Apocalipse 14

Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ma̱ nhanni̱gä ma̱høn'a̱ p'ʉya, dá̱ nu̱gä ra̱ Dɛ'yo 'bäp'ʉ ja ra̱ nyu̱ni̱ Sión. 'Dap'ʉ 'bähmi̱'ʉ n'na ciento 'nɛ̱ yote ma̱goho ma̱hua̱hi̱ nja̱'i̱. Guehya nt'ot'ibi rá̱ thu̱hu̱ ra̱ Dɛ'yo p'ʉ ja yø dɛ̱ ya, conná̱ thu̱hu̱ rá̱ Papá.
1 E olhei, e eis o Cordeiro em pé sobre o Monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, que traziam na fronte escrito o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Ma̱høndá̱ øcä mi̱'da yø hya̱ bí ja ma̱hɛ̱ts'i̱. Pɛ ra̱ ndøts'ɛdi ga̱ nt'øde yø hya̱. Nu̱p'ʉ dá̱ øde ngue gui hi̱ yø hya̱, tengu̱tho gui hi̱ yø dehe, ogue tengu̱tho p'ʉ gui thoni̱ ra̱ ngäni̱ p'ʉ dá̱ øde. Yø mɛ'bida ngue yø arpa p'ʉya xa̱ndøngu̱ dá̱ øde.
2 E ouvi uma voz do céu, como a voz de muitas águas, e como a voz de um grande trovão e a voz que ouvi era como de harpistas, que tocavam as suas harpas.
3 Guehya tu̱ta̱ n'na ra̱ 'da'yo thu̱hu̱ p'ʉ ni̱ hyandrá̱ nhu̱di̱ Oja̱ ya, hapʉ hu̱hya 'däte ma̱goho di̱ mäspʉ hu̱ Oja̱, hapʉ 'bä'ʉ goho 'bäp'ʉ ja yø ts'a̱t'i̱ ra̱ nthu̱ts'i̱. Nu̱na̱ ra̱ thu̱hu̱ tu̱ti̱, hi̱njongui̱ pa̱di̱ tema̱ thu̱hu̱, sinoque pa̱sɛ'ʉ n'na ciento 'nɛ̱ yote ma̱goho ma̱hua̱hi̱, guehya yø ja̱'i̱ bi̱ nya̱nyø te ua ja ra̱ xi̱mhäi ya.
3 E cantavam um cântico novo diante do trono, e diante dos quatro seres viventes e dos anciãos; e ninguém podia aprender aquele cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil, aqueles que foram comprados da terra.
4 Guehya yø ja̱'i̱ hi̱nha ga̱ hyɛ Oja̱, bi̱ nsu̱pi̱ hangu̱ ra̱ pa. 'Nɛ̱ n'youi ra̱ Dɛ'yo hapʉ ni̱ ma. Guehya yø ja̱'i̱ rá̱ mʉditho bi̱ ma ma̱pøhø p'ʉ 'bʉhyø ja̱'i̱ nxi̱mhäi ya, para ngue da̱ zo rá̱ 'yɛ Oja̱ co 'nɛ̱hra̱ Dɛ'yo da̱ zo rá̱ 'yɛ.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres; porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que vá. Estes foram comprados dentre os homens para serem as primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 Guehya yø ja̱'i̱ hi̱nja̱m'mø bi̱ ma̱nna̱ fɛhni̱ ya. Nu̱na̱ Oja̱, hi̱n tema̱ nts'o bi di̱nnbi̱ ngue di zʉi.
5 E na sua boca não se achou engano; porque são irrepreensíveis.
6 Dá̱ handä ma̱n'na ra̱ anxɛ bí 'yo ma̱ya̱ p'ʉya. I̱ mma̱nna̱ hoga̱ 'da'yo hya̱ nu̱na̱ ja rá̱ ts'ɛdi para za̱ntho. Bi xihra̱ hya̱ yø ja̱'i̱ 'bʉi gä rá̱ ngʉni̱ nxi̱mhäi, nu̱ya yø ja̱'i̱ 'dama̱ 'dan'yo yø hya̱ ga̱ ya̱.
6 E vi outro anjo voando pelo meio do céu, e tinha um evangelho eterno para proclamar aos que habitam sobre a terra e a toda nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Pɛ ra̱ ndøts'ɛdi ga̱ nt'øde ra̱ hya̱ bi̱ ma̱, bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱: ―Da̱mi̱ su̱hʉ Oja̱. Da̱mi̱ 'yɛ̱spa̱hʉ, porque nu̱na̱ Oja̱, ya bi zønna̱ ora da̱ hya̱spa̱ ra̱ güɛnda yø ja̱'i̱ ya. Da̱mi̱ tha̱nnehʉ na̱ Oja̱ bi hoqui te gä bí ja ma̱ya̱, 'nɛ̱ bi hoqui te jaua ja ra̱ häi. 'Nɛ̱ bi hoqui te gä jap'ʉ ja ra̱ ja̱the. 'Nɛ̱ bi xityø dehe hapʉ gä pøhø ―bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱.
7 dizendo com grande voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória; porque é chegada a hora do seu juízo; e adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Ma̱hømbá̱ ɛ̱rpʉtho ma̱n'na ra̱ anxɛ p'ʉya. Bi 'yɛ̱na̱: ―Bi guadi. Bi guahra̱ da̱ni̱hni̱ Babilonia. Porque guehya yø ja̱'i̱ Babilonia bi gʉtra̱ 'yu̱ na̱ ra̱ nts'o øtyø ja̱'i̱ 'bʉ'a̱ nxi̱mhäi. I tɛntho'a̱ te ra̱ nts'o øtyø ja̱'i̱ Babilonia.
8 Um segundo anjo o seguiu, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, que a todas as nações deu a beber do vinho da ira da sua prostituição.
9 Nu̱na̱ rá̱ hyu̱ ra̱ anxɛ bá̱ nya̱ ma̱ya̱ p'ʉya, ra̱ ndøts'ɛdi ga̱ 'yɛ̱na̱: ―Nu̱ to gä tha̱nne ra̱ nda̱te ts'ozu̱'ɛ̱ 'nɛ̱ tha̱nnebi rá̱ da̱hmu̱, ogue di̱ n'u̱ni̱ da̱ ma ma̱marcabi rá̱ dɛ̱ ogue rá̱ 'yɛ,
9 Seguiu-os ainda um terceiro anjo, dizendo com grande voz: Se alguém adorar a besta, e a sua imagem, e receber o sinal na fronte, ou na mão,
10 guehya yø ja̱'i̱ di̱ nthɛui ra̱ castigo xa̱ nzän'Oja̱ ya. Porque nu̱ya yø ja̱'i̱ sʉ Oja̱, ya xa̱ nzänni̱ ngue di sätra̱ nda̱te p'ʉ ja ra̱ sibi di da̱nzø conna̱ asufre. Da̱ nu̱dyø anxɛ Oja̱, da̱ guehra̱ Dɛ'yo da̱ nu̱tho te da̱ thohya yø ja̱'i̱ ya.
10 também o tal beberá do vinho da ira de Deus, que se acha preparado sem mistura, no cálice da sua ira; e será atormentado com fogo e enxofre diante dos santos anjos e diante do Cordeiro.
11 Nu̱'a̱ ra̱ 'bifi da̱ pøxpʉ ha da̱ zä ra̱ nda̱te yø ja̱'i̱, para za̱ntho di̱ nja ra̱ 'bifi. Ra̱ pa ra̱ xu̱i̱ da̱ zä ra̱ nda̱te to tha̱nne ra̱ nda̱te ts'ozu̱'ɛ̱ ogue tha̱nnebi rá̱ da̱hmu̱, ogue ma̱ marca ra̱ ja̱'i̱ conná̱ thu̱hu̱ ra̱ nda̱te zu̱'ɛ̱.
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre; e não têm repouso nem de dia nem de noite os que adoram a besta e a sua imagem, nem aquele que recebe o sinal do seu nome.
12 Ja̱na̱ngue nu̱ya yø ja̱'i̱ ya o rá̱ 'yɛ Oja̱, jatho ngue da̱ zɛti hangu̱ ra̱ n'ʉ ja ngue da̱ thogui. Da̱ 'yøt'e te di̱ ma̱nda Oja̱, 'nɛ̱ 'yo di hɛ'a̱ ga̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ Jesús.
12 Aqui está a perseverança dos santos, daqueles que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Dá̱ øcä ma̱n'na bá̱ nya̱ ma̱hɛ̱ts'i̱ p'ʉya, bi 'yɛ̱ngui̱: ―Da̱mi̱ cuatra̱ sʉcua̱ ya yø hya̱ jaua ya. Rá̱ mmɛ̱nthi̱ di̱ nthɛui yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ di du̱'a̱ ngue ørpa̱ rá̱ 'bɛfi ra̱ Jesús. Porque guehna̱ ra̱ hya̱ mma̱nna̱ Espíritu Santo na̱ ngue ɛ̱na̱: “Ya bi zɛp'ʉ'a̱ te gä ra̱ n'ʉ xa̱ thogui. Nu̱'a̱ rá̱ 'bɛfi Oja̱ xa̱ 'yørpe, bí ja rá̱ nju̱t'i̱ p'ʉ ma̱hɛ̱ts'i̱”.
13 Então ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Bem-aventurados os mortos que desde agora morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os acompanham.
14 Ma̱høndá̱ handä ma̱ya̱ p'ʉya, dá̱ nu̱ n'na ra̱ t'axca̱ gu̱i̱, hu̱xpʉ n'na nc'ɛ̱i̱, oxrá̱ ya̱ n'na ra̱ corona ngue ra̱ oro. I ha̱ rá̱ t'ɛxʉ hɛt'i xa̱ndønho.
14 E olhei, e eis uma nuvem branca, e assentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, que tinha sobre a cabeça uma coroa de ouro, e na mão uma foice afiada.
15 Nu̱p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱ bí ja ma̱hɛ̱ts'i̱ p'ʉya, bá̱ pømp'ʉ n'na ra̱ anxɛ ngue ra̱ ndøts'ɛdi ga̱ mmat'a̱ hu̱xma̱ xøts'e ra̱ gu̱i̱. Bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ya bi ya̱xyø hmu̱dä ja gä ra̱ xi̱mhäi. Ya bi zønna̱ ora gui hyɛts'i ―bi 'yɛ̱mbi̱.
15 E outro anjo saiu do santuário, clamando com grande voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, porque já a seara da terra está madura.
16 Nu̱na̱ hu̱xpʉ ja ra̱ gu̱i̱ p'ʉya, bi hyɛxyø hmu̱dä mi̱ jap'ʉ ja ra̱ häi. Gä bi pɛti.
16 Então aquele que estava assentado sobre a nuvem meteu a sua foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Bá̱ pøm ma̱n'na ra̱ anxɛ p'ʉ bí ja ra̱ ni̱ja̱ ma̱hɛ̱ts'i̱ p'ʉya. Bá̱ hya̱ ma̱n'na ra̱ t'ɛxʉ ngue hɛt'i xa̱ndønho.
17 Ainda outro anjo saiu do santuário que está no céu, o qual também tinha uma foice afiada.
18 Nu̱p'ʉ ja ra̱ altar, bá̱ nɛ̱xpʉ ma̱n'na ra̱ anxɛ ngue ja rá̱ ts'ɛdi ngue da̱ ja ra̱ sibi. Ra̱ ndøts'ɛdi ga̱ mmat'a̱ ha̱ ra̱ t'ɛxʉ p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ya bi ya̱xyø uva jap'ʉ ja ra̱ xi̱mhäi. Da̱mi̱ hyɛqui ―bi 'yɛ̱mbi̱.
18 E saiu do altar outro anjo, que tinha poder sobre o fogo, e clamou com grande voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Lança a tua foice afiada, e vindima os cachos da vinha da terra, porque já as suas uvas estão maduras.
19 Nu̱na̱ ra̱ anxɛ ts'o p'ʉya, bi hyɛcyø uva mi̱ jap'ʉ ja ra̱ xi̱mhäi, gä bi pɛti. N'narbʉ bi ga̱tyø uva ngue da̱ thɛ'mi̱. Nu̱na̱ ra̱ hya̱ na̱ p'ʉya, i̱ nne da̱ ma̱ ngue ra̱ nda̱te castigo da̱ ja Oja̱.
19 E o anjo meteu a sua foice à terra, e vindimou as uvas da vinha da terra, e lançou-as no grande lagar da ira de Deus.
20 Nu̱'ʉ yø uva bi̱ ma nthɛ'mi̱ p'ʉ ma̱xøts'e ra̱ da̱ni̱hni̱. Nu̱p'ʉ bi̱ ma nthɛ'mi̱ yø uva, nu̱'a̱ rá̱ ngui bi bøni̱, gä ra̱ ji. Nu̱'a̱ ga̱ 'yɛnsyø ya̱ yø ndøfani̱ 'mø nju̱mbi̱ rá̱ freno, nu̱p'ʉ ha pøxrá̱ ne, gue'a̱ ga̱nhɛ̱ ra̱ ji'a̱. Nu̱'a̱ ga̱nzant'i̱ p'ʉ ha ja yø ji, bi̱ ma asta̱ hyu̱ ciento kilómetro.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até os freios dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.