2 Coríntios 10
Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs VC
1 Nu̱gä drá̱ Pablo, jap'ʉ n'na ra̱ hya̱ dí̱ nne ga̱ xi'a̱hʉ. Pɛ ma̱hotho dí̱ nne gdá̱ zo'a̱hʉ tengu̱tho i̱ nya̱ ra̱ Cristo 'mø mi̱ n'yo ua. A nu̱yá, 'bʉ i'da ɛ̱ngui̱ ngue di ya̱ ma̱nhuɛ̱hi̱gä 'mø dí ya̱sɛhʉ, pɛ nu̱'mø ngue ra̱ cartatho dí pɛn'na̱hʉ p'ʉya, ɛ̱ngui̱ ngue høn'mø dí ya̱ ma̱nzaquigä 'mø.
1 Eu, Paulo, vos exorto pela mansidão e bondade de Cristo, eu que me mostro humilde quando estou entre vós, mas, quando longe, sou ousado convosco.
2 Ague ma̱ zi cu̱'a̱hʉ, da̱mi̱ hyɛ̱hmʉ p'ʉ'a̱ te gäma̱ hya̱ hi̱nga̱ gue'a̱, n'namhma̱ ngue nu̱'mø da̱ magä p'ʉ ga̱ ma nu̱'a̱hʉ, ya ga̱ nya̱ ma̱nhohʉ p'ʉya. 'Yo guí̱ nne ngue ja ga̱ hɛca̱hʉ'a̱ te gni̱ 'yohʉ. Pɛ nu̱'mø tobe 'bʉi to xi'a̱hʉ ngue dí honsɛ ha di hnu̱ ma̱nhogui, guehya jatho ngue ga̱ nya̱ ma̱nzaqui'be ya.
2 Peço-vos que, quando eu estiver presente, não me veja obrigado a usar de minha autoridade de que pretendo realmente usar com certas pessoas que imaginam que nós procedemos com intenções humanas.
3 Ma̱jua̱ni̱ ngue nu̱gä drá̱ ja̱'i̱tho, pɛ hi̱mma̱ hya̱sɛ nná̱ ørpa̱bi̱ rá̱ 'bɛfi Oja̱.
3 Porque, ainda que vivamos na carne, não militamos segundo a carne.
4 Hi̱nga̱ guecsɛqui dí honi̱ ha dí ntha̱hna̱ rá̱ 'bɛfi Oja̱ dí ørpe, porque n'na ra̱ hya̱ ngue rá̱ hya̱sɛ ra̱ ja̱'i̱, hi̱nda̱ zä ha di da̱ha̱. Ja̱na̱ngue nu̱gui̱, nu̱na̱ rá̱ 'bɛfi Oja̱ dí ørpe, di ha̱cra̱ ts'ɛdi Oja̱ ngue ga̱ ta̱pra̱ nts'o i ja.
4 Não são carnais as armas com que lutamos. São poderosas, em Deus, capazes de arrasar fortificações.
5 Oja̱ di 'dacra̱ ts'ɛdi ngue säp'ʉ dí ta̱pra̱ hya̱'ʉ yø ja̱'i̱ di 'yɛ̱xpʉ ha ya̱, guehya honi̱ ha ga̱ ndäcra̱ hya̱ dí̱ mma̱ngä ya, porque hi̱ngui̱ nnepe da̱ ba̱hyø ja̱'i̱ hanja Oja̱. Di hät'i di 'uajpa̱tho yø hya̱ yø ja̱'i̱, da̱di japi ngue da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ xa̱ndønho ra̱ Cristo.
5 Nós aniquilamos todo raciocínio e todo orgulho que se levanta contra o conhecimento de Deus, e cativamos todo pensamento e o reduzimos à obediência a Cristo.
6 A nu̱'mø bi̱ nɛ̱qui̱ xa̱ndønho ngue guí ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ na̱ ra̱ hya̱ dí xi'a̱hʉ ya, nu̱'ʉ yø ja̱'i̱ fɛsra̱ hya̱ p'ʉya, ya säp'ʉ ga̱ ha̱ ra̱ ts'ɛdi ngue ga̱ hɛjpi te øt'e.
6 Estamos prontos também para castigar todos os desobedientes, assim que for perfeita a vossa obediência.
7 ¿Hanja ngue høntho guí̱ nnu̱hʉ te ja n'na ra̱ ja̱'i̱, pɛ hi̱nga̱ 'be gui ha̱cjʉ ra̱ güɛnda te ja mbo rá̱ mmʉi ra̱ ja̱'i̱? A nu̱ya yø ja̱'i̱ sʉqui, i ɛ̱na̱ ngue yø mɛfi ra̱ Cristo, pɛ da̱ ba̱di̱ hanja ra̱ hya̱, ngue xquet'a̱ 'nɛ̱qui̱ rá̱ mɛfigui ra̱ Cristo.
7 Julgais as coisas pela aparência!... Quem se gloria de pertencer a Cristo considere que, como ele é de Cristo, assim também nós o somos.
8 Ma̱da̱gue'a̱ sä ga̱ hongä mi̱'da yø hya̱ ngue ga̱ o'a̱hʉ n'yu̱ xa̱nho hanja te nná̱ 'yo, pɛ nu̱na̱ te ra̱ hya̱ dí̱ mma̱, hi̱ndí̱ pɛs'ma̱ sä. Porque dí ha̱xa̱ njua̱ni̱ ngue gue'a̱ ra̱ Hmu̱ Jesús di ha̱cra̱ ts'ɛdi ngue dí̱ mma̱mbrá̱ hya̱, para ngue ma̱n'na di hya̱ ra̱ ts'ɛdi ni̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ. Hi̱ngue ma̱sque da̱di ts'on'na̱ ni̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱ẖʉ i ja, tengu̱tho øt'a̱hʉ mi̱'da yø ja̱'i̱.
8 Ainda que eu me orgulhasse um pouco em demasia da autoridade que o Senhor nos deu, para vossa edificação e não para vossa ruína, não teria de que envergonhar-me.
9 'Yo guí ɛ̱mhmʉ ngue høn'mø dí otra̱ carta dí pɛn'na̱hʉ ngue dí ya̱ ma̱nzaqui.
9 Não quero, porém, dar a impressão de querer aterrar-vos com minhas cartas.
10 Porque gue'a̱ mma̱nyø ja̱'i̱'a̱, ɛ̱mbi̱ ngue nu̱'mø dí otra̱ carta ga̱ pɛn'na̱hʉ, gue'mø dí ya̱ ma̱nzaqui 'mø. Pɛ nu̱'mø dí ya̱sɛhʉ p'ʉya, ya ɛ̱ngui̱ ngue dí ya̱ ma̱nhuɛ̱hi̱ 'mø. 'Nɛ̱ ɛ̱ngui̱ ngue nu̱'a̱ te ra̱ hya̱ dí̱ mma̱, hi̱nga̱ njua̱ni̱ ga̱ nt'øde.
10 Suas cartas, dizem, são imperativas e fortes, mas, quando está presente, a sua pessoa é fraca e a palavra desprezível.
11 Pɛ nu̱ to i̱ mma̱nna̱ ra̱ hya̱ na̱, da̱ ba̱'a̱ njua̱ni̱ ngue hi̱nga̱ høn'mø dí otra̱ carta dí pɛn'na̱hʉ ngue dí ya̱ ma̱nzaqui, sinoque xquet'a̱ da̱ zä ga̱ nya̱ ma̱nzaquigä'a̱ ra̱ pa ga̱ mmagä p'ʉ ngue ga̱ nya̱hʉ.
11 Quem assim pensa, fique sabendo que quais somos por escrito nas cartas, quando estamos ausentes, tais seremos também de fato, quando estivermos presentes.
12 Pɛ nu̱na̱ ra̱ hya̱ dí̱ mma̱, hi̱ngui̱ sä ma̱ mmʉi ngue ga̱ øt'e tengu̱tho ga̱ ya̱ mi̱'da yø ja̱'i̱ ngue ɛ̱spa̱bi̱ yø hya̱, i ɛ̱na̱ ngue ta̱te yø ba̱mhya̱ ngue mi̱'da yø ja̱'i̱. Pɛ guehya yø ja̱'i̱ ma̱'bɛdi yø mmʉi ya. Guehya høntho honi̱ ngue ha di̱ nta̱te yø hya̱ ngue mi̱'da yø mmi̱xännba̱tehʉ.
12 Em verdade, não ousamos equiparar-nos nem comparar-nos com alguns que se preconizam a si próprios. Medindo-se eles conforme a sua própria medida e comparando-se consigo mesmos, dão provas de pouco bom senso.
13 A nu̱gui̱ hi̱ngra̱ n'yɛ̱ts'i̱tho na̱ ra̱ hya̱ dí̱ mma̱. Nu̱ te dí øt'e, gue'a̱ dí̱ mma̱n'a̱. Pɛ høntho dí̱ nne ga̱ xi'a̱hʉ ha rá̱ nja na̱ ra̱ 'bɛfi bi 'dacä Oja̱. Bi 'dacra̱ 'bɛfi Oja̱ ngue nu̱p'ʉ ja ni̱ hni̱ni̱hʉ Corintio, asta̱ ja ga̱ ma ma̱ngä p'ʉ rá̱ hya̱ Oja̱.
13 Nós outros não nos gloriaremos além da medida, mas permaneceremos dentro do campo de ação que Deus nos determinou, levando-nos até vós.
14 A nu̱yá, hi̱ndá̱ sänsɛ ngue ga̱ mmagä p'ʉ guí 'bʉhmʉ, sinoque Oja̱ bi 'dajma̱ 'bɛfi ngue ga̱ mmap'ʉ. 'Nɛ̱ guecä rá̱ mʉditho dá̱ xi'a̱hʉ hanja rá̱ hya̱ ra̱ Cristo ngue mi̱'da yø ma̱mhya̱.
14 Não passamos além dos limites. Estaríamos passando, caso não houvéssemos chegado até vós. Ora, realmente temos chegado até vós, pregando o Evangelho de Cristo.
15 Nu̱na̱ ra̱ 'bɛfi dí øt'e, guehna̱ dí̱ nne ga̱ xi'a̱hʉ na̱. Hi̱nga̱ gue'a̱ ra̱ 'bɛfi n'nan'yo to xa̱ mpɛfi dí̱ nne ga̱ mma̱. A nu̱yá, dí̱ nne ngue ma̱n'na xta̱ nzaqui ni̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ, n'namhma̱ ngue nu̱p'ʉ ha guí 'bʉhmʉ da̱ zä ga̱ mpɛfi xa̱nho. Pɛ nu̱na̱ ra̱ 'bɛfi bi 'dacä Oja̱, quehna̱ za̱nt'a̱ dí̱ nne ga̱ ø'na̱.
15 Não nos ufanamos além da medida, cobrindo-nos de trabalhos alheios. Esperamos que, com o progresso de vossa fé, nossa obra cresça entre vós dentro do quadro de ação que nos foi determinado.
16 M'mɛfa p'ʉya, nu̱'ʉ yø hni̱ni̱ rá̱ nja n'nanni̱ p'ʉ ha guí 'bʉhmʉ, da̱ zä ga̱ sigue ga̱ øtra̱ 'bɛfi ngue ga̱ mma̱nna̱ hoga̱ 'da'yo hya̱. Pɛ hi̱nga̱ guep'ʉ ha 'bʉhyø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue n'nan'yo to bi̱ ma̱nna̱ hya̱ ga̱ øtra̱ 'bɛfi, sinoque n'nanni̱ ga̱ mma mma̱nna̱ hya̱.
16 Assim esperamos levar o Evangelho aos países que ficam além de vós, sem nos gloriarmos das obras realizadas por outros dentro do domínio reservado a eles.
17 A nu̱yá, nu̱ ra̱ mɛfi nne ngue da̱ 'yɛ̱spa̱bi̱'a̱ rá̱ 'bɛfi øt'e, pɛ gue da̱que'a̱ rá̱ Hmu̱ bí 'bʉ ma̱hɛ̱ts'i̱ i fäts'i da̱ 'yɛ̱spi̱. Hi̱ngue ma̱sque ra̱ ja̱'i̱ go di 'yɛ̱ts'i̱ da̱ 'yɛ̱na̱ ngue go øsɛ ra̱ 'bɛfi.
17 Ora, quem se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Porque nu̱ ra̱ ja̱'i̱ ngue pømma̱nho rá̱ 'bɛfi øt'e, ngue guesɛ rá̱ Hmu̱ da̱ ma̱ ngue xa̱nho te øtrá̱ mɛfi, hi̱ngue ma̱sque ra̱ ja̱'i̱'a̱ da̱ ma̱nsɛ ngue xa̱nho te øt'e.
18 Pois merece a aprovação não aquele que se recomenda a si mesmo, mas aquele que o Senhor recomenda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.