Atos 28
Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs NAA
1 Nu̱'mø gä ma̱ søngähe nenthe p'ʉya, dá̱ mmɛ̱yahe ngue nu̱'a̱ ra̱ häi dá̱ nthɛhe ni̱ hu̱ ngue ra̱ Malta.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Mi̱ sɛ'ʉ yø pa'ʉ, ngue ma̱rá̱ 'ye. Pɛ nu̱'ʉ yø mmɛ̱ngu̱ p'ʉ ja ra̱ häi dá̱ sømhme bi 'yørca̱he ma̱su̱, bi 'yu̱'a̱ n'na ra̱ sibi ngue di̱ nhatyø ja̱'i̱. Bi xicje p'ʉya ngue ga̱ cuat'i ga̱ nhathe.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Bi̱ ma ra̱ Pablo ngue bí honna̱ 'yonza. Mi̱ 'yʉts'a̱ sibi ra̱ za ma̱mbá̱ gʉ p'ʉya. Bá̱ hsä'a̱ n'na ra̱ c'ɛ̱ya̱ ngue su̱ ra̱ pa. Bi zaprá̱ 'yɛ.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 Nu̱'mø mi̱ nu̱ yø mmɛ̱ngu̱ p'ʉ ngue di̱ nts'ʉnna̱ c'ɛ̱ya̱ p'ʉ ja rá̱ 'yɛ ra̱ Pablo, di̱ n'yɛ̱mbi̱ n'na ngu̱ n'na: ―Nu̱na̱ ra̱ n'yohʉ 'bʉcua, rá̱ nzɛgui ra̱ hyote na̱. Ya xpá̱ mbongbʉ ja ra̱ ja̱the ya, pɛ di castiga Oja̱ ngue nnepe da̱ du̱.
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Bi hua̱cra̱ c'ɛ̱ya̱ p'ʉ ja ra̱ sibi na̱ ra̱ Pablo p'ʉya. Pɛ hi̱nte bi ja rá̱ 'yɛ.
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Gätho yø ja̱'i̱ p'ʉya, tø'mi̱ ngue xta̱ nnenna̱ 'yɛ ra̱ Pablo, ogue n'na ts'ʉquits'ʉtho xta̱ ndägui ngue da̱ du̱. Tø'mi̱, tø'myø ja̱'i̱ ngue te da̱ ja ra̱ Pablo. Pɛ bi̱ nu̱ p'ʉya ngue hi̱nte di jatho. Bi 'bätyø n'yomfɛ̱ni̱ yø ja̱'i̱ p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱ ngue n'na ra̱ da̱hmu̱ na̱ ra̱ Pablo.
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 Nu̱p'ʉ dá̱ n'u̱spigähe p'ʉya, ja orbʉtho yø häi n'na ra̱ n'yohʉ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Publio. Gue'a̱ di̱ ma̱nda p'ʉ ja ra̱ t'ʉhäi dá̱ søngähe'a̱. Nhyu̱ pa bi ja mma̱nsu̱je, bi 'dacje ra̱ ts'äya.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 Nu̱'a̱ rá̱ papá ra̱ Publio p'ʉya, mi̱ oxpʉ ja rá̱ t'ots'i ngue ma̱di̱ hyɛ̱nni̱. Mi̱ hɛ̱mbra̱ pa, 'nɛ̱ ra̱ 'bicji. Bi̱ ma ra̱ Pablo ngue bá̱ nu̱ p'ʉya. Bi̱ marpa̱bi̱ Oja̱, bi japyø 'yɛ p'ʉ ja rá̱ do'yo ra̱ därquɛ̱hi̱. Bi zä p'ʉya.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Mi̱ 'yøhyø ja̱'i̱'a̱ te bi̱ nja p'ʉya, nu̱'ʉ yø därquɛ̱hi̱ ngue yø mmɛ̱ngu̱ p'ʉ, bá̱ ɛ̱hɛ̱ ngue bi hmarpa̱bi̱ Oja̱, 'nɛ̱ bi zä ha hɛ̱mbi̱.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Nu̱ya yø ja̱'i̱ ya, bi̱ nu̱ ma̱nhoje. M'mɛfa p'ʉya, nu̱'mø ma̱ ohe ra̱ barco ngue dá̱ mähme, bi 'dacje te ga̱ homhme p'ʉ ja ra̱ 'yu̱.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Mi̱ gua'a̱ nhyu̱shna̱ dá̱ m'mʉhme p'ʉ ja ra̱ t'ʉhäi ja mbo ra̱ ja̱the, mi̱ jap'ʉ n'na ra̱ barco mi̱ tø'mi̱ ngue da̱ thohra̱ sɛ'ye, guɛ'a̱ dá̱ ohe'a̱ p'ʉya. Bi̱ nɛ̱xpʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Alejandría na̱ ra̱ barco. Nu̱'a̱ nnøpa̱ senya ra̱ barco p'ʉya, gue'a̱ n'na ra̱ cuate da̱hmu̱ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Cástor, ma̱n'na p'ʉya ni̱ hu̱ ngue ra̱ Pólux.
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Dá̱ søngähe p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Siracusa p'ʉya. Ja dá̱ m'mʉhme p'ʉ nhyu̱ pa.
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Ma̱ mähme p'ʉya, dá̱ tɛnthohe ra̱ nnenga̱ ja̱the, dá̱ sømhme p'ʉ ja ra̱ hi̱ni̱ Regio. Mi̱ hyaxpʉya, bi̱ n'yo ra̱ nda̱hi̱ ni̱ 'yɛ̱'a̱ sur. Rá̱ yo pa p'ʉya, dá̱ søngähe p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Puteoli.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Ja dá̱ ti̱nngähe p'ʉ yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ p'ʉya. Bi xicje ngue dá̱ m'mʉhme p'ʉ nyoto ma̱ pa. M'mɛfa p'ʉya, dá̱ mähme Roma.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Nu̱'ʉ yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ bí 'bʉp'ʉ Roma, mi̱ zä mi̱ 'yøde ngue da̱rá̱ mpäcähe p'ʉ, bá̱ ɛ̱'ʉ p'ʉya ngue da̱ c'athe p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Tres Tabernas. Mi'da p'ʉya bi thogui ngue bá̱ tha̱cje p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Foro de Apio. Nu̱'mø ma̱ nthɛgähe'ʉ bá̱ tha̱cje p'ʉya, bi ja ma̱mma̱di̱ Oja̱ ra̱ Pablo, 'nɛ̱ bi hya̱ ra̱ ts'ɛdi ngue bi̱ nu̱ yø mmi̱'yɛ̱c'ɛ̱i̱ui.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 Nu̱'mø ma̱ søngähe Roma p'ʉya, nu̱na̱ ra̱ capita nmi̱ n'yogähe, bi däpyø ofädi na̱ rá̱ mmi̱mhmu̱ui. Pɛ ra̱ Pablo bi̱ njapi ngue bi̱ m'mʉ'a̱ n'nanni̱, hønda̱ n'na ra̱ soldado bi̱ mädi.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Rá̱ hyu̱ patho xtá̱ søngähe Roma p'ʉya, bi zonhna̱ Pablo ya yø n'yohʉ di̱ ma̱nda p'ʉ ja yø ni̱ja̱ di̱ mpɛti yø judío, ngue bi̱ nya̱ui. Bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague n'yø'a̱hʉ, hi̱n tema̱ nts'o dá̱ øt'ä ngue'a̱ te ga̱ nzʉcä yø judío. Ni̱ xi̱nga̱ gue'ʉ yø costumbre ma̱ mboxitahʉ di thi̱nnga̱gui̱ n'na ra̱ hya̱ ngue gdi̱ nnømma̱n'ʉ. Pɛ ma̱da̱gue'a̱, bi jocä p'ʉ Jerusalén, bi̱ ma ma̱ dägä p'ʉ 'bʉhyø mmɛ̱ngu̱ Roma.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 Pɛ comma̱ ngue hi̱n tema̱ hya̱ bi di̱nnga̱gui̱ ya bi 'yørca̱ ra̱ nt'änni̱, ja̱na̱ngue bi̱ ne xtí thøga̱gui̱. Porque hi̱n tema̱ hya̱ bi̱ nɛ̱qui̱ ngue da̱ t'ɛ̱mbi̱ ni̱ 'yu̱p'ʉ ga̱ tu̱.
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 Pɛ hi̱mbi̱ ne yø judío ngue xti thøga̱gui̱. Da̱ guecä p'ʉya, dá̱ ädi ngue da̱ thocä ua Roma 'bʉhra̱ da̱st'abi, ngue da̱ 'yørca̱gui̱ ra̱ ts'ʉt'abi, ma̱da̱gue'a̱ hi̱ngui̱ ja te rá̱ngue'a̱ gui ya̱jpä yø judío.
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 Ja̱na̱ngue guehna̱ ra̱ hya̱ dá̱ zon'na̱hʉ na̱ya, ngue ga̱ nya̱hʉ. Porque jatho ngue ga̱ mma̱ngä hanja na̱ ra̱ hya̱ tø'myø judío ngue di̱ nja. Nu̱na̱ ra̱ hya̱ na̱ya, guehna̱ ga̱ nthu̱t'i̱gä conyø cadena na̱ya.
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 Mi̱ da̱hyø judío p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Hi̱n tema̱ sʉcua̱ di søcua ngue di 'yɛ̱'a̱ Judea ngue nma̱ya̱pi̱'i̱. Ni̱ xi̱nga̱ gue'ʉ ma̱ mmi̱judíohʉ di søcua da̱di ya̱p'a̱'i̱, ogue di̱ nnømma̱n'ʉ'i.
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 Nu̱'a̱ ra̱ hya̱ guí̱ mbɛ̱ni̱ guí̱ mma̱nya, dí̱ nne ga̱ øcähe hague rá̱ nja'a̱. Porque dí pa̱cähe ngue ndap'ʉ bi zä hnømma̱n'ʉ na̱ ra̱ 'da'yo nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ na̱ ―bi 'yɛ̱mbi̱.
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 Ja̱na̱ngue bi hyu̱spa̱bi̱ tema̱ pa di̱ mpɛti p'ʉya. Pɛ xa̱ndøngu̱ yø ja̱'i̱ bi̱ mpɛti p'ʉ säya ra̱ Pablo 'mø mi̱ zønna̱ pa. Bi dʉ'mra̱ hya̱ ra̱ Pablo 'mø mi̱xu̱di̱, asta̱ gue'mø mi̱ dähra̱ nde. I xihyø ja̱'i̱ ha di̱ njap'ʉ di zo rá̱ 'yɛ Oja̱. I̱ nnepyø judío ngue nu̱'mø bi di̱nyø mmʉi'a̱ te mma̱nna̱ ley bi 'yotra̱ Moisés, 'nɛ̱'a̱ te bi 'yotyø pønga̱hya̱ Oja̱, ya da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ Jesús.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 Bi nu̱ ma̱nho 'da yø judío te bi̱ ma̱nna̱ Pablo. Mi̱'da p'ʉya, hi̱ngui̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱ te xifi.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Pɛ comma̱ ngue hi̱nga̱ 'da'igu̱ mma̱mp'ʉya, bi̱ mʉdi bi bønyø ja̱'i̱ ngue bi̱ ma. Ra̱ Pablo p'ʉya bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ma̱jua̱ni̱ na̱ ra̱ hya̱ bi̱ ma̱nna̱ Espíritu Santo 'mø mi̱ bɛ̱nnba̱ ra̱ hya̱ bi̱ ma̱nna̱ pønga̱hya̱ Isaías, ngue bi xihma̱ mboxitahʉ, bi 'yɛ̱mbi̱:
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 “Ni̱ ma ya, bá̱ xihyø judío na̱ ra̱ hya̱ jaua, gui 'yɛ̱mbi̱: Da̱ 'yøhyø ja̱'i̱ hanja ra̱ hya̱ ja ua, pɛ hi̱nda̱ di̱nyø mmʉi hanja ra̱ hya̱ da̱ 'yøde. Nu̱ te da̱ nu̱ yø ja̱'i̱, hi̱nda̱ di̱nyø mmʉi yø ja̱'i̱ hanja'a̱ te da̱ nu̱.
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 Porque nu̱ya yø ja̱'i̱ ya, i̱ njot'i yø n'yomfɛ̱ni̱. Ɛ̱̱ntho xa̱ ngotyø gu̱ ngue hi̱ngui̱ nne da̱ 'yøhra̱ hya̱. Ɛ̱̱ntho xa̱ ts'a̱ntyø dä ngue hi̱ngui̱ nne da̱ hyɛ̱t'a̱ te ja ngue da̱ hyɛ̱ti̱. Porque hi̱ngui̱ nne da̱ di̱nyø mmʉi hanja ra̱ hya̱, 'nɛ̱ hi̱ngui̱ nne di 'bätyø mmʉi ngue da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱gui̱, n'namhma̱ ngue ga̱ pu̱nnba̱bi̱ yø ts'oqui”, ɛ̱n'Oja̱.
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 A nu̱yá, da̱mi̱ pa̱hmʉ ya ngue nu̱na̱ ra̱ hya̱ bá̱ pɛn'Oja̱ ngue di̱ mpøhyø ja̱'i̱, di 'bɛnnbʉ rá̱ m'mʉhyø ja̱'i̱ hi̱ngyø judío na̱ya. Nu̱'ʉ p'ʉya da̱ 'yø'mø bi sifi.
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 Mi̱ ma̱nna̱ Pablo na̱ p'ʉya, bi̱ ma yø judío, pɛ di̱ nju̱'ma̱hya̱sɛ p'ʉ ni̱ ma.
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 Nu̱na̱ ra̱ Pablo, nyo jɛya bi̱ m'mʉp'ʉ ja ra̱ ngu̱ bi hmi̱hi̱. Pɛ gä di u̱nna̱ ts'äya'ʉ yø ja̱'i̱ bá̱di̱ zɛngua p'ʉ 'bʉi.
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 Bi hya̱ ra̱ ts'ɛdi xihyø ja̱'i̱ ha di̱ njap'ʉ di zo rá̱ 'yɛ Oja̱. Bi xännba̱ yø ja̱'i̱ ha ɛxa̱ nja na̱ ra̱ hya̱ ngue ra̱ Hmu̱ Jesucristo. Pɛ hi̱njondi̱ hɛjpi.
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.