. Guehna̱ dí su̱gä na̱ya ngue di̱ nts'onna̱ ra̱ hya̱ na̱.
11 Temo que os meus esforços entre vós tenham sido em vão. Voltemos à nossa confiança cordial
12 Ague ma̱ zi cu̱'a̱hʉ, da̱mi̱ 'yøthʉ tengu̱tho dí øt'ä ngue hi̱ndí̱ øt'ä'ʉ yø costumbre yø judío ya. A nu̱gä dí øt'ä tengu̱tho gmi̱ øthʉ m'mɛt'o. Pɛ nu̱gä dí ɛ̱na̱ ngue hi̱ngui̱ sʉcjʉ tengue dí øt'e.
12 Irmãos, sede como eu, pois também eu me tornei como vós. Não tenho nenhum motivo de queixa contra vós.
13 Guí pa̱hmʉ ngue nu̱'mø rá̱ mʉdi ma̱ magä p'ʉ guí 'bʉhmʉ, dá̱ xi'a̱hʉ ra̱ hoga̱ 'da'yo hya̱, nu̱gä nma̱di̱ hyɛ̱nni̱.
13 Estais lembrados de como eu estava doente quando, pela primeira vez, vos preguei o Evangelho
14 'Nɛ̱ nu̱'a̱ ra̱ n'ʉ nmi̱ hɛ̱mbä, xa̱nhɛ̱nni̱tho ha xtí zä xca̱ nya̱hʉ. Pɛ nu̱'a̱hʉ p'ʉya hi̱nga̱ 'yɛ̱mhmʉ ngue hi̱nda̱ zä ga̱ nya̱hʉ, ni̱ xi̱nga̱ fɛsca̱thohʉ ra̱ hya̱ dá̱ ma̱ngä. Hante gue co n'na ra̱ pähä guí 'yøhmʉ ra̱ hya̱ dá̱ ma̱ngä, tengu̱tho 'mø di 'bäp'ʉ n'na rá̱ anxɛ Oja̱ ngue da̱ zo'a̱sɛhʉ, ogue tengu̱tho 'mø di 'bäsɛ p'ʉ ra̱ Jesucristo da̱ zo'a̱hʉ, gá̱ jajʉ p'ʉ.
14 e fui para vós uma provação por causa do meu corpo. Mas nem por isto me desprezastes nem rejeitastes, antes me acolhestes como um enviado de Deus, como Cristo Jesus.
15 ¿Hapʉ gá̱ 'yɛmhmʉ'a̱ ra̱ pähä bi̱ nja'a̱hʉ'a̱ ra̱ ora dá̱ xi'a̱hʉ ra̱ hya̱? Conque dí pa̱cä ngue nu̱'a̱ ra̱ 'bäxte guí̱ nne xqui 'yørca̱hʉ, nu̱'mø di sä asta̱ ni̱ dä guí̱ nne xqui hya̱i̱ ngue xqui 'dacjʉ.
15 Onde está agora aquele vosso entusiasmo? Asseguro-vos que, se possível fora, teríeis arrancado os vossos olhos para mos dar!
16 Xiya, asta̱ guí̱ nne gui 'yøt'e ngue ma̱ nsʉihʉ ya ngue njua̱ntho dí xi'a̱hʉ na̱ te ma̱jua̱ni̱.
16 Tornei-me, acaso, vosso inimigo, porque vos disse a verdade?
17 A nu̱ya mi̱'da yø ja̱'i̱ ɛ̱mmɛ̱i̱ nne da̱ mäxa̱hʉ, pɛ hi̱ngra̱ nho nne da̱ 'yøt'a̱hʉ ya. Sinoque høntho nne ya ngue gui hyɛga̱hʉ p'ʉ, i̱ nne ngue go gui tɛnhnʉ'a̱ ra̱ hya̱ mma̱nya.
17 Eles vos testemunham amizade com má intenção, e querem separar-vos de mim, para captar a vossa amizade.
18 Pɛ ya xa̱nho ngue'mø to nne da̱ mäxa̱hʉ, pɛgue ya da̱ n'yo'a̱ ngue ra̱ nho da̱ 'yøt'e. A nu̱gä xquet'a̱ dí̱ nne ga̱ fäxa̱hʉ, pɛ hi̱nga̱ høn'mø dí 'bʉp'ʉ guí 'bʉhmʉ dí̱ nne ga̱ fäxa̱hʉ, sinoque hangu̱ ra̱ pa dí̱ nne ga̱ fäxa̱hʉ.
18 É maravilhoso receber demonstrações de boa amizade, mas que seja em todas as circunstâncias, e não somente quando estou convosco.
19 Ague ma̱ ba̱si̱'a̱hʉ, tengu̱tho n'na ra̱ xisu 'mø ja ngue di ønná̱ ba̱si̱ sä ra̱ n'ʉ, di̱ njadä p'ʉya, ma̱høndi̱ sä ra̱ n'ʉ co nu̱'a̱hʉ asta̱ gue'mø gui 'yøthʉ tengu̱tho bi 'yøtra̱ Cristo.
19 Filhinhos meus, por quem de novo sinto dores de parto, até que Cristo seja formado em vós,
20 Nu̱gä hi̱ndí̱ sani̱ ngue gdi 'bʉcä p'ʉ guí 'bʉhmʉ ya ngue ga̱ nya̱sɛhʉ, n'namhma̱ ga̱ nnu̱ ha gda̱ japä'a̱ ra̱ hya̱ si'a̱hʉ. Porque nu̱yá, ja̱njua̱ni̱ hi̱ndí̱ pa̱di̱ te ga̱ øt'e co nu̱'a̱hʉ.
20 quem me dera estar agora convosco, para descobrir o tom que convém à minha linguagem, visto que eu me encontro extremamente perplexo a vosso respeito.
21 Nu̱ to gätho nne da̱ 'yøt'e te gä nt'ot'i p'ʉ ja ra̱ ley ga̱ 'yo yø judío, da̱mi̱ xicjʉ ya. ¿Ua hi̱nja̱m'mø guí øhmʉ'a̱ ra̱ hya̱ nt'ot'i p'ʉ ja ra̱ libro ngue ra̱ ley?
21 Dizei-me, vós que quereis estar sujeitos a uma lei: não ouvis a lei?
22 Ya guí pa̱hmʉ ngue nt'ot'i ngue ra̱ Abraham bi̱ m'mʉ'i yoho yø ts'ʉnt'ʉ. Nu̱na̱ n'na rá̱ ts'ʉnt'ʉ, rá̱ ts'ʉnt'ʉ n'na ra̱ xisu ngue ra̱ gʉni̱tho. Nu̱na̱ ma̱n'na rá̱ ts'ʉnt'ʉ, rá̱ ts'ʉnt'ʉ na̱ ra̱ xisu ngue ra̱ mmɛ̱nni̱gu̱.
22 A Escritura diz que Abraão teve dois filhos, um da escrava e outro da livre.
23 Nu̱na̱ ra̱ xisu ngue ra̱ gʉni̱tho, hi̱ngra̱ 'ya̱ba̱si̱ na̱, ja̱na̱ngue bi̱ m'mʉhrá̱ ba̱si̱. Pɛ nu̱na̱ ra̱ xisu ngue ra̱ mmɛ̱nni̱gu̱, ma̱rá̱ 'ya̱ba̱si̱, guesɛ Oja̱ bi ya̱rpa̱bi̱ ra̱ Abraham ngue bi̱ m'mʉhrá̱ ba̱si̱ na̱.
23 O da escrava, filho da natureza; e o da livre, filho da promessa.
24 Ja ua yø hya̱ ma̱hyɛqui. Nu̱ya yoho yø xisu ya, guí̱ nhyɛjpa̱bi̱ yoho yø cohi i ja. Nu̱na̱ ra̱ xisu ngue ra̱ gʉni̱tho ni̱ hu̱ ngue ra̱ Agar. Gui̱ nhyɛjpa̱bi̱'a̱ ra̱ cohi bá̱ njap'ʉ ja ra̱ t'øhø Sinaí. A nu̱ya yø ja̱'i̱ ɛ̱na̱ ngue da̱ 'yøt'e te di̱ ma̱nda ra̱ ley ya, guehya nnøpa̱ ba̱si̱ ra̱ Agar.
24 Nestes fatos há uma alegoria, visto que aquelas mulheres representam as duas alianças: uma, a do monte Sinai, que gera para a escravidão, é Agar.
25 Nu̱na̱ ra̱ Agar, yoho yø xɛqui ma̱hyɛjpi. Gui̱ nhyɛjpa̱ ra̱ t'øhø Sinaí jap'ʉ ja ra̱ häi Arabia. 'Nɛ̱ gui̱ nhyɛjpa̱ ra̱ Jerusalén, nu̱'a̱ ja ua ja ra̱ häi. Porque nu̱ya yø judío 'bʉp'ʉ, i tɛntho te nt'ot'i p'ʉ ja ra̱ ley.
25 {O monte Sinai está na Arábia.} Corresponde à Jerusalém atual, que é escrava com seus filhos.
26 Pɛ nu̱ya yø ja̱'i̱ yø ngu̱mp'ʉ ja ra̱ Jerusalén bí ja ma̱hɛ̱ts'i̱, hi̱ndi̱ ma̱nda ra̱ ley ya. A nu̱jʉ, ja dyø mmɛ̱ngu̱hʉ p'ʉya.
26 Mas a Jerusalém lá do alto é livre e esta é a nossa mãe,
27 A nu̱p'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro, nt'ot'i p'ʉ ra̱ hya̱ ngue ɛ̱na̱: “Di̱ nja'i mpähä grá̱ 'ya̱ba̱si̱, nu̱'i̱ hi̱nga̱ pa̱hra̱ ønna̱te. Ga̱ mafi ngue gui johya, ma̱da̱gue'a̱ ngue tobe hi̱ngui̱ pa̱'a̱ ra̱ ønna̱te. Porque ra̱ xisu ngue ra̱ 'ya̱ba̱si̱ bi hyɛp'ʉ rá̱ ndø, pɛ ma̱n'na xa̱ngu̱ yø ba̱si̱ di̱ m'mʉi, hi̱nda̱ gue'a̱ ra̱ xisu 'bʉhmi̱ rá̱ ndø”.
27 porque está escrito: Alegra-te, ó estéril, que não davas à luz; rejubila e canta, tu que não tinhas dores de parto, pois são mais numerosos os filhos da abandonada do que daquela que tem marido {Is 54,1}.
28 A nu̱jʉ ya ma̱ zi cu̱'a̱hʉ, tengu̱tho ra̱ Isaac, Oja̱ bi ya̱t'i̱ ngue di̱ m'mʉi. Di̱ njathʉ p'ʉya, Oja̱ bi ya̱t'i̱ ngue dyø ba̱si̱ga̱hʉ.
28 Como Isaac, irmãos, vós sois filhos da promessa.
29 Nu̱'mø mi̱ nja na̱ te ra̱ hya̱ xí ya̱t'a̱ Oja̱ ngue di̱ nja, ra̱ Espíritu Santo bi 'yøt'e ngue bi̱ m'mʉhra̱ Isaac. Pɛ nu̱na̱ rá̱ ts'ʉnt'ʉ ra̱ Agar bi̱ mbøcuɛ, bi zʉhra̱ Isaac. Xquet'a̱ di̱ njathʉ p'ʉya, nu̱'ʉ mma̱ ngue øt'e te nt'ot'i p'ʉ ja ra̱ ley i sʉcjʉ'ʉ.
29 Como naquele tempo o filho da natureza perseguia o filho da promessa, o mesmo se dá hoje.
30 Pɛ guí pa̱hmʉ te nt'ot'i p'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro ngue ɛ̱na̱: “Nu̱na̱ ra̱ xisu ngue ra̱ gʉni̱tho, da̱ thøn'athi, da̱ mɛ rá̱ ts'ʉnt'ʉ. Porque nu̱na̱ rá̱ ts'ʉnt'ʉ na̱, hi̱ndi̱ tocabi'a̱ te da̱ hya̱nna̱ rá̱ ts'ʉnt'ʉ na̱ ra̱ xisu ngue ra̱ mmɛ̱nni̱gu̱”, i ɛ̱na̱.
30 Que diz, porém, a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque o filho da escrava não será herdeiro com o filho da livre {Gn 21,10}.
31 A nu̱ya ma̱ zi cu̱'a̱hʉ, hi̱ngyø ba̱si̱ga̱hʉ na̱ ra̱ xisu ngue ra̱ gʉni̱tho, sinoque gue'a̱ ra̱ xisu ngue ra̱ mmɛ̱nni̱gu̱ yø ba̱si̱ga̱hʉ.
31 Pelo que, irmãos, não somos filhos da escrava, mas sim da que é livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.