2 Coríntios 11
Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs NTLH
1 A nu̱gui̱, nu̱na̱ ra̱ hya̱ dí̱ nne ga̱ mma̱, dí̱ nne xindí̱ nne ngue ga̱ xi'a̱hʉ. Pɛ da̱mi̱ sɛti te ra̱ hya̱ ga̱ xi'a̱hʉ.
1 Eu gostaria que vocês me suportassem mesmo quando sou um tanto louco. Por favor, me suportem!
2 A nu̱gui̱, co 'nɛ̱'a̱ Oja̱ ja̱njua̱ni̱ ngue hi̱ndí̱ nnegä'be ngue gui hyɛhmʉ p'ʉ ra̱ Cristo. Ya dá̱ ja'i ngue gá̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ ra̱ Cristo ya. A nu̱yá, tengu̱tho n'na ra̱ hmu̱te 'mø i ja ngue di̱ ntha̱ti̱, høndra̱ ndø di̱ ma̱di̱, njarbʉtho na̱ ra̱ hya̱ dí xi'a̱hʉ ya. Nu̱'a̱ ma̱ da̱tho ja ngue gui̱ ma̱di̱ gätho'a̱hʉ, gue'a̱ ra̱ Cristo'a.
2 O mesmo zelo que Deus tem por vocês eu também tenho. Porque vocês são como uma virgem pura que eu prometi dar em casamento somente a um homem, que é Cristo.
3 Tengu̱ ra̱ Eva bi hyätra̱ zithu̱, guehna̱ dí su̱gä na̱ya ngue da̱ thä'i ngue gui hyɛhmʉ p'ʉ ra̱ Cristo.
3 Pois, assim como Eva foi enganada pelas mentiras da cobra, eu tenho medo de que a mente de vocês seja corrompida e vocês abandonem a devoção sincera e pura a Cristo.
4 Porque nu̱ya yø ma̱mhya̱ søhø ngue n'nan'yo ra̱ hya̱ xännba̱te, go guí ørpa̱hʉ ma̱su̱ ya. Conque nu̱ya yø hya̱ xän'na̱hʉ, hi̱nga̱ 'da'igu̱ui ya yø hya̱ dí xän'na̱hʉ ngue hanja ra̱ Jesús. N'nan'yo ga̱ xän'na̱hʉ hanja ra̱ Espíritu Santo, n'na'yo ga̱ xän'na̱hʉ ha rá̱nja ra̱ hoga̱ 'da'yo hya̱, hi̱nga̱ 'da'igu̱ui ya yø hya̱ ya xtá̱ xän'na̱hʉ.
4 Porque vocês suportam com alegria qualquer um que chega e anuncia um Jesus diferente daquele que nós anunciamos. E aceitam um espírito e um evangelho completamente diferentes do Espírito de Deus e do evangelho que receberam de nós.
5 Nu̱ya yø xännba̱te ɛ̱na̱ i ta̱te ngue yø representante ra̱ Cristo, hi̱nga̱ høndya pa̱di̱ te mma̱nya. Xquet'a̱ dí pa̱cä hanja'a̱ ra̱ hya̱ nne da̱ xän'na̱hʉ ya.
5 Eu não acho que tenho menos valor do que esses tais “superapóstolos”!
6 Ma̱da̱gue'a̱ ɛ̱ngä yø ja̱'i̱ ngue hi̱ndí̱ pa̱di̱ ga̱ ʉt'i xa̱nho ra̱ hya̱ dí̱ mma̱, ngue ma̱hotho da̱ nt'øde, pɛ nu̱gä nu̱na̱ ra̱ hya̱ dí xännba̱te, dí pa̱di̱ xa̱ndønho hanja ra̱ hya̱. Nu̱ te gäma̱ hya̱ dí̱ mma̱m'mø dí xännba̱te, ya gá̱ 'yøhmʉ xa̱nho hanja ra̱ hya̱.
6 Talvez eu seja um principiante no falar, mas no conhecimento não sou. Sempre e em todas as situações temos dado provas disso a vocês.
7 ¿Ua guí ɛ̱mhmʉ ngue hi̱ngui̱ ho te dá̱ øt'e ngue hi̱nte dá̱ jʉp'a̱hʉ mɛ̱nte dá̱ xi'a̱hʉ rá̱ hoga̱ 'da'yo hya̱ Oja̱? Para ngue da̱ zäp'ʉ gui jʉxni̱ ya̱hʉ, dá̱ n'ʉni̱ ngue dá̱ mpɛfi, da̱ ta̱ha̱ te ga̱ si mɛ̱nte dí xän'na̱hʉ ra̱ hya̱.
7 Quando anunciei a vocês a boa notícia de Deus, fiz isso completamente de graça. Eu me humilhei para engrandecer vocês. Será que houve algum mal nisso?
8 Mɛ̱nte ra̱ pa ngue dá̱ xän'na̱hʉ ra̱ hya̱ p'ʉ ja ni̱ hni̱ni̱hʉ, gue'ʉ yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ rá̱ m'mʉ'a̱ n'nanni̱ ba̱di̱ pønna̱ mɛ̱nyu̱ dí honi̱.
8 Enquanto estive trabalhando entre vocês, fui pago por outras igrejas. Por assim dizer, eu estava roubando delas para ajudar vocês.
9 Nu̱'mø dá̱mba̱ m'mʉcä p'ʉ guí 'bʉhmʉ ya, ja'mø hi̱n'yʉ te ga̱ si, pɛ hi̱njondí̱ äpi te dí honi̱. Nu̱'ʉ go ma̱ cu̱hʉ bi zøhø bi 'yɛ̱'a̱ Macedonia, go bi 'daqui te dí hongä'ʉ. Co ngu̱'a̱ p'ʉya, ya hi̱ndá̱ ä'a̱hʉ te ga̱ si, 'nɛ̱ da̱ ngu̱t'a̱ yø pa di̱ ma p'ʉya, nu̱ te dí honi̱, hi̱nte dí ä'a̱hʉ.
9 E, durante o tempo em que estive com vocês, quando precisava de alguma coisa, não incomodava ninguém; pois os irmãos que vieram da Macedônia me trouxeram tudo o que eu precisava. O que aconteceu no passado e acontecerá no futuro é isto: eu nunca exigirei que vocês me ajudem.
10 A nu̱ya ngue dí ɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ Cristo, nu̱na̱ ra̱ hya̱ ma̱jua̱ni̱, guehna̱ dí̱ mma̱nna̱. 'Nɛ̱ ma̱jua̱ni̱ ngue nu̱'ʉ yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ rá̱ m'mʉp'ʉ ja ra̱ häi Acaya, hi̱n tema̱ mɛ̱nyu̱ di äpi.
10 Pela verdade de Cristo, a qual está em mim, eu garanto que ninguém, em nenhum lugar da Acaia, tirará de mim este orgulho de anunciar o evangelho sem cobrar nada.
11 Nu̱na̱ ra̱ hya̱ dí̱ mma̱, ma̱mi̱ 'yɛ̱na̱ ngue hi̱ndí̱ nnu̱ ma̱nho'a̱hʉ. Nu̱na̱ Oja̱, i pa̱di̱ hanja ngue ja̱njua̱ni̱ da̱di̱ ma̱'a̱hʉ.
11 Por que estou dizendo isso? Será que é porque não amo vocês? Deus sabe que os amo!
12 Ma̱da̱ mi̱ 'dacjʉ ra̱ mɛ̱nyu̱ dí honi̱, pɛ nu̱gä hi̱nga̱ ha̱ni̱, n'namhma̱ ngue nu̱'ʉ yø xännba̱te høndra̱ mɛ̱nyu̱ jʉp'a̱hʉ hi̱nda̱ zäp'ʉ da̱ 'yɛ̱na̱ ngue 'da'igu̱ dí øthe.
12 O que estou fazendo agora vou continuar a fazer a fim de evitar que aqueles tais “ apóstolos ” tenham motivo para se gabar e dizer que fazem um trabalho igual ao nosso.
13 A nu̱ya yø xännba̱te dí̱ mma̱ngä, i ɛ̱na̱ ngue guehya yø representante ra̱ Cristo ya, pɛ hi̱mma̱ jua̱ni̱'a̱, sinoque guehya yø hyäte ya. Porque ma̱xøts'etho p'ʉ ɛ̱na̱ ngue yø representante ra̱ Cristo.
13 Aqueles homens são apóstolos falsos e não verdadeiros. Eles mentem a respeito dos seus trabalhos e se disfarçam, apresentando-se como verdadeiros apóstolos de Cristo.
14 Nu̱na̱ ra̱ hya̱ dí̱ mma̱ngä ya, hi̱ngui̱ ja ngue di 'yødyø ja̱'i̱ na̱. Porque 'nɛ̱sɛ ra̱ zithu̱ i sä ngue di pährá̱ hmi̱ p'ʉ gui̱ nɛ̱qui̱, i cohi tengu̱tho n'na ra̱ anxɛ ma̱hɛ̱ts'i̱.
14 E isso não é de admirar, pois até Satanás pode se disfarçar e ficar parecendo um anjo de luz.
15 Ja̱na̱ngue ja di̱ nɛ̱qui̱ p'ʉ xa̱nho ra̱ hya̱ ya, nu̱ya yø ja̱'i̱ ngue yø mɛfi ra̱ zithu̱, xquet'a̱ i sä øt'e ngue ma̱xøts'etho di̱ nɛ̱qui̱ ngue øtra̱ nho. Pɛ nu̱ te ga̱ 'yo, nu̱p'ʉ rá̱ nzɛgui di̱ nja rá̱ nju̱t'i̱'a̱.
15 Portanto, não é nada demais que os servidores dele se disfarcem, apresentando-se como pessoas que fazem o bem. Mas no fim eles receberão exatamente o que as suas ações merecem.
16 A nu̱yá, ma̱høndí̱ nne ga̱ xi'a̱hʉ ya, ma̱sä mi̱ 'yɛ̱mhmʉ ngue da̱di 'bɛcä ra̱ n'yomfɛ̱ni̱ ngue dí̱ mma̱ te dí øt'e. Pɛ nu̱'mø ngue ngu̱'a̱ gui̱ mbɛ̱mhmʉ ngue da̱di 'bɛcä ra̱ n'yomfɛ̱ni̱, pɛ da̱mi̱ 'dacjʉ ra̱ nt'ɛ̱di̱ ga̱ nya̱, ga̱ mma̱n'its'ʉ te dí øt'e. Porque nu̱'ʉ yø xännba̱te sʉqui, i ɛ̱spa̱bi̱ yø hya̱ i̱ mma̱.
16 Repito: ninguém deve pensar que eu estou louco. Mas, se vocês pensam isso, então me recebam como louco para que assim eu tenha alguma pequena coisa de que me gabar.
17 Nu̱gä dí ɛ̱na̱ ngue jatho ga̱ mma̱ te gä dí øt'e, ma̱da̱ 'yɛ̱ngyø ja̱'i̱ ngue ya hi̱ndí̱ øt'e ngue rá̱ representantegui ra̱ Cristo, sinoque yø ja̱'i̱ ɛ̱ngui̱ ngue da̱di 'bɛhra̱ n'yomfɛ̱ni̱.
17 De fato, o que estou dizendo agora não é o que o Senhor me mandou dizer. Quanto a eu me gabar, estou realmente falando como louco.
18 Ya guí̱ nnu̱hʉ ngue xa̱ngu̱ yø xännba̱te xi'a̱hʉ hanja'a̱ te gäma̱ hya̱ ɛ̱na̱ ngue øt'e. Ja̱na̱ngue nu̱yá, nu̱ te gäma̱ hya̱ dí øt'e xquet'a̱ 'nɛ̱qui̱ dí̱ nne ga̱ xi'a̱hʉ.
18 Já que existem tantas pessoas que se gabam por motivos apenas humanos, eu também vou me gabar de mim mesmo.
19 Porque guí ɛ̱na̱ ngue ya gyø ba̱mhya̱hʉ ya. Nu̱ ra̱ ja̱'i̱ ngue hi̱ngui̱ hant'a̱ ga̱ ya̱, ngue di 'bɛhra̱ n'yomfɛ̱ni̱, ya guí sɛti te xi'a̱hʉ.
19 Vocês são tão sábios e suportam de boa vontade os loucos.
20 'Nɛ̱ nu̱ya yø xännba̱te guí ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ ra̱ hya̱ i̱ mma̱, i̱ nne di̱ ma̱nda'a̱hʉ. Pɛ guí häti gui sɛti te øt'a̱hʉ. Guehya yø ja̱'i̱ høndra̱ mɛ̱nyu̱ i̱ nne da̱ gʉc'a̱hʉ ya. I øt'e ngue ni̱ hmu̱hʉ 'nɛ̱ ɛ̱mbi̱ ngue hi̱nte ga̱di̱ mu̱hʉ, asta̱ pɛp'a̱ ni̱ hmi̱hʉ. Pɛ gä guí sɛthʉ.
20 Toleram os que mandam em vocês e exploram vocês; toleram os que os enganam, os que os tratam com desprezo e os que lhes dão bofetadas.
21 A nu̱gä p'ʉya, hi̱ngui̱ sä ma̱ mmʉi ngue ngu̱'a̱ ga̱ øt'a̱hʉ tengu̱tho øt'a̱hʉ ya dí̱ mma̱ngä. ¿Ua ra̱ 'bɛ'isä te dí øt'e ngue hi̱n da̱di̱ ʉn'a̱hʉ? A nu̱ya yø xännba̱te i̱ mma̱ te gä øt'e, ɛ̱spa̱bi̱ yø hya̱, xquet'a̱ 'nɛ̱qui̱ da̱ zä ga̱ mma̱ te dí øt'e, ma̱da̱ 'yɛ̱ngui̱ ma̱'bɛdi ma̱ n'yomfɛ̱ni̱ ngue da̱di̱ 'yɛ̱ts'i̱.
21 Tenho até vergonha de confessar que nós fomos tímidos demais e não fomos capazes de fazer coisas como essas. Mas, se os outros se atrevem a se gabar de alguma coisa, eu também vou me atrever, embora isso seja uma loucura.
22 Di 'yɛ̱xya yø ja̱'i̱ ya ngue ɛ̱na̱ ngue yø judío. Pɛ 'nɛ̱qui̱ xquet'a̱ drá̱ judío. Di 'yɛ̱ts'i̱ ngue ɛ̱na̱ yø mmɛ̱ngu̱ p'ʉ ja ra̱ häi Israel. Pɛ xquet'a̱ 'nɛ̱qui̱ drá̱ mmɛ̱ngu̱gä p'ʉ. Di 'yɛ̱ts'i̱ ngue ɛ̱na̱ yø mbom'mɛto ra̱ Abraham. Pɛ xquet'a̱ 'nɛ̱qui̱ rá̱ mbom'mɛto gra̱ Abraham.
22 Eles são hebreus? Eu também sou. Eles são israelitas? Eu também sou. Eles são descendentes de Abraão? Eu também sou.
23 I̱ mma̱ ngue yø mɛfi ra̱ Cristo. Pɛ nu̱gui̱, ma̱n'natho ngue xa̱ngu̱ rá̱ 'bɛfi ra̱ Cristo xtá̱ ørpe nguehya dí̱ mma̱ngä. A nu̱yá, hi̱ndí̱ nne ga̱ mma̱ te gäma̱ hya̱ i ja ngue ga̱ mma̱. Ya ma̱n'natho xa̱ngu̱ ra̱ 'bɛfi xtá̱ øt'e ngue nu̱'ʉ. Ma̱n'natho ngue ma̱thoguitho xtá̱ sägä ra̱ n'ʉ, xa̱ 'bɛgba̱gui̱ ngue nu̱'ʉ. Ma̱n'natho xa̱ngu̱ yø nni̱di̱ xtá̱ ogä ra̱ fädi ngue nu̱'ʉ. Ma̱n'natho xa̱ngu̱ yø nni̱di̱ ya ja ngue da̱ thogui ngue nu̱'ʉ.
23 Eles são servos de Cristo? Mas eu sou um servo melhor do que eles, embora, ao dizer isso, eu esteja falando como se fosse louco. Pois eu tenho trabalhado mais do que eles e tenho estado mais vezes na cadeia. Tenho sido chicoteado muito mais do que eles e muitas vezes estive em perigo de morte.
24 Nu̱'ʉ yø judío cʉt'a̱ nni̱di̱ ma̱thoguitho bi 'ʉngui̱, bi jaqui 'däte ma̱'dɛ'ma̱ gʉto yø mfɛi.
24 Em cinco ocasiões os judeus me deram trinta e nove chicotadas .
25 Nhyu̱ ndi̱ bi 'bäzagui. N'na ndi̱ bi 'bʉndogui. Nu̱'ʉ yø barco di o, nhyu̱ ndi̱ bi thu̱nt'a̱ mbonthe. N'na pa 'nɛ̱ n'na xu̱i̱ xøque ya dí oxma̱ xøts'e ra̱ dehe p'ʉ ja ra̱ ja̱the ngue bi thu̱ntra̱ barco.
25 Três vezes os romanos me bateram com porretes, e uma vez fui apedrejado. Três vezes o navio em que eu estava viajando afundou, e numa dessas vezes passei vinte e quatro horas boiando no mar.
26 Ma̱n'natho ngue xtá̱ sä ra̱ nda̱te ha nná̱ ma ngue dí̱ mma̱nna̱ hya̱. Porque i ja ngue dá̱ du̱xca̱ ra̱ dehe 'mø i po yø dehe p'ʉ ha di thogui. Yø bɛ̱ ya ja ngue da̱ hyogui. Ma̱ mmi̱judíohe, ya ja ngue da̱ hyogui. Yø ja̱'i̱ ngue hi̱ngyø judío, ya ja ngue da̱ hyogui. Nu̱p'ʉ ja yø da̱ni̱hni̱ dí̱ mma̱nna̱ hya̱, ya ja ngue da̱ thogui. Dá̱ guehyø ja̱'i̱ hi̱mma̱ jua̱ni̱ ngue yø hoga̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱, ya ja ngue da̱ hyogui. Nts'u̱tho p'ʉ ja yø da̱po di thogui. Nu̱p'ʉ ja yø ja̱the xtá̱ thogui, nts'u̱tho ngue ga̱ tu̱.
26 Nas muitas viagens que fiz, tenho estado em perigos de inundações e de ladrões; em perigos causados pelos meus patrícios, os judeus, e também pelos não judeus. Tenho estado no meio de perigos nas cidades, nos desertos e em alto-mar; e também em perigos causados por falsos irmãos.
27 Xa̱nhɛ̱nni̱tho na̱ ra̱ 'bɛfi dí øt'e, xa̱ndøngu̱ ra̱ n'ʉ xtá̱ sä. Xa̱ngu̱ yø nni̱di̱ hi̱nga̱ mbongui̱ ga̱ n'a̱ha̱. Xta̱ sä ra̱ n'ʉ ngue ra̱ thu̱hu̱. Xta̱ sä ra̱ n'ʉ ngue ra̱ du̱the. Xa̱ngu̱ yø nni̱di̱ ngue nu̱'mø bi c'ʉgui te di si, ya hi̱ndi̱ si̱hmɛ̱. Nu̱p'ʉ ja yø da̱po, xa̱ngu̱ yø nni̱di̱ xtá̱ sä ra̱ sɛ. Xa̱ngu̱ yø nni̱di̱ xtá̱ sä ra̱ n'ʉ ngue hi̱n'yʉ ra̱ u̱lu ga̱ he.
27 Tenho tido trabalhos e canseiras. Muitas vezes tenho ficado sem dormir. Tenho passado fome e sede; têm me faltado casa, comida e roupas.
28 A nu̱yá, i ja ma̱n'na ra̱ hya̱ ngue dí ʉnnga̱ ma̱ n'yomfɛ̱ni̱ ya. N'na pa ngu̱ n'na pa i tär'ma̱n'ʉ ma̱ mmʉi ngue hi̱ndí̱ pa̱di̱ te ga̱ 'yo yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ rá̱ m'mʉ'a̱ n'nanni̱.
28 Além dessas e de outras coisas, ainda pesa diariamente sobre mim a preocupação que tenho por todas as igrejas.
29 Nu̱'mø dá̱ ti̱ngä p'ʉ ha 'bʉhyø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue hi̱ngui̱ nzaqui yø nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱, 'nɛ̱qui̱ tu̱ ma̱ mmʉi tengu̱tho ga̱ ndu̱ yø mmʉi yø ja̱'i̱. Nu̱'mø ngue n'na ra̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ bi thäti ngue bi 'yøtra̱ ts'oqui, asta̱ 'bähra̱ sibi ma̱ mmʉi ngue'a̱ ga̱ ndu̱ ma̱ mmʉi ngue te øt'ʉ to hätyø ja̱'i̱.
29 Quando alguém está fraco, eu também me sinto fraco; e, quando alguém cai em pecado, eu fico muito aflito.
30 I jatho ngue ga̱ xi'a̱hʉ te dí øt'e, høntho dí̱ nne ga̱ xi'a̱hʉ ngue nu̱gui̱ hi̱ngui̱ nzaquigui.
30 Se existe motivo para eu me gabar, então vou me gabar das coisas que mostram a minha fraqueza.
31 Nu̱na̱ te ra̱ hya̱ dí xi'a̱hʉ, Oja̱ pa̱di̱ ngue ma̱jua̱ni̱ te dí̱ mma̱. Nu̱na̱ Oja̱ rá̱ Papá ma̱ Hmu̱hʉ Jesucristo, guehna̱ dí̱ nnepe ngue da̱ t'ɛ̱spa̱bi̱ para za̱ntho ṉa.
31 O Deus e Pai do Senhor Jesus, o Deus que é bendito para sempre, sabe que não estou mentindo.
32 Nu̱na̱ ra̱ häi ma̱di̱ ma̱nda ra̱ da̱st'abi Aretas, ja jap'ʉ ra̱ hni̱ni̱ Damasco. Nu̱'a̱ ra̱ ts'ʉt'abi mi̱ 'bʉp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱, guehna̱ bi̱ ma̱nda ngue bi̱ ma m'mädi ra̱ neni̱hni̱. Nu̱ hapʉ da̱ hnu̱qui̱, di̱ mbɛnngui̱ ngue da̱ joqui.
32 Quando estive na cidade de Damasco, o governador nomeado pelo rei Aretas pôs guardas nos portões da cidade para me prenderem.
33 Pɛ nu̱p'ʉ ja ra̱ ngu̱ nmi̱ 'bʉi, bi t'ɛ̱ca̱ n'na ra̱ canasta, bi̱ ma ma̱ ca̱'mi̱gui̱ p'ʉ ja n'na ra̱ ventana ní̱ gop'ʉ ja ra̱ ja̱do di thɛ̱sra̱ hni̱ni̱. Ja dá̱ pømp'ʉ, ja̱na̱ngue dá̱ pongui̱.
33 Porém os meus amigos fizeram com que eu descesse num grande cesto, por uma abertura da muralha, e assim escapei do Governador.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.