Atos 7

Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nu̱'a̱ rá̱ hmu̱ yø mmäcja̱ p'ʉya bi 'yɛ̱mbi̱: ―¿Ua ma̱jua̱ni̱'a̱ si'a̱'i̱ ya n'yø? ―bi 'yɛ̱mbi̱.
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?
2 Mi̱ da̱hra̱ Teba p'ʉya, bi 'yɛ̱na̱: ―Ague n'yø'a̱hʉ, da̱mi̱ 'yøhmʉ na̱ ra̱ hya̱ ga̱ mma̱ngä ya. Nu̱na̱ ma̱ mboxitahʉ ra̱ Abraham, nu̱'mø mi̱ m'mʉ p'ʉ ja ra̱ häi Mesopotamia, tobe hi̱mma̱ni̱ map'ʉ ja ra̱ häi Harán, bi̱ nthɛui na̱ Oja̱ ma̱guesɛ.
2 Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Oja̱ bi 'yɛ̱mbi̱: “Da̱mi̱ sop'ʉ ni̱ häi ya, gätho'ʉ ni̱ mɛ̱ni̱ da̱ gop'ʉ. Guí̱ mmap'ʉ ja ra̱ häi ga̱ xi'i”, bi 'yɛ̱mbi̱.
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Nu̱na̱ ra̱ Abraham, bá̱ pømp'ʉ ja rá̱ häi ni̱ hu̱ ngue Caldea mi̱ 'bʉi. Bi̱ ma, i̱ m'mʉ p'ʉ Harán. M'mɛfa p'ʉya, bi du̱ rá̱ papá. Oja̱ p'ʉya, bi xihra̱ Abraham ngue bá̱ ɛ̱cua ja ra̱ häi dí 'bʉhmʉ ya.
4 Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Pɛ nu̱'mø ma̱mba̱ ɛ̱hɛ̱, ni̱ xi̱nga̱ n'na xɛqui xtí u̱nna̱ ra̱ häi ja ua. Ni̱ xi̱nga̱ guep'ʉ di 'bämrá̱ gua xtí u̱nni̱. Pɛ ma̱da̱gue'a̱, nu̱na̱ Oja̱ bi ya̱rpi̱ ngue di u̱nni̱ gätho na̱ ra̱ häi ja ua. A nu̱'mø bi du̱ p'ʉya, da̱ gohmi̱ yø ba̱si̱. Nu̱'ʉ yø pa'ʉ p'ʉya, tobe hi̱m ma̱ni̱ m'mʉhyø ba̱si̱ ra̱ Abraham.
5 E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Nu̱na̱ Oja̱ bi 'yɛ̱mbra̱ Abraham, “Nu̱'ʉ ni̱ mbom'mɛto, goho ciento njɛya da̱ni̱ m'mʉp'ʉ ja n'na ra̱ 'dan'yo häi. Ja da̱ ma ma̱'ʉni̱ p'ʉ, porque jatho da̱ 'yøtra̱ 'bɛfi di̱ ma̱nda yø hmu̱”.
6 Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.
7 Pɛ Oja̱ bi 'yɛ̱mbi̱: “Ga̱ ha̱spa̱gä ra̱ güɛnda ya yø ja̱'i̱ da̱ 'yøt'e ngue yø hmu̱. M'mɛfa p'ʉya, da̱ ɛ̱cua ya ma̱ ja̱'i̱ ngue da̱ da̱nnegui”, bi 'yɛ̱n'Oja̱.
7 Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.
8 Nu̱na̱ Oja̱ bi gohmi̱ n'na ra̱ cohi ra̱ Abraham, bi xifi ngue da̱ thɛjpa̱ n'na xɛqui ra̱ xifani̱ rá̱ do'yo yø ts'ʉnt'ʉ 'mø bi̱ m'mʉi. Gue'a̱ ni̱ hu̱ ngue ra̱ circuncisión, guehna̱ da̱ nøpa̱ hmɛ̱ya na̱ ngue'a̱ ra̱ cohi bi 'yøt'e. Ja̱na̱ngue nu̱'mø mi̱ m'mʉhra̱ Isaac, bi̱ mɛ̱pya 'mø mi̱ gua'a̱ nhya̱to ma̱ pa. Nu̱na̱ ra̱ Isaac xquet'a̱ ngu̱'a̱ bi 'yør'mø mi̱ m'mʉhrá̱ ts'ʉnt'ʉ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Jacob. Nu̱na̱ ra̱ Jacob xquet'a̱ ngu̱'a̱ bi japya 'dɛ'ma̱ yoho yø ts'ʉnt'ʉ bi̱ m'mʉ'a̱ m'mɛfa, guehya yø xita ya ngue yø judío.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.
9 Nu̱ya yø ts'ʉnt'ʉ ra̱ Jacob, gä bi sɛyabi na̱ ra̱ José yø n'yohʉ. Ja̱na̱ngue bi̱ 'bä na̱ ra̱ José p'ʉya, bi dänyø ja̱'i̱ ma̱ni̱ ma Egipto. Pɛ ra̱ José, bi̱ mäx Oja̱.
9 Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,
10 Nu̱ hangu̱ ra̱ n'ʉ bi zä ra̱ José, bi ya̱n'Oja̱. 'Nɛ̱ bi u̱nná̱ n'yomfɛ̱ni̱ xa̱nho. Bi 'yøt'Oja̱ ngue bi̱ nu̱ ma̱nho ra̱ José na̱ ra̱ Faraón. Nu̱na̱ ra̱ Faraón ma̱rá̱ da̱st'abi p'ʉ ja ra̱ häi Egipto, guehna̱ bi 'yɛ̱xra̱ José ngue di̱ ma̱nda p'ʉ Egipto na̱, 'nɛ̱ bi 'yɛ̱ts'i̱ ngue bi̱ ma̱ndabi p'ʉ ja rá̱ ngu̱.
10 e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 N'na ra̱ pa p'ʉya, bi̱ nja ra̱ ot'i p'ʉ ja ra̱ häi Egipto, 'nɛ̱p'ʉ ja ra̱ häi Canaán bi̱ nja ra̱ ot'i. Ndu̱mmʉitho te bi̱ nja. A nu̱'ʉ ma̱ mboxitahʉ p'ʉya, hi̱nha ti̱ni̱ te da̱ zi.
11 Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Ngu̱ i 'yøde ngue bí ja te da̱ ts'i p'ʉ ja ra̱ häi Egipto, bi̱ mɛnhyø ts'ʉnt'ʉ ngue da̱ tu̱ ra̱ trigo. Ya rá̱ mʉditho na̱ ra̱ 'yogui na̱ p'ʉya.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.
13 Rá̱ yondi̱ bi̱ ma p'ʉya, ya bá̱ mpa̱te'ʉ yø n'yohʉ ra̱ José p'ʉya. Ya bá̱ mmɛ̱ya ra̱ Faraón ngue te'o yø mɛ̱ni̱ ra̱ José p'ʉya.
13 E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.
14 Bi̱ ma̱nda na̱ ra̱ José ngue bá̱ ts'i̱nnba̱bi̱ rá̱ papá Jacob, gätho'ʉ mi̱'da yø mɛ̱ni̱ bá̱ ts'i, hya̱te ma̱'dɛ'ma̱ cʉt'a nja̱'i̱ mi̱ sʉdi ngue gätho.
14 Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.
15 Ja̱na̱ngue bi̱ njap'ʉ ngue i̱ mpa Egipto ra̱ Jacob. Ja bá̱ tu̱p'ʉ p'ʉya. Xquet'a̱ 'nɛ̱'ʉ 'dɛ'ma̱ yoho yø ts'ʉnt'ʉ bá̱ tu̱p'ʉ.
15 Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;
16 Pɛ hi̱mbá̱ t'äp'ʉ Egipto 'mø mi̱ du̱, porque nu̱ya yø ts'ʉnt'ʉ ra̱ Hamor ngue yø mmɛ̱ngu̱ Siquem, ya xi̱ mä n'na ra̱ panteón ngue xi dänna̱ Abraham, ja i thu̱xpʉ ngue bá̱ t'ägui.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.
17 Pɛ ɛ̱na̱ bi ba̱'mø ni̱ ma da̱ zønna̱ pa di̱ nja'a̱ ra̱ hya̱ xi ya̱rpa̱bi̱ Oja̱ ra̱ Abraham, ma̱thoguitho bi̱ nxa̱ndyø judío p'ʉ Egipto.
17 Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;
18 Nu̱p'ʉ Egipto, bi̱ m'mʉ'a̱ m'mɛfa n'na ra̱ da̱st'abi ngue hi̱mbi̱ ba̱di̱ te'o na̱ ra̱ José.
18 até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.
19 Nu̱na̱ ra̱ da̱st'abi na̱, bi̱ nu̱ ma̱n'ʉ ya ma̱ mboxitahʉ. Bi japi ngue da̱ 'yɛnyø ba̱si̱ 'mø bi̱ m'mʉi, n'namhma̱ da̱ du̱.
19 Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.
20 Gue'ʉ yø pa'ʉ p'ʉya, ngue bi̱ mi̱hra̱ Moisés. Guehna̱ n'na ra̱ zits'ʉnt'ʉ bi̱ nu̱ ma̱nho Oja̱. Pɛ hønda̱ nhyu̱shna̱ bi zi rá̱ ma̱má p'ʉ ja rá̱ ngu̱.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Nu̱'mø mi̱ 'yɛmp'ʉya, nu̱na̱ rá̱ t'i̱xu̱ ra̱ Faraón guesɛ na̱ bi hya̱xra̱ 'uɛne ngue bi tede tengu̱tho 'mø drá̱ ba̱si̱.
21 Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Nu̱na̱ ra̱ Moisés, gä bi ba̱rpa̱bi̱ yø mfa̱di̱ yø mmɛ̱ngu̱ Egipto. 'Nɛ̱ bi 'yɛ̱hra̱ pa ngue bi zɛdi te bi̱ ma̱. 'Nɛ̱ pa̱di̱ xa̱nho ha di japi te da̱ 'yøt'e.
22 Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.
23 Nu̱'mø mi̱ gua'a̱ nyote njɛya 'bʉhra̱ Moisés, bi zo rá̱ mmʉi ngue da̱ ma di zɛngua ya yø judío ngue yø mɛ̱ni̱.
23 Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Mi̱ zømp'ʉ 'bʉhyø mɛ̱ni̱ p'ʉya, bi̱ nu̱ n'na ra̱ mmɛ̱ngu̱ Egipto ngue di ʉnnba̱bi̱ n'na rá̱ mɛ̱ni̱. Bi cospa̱bi̱'a̱ te mi̱ ørbʉya, pɛ bi hyo'a̱ ra̱ mmɛ̱ngu̱ Egipto.
24 E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Nu̱na̱ ra̱ Moisés bi 'yɛ̱na̱ ngue di̱ mmɛ̱ya'ʉ yø mɛ̱ni̱ ngue bi̱ mɛnnba̱bi̱ Oja̱ ngue da̱ ya̱ni̱ para ngue da̱ ma ma̱thøgue p'ʉ sä ra̱ n'ʉ. Pɛ hi̱mbi̱ mmɛ̱ya yø judío te t'ørpa̱bi̱.
25 Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.
26 Mi̱ hyaxpʉya, nu̱na̱ ra̱ Moisés bi di̱mmi̱ yo nc'ɛ̱i̱ yø judío ngue di̱ ndu̱nsɛ. Bi hejpa̱ p'ʉya, i̱ nnepe ngue di̱ nhyɛgui, bi 'yɛ̱mbi̱: “Ague n'yø'a̱ui, ga̱di̱ mmɛ̱ni̱ui. ¿Hanja ngue ga̱di̱ ndu̱nsɛui?” bi 'yɛ̱mbi̱.
26 No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?
27 Nu̱'a̱ mi̱ pʉte p'ʉya, bi nønhna̱ Moisés, bi 'yɛ̱mbi̱: “¿Te'o bi 'yɛ̱xa̱'i̱ ngue gui̱ nts'ʉt'abi, ngue gui hya̱sca̱'be ra̱ güɛnda?
27 Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?
28 ¿Ua guí̱ nne gui hyogui tengu̱tho gá̱ japa̱ n'na nc'ɛ̱i̱ ra̱ mmɛ̱ngu̱ ua Egipto ma̱nde?” bi 'yɛ̱mbi̱.
28 Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?
29 Mi̱ 'yøhra̱ Moisés ngue t'ɛ̱mbi̱ xi̱ nhote, bi 'dagui, i̱ map'ʉ ja ra̱ häi Madián. Ja i̱ m'mʉp'ʉ p'ʉya, 'nɛ̱ ja bá̱ mi̱p'ʉ yoho yø ts'ʉnt'ʉ.
29 A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.
30 Nu̱na̱ ra̱ Moisés, mi̱ gua'a̱ nyote njɛya ngue 'bʉp'ʉ Madián. Nu̱p'ʉ ja ra̱ da̱po jonna̱ t'øhø Sinaí, bi̱ nu̱ n'na ra̱ ndʉt'o ngue tøhra̱ sibi. Ja bá̱ nya̱p'ʉ rá̱ anxɛ Oja̱ p'ʉya.
30 E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Nu̱'mø mi̱ hyɛ̱tra̱ sibi ra̱ Moisés, di 'yøtho hanja'a̱ te bi̱ nu̱. Bi guarbʉya ngue da̱ nu̱ xa̱nho. Bá̱ nya̱ Oja̱ p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱:
31 Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:
32 “Guecä drá̱ Oja̱ mi̱ tha̱nnegä ni̱ mboxita Abraham. Drá̱ Oja̱gä ngue ra̱ Isaac, drá̱ Oja̱gä ngue ra̱ Jacob”, bi 'yɛ̱n'Oja̱. Pɛ asta̱ hua̱cra̱ Moisés ngue bi̱ nsu̱. Ya hi̱ngui̱ ha̱ nza̱mmʉi ngue da̱ hyɛ̱ti̱ xa̱nho.
32 Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.
33 Bi 'yɛ̱n'Oja p'ʉya: “Da̱mi̱ c'ojhni̱ thi̱xfani̱, porque nu̱ua guí 'bäi, ra̱ ndʉxca̱häi ua.
33 Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Dí̱ nnu̱gä ra̱ n'ʉ i thohma̱ ja̱'i̱gä rá̱ m'mʉ'a̱ Egipto. Dí ø'mø da̱nts'i̱. Dá̱ ɛ̱cä ya ngue ga̱ nya̱ni̱ n'namhma̱ ngue da̱ ma ma̱thøgue. Ague Moisés, dí̱ nne ga̱ pɛn'na̱'i̱ Egipto ya” ―bi 'yɛ̱mbi̱.
34 Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 Ma̱da̱gue'a̱ hi̱mbi̱ nu̱ ma̱nho m'mɛt'o yø judío na̱ ra̱ Moisés ngue xi 'yɛ̱mbi̱: “¿Te'o xpá̱ 'yɛ̱xa̱'i̱ ngue guí̱ nts'ʉt'abi, ngue guí hya̱sca̱'be ra̱ güɛnda?” xi 'yɛ̱mbi̱, pɛ guehna̱ bi 'yɛ̱x Oja̱ ngue dyø hmu̱ yø ja̱'i̱ nu̱ya da̱ jʉqui. Ngu̱na̱ bi xihra̱ anxɛ bi̱ nu̱p'ʉ ja ra̱ ndʉt'o mi̱ da̱nzø.
35 A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Nu̱na̱ ra̱ Moisés, guehna̱ bá̱ jʉjpʉ ja ra̱ häi Egipto ma̱ mboxitahʉ na̱. Ja bá̱ u̱p'ʉ yø hmɛ̱ya ngue yø milagro bi 'yøt'e, tengu̱tho bi 'yørbʉ ja ra̱ Thɛnga̱ Ja̱the. Bi 'yøtyø milagro mɛ̱nte bi̱ n'yo da̱po nyote njɛya.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.
37 Nu̱na̱ ra̱ Moisés bi xihyø ja̱'i̱, bi 'yɛ̱mbi̱: “Nu̱na̱ Oja̱, da̱ 'yɛ̱xa̱ n'na ra̱ pønga̱hya̱ ngue yø judío tengu̱tho bi jacä. Nu̱na̱ ra̱ pønga̱hya̱ na̱ p'ʉya, da̱mi̱ 'yøhmʉ te gäma̱ hya̱ da̱ xi'a̱hʉ”, bi 'yɛ̱mbi̱.
37 Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.
38 Guehna̱ 'dap'ʉ bi̱ n'yohʉ yø ja̱'i̱ p'ʉ ja ra̱ da̱po na̱ ra̱ Moisés. 'Nɛ̱ bi̱ map'ʉ ja ra̱ t'øhø Sinaí ngue bá̱ nya̱ui rá̱ anxɛ Oja̱. Ja bá̱ sip'ʉ rá̱ hya̱ Oja̱ p'ʉya. Bá̱ ɛ̱p'ʉ 'bʉhma̱ mboxitahʉ ngue di thojpa̱bi̱ na̱ ra̱ hya̱ bá̱ sifi, guehna̱ ra̱ hya̱ bi t'u̱nni̱ ngue di thoga̱hʉ na̱ya.
38 Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;
39 Pɛ ma̱ mboxitahʉ hi̱mbi̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ na̱ ra̱ hya̱ bi̱ ma̱nna̱ Moisés. Bi̱ mɛspa̱tho te bi̱ ma̱, sinoque bi̱ ne xta̱bá̱ mmenga̱ Egipto ma̱høn'a̱.
39 ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,
40 Bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱ ra̱ Aarón: “Ague Aarón, dí̱ nnegähe ngue gui hocyø da̱hmu̱ di̱ m'mɛt'o p'ʉ gdá̱ mähä. Porque nu̱na̱ ra̱ Moisés bá̱ jʉga̱hʉ p'ʉ ja ra̱ häi Egipto, hi̱ndí̱ pa̱hmʉ te bá̱ jana̱”, bi 'yɛ̱mbi̱.
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Bi hoca̱ n'na ra̱ da̱hmu̱ ngue ra̱ t'ʉnda̱ni̱ p'ʉya. 'Nɛ̱ bi hyo yø mbo'øni̱ ngue bi 'yørpa̱ ra̱ 'bøt'e ra̱ da̱hmu̱. Di johya yø ja̱'i̱ ngue ya bi hocra̱ da̱hmu̱ da̱ da̱nne.
41 Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.
42 Nu̱na̱ Oja̱ p'ʉya, bi hyɛp'ʉ yø ja̱'i̱. Bi u̱nna̱ 'yu̱ yø ja̱'i̱ ngue yø sø bí ja̱ ma̱ya̱, gä ørpa̱ yø da̱hmu̱ ngue tha̱nne. Ngu̱'a̱ nt'ot'i p'ʉ ja ra̱ libro bi 'yotyø pønga̱hya̱ Oja̱ ngue ɛ̱na̱: “Ague gyø judíohʉ, mɛ̱nte gá̱ n'yo da̱pohʉ nyote njɛya, ¿ua gá̱ hyocjʉ yø mbo'øni̱ ngue gá̱ 'yø'ni̱ 'bøt'ehʉ? Nu̱'á̱, hi̱n'na̱'a̱.
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?
43 Hante gue nu̱p'ʉ gni̱ mähä, ga̱di 'yonnba̱hʉ rá̱ ngu̱ ra̱ da̱hmu̱ Moloc, 'nɛ̱ gui tu̱hʉ n'na ra̱ da̱hmu̱ ngue ra̱ sø ni̱ hu̱ ngue ra̱ Renfán. Guehya yø da̱hmu̱ ga̱di hocsɛ guí tha̱nnehʉ. Ja̱na̱ngue nu̱yá, ga̱ høn'a̱hʉ thip'ʉ ja ra̱ häi guí 'bʉhmʉ ya, gdá̱ pɛn'na̱hʉ ma̱n'na rá̱ nguep'ʉ ngue ra̱ häi Babilonia”, bi 'yɛ̱na̱.
43 Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.
44 Bi sigue bi̱ nya̱ ra̱ Teba p'ʉya, bi 'yɛ̱na̱: ―Nu̱p'ʉ ja ra̱ da̱po, nu̱ya ma̱ mboxitahʉ mi̱ ja n'na ra̱ ngu̱n'u̱lu ngue mi̱ nnøpa̱ ni̱ja̱ yø ja̱'i̱. Ja pɛspʉ yø xindo nt'ot'i rá̱ ley Oja̱. Nu̱na̱ ra̱ ngu̱n'u̱lu p'ʉya, bi xi Oja̱ ra̱ Moisés ngue da̱ 'yøt'e tengu̱tho ra̱ forma xi 'yu̱ti̱.
44 Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;
45 Nu̱na̱ ra̱ ngu̱n'u̱lu di pont'a̱ cohmi̱. Nu̱'mø ma̱mba̱ ɛ̱hra̱ Josué bá̱ n'youi ma̱ mboxitahʉ, go bi søcua ra̱ ngu̱n'u̱lu ua dí 'bʉhmʉ'ʉ ya. Mi̱ zøhø bi hya̱nnba̱ yø häi yø 'dan'yo ja̱'i̱ mi̱ 'bʉcua. Guehna̱ Oja̱ bi hyøn'a̱thi yø mmɛ̱häi. Bi̱ nja ra̱ ngu̱n'u̱lu asta̱ gue'mø mi̱ m'mʉhra̱ da̱st'abi David.
45 o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,
46 Nu̱na̱ ra̱ David, xa̱ngu̱ rá̱ ma̱te Oja̱ bi di̱nnbi̱. Bi̱ ne ngue xta̱ hyø'a̱ n'na ra̱ ni̱ja̱, ngue rá̱ ngu̱ na̱ rá̱ Oja̱ mi̱ tha̱nne ra̱ Jacob.
46 que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.
47 Pɛ go bi hyøhra̱ ni̱ja̱ na̱ ra̱ Salomón rá̱ ts'ʉnt'ʉ ra̱ David.
47 Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;
48 A nu̱na̱ Oja̱ ma̱guesɛ, hi̱ngui̱ 'bʉp'ʉ ja yø ni̱ja̱ di hocyø ja̱'i̱ na̱. Porque rá̱ pønga̱hya̱ Oja̱ bi 'yotra̱ hya̱ bi̱ ma̱n'Oja̱ ngue bi 'yɛ̱na̱:
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 “Dí hu̱cä p'ʉ ma̱hɛ̱ts'i̱ ngue da̱di̱ ma̱nda. Nu̱ua ja ra̱ xi̱mhäi p'ʉya, di̱ nnøpa̱ nhnɛ̱ts'i. ¿Te 'bɛ'a̱ ma̱ngu̱ guí ɛ̱na̱ gui hoga̱hʉ? Ogue ¿hapʉ guí ɛ̱mhmʉ ngue ga̱ nsäyagä?
49 O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?
50 ¿Ua hi̱ndá̱ hocä ya te gäma̱ cosa i ja?” bi 'yɛ̱n'Oja̱.
50 Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?
51 Bi sigue bi zohyø ja̱'i̱ ra̱ Teba, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Xa̱ndø nna̱xi ni̱ mmʉihʉ. Ni̱ gu̱hʉ xa̱ncot'i, za̱nt'a̱ guí fɛsthohʉ te mma̱nna̱ Espíritu Santo. Tengu̱tho bi 'yør'ma̱ mboxitahʉ, guí̱ njathʉ p'ʉya.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.
52 Nu̱ya ma̱ mboxitahʉ, gätho yø pønga̱hya̱ Oja̱ xa̱ m'mʉi, gä xa̱ nzʉi. 'Nɛ̱ bi hyo'ʉ yø pønga̱hya̱ bi xihyø ja̱'i̱ ngue da̱ ɛ̱p'ʉ n'na nc'ɛ̱i̱ ngue gä ra̱ nho da̱ n'yo. A nu̱yá, ya bá̱ ɛ̱'a̱ to bi̱ ma̱n'ʉ yø pønga̱hya̱'ʉ. Pɛ gá̱ dähʉ ngue bi tho.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,
53 Ma̱da̱gue'a̱ bá̱ pɛnsɛ yø anxɛ Oja̱ ngue bi 'da'a̱hʉ ra̱ ley, pɛ hi̱nguí̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ ra̱ hya̱.
53 vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Nu̱'mø mi̱ 'yøhyø ja̱'i̱ na̱ ra̱ hya̱ bi si p'ʉya, bi̱ nda̱nzø yø mmʉi ngue ra̱ cuɛ, pɛts'i da̱ zadra̱ Teba.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.
55 Nu̱na̱ ra̱ Teba p'ʉya, di ha̱tra̱ ts'ɛdi ra̱ Espíritu Santo. Bi hyanma̱ hɛ̱ts'i̱ p'ʉya, bi hyandi̱ ngue di yoxni̱ Oja̱, 'nɛ̱ bi hyandi̱ ngue nu̱p'ʉ ja rá̱ n'yɛi Oja̱ ja 'bʉp'ʉ ra̱ Jesús.
55 Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,
56 Bi 'yɛ̱nna̱ Teba p'ʉya: ―Dí handä ngue bi xohra̱ c'amma̱hɛ̱ts'i̱. Nu̱nʉ ra̱ n'yohʉ bí 'yɛ̱ ma̱hɛ̱ts'i̱ p'ʉya, ya 'bʉhnʉ ja rá̱ n'yɛi Oja̱ nʉ ―bi 'yɛ̱na̱.
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.
57 Bi̱ mʉhra̱ hmafi yø judío p'ʉya, bi gotyø gu̱, porque hi̱ngui̱ nne da̱ 'yøhna̱ ra̱ hya̱ mma̱nna̱ Teba. Bi̱ nyu̱ntyø ja̱'i̱ p'ʉya ngue bi bɛnt'i̱.
57 Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele
58 Bi gʉjma̱ xøts'e ra̱ hni̱ni̱ ngue bá̱ pʉndo. Nu̱'ʉ yø testigo xi̱ ma̱nna̱ fɛhni̱ p'ʉya, bi ga̱cyø tu̱hu̱ ngue bi̱ møp'ʉ 'bä'a̱ n'na ra̱ n'yohʉ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Saulo. Bi̱ mʉndo ra̱ Teba p'ʉya.
58 e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.
59 Mɛ̱nte 'bʉndo ra̱ Teba p'ʉya, bi zo Oja̱, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague ma̱ Hmu̱'i̱ Jesús, da̱di dä'i ma̱ te ―bi 'yɛ̱mbi̱.
59 Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Bi̱ nda̱ntyøhmu̱ p'ʉya, ra̱ ndøts'ɛdi bi 'yɛ̱na̱: ―Ague ma̱ Hmu̱'i̱ Jesús, 'yogui mbɛ̱nnba̱bi̱'a̱ te ra̱ ts'oqui øtya yø ja̱'i̱ 'bʉcua. Høntho bi̱ ma̱n'a̱ p'ʉya, bi du̱.
60 E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.