Marcos 6

Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Bi bøm bʉ ra Jesús bʉya, bi mba bʉ ja rá hnini zɛhɛ Nazaret. Bi mbähä yʉ́ xädi.
1 E ele saindo dali, chegou à sua própria terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Nɛ nu'a ra pa ran ts'äya, bi mbähä yʉ́ xädi bʉ ja ra niją. Nu ra Jesús bʉya bi xänba bʉ yʉ ją'i. Nu'bʉ mi 'yøh yʉ ją'i a bi man'a ra Jesús, bi hyonya thoho nɛ din 'yɛ̨mzɛhɛ ʉ:
2 E, chegando o dia do shabat, ele começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se admiravam, dizendo: De onde lhe vem estas coisas? E que sabedoria é esta que lhe é dada, e como estas poderosas obras são feitas por suas mãos?
3 Ha hinga guehna ra yaxi na, rá ts'ʉnt'ʉ ra María. Nɛ yʉ́n 'yohʉ ra Jacobo, nɛ ra José, nɛ ra Judas, nɛ ra Simón, nɛ ʉ yʉ́n ju dí 'bʉhmbʉ ua, bi 'yɛ̨n ʉ.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Janangue'a nu'a ra Jesús bi 'yɛ̨mp'ʉ:
4 Mas Jesus lhes dizia: O profeta não está sem honra, exceto na sua própria terra, e entre os seus próprios parentes, e na sua própria casa.
5 Nɛ hingui ngu yʉn t'øt'e bi 'yørpʉ ngue xtá 'yut rá ts'ɛdi. Hønt'ʉ zi yoho yʉn zäman'ʉ bi gäx rá 'yɛ bi japi bi yąn'ʉ.
5 E ele não podia fazer ali nenhuma obra poderosa, salvo impor suas mãos sobre poucas pessoas enfermas, curando-as.
6 Nɛ bi hyonya thoho a ra Jesús nguetho him bi 'yɛ̨c'yɛi ʉ ngue i ja rá ts'ɛdi ʉ yʉ́ mɛnguhʉ. Nɛ nubʉya bi mba bʉ ja yʉ t'ʉhnihni jombʉ Nazaret, nɛ bi xänba bʉ ʉ yʉ ją'i.
6 E admirou-se da descrença deles. E ele percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 M'bɛjua bʉya bi xi ʉ 'dɛ'mayoho yʉ́ xädi ngue da mba bʉ ja yʉ hnini. Nɛ 'da i yoho bi zänni, nɛ bi un yʉ́ ts'ɛdi da hyøn'a thi yʉ zįthu in 'yohʉ ʉ 'da yʉ ją'i.
7 E ele chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois em dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 — ausente —
8 e ordenou-lhes que nada levassem para sua jornada, senão somente um cajado; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no seu cinto;
9 — ausente —
9 mas que fossem calçados com sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Nɛ man'da bi 'yɛ̨mp'ʉ:
10 E ele dizia-lhes: Onde quer que entrardes numa casa, permanecei até partir daquele lugar.
11 Nɛ nubʉ hapʉ gui sømhbʉ ngue hin da zin ahʉ nɛ hin da 'yømanho a guí mamhbʉ, dami pømhbʉ bʉ, dami huąjʉ ra häi ja ni xįnguahʉ, ra hmɛpya ngue gui sohmbʉ bʉ ʉ. Nɛ majuąni dí xi ahʉ, nu'a ra hnini hin da zin ahʉ, man'da xʉn ngu ran ʉnbi da nu a 'bʉ bi zøn ra pa ran juąnbi, xinda gue'a ra hnini Sodoma nɛ ra hnini Gomorra, bi 'yɛ̨mp'ʉ yʉ́ xädi.
11 E aqueles que não vos receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade eu vos digo que haverá mais tolerância para Sodoma e Gomorra no dia do juízo do que para os daquela cidade.
12 Nɛ bi bøm bʉ 'dɛ'mayoho bʉya, bi mba. Hønbʉ go hapʉ bin 'yo bi xih yʉ ją'i di päh yʉ́n 'yomfɛ̨ni nangue yʉ ts'oqui bi 'yøt'e.
12 E eles foram, e pregando que os homens se arrependessem.
13 Nɛ bi hyøn a thi xʉn ngu yʉ zįthu mín 'yohʉ 'da yʉ ją'i nɛ xʉn ngu yʉn zäman'ʉ bi gox ra aceite nɛ bi japi bi zä ʉ.
13 E eles expulsavam muitos demônios, e ungiam com óleo muitos que eram enfermos, e os curavam.
14 Mí ø a ra ts'ʉt'abi Herodes ngue mí man yʉ ją'i 'bɛ'a mí øt'a ra Jesús bʉ mí 'yo, nɛ bi 'yɛ̨mb bʉya:
14 E o rei Herodes ouviu falar dele (pois seu nome foi propagado amplamente) e disse: João, o Batista, foi ressuscitado dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Pɛ nu'ʉ 'da yʉ ją'i, mi ɛ̨na:
15 Outros diziam: Este é Elias. E outros diziam: Este é um profeta, ou como um dos profetas.
16 Pɛ nu ra Herodes 'dat'a im ma, bi 'yɛ̨na:
16 Mas Herodes ouvindo isso, dizia: Este é João, a quem eu decapitei; ele está ressuscitado dentre os mortos.
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender a João, e o confinou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe; porque ele havia se casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a esposa de teu irmão.
19 Nɛ a ra Herodías bin cuɛ nɛ ɛ̨mmɛ honi 'bɛpʉ dí hyo a ra Xuua. Pɛ him 'bex bi zä bi hyo.
19 Por isso, Herodias tinha uma desavença contra ele, e queria matá-lo, mas ela não podia;
20 Nguetho nu ra Herodes mi pądi ra hocją'i a ra Xuua, nɛ bi xi ʉ yʉ mbängoxthi njon da japi da yʉrpʉ ngue di ʉnba ra Xuua. Nɛ nu ra Herodes, ja'bʉ di manda bá ts'inba ra Xuua ngue i nde da 'yø i ts'ʉ rám hman ra Xuua. Nɛ bi 'yømanho tho madague'bʉ hinga gätho i pądi 'bɛ'a nam bøn'a i man ra Xuua.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que ele era um homem justo e santo; e o observava; e ao ouvi-lo, ele fazia muitas coisas, e o ouvia de boa vontade.
21 Nu'bʉ mi zøn ra pa rá ngopa ra Herodes, nu ra Herodías bʉya bi dįni 'bɛpʉ dí hyo ra Xuua bʉya. Bi 'yøt'a n'da ra dąnsihmɛ ra Herodes bá si yʉ́m fäts'ihʉ, nɛ yʉ́ hmudofʉi nɛ'ʉ yʉ ngʉrpi bʉ ja ra häi Galilea.
21 E, chegando um dia oportuno, quando Herodes em seu aniversário fez um jantar aos seus senhores, altos capitães, e chefes da Galileia;
22 Nu'bʉ min sihmɛ ʉ bi yʉrpʉ rá t'įxu ra Herodías, bin nɛsɛ a ra hmute. Nu ra Herodes nɛ ʉ gä mi huhmbʉ bʉ ɛ̨mmɛ bi numanhop rán hnɛi ra hmute.
22 e entrando a filha de Herodias, e dançando, e agradando a Herodes, e aos que estavam sentados com ele, o rei disse à donzela: Pede-me o que quiseres, e eu te darei.
23 Nɛ xø bi 'yɛ̨mbi:
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires eu te darei, até a metade do meu reino.
24 Nu'a ra hmute bʉya bi bøni nɛ bi 'yän'na rá mbe ngue ra Herodías, bi 'yɛ̨mbi:
24 E, saindo ela, disse à sua mãe: O que eu pedirei? E ela disse: A cabeça de João, o Batista.
25 Bi mbenga n'dihi ra hmute bʉya bi 'yɛ̨mp'a ra Herodes:
25 E ela veio imediatamente para junto do rei, e pediu, dizendo: Eu quero que tu me dês em um prato a cabeça de João, o Batista.
26 Nu ra Herodes bʉya bi du rá mbʉi 'bʉ mi 'yø a bi man a ra hmute, pɛ hingui sä 'bɛ'a da mam bʉya nguetho hupʉ ja ran sihmɛ ʉ xí 'yøde 'bɛ'a bim ma ngue ya xi ma majuąni di unni 'bɛ'a da t'äpi.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam sentados com ele, não quis deixar de atendê-la.
27 Janangue a guehma bi mbɛnhna n'da ra dofʉi bá hąnba rá yą ra Xuua.
27 E imediatamente o rei enviou um carrasco, e ordenou que a cabeça dele fosse trazida; e ele foi, e o decapitou na prisão;
28 Nu'a ra dofʉi bʉya bi mba bá sɛcpa rá yą ra Xuua nubʉ ja ra fädi nɛ bá cät'a n'da ra mbohi, bi unna ra hmute bʉya. Nu ra hmute bʉya, bi unna rá mbe a rá yą ra Xuua. Nɛ gue'a bin ja 'bʉ mi du ra Xuua Nxixyą.
28 e trouxe sua cabeça em um prato, e entregou à donzela; e a donzela a deu à sua mãe.
29 Nu'bʉ mí 'yøh yʉ́ xädi ra Xuua ngue bi ts'ɛcpa rá yą, bá ɛ̨ ʉ, bi duspa rá ngøc'yɛi nɛ bi mba bi 'yäpʉ ja ran 'yägui bʉya.
29 E, quando seus discípulos ouviram isso, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram no sepulcro.
30 Nu'bʉ jam bá penc ʉ yʉ́ xädi a ra Jesús, bi xifi 'bɛ'a gätho xi 'yørpʉ bin 'yo, nɛ bi ma 'bɛ'a gätho bi mam bʉ 'bʉh yʉ ją'i 'bʉ mi xih rám hman Oją ʉ.
30 E os apóstolos reuniram-se com Jesus, e contaram-lhe todas estas coisas, tanto o que tinham feito como o que eles tinham ensinado.
31 Nu ra Jesús bi 'yɛ̨mp'ʉ:
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, para um lugar deserto, e descansai um tempo. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo nem para comer.
32 Janangue a bi hyu ra mbosa ʉ im bɛ̨ni da zøm bʉ ma'ueni ʉ guepʉ da zä dim 'bʉsɛ ʉ.
32 E eles partiram a sós num barco para um lugar deserto.
33 Pɛ xʉn ngu mi'da yʉ ją'i bi hyant'a ra mbosa bʉ ni mba nɛ bi bądi i hu bʉ ra Jesús. Nɛ bá nɛxpʉ ja yʉ́ hnini ʉ, nɛ ɛ̨mmɛ bin ti ʉ nɛ 'yogua thoho nɛ m'bɛt'o bi zøm bʉ da zøn'a ra mbosa.
33 E as pessoas os viram partir, e muitos o reconheceram, e para lá correram a pé de todas as cidades, e os ultrapassaram, e aproximavam-se dele.
34 Nu'bʉ mi gąh ra mbosa ra Jesús nɛ yʉ́ xädi, bi nu xʉn ngu yʉ ją'i ya xí zøm bʉ, nɛ bi huɛ̨c'ʉ ngue in ja tengu yʉ dɛ'yo njo'o di jamansu. Nɛ 'bex bi dʉ'mi bi xih yʉ ją'i rám hman ra Jesús mahøn'a asta gue'bʉ go mín de.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão, e teve compaixão dela, porque eles eram como ovelhas que não têm pastor; e ele começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 — ausente —
35 E, quando o dia já estava muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: Este lugar é deserto, e o dia está muito adiantado;
36 — ausente —
36 despede-os, para que possam ir nas regiões ao redor, e às aldeias, e comprem pão para si; porque eles nada têm para comer.
37 Pɛ nu'a ra Jesús bi 'yɛ̨na:
37 Ele respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Devemos ir e comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Nu ra Jesús bʉya bi 'yɛ̨mp'ʉ:
38 E ele disse-lhes: Quantos pães vós tendes? Ide e vedes. E, quando eles souberam, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Nɛ bi xih pʉya:
39 E ele ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a grama verde.
40 Nɛ 'darpʉ bi hyu ʉ n'da ciento, nɛ 'darpʉ bi hyu ʉ mi yote ma 'dɛt'a, nɛ njabʉ bi 'yøt'e gätho ʉ mi'da.
40 E eles assentaram-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Nu'bʉ mi gʉn'ʉ cʉt'a yʉ hmɛ nɛ ʉ yoho yʉ huą ra Jesús, bi ndøs mahɛ̨ts'i, bi 'yäp rán jąpi Oją nɛ bi xɛn'ʉ yʉ hmɛ. Nɛ ʉ yʉ huą bʉya. Nubʉya bi un'dʉ yʉ́ xädi di darpa yʉ ją'i.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles; e dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Gätho bin sihmɛ ʉ 'bʉpʉ nɛ bin niyą xʉn ho ʉ.
42 E todos eles comeram e se fartaram.
43 Nɛ nu'bʉ mi jua'a bi pɛt'ʉ bi bongui, 'dɛ'mayo 'bøts'e bi yudi.
43 E recolheram doze cestos cheios dos pedaços, e de peixe.
44 Nɛ nu'ʉ bin sihmɛ cʉt'a mahuąhi ma 'yohʉ ʉ.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 — ausente —
45 E imediatamente obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 — ausente —
46 E, tendo-os despedido, ele foi ao monte para orar.
47 Nu'bʉ min xui, ya i 'yo bʉ ra mbosa bʉ made ra dehe. Nu ra Jesús mi 'bʉtho bʉ bán ts'ogui.
47 E, ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Nɛ nu'bʉ mí hyant'ʉ 'bɛ'a øt'ʉ yʉ́ xädi, bi nu ngue xʉn hɛ̨i bʉ ni 'yon yʉ́ mbosa nguetho di costa'a ran dąhi a ra mbosa. Nɛ nu'bʉ maguembʉ da hyax pʉya bá ɛ̨h ra Jesús bʉ ní mba yʉ́ xädi, ba 'yo maxøts'e ra dehe. Nɛ nu'bʉ mi zʉdi ɛ̨na da mi'ts'a ra mbosa.
48 E viu-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário; perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 — ausente —
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, imaginaram que fosse um espírito, e gritaram;
50 — ausente —
50 porque todos o viram, e perturbaram-se. E imediatamente falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não tenhais medo.
51 Nɛ bi ndexpʉ ja ra mbosa bʉya. 'Bex bin hɛ̨ ran dąhi, nɛ ɛ̨mmɛ bi hyonya thoho yʉ́ xädi 'bʉ mi nu 'yo maxøts'e ra dehe ra Jesús, nɛ bin hɛ̨ n'dihi ran dąhi.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram maravilhados em si mesmos além da medida,
52 Bi hyonya thoho nguetho him bi bɛ̨ni 'bɛ'a bi nu 'bʉ mi 'uįn'i cʉt'a mahuąhi yʉn 'yohʉ bʉ ndenthe, nguetho hingana pądi xʉn ho ʉ.
52 pois eles não tinham considerado o milagre dos pães; pois o seu coração estava endurecido.
53 Nɛ bi zøm bʉ 'danguadi ra dądehe bʉya, nubʉ ra häi Genesaret, bi zopʉ yʉ́ mbosa.
53 E, eles passando para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré, e atracaram na praia.
54 Nu'bʉ mi gąpʉ ja ra mbosa, gätho yʉ ją'i bi bądi gue gue'a ra Jesús.
54 E, quando eles saíram do barco, imediatamente o conheceram,
55 Nɛ nu yʉ ją'i bʉya 'bex bi mba bá si yʉ hyɛ̨nni, bi zixpʉ da thoh ra Jesús. Mi oxpʉ ja yʉ́ 'beza 'da, hønbʉ go hapʉ ní nɛts'i. Nɛ nu'bʉ mi thopʉ ra Jesús bʉ ja yʉ́ häi ʉ,
55 e, correndo toda a região em redor, começaram a trazer em leitos os que estavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 hønbʉ go hapʉ bi thogui, o gue yʉ t'ʉhnini o gue yʉ dąhnini, o guepʉ ma'ueni yʉ hnini, ya xí 'bom bʉ yʉn zäman'ʉ. Nɛ gätho bʉ bi thogui bi si a ra Jesús: “Mada hønt'a ni pahni ga thät'i i,” bi t'ɛ̨mbi. Nɛ hønt'a go to'o bi därpa rá nyąmpahni 'bex bi zä bʉya.
56 E, onde quer que ele entrava, em aldeias, ou cidade, ou nos campos, eles colocavam os enfermos nas ruas, e pediam-lhe que eles pudessem tocar somente na orla da sua roupa; e todos quantos o tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.