Apocalipse 19
Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs NTLH
1 Mi̱ tho'a̱ p'ʉya, ma̱høndá̱ øcä mi̱'da yø hya̱ p'ʉ ma̱hɛ̱ts'i̱ ngue ma̱ndøngu̱ dyø ja̱'i̱ ra̱ ndøts'ɛdi ga̱ 'yɛ̱na̱: ―Ma̱ ga̱ ɛ̱spa̱hʉ Oja̱ ya. Porque guehna̱ ma̱ Ya̱ntehʉ na̱. 'Nɛ̱ guehna̱ ma̱guesɛ ja rá̱ ts'ɛdi na̱.
1 Depois disso ouvi no céu uma voz forte como se fosse a de uma grande multidão, que dizia: —
2 Porque nu̱na̱ Oja̱ ha̱spa̱bi̱ ra̱ güɛnda yø ja̱'i̱, gä ma̱jua̱ni̱ ngue gue'a̱ ni̱ 'yu̱p'ʉ øt'e. A nu̱yá, bi japra̱ castigo yø ja̱'i̱ Babilonia ya. Nu̱na̱ ra̱ hni̱ni̱ na̱, ɛ̱ntho n'na ra̱ xisu ngue ra̱ 'yots'om'mäi. Xa̱ ts'oni̱ gä ra̱ xi̱mhäi ngue'a̱ te rá̱ n'yots'om'mäi ga̱ 'yo. Nu̱na̱ Oja̱ p'ʉya, di cots'i te xa̱ njapyø mɛfi xa̱ thopi.
2 Os seus julgamentos são verdadeiros e justos. Ele condenou a famosa prostituta que corrompia a terra com a sua imoralidade. Deus a castigou porque ela havia matado os servos dele.
3 Ma̱hømbi̱ 'yɛ̱nyø ja̱'i̱ p'ʉya: ―Ma ga̱ ɛ̱spa̱hʉ Oja̱. Porque nu̱nʉ rá̱ 'bifi ra̱ da̱ni̱hni̱ bi̱ nzø, hi̱nha di̱ nsäya nʉ, di̱ mfʉni̱ para za̱ntho ―bi 'yɛ̱na̱.
3 E a multidão disse outra vez: — Aleluia! A fumaça do incêndio da grande cidade sobe para todo o sempre.
4 Nu̱ya 'däte ma̱goho di̱ mäspʉ ja rá̱ nhu̱di̱ Oja̱ p'ʉya, co 'nɛ̱'ʉ goho 'bäp'ʉ ja yø ts'a̱nt'i̱ ra̱ nthu̱ts'i̱, gä bi̱ m'mɛmfo häi ngue bi da̱nne Oja̱ p'ʉ hu̱di̱. Bi 'yɛ̱mbʉya: ―Ja̱njua̱ní̱ ngue ni̱ 'yu̱p'ʉ te bi hma̱. A nu̱yá, ma ga̱ ɛ̱spa̱hʉ Oja̱ ya ―bi 'yɛ̱na̱.
4 Então os vinte e quatro líderes e os quatro seres vivos caíram de joelhos e adoraram a Deus, que estava sentado no trono, e disseram: —
5 Nu̱p'ʉ hu̱ Oja̱ p'ʉya, bi̱ t'ø hma̱n'na ra̱ hya̱ ngue bi 'yɛ̱na̱: ―Nu̱ to gä su̱prá̱ xu̱di̱ Oja̱ ya, da̱ da̱nne, da̱ 'yɛ̱spa̱bi̱ Oja̱ di̱ ngüɛ di̱ nnoho ―bi 'yɛ̱na̱.
5 Então veio do trono o som de uma voz, que dizia: — Louvem o nosso Deus, todos os seus
6 Nu̱'ʉ yø hya̱ dá̱ øde, ma̱ndøngu̱ dyø ja̱'i̱ di hi̱ yø hya̱, tengu̱tho p'ʉ gui hi̱ yø ndøthe, tengu̱tho p'ʉ ga̱ nt'øde ra̱ ngäni̱. Bi 'yɛ̱nna̱ hya̱: ―Nu̱na̱ Oja̱ ma̱ Hmu̱hʉ ya, ma ga̱ ɛ̱spa̱hʉ. Porque guehna̱ jasɛ rá̱ ts'ɛdi ngue ndap'ʉ bi zä di̱ ma̱nda na̱.
6 Aí ouvi um som que parecia a voz de uma grande multidão, como o barulho de uma grande cachoeira ou como fortes trovões, que dizia: —
7 Ma ga̱ johyahʉ ya, di̱ nja'a̱hʉ mpähä ngue ga̱ ɛ̱spa̱hʉ Oja̱. Porque ya bi zønna̱ ora di̱ ntha̱tra̱ Dɛ'yo. Nu̱na̱ rá̱ xisu da̱ mɛ, ya xa̱ nsä.
7 Fiquemos alegres e felizes! Louvemos a sua glória ! Porque chegou a hora da festa de casamento do Cordeiro, e a noiva já se preparou para recebê-lo.
8 Porque bi̱ n'u̱ni̱ bi̱ ma ma̱hete ra̱ hoga̱ u̱lu xa̱ nt'axi, di yoxni̱. Nu̱na̱ ra̱ t'axca̱ he, guehna̱ ga̱ mbøni̱ ngue gä ra̱ nho ga̱ 'yo yø ja̱'i̱ ya o rá̱ 'yɛ Oja̱ na̱.
8 A ela foi dado linho finíssimo, linho brilhante e puro para se vestir. O linho são as boas ações do povo de Deus.
9 Nu̱na̱ ra̱ anxɛ p'ʉya bi 'yɛ̱ngui̱: ―Da̱mi̱ cuatra̱ sʉcua̱ ya yø hya̱ ja ua ya. Ra̱ mmɛ̱nthi̱ bi̱ nthɛui to bi t'ørpa̱ ra̱ invitación ngue da̱ nu̱ ra̱ ngo p'ʉ di̱ ntha̱tra̱ Dɛ'yo. Ma̱hømbi̱ 'yɛ̱ngui̱: ―Nu̱ya yø hya̱ gá̱ cuatra̱ sʉcua̱ ya, guehya ma̱jua̱ni̱ ngue rá̱ hya̱ Oja̱ ya.
9 Então o anjo me disse: — Escreva isto: “Felizes os que foram convidados para a festa de casamento do Cordeiro!” E o anjo disse ainda: — São essas as verdadeiras palavras de Deus.
10 Nu̱gä p'ʉya, dá̱ nda̱tyøhmu̱ p'ʉ 'bähra̱ anxɛ ngue dí̱ nne xca̱ tha̱nne. Pɛ ra̱ anxɛ bi 'yɛ̱ngui̱: ―Hi̱n'na̱, 'yo gui tha̱nnegui̱. Nu̱gä xquet'a̱ rá̱ mɛfigui Oja̱ tengu̱tho'i ngue rá̱ mɛfi'i Oja̱, tengu̱tho'ʉ mi̱'da ni̱ cu̱ ngue ha̱ ra̱ ts'ɛdi mma̱mbrá̱ hya̱ ra̱ Jesús. Hønsɛ Oja̱ i ja ngue da̱ ma ntha̱nne ―bi 'yɛ̱ngui̱. Nu̱'ʉ di̱ mpɛfi ngue mma̱mbrá̱ hya̱ ra̱ Jesús, gue'ʉ yø pønga̱hya̱ Oja̱'ʉ.
10 Aí eu me ajoelhei aos pés do anjo para adorá-lo, mas ele me disse: — Não faça isso! Pois eu sou servo de Deus, assim como são você e os seus irmãos que continuam fiéis à verdade revelada por Jesus. Adore a Deus! Pois a verdade revelada por Jesus é a mensagem que o Espírito entrega aos
11 Dá̱ nu̱ p'ʉya ngue bá̱ xohra̱ c'ama̱hɛ̱ts'i̱. Bi̱ nɛ̱qui̱ n'na ra̱ t'axa̱ ndøfani̱, hu̱xpʉ n'na nc'ɛ̱i̱. Nu̱na̱ ra̱ tøgue p'ʉya, guehna̱ fa̱di̱ ngue hi̱nha ga̱ hyɛ Oja̱, gä ma̱jua̱ni̱ te mma̱. Gä gue'a̱ te øt'e. Porque nu̱'a̱ ra̱ tu̱nhni̱ øt'e, gä ma̱jua̱ni̱ ngue gue'a̱ ra̱ ts'ʉt'abi ni̱ 'yu̱p'ʉ øt'e.
11 Em seguida vi o céu aberto, e apareceu um cavalo branco. O seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro. Ele julga e combate com justiça.
12 Yø dä p'ʉya, di yoxni̱ tengu̱tho gui 'yotrá̱ thai ra̱ sibi. 'Nɛ̱ xa̱ngu̱ yø corona jap'ʉ ja rá̱ ya̱. Nt'ot'i n'na ra̱ thu̱hu̱ p'ʉ ja rá̱ dɛ̱ ngue hi̱ngui̱ fa̱di̱ te ga̱ mbøni̱. I pa̱sɛ teni̱ bøni̱.
12 Os seus olhos eram como chamas de fogo, e ele tinha muitas coroas na cabeça. Havia escrito nele um nome que ninguém conhece, a não ser ele mesmo.
13 Nu̱ rá̱ he, njots'i ra̱ ji. Nu̱na̱ gui hu̱ rá̱ thu̱hu̱, guehna̱ ni̱ hu̱ ngue rá̱ Hya̱ Oja̱.
13 A sua capa estava encharcada de sangue. Ele se chama “A Palavra de Deus”.
14 Gä ni̱ dɛn'ʉ yø ts'ɛdi bí 'bʉ ma̱hɛ̱ts'i̱, pɛ gä di tøgue hu̱xyø t'axa̱ ndøfani̱. 'Nɛ̱ gä he yø hoga̱ u̱lu ngue yø t'axca̱ he.
14 Os exércitos do céu o seguiam, montados em cavalos brancos e vestidos de linho branco e puro.
15 Nu̱p'ʉ ja rá̱ ne ra̱ tøgue ni̱ 'bɛt'o p'ʉya, pømp'ʉ ra̱ juai ngue hɛt'i xa̱ndønho. Gue'a̱ di̱ ndu̱nhui yø ja̱'i̱ 'bʉ'a̱ nxi̱mhäi'a̱. 'Nɛ̱ da̱ zɛdi ngue di̱ ma̱nda yø ja̱'i̱. Nu̱'mø bi hya̱spa̱ ra̱ güɛnda yø ja̱'i̱, da̱ nɛ̱hi̱ conyø gua tengu̱tho 'mø tɛm'yø uva ra̱ ja̱'i̱ conyø gua. Da̱ japi da̱ zi ra̱ vino nu̱'a̱ n'youi ra̱ nda̱te castigo da̱ ja na̱ Oja̱ jasɛ rá̱ ts'ɛdi.
15 Da sua boca saía uma espada afiada, com a qual ele vencerá as nações. Ele as governará com uma barra de ferro e pisará as uvas no tanque do furor da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 Nu̱p'ʉ ja rá̱ pahni̱ 'nɛ̱hrá̱ gu̱xɛndehe nt'ot'i p'ʉ n'na ra̱ thu̱hu̱ ngue ɛ̱na̱: “Guehna̱ rá̱ da̱st'abi na̱ya ngue yø da̱st'abi 'bʉi. Guehna̱ rá̱ hmu̱ na̱ya ngue yø hmu̱ 'bʉi”, bi 'yɛ̱na̱.
16 Na capa e na perna dele estava escrito este nome: “Rei dos reis e Senhor dos senhores.”
17 Dá̱ handä ma̱n'na ra̱ anxɛ ngue 'bäp'ʉ ja ra̱ hyadi p'ʉya. I̱ mmatyø ts'ints'ʉ 'yo ma̱ya̱. Pɛ ra̱ ndøts'ɛdi ga̱ nzofo, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Da̱mi̱ mpɛtihʉ ya. Porque da̱ 'yøt'a̱hʉ n'na ra̱ da̱nts'i̱hmɛ̱ Oja̱.
17 Então vi um anjo que estava de pé sobre o sol. Ele gritou com voz forte, dizendo o seguinte para todas as aves que estavam voando bem alto: — Venham e se ajuntem para o grande banquete de Deus!
18 Nu̱ya gui saphʉ yø ngø yø da̱st'abi ya. Gui saphʉ yø ngø yø general, gätho yø ja̱'i̱ ngue yø nɛxhmi̱te. Gui saphʉ yø ngø yø ndøfani̱. Gui saphʉ yø ngø yø tøgue. Gui saphʉ yø ngø yø ja̱'i̱ 'bʉhyø hmu̱, da̱gue'ʉ hi̱njo'o yø hmu̱, di̱ ngüɛ di̱ nnoho, gä gui saphʉ yø ngø.
18 Venham e comam a carne de reis, de generais e de soldados, de cavalos e de cavaleiros e de todas as pessoas, sejam escravas ou livres, sejam importantes ou humildes.
19 Dá̱ nu̱gä ra̱ nda̱te ts'ozu̱'ɛ̱ p'ʉya, gätho yø da̱st'abi 'bʉ'a̱ nxi̱mhäi, gä n'youi yø ts'ɛdi. Ya xi̱ mpɛti ngue da̱ 'yørpa̱bi̱ ra̱ tu̱nhni̱'a̱ ra̱ tøgue hu̱xrá̱ ndøfani̱ co gätho'ʉ yø ts'ɛdi na̱ p'ʉya.
19 Depois vi o monstro e os reis do mundo inteiro e os seus exércitos reunidos para lutar contra aquele que estava montado no cavalo e contra o seu exército.
20 Nu̱na̱ ra̱ nda̱te ts'ozu̱'ɛ̱ p'ʉya, bi̱ ma ma̱bɛnt'i̱ ngue da̱ jot'i, 'da i̱ mbɛnt'ui na̱ ra̱ fɛhni̱ pønga̱hya̱ xi 'yøtyø milagro m'mɛt'o, ngue xi u̱nná̱ ts'ɛdi na̱ ra̱ nda̱te ts'ozu̱'ɛ̱. Porque gue'ʉ yø milagro bi 'yøtra̱ fɛhni̱ pønga̱hya̱ i hyärpa̱ yø mmʉi yø ja̱'i̱ nu̱ya bi̱ n'u̱ni̱ bi̱ mɛ rá̱ marca ra̱ nda̱te ts'ozu̱'ɛ̱, 'nɛ̱ bi̱ n'u̱nyø ja'i̱ bi da̱nnebi rá̱ da̱hmu̱. Ja̱na̱ngue nu̱na̱ ra̱ nda̱te ts'ozu̱'ɛ̱ ya, co 'nɛ̱hna̱ ra̱ fɛhni̱ pønga̱hya̱, 'da i thøtho p'ʉ ja ra̱ zabi da̱nzø conna̱ sibi ngue ra̱ asufre ya.
20 O monstro foi feito prisioneiro junto com o falso profeta , que havia feito coisas espantosas na sua presença. Com aquelas coisas ele havia enganado os que tinham o sinal do monstro e os que haviam adorado a imagem do monstro. O monstro e o falso profeta foram jogados vivos no lago de fogo que queima com enxofre .
21 A nu̱ya yø ja̱'i̱ ngue yø 'yøt'a̱ tu̱nhni̱ p'ʉya, i du̱ conna̱ juai pønna̱ ne ra̱ tøgue. Nu̱'ʉ yø ngø yø ánima p'ʉya, gue'a̱ i̱ nni̱ya̱ yø ts'ints'ʉ 'yo ma̱ya̱'a̱ ngue bi zapyø ngø.
21 Os seus exércitos foram mortos pela espada que saía da boca daquele que estava montado no cavalo branco. E todas as aves comeram da carne deles até não quererem mais.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.