Atos 23

Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Nu̱na̱ ra̱ Pablo bi hyɛ̱tyø ja̱'i̱ 'bʉp'ʉ ja ra̱ junta. Bi 'yɛ̱mbʉya: ―Ague n'yø'a̱hʉ, i̱ nnu̱ Oja̱ ngue yø pa xpí̱ 'yɛ̱p'ʉ, 'nɛ̱ asta̱ guehya, co n'na ra̱ hoga̱ mmʉitho nná̱ 'bʉi.
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Homens irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Nu̱na̱ ra̱ hmu̱ mmäcja̱ Ananías, bi 'bɛp'ʉ 'dap'ʉ 'bähmi̱ ra̱ Pablo ngue da̱ mɛmba̱ rá̱ ne.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Bi 'yɛ̱nna̱ Pablo p'ʉya: ―Go di ʉn'i̱ Oja̱ ngue hi̱nga̱ njua̱ntho guí øtra̱ ts'ʉt'abi. ¿Ua hi̱ngni̱ mi̱p'ʉ ngue gui 'yøtra̱ ts'ʉt'abi conforme ra̱ ley? ¿Hanja ngue guí̱ nui̱xra̱ ley ngue ga̱di̱ ma̱nda̱ da̱ 'bɛgbä ma̱ ne? ―bi 'yɛ̱mbi̱.
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada; tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei, e contra a lei me mandas ferir?
4 Nu̱'ʉ 'bäp'ʉ p'ʉya, bi 'yɛ̱mbra̱ Pablo: ―Guí thennba̱bi̱ rá̱ da̱ mmäcja̱ Oja̱ 'mø ―bi 'yɛ̱mbi̱.
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Mi̱ da̱hra̱ Pablo p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Pɛ hi̱ndí̱ pa̱cä n'yø, ngue'mø guehna̱ ra̱ da̱ mmäcja̱ na̱. Porque nt'ot'i p'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro ngue ɛ̱na̱: “'Yo guí̱ nnømma̱n'ʉ'a̱ nnøpa̱ ts'ʉt'abi yø ja̱'i̱”, i ɛ̱nna̱ hya̱.
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Bi ba̱hra̱ Pablo p'ʉya, ngue 'bʉp'ʉ 'da yø judío p'ʉ ja ra̱ junta ngue tɛnna̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ ni̱ hu̱ ngue ra̱ saduceo. Ma̱n'na 'bʉi yø judío p'ʉya, ni̱ hu̱ yø nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue ra̱ fariseo. Ra̱ Pablo p'ʉya, bi ts'ɛdi bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱: ―Ague n'yø'a̱hʉ, nu̱gä drá̱ fariseogä, rá̱ ts'ʉnt'ʉgä n'na ra̱ fariseo. Nu̱'a̱ nná̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱gä ya ngue bá̱ ɛ̱p'ʉ ra̱ pa di bɛ̱nna̱te yø ánima, gue'a̱ ga̱ tha̱scä ra̱ güɛnda'a̱ ya.
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no conselho: Homens irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu; no tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado.
7 Nu̱'mø mi̱ ma̱nna̱ ra̱ hya̱ na̱ p'ʉya, nu̱'ʉ yø fariseo, conyø saduceo, di̱ nju̱n'ma̱hya̱sɛ p'ʉya. Ya yo 'bʉi bi gohyø ja̱'i̱.
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Porque yø saduceo mma̱n'ʉ ngue hi̱ndi̱ bɛ̱nna̱te yø ánima, ni̱ xi̱ngyø anxɛ di 'bʉi, ni̱ xi̱ngra̱ nda̱hi̱. Pɛ yø fariseo p'ʉya, gä ɛ̱c'ɛ̱i̱ ya yø hya̱ ya.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Bi̱ mʉhra̱ hmafi gätho yø ja̱'i̱ p'ʉya. Bi̱ nangui̱ 'da yø xännba̱te ngue ra̱ ley, yø n'yohʉ yø fariseo. Bi 'yɛ̱n'ʉ p'ʉya: ―Nu̱na̱ ra̱ n'yohʉ 'bʉcua, hi̱n tema̱ nts'o dí ø'na̱. Nu̱'mø da̱ t'ɛ̱mbi̱ ngue n'na ra̱ anxɛ bi zofo, hi̱ngui̱ ho ga̱ cohi ngue ma̱ nsʉihʉ Oja̱.
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e, se algum espírito ou anjo lhe falou, não lutemos contra Deus.
10 Ma̱thoguitho bi̱ nsʉhyø ja̱'i̱ p'ʉya. Ya nsu̱'a̱ rá̱ hmu̱ yø soldado ngue pɛts'i da̱ xɛnyø ja̱'i̱ ra̱ Pablo. Bi 'bɛpyø soldado p'ʉya ngue bi zicra̱ Pablo p'ʉ ha 'bʉhyø ja̱'i̱, bi zixpʉ ja ra̱ cuarte.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles, e o levassem para a fortaleza.
11 Rá̱ nyohra̱ xu̱i̱ p'ʉya, bi̱ nu̱ ra̱ Pablo ra̱ Hmu̱ Jesús, ngue bi 'yɛ̱mbi̱: ―Da̱mi̱ hya̱ ra̱ ts'ɛdi ague Pablo. Tengu̱tho guá̱ ørbʉ Jerusalén ngue gá̱ ma̱ hanja ma̱ hya̱gä, dá̱ ngu̱t'a̱ ra̱ hya̱ gni̱ ma̱n'a̱ Roma ya.
11 E na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo; porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 Mi̱ hyaxpʉya, bi̱ nhɛca̱hya̱ 'da yø judío ngue da̱ hyo ra̱ Pablo. Bi 'yɛ̱na̱: ―A nu̱yá, ni̱ xi̱ngra̱ hmɛ̱, ni̱ xi̱ngra̱ dehe ga̱ sihʉ ya, asta̱ gue'mø dá̱ nu̱hʉ bi du̱ ra̱ Pablo. Da̱ zʉcjʉ Oja̱ 'mø hi̱ndi̱ nja'a̱ te dí̱ mma̱mhmʉ ―di̱ n'yɛ̱mbi̱.
12 E, quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração, e juraram, dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Pongui̱ yote nja̱'i̱ ya 'da'igu̱ bi̱ ma̱ ngue da̱ hyo ra̱ Pablo.
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 Bi̱ map'ʉ 'bʉhyø hmu̱ yø mmäcja̱ p'ʉya, 'nɛ̱p'ʉ 'bʉhyø n'yohʉ 'bɛt'o ngue yø judío. Bi 'yɛ̱mbʉya: ―Nu̱na̱ ra̱ hya̱ xtá̱ ma̱ngähe, hi̱nga̱ nsi̱hmɛ̱he asta̱ gue'mø dá̱ nu̱he bi du̱ ra̱ Pablo. Dí ɛ̱ngähe ngue da̱ zʉcje Oja̱ 'mø hi̱ndi̱ nja'a̱ te dí̱ mma̱mhme.
14 E estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 A nu̱'a̱hʉ ya, co 'nɛ̱'ʉ yø n'yohʉ 'bɛt'o ngue ra̱ junta, da̱mi̱ xihmʉ rá̱ hmu̱ yø soldado ngue da̱ si ni̱xu̱di̱ ra̱ Pablo ua guí 'bʉhmʉ. Gui 'yɛ̱mp'ʉ ngue ja ts'ɛdi ma̱n'na ra̱ hya̱ da̱ t'änni̱. Nu̱gähe p'ʉya, ya xca̱ nsähe ngue ga̱ hohe hante da̱ zøcua.
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como que querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Pɛ nu̱'a̱ n'na rá̱ 'bɛ'ue ra̱ Pablo p'ʉya, bi 'yøde tema̱ hya̱ nts'änni̱. Bi̱ map'ʉ ja ra̱ cuarte ngue bá̱ xihra̱ Pablo'a̱ ra̱ hya̱ xi 'yøde.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 Nu̱'mø mi̱ xihra̱ Pablo'a̱ te fɛ̱nnbi̱, bi zonhna̱ n'na ra̱ capita p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Nu̱na̱ ra̱ ts'ʉnt'ʉ 'bʉcua, da̱mi̱ sixpʉ 'bʉhni̱ hmu̱. Porque jap'ʉ n'na ra̱ hya̱ da̱ xifi.
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Nu̱'a̱ ra̱ capita p'ʉya, bi zixra̱ ts'ʉnt'ʉ p'ʉ 'bʉhrá̱ hmu̱ yø soldado. Bi 'yɛ̱mbi̱: ―Nu̱na̱ ra̱ Pablo ofädi, bi zonnga̱gui̱ ngue da̱ si̱n'na̱'i̱ ua na̱ ra̱ ts'ʉnt'ʉ 'bʉcua. Ja te nne da̱ xi'a̱'i̱ 'na̱ ―bi 'yɛ̱mbrá̱ hmu̱.
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno, e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, rogou-me que trouxesse este jovem, que tem alguma coisa para dizer-te.
19 Nu̱na̱ rá̱ hmu̱ yø soldado p'ʉya, bi bɛnnba̱ rá̱ 'yɛ ra̱ ts'ʉnt'ʉ, bi zica̱ n'nanni̱, bi 'yɛ̱mbi̱: ―¿Te guí̱ nne gui xiqui n'yø?
19 E o tribuno, tomando-o pela mão, e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 Nu̱na̱ ra̱ ts'ʉnt'ʉ p'ʉya bi 'yɛ̱mbi̱: ―A nu̱yá, nu̱ yø judío, ya xa̱ nhɛca̱hya̱ ya, ngue nu̱'mø da̱ xu̱di̱, da̱ 'yä'i̱ ngue gui sixpʉ ja ra̱ da̱junta ra̱ Pablo. Gui 'yɛ̱nui ngue ja ts'ɛdi ma̱n'na ra̱ hya̱ da̱ t'änni̱ 'na̱.
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho, como que tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Pɛ nu̱'i̱ 'yo guí ɛ̱c'ɛ̱i̱, porque pongui̱ yote nja̱'i̱ yø judío xa̱ nzänni̱ ngue da̱ gorpa̱ ra̱ 'yu̱ ra̱ Pablo, da̱ hyo. 'Nɛ̱ i̱ mma̱ ngue ni̱ xi̱ngra̱ hmɛ̱, ni̱ xi̱ngra̱ dehe da̱ zi, asta̱ gue'mø da̱ nu̱ ngue da̱ du̱ ra̱ Pablo. Ɛ̱̱na̱ ngue da̱ zʉ Oja̱ 'mø hi̱ndi̱ nja'a̱ te xa̱ nzänni̱ 'na̱. A nu̱yá, ya xa̱ nsäya, ngue tømtho tema̱ hya̱ guí̱ mma̱nya.
21 Mas tu não os creias; porque mais de quarenta homens de entre eles lhe andam armando ciladas; os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comer nem beber até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 Nu̱'a̱ rá̱ hmu̱ yø soldado bi xihra̱ ts'ʉnt'ʉ ngue hi̱njonda̱ xifi ngue bi̱ ma̱n'a̱ te ra̱ hya̱ xi 'yøde.
22 Então o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Nu̱na̱ rá̱ hmu̱ yø soldado p'ʉya, bi zonhni̱ yoho yø capita. Bi 'bɛpi ngue di̱ nsä yo ciento yø soldado ngue yø 'yogua, 'nɛ̱ hya̱te ma̱'dɛt'a yø tøgue, 'nɛ̱ yo ciento nja̱'i̱ yø nhya̱ lansa ngue da̱ zixra̱ Pablo 'mø bi zʉ'i gʉto nxu̱i̱, da̱ mɛnhni̱ di̱ ma Cesarea.
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalaria, e duzentos archeiros para irem até Cesaréia;
24 'Nɛ̱ bi̱ ma̱nda ngue da̱ thøspa̱bi̱ ra̱ nthu̱ts'i̱ ra̱ fani̱ da̱ hyu̱xra̱ Pablo. Bi̱ ma̱nda ngue hi̱nte di̱ njapra̱ Pablo, sinoque di̱ ndäpra̱ gobierno Félix.
24 E aparelhai animais, para que, pondo neles a Paulo, o levem salvo ao presidente Félix.
25 Bi 'yøt'a̱ n'na ra̱ sʉcua̱ ra̱ hmu̱ p'ʉya, ngue bi ga̱xyø soldado, bi däpra̱ Félix. I ɛ̱nna̱ sʉcua̱:
25 E escreveu uma carta, que continha isto:
26 “Nu̱gä drá̱ Claudio Lisias, da̱di zɛngua'i̱ grá̱ hoga̱ gobierno Félix.
26 Cláudio Lísias, a Félix, potentíssimo presidente, saúde.
27 Di pɛn'na̱'i̱ p'ʉ na̱ ra̱ n'yohʉ 'bʉcua, bi gotyø judío, ya ja ngue xta̱ hyo. Pɛ nu̱'mø ma̱ pa̱cä p'ʉya ngue ra̱ romano, dá̱ pɛnnba̱bi̱ yø soldado ngue bá̱ ya̱ni̱.
27 Esse homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca, e o livrei, informado de que era romano.
28 Dá̱ ne ngue xca̱ pa̱di̱ te gui ya̱pi̱. Dá̱ sixä p'ʉ bi 'yøtyø junta yø judío p'ʉya.
28 E, querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 Pɛ nu̱na̱ ra̱ hya̱ bi̱ nɛ̱qui̱, guehna̱ ja ua na̱ya. Gui ya̱pi̱ ngue'a̱ ra̱ ley ga̱ 'yo judío. Pɛ hi̱mbi̱ nɛ̱qui̱ ra̱ hya̱ ngue te xtí hyo, ni̱ xi̱nga̱ gue'a̱ di sä ngue da̱ jot'i.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei; mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 Pɛ dá̱ mmɛ̱yagä p'ʉya, ngue nu̱'ʉ yø judío, ya xi̱ nhɛca̱hya̱ ngue xta̱ hyo. Ja̱na̱ngue nu̱ya dí pɛn'na̱'i̱ p'ʉ na̱ ra̱ n'yohʉ na̱. 'Nɛ̱ xquet'a̱ dí xicä'ʉ di ya̱pi̱ ngue da̱ map'ʉ guí 'bʉi ngue da̱ xi'i te gá̱ nzʉi. Hønt'a̱ ra̱ hya̱'a̱ ya”.
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 Nu̱'ʉ yø soldado p'ʉya, bi 'yøt'e te bi̱ m'mɛpi. Bi zixra̱ Pablo 'mø mi̱ nxu̱i̱, bi̱ ma p'ʉya, i̱ nthop'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Antípatris.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhe fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 Mi̱ zä mi̱ nɛ̱ca̱häi p'ʉya, bá̱ penc'ʉ yø soldado ngue yø 'yogua, bi zøp'ʉ ja ra̱ cuarte. Go bi̱ mähä ra̱ Pablo'ʉ yø tøgue.
32 E no dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza.
33 Mi̱ zømpʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Cesarea p'ʉya, bi̱ ndäpra̱ sʉcua̱ ra̱ gobierno, 'nɛ̱ xquet'a̱ bi̱ ndäpra̱ Pablo.
33 Os quais, logo que chegaram a Cesaréia, e entregaram a carta ao presidente, lhe apresentaram Paulo.
34 Nu̱'mø mi̱ juadi bi̱ nu̱ ra̱ sʉcua̱ ra̱ gobierno p'ʉya, bi 'yänni̱ hapʉ ra̱ mmɛ̱ngu̱ na̱ ra̱ Pablo. 'Bexpi ba̱tho ngue ra̱ mmɛ̱ngu̱ p'ʉ ja ra̱ häi Cilicia.
34 E o presidente, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 Bi 'yɛ̱mbʉya: ―Ga̱ øcä'a̱ ra̱ hya̱ guí̱ mma̱m'mø bi zøcua'ʉ di ya̱p'a̱'i̱ ―bi 'yɛ̱mbi̱. Nu̱p'ʉ ja rá̱ ngu̱ na̱ ra̱ da̱st'abi Herodes, bi̱ ma̱nda ngue ja da̱ mäp'ʉ yø soldado na̱ ra̱ Pablo.
35 Disse: Ouvir-te-ei, quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.