Lucas 18

Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 N'da ra pa, bi xi'a n'da ran t'uti yʉ́ xädi ra Jesús, ra hmɛpya jatho thocua thoho din yąui Oją nɛ hin din xømbʉi da 'yädi gue'bʉ go din ja 'bɛ'a ädi.
1 Contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer.
2 Nɛ bi 'yɛ̨na:
2 dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3 Nɛ mi 'bʉpʉ n'da ra xisu xí du rá ndø. Nɛ thocua thoho mi søm bʉ nɛ mi äpi da mbäts'i nangue rán sʉiui i 'bʉi.
3 Havia também naquela mesma cidade uma viúva que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Nɛ him 'be bi 'yʉrpa ra güɛnda 'bɛ'a bi man ra xisu a ra zɛ'mi. Jague'bʉ min xømbʉi nɛ bi 'yɛ̨nsɛ: “Nugä, hin dí numansu Oją, xínga gue'ʉ yʉ ją'i.
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Pɛ ɛ̨mmɛ di pac na ra xisu, masque ga øt'ä 'bɛ'a in nde n'dahma hin di thoqui da zøcua ngue di xuhnanyagui,” bi 'yɛ̨nsɛ ra zɛ'mi, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús.
5 todavia, como esta viúva me incomoda, hei de fazer-lhe justiça, para que ela não continue a vir molestar-me.
6 Nubʉya, bi 'yɛ̨mp'ʉ yʉ́ xädi:
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvi o que diz esse juiz injusto.
7 Dí xi ahʉ, man'da da 'yø'a Oją 'bʉ gui hyumbi gui 'yäfʉ rám fäts'i ngue yʉ́ t'ʉhni ahʉ a. Nu'a Oją hingui tø'mi 'bɛ din xømbʉizɛhɛ a.
7 E não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que dia e noite clamam a ele, já que é longânimo para com eles?
8 Pɛ dí xi ahʉ, 'bexque da mbäx ahʉ 'bʉ guí äfʉ rám fäts'i. Janangue'a gui 'yäfʉ Oją di zɛt'a ni mbʉihʉ, nɛ hin da du ni mbʉihʉ ngue him 'be ba pengä ua. Nɛ nu'bʉ bá pengä nugä ngue dán ją'igä ua ja ra ximhäi, ga tįn ahʉ bʉ guí ɛ̨c'yɛigahʉ, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús.
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Contudo quando vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Nɛ xø bi xih man'da ran t'uti ʉ im bɛ̨ni xʉn hosɛ, nɛ i numan'ʉ ʉ yʉ́ miją'ihʉ. Nɛ bi 'yɛ̨na:
9 Propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 ―Yoho yʉn 'yohʉ bi mba bʉ ja ra dąniją, din yąui Oją. Nu'a n'da ra fariseo, nɛ nu'a man'da ra hyącahäi.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Nu'a ra fariseo, bim 'bäi nɛ bin yą, bi 'yɛ̨na: “Jamadi Oją, nguetho nugä xíngui ts'ʉ xʉn ts'o ma mbʉi, nugä hin drá siyategä, nɛ hin drá hyätegä, nɛ hin drá 'yomt'ɛ̨nigä tengu'ʉ gätho mi'da. Jamadi ngue nugä hin dí øt'ä tengu øt'na ra hyącahäi i 'bäcua.
11 O fariseu, de pé, assim orava consigo mesmo: ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, roubadores, injustos, adúlteros, nem ainda com este publicano.
12 Nugä ząi dí ɛ't' man sihmɛ yondį n'da semana, nɛ dí un'a ná 'dɛt'a a dí tąh pʉ ja ra niją,” sä bi 'yɛ̨n'a ra fariseo 'bʉ min yąui Oją.
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Pɛ nu'a ra hyącahäi, n'danni ts'ʉ mi 'bäi, nɛ i su da ndøts' mahɛ̨ts'i, bi hyɛ̨'mahäi, nɛ ɛ̨mmɛ tu rá mbʉi. Nɛ bi 'yɛ̨mp'a Oją: “Ma Oją i, dín yeh ni mbʉi, nguetho drá dądits'oquigä,” bi 'yɛ̨n'a ra hyącahäi.
13 Mas o publicano, estando em pé de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ó Deus, sê propício a mim, o pecador!
14 Pɛ dí xi ahʉ, nu'a ra hyącahäi ya xí punba Oją 'bʉ mi mbeng bʉ ja rá ngu. Pɛ hin'na a ra fariseo, guexta'a xʉn ts'o rá mbʉi 'bʉ mi bøm bʉ. Nguetho to'o din 'yɛ̨ts'i, gue'a dín ʉnba ʉ. Pɛ gätho to'o hin din 'yɛ̨ts'i, gue'a dí t'ɛ̨spa ʉ, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús.
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado; mas o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 N'da ra pa, nu 'da yʉ ją'i bá si yʉ́ t'ʉhni bʉ 'bʉh ra Jesús ngue da mba nthädi ʉ yʉ́ t'ʉhni. Pɛ nu'bʉ mi nu'ʉ yʉ́ xädi 'bɛ'a øt' yʉ ją'i, him bi japi da ts'ix ʉ yʉ t'ʉhni bʉ 'bä'a ra hmu, bi dąmyhą thoho ʉ.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; mas os discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Pɛ nu'a ra Jesús bi zon'dʉ yʉ t'ʉhni nɛ bi 'yɛ̨mp'ʉ yʉ́ xädi:
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
17 Dami 'yøhmbʉ 'bɛ'a dí xi ahʉ: Jatho gui 'yøthʉ tengu'bʉ gyʉ́ t'ʉhnihʉ 'bʉ guí ɛ̨c'yɛihʉ. Nu'bʉ hin'na, hin gui cʉthʉ bʉ di manda rá ts'ɛdi Oją, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús.
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de modo algum entrará nele.
18 Nɛ nu'a n'da rá ngʉrpi yʉ judío, bi 'yän'na ra Jesús:
18 E perguntou-lhe um dos principais: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Bi dąh ra Jesús:
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Guí pądi 'bɛ'a i mam bʉ ja yʉn t'ɛ̨di ngue i ɛ̨m bʉ: “O guí 'yomt'ɛ̨ni, o guí hodu, o guím pɛ̨, o guí man ra fɛhni, nɛ gui numansu ni ta nɛ ni mbe,” i mam bʉ, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús.
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honra a teu pai e a tua mãe.
21 Nu ran 'yohʉ bi dąti:
21 Replicou o homem: Tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
22 Nɛ nu'a ra Jesús'bʉ mi 'yøde 'bɛ'a bi ma, bi 'yɛ̨mp'a:
22 Quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
23 Pɛ nu'a ran 'yohʉ 'bʉ mi 'yø'a bi man ra Jesús, ɛ̨mmɛ bi du rá mbʉi, nguetho ɛ̨mmɛ ra mɛmbɛti a.
23 Mas, ouvindo ele isso, encheu-se de tristeza; porque era muito rico.
24 Nu'a ra Jesús 'bʉ mi nu bi du rá mbʉi a ran 'yohʉ, bi 'yɛ̨na:
24 E Jesus, vendo-o assim, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Man'da hingui hɛ̨i n'da ra camello da yʉrpʉ ja rá gu ra 'yofani, xinda gue'ʉ yʉ mɛmbɛti da yʉrpʉ di manda rá ts'ɛdi Oją, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús.
25 Pois é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Nɛ nu'ʉ yʉ ją'i 'bäpʉ bi 'yɛ̨n'ʉ:
26 Então os que ouviram isso disseram: Quem pode, então, ser salvo?
27 Nu'a ra Jesús bi dąt'ʉ:
27 Respondeu-lhes: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Nu'a ra Pedro bʉya, bi 'yɛ̨mbi:
28 Disse-lhe Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 — ausente —
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus,
30 — ausente —
30 que não haja de receber no presente muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Nu ra Jesús, bi zixpʉ ma'ueni gätho 'dɛ'mayoho yʉ́ xädi, nɛ bi 'yɛ̨mp'ʉ:
31 Tomando Jesus consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém e se cumprirá no filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Nu yʉ ją'i di dägä bʉ ja rá ts'ɛdi ʉ hing yʉ judío, nɛ nu'ʉ da dengui, nɛ di c'ąman'ʉgui, nɛ da zoxqui.
32 pois será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Nɛ da mbɛgbä, nɛ da hyogä. Pɛ ná hyu pa bʉya ga ndants'i mahøn'a, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús.
33 e depois de o açoitarem, o matarão; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Pɛ nu'ʉ yʉ́ xädi, him bi bądi 'bɛ'a nam bøn'a bi man ra Jesús. Nguetho njo'mitho yʉ́n 'yomfɛ̨ni ʉ.
34 Mas eles não entenderam nada disso; essas palavras lhes eram obscuras, e não percebiam o que lhes dizia.
35 Nɛ mi 'yo bʉ häntho bʉ ja ra hnini Jericó a ra Jesús, nɛ mi hupʉ nden'yu n'da zʉ xädä mi hąxta'a mí si.
35 Ora, quando ele ia chegando a Jericó, estava um cego sentado junto do caminho, mendigando.
36 Nɛ nu'bʉ mi 'yø'a ra xädä ngue xʉn ngu yʉ ją'i mba bʉ, bi 'yänni 'bɛ'a øt'ʉ.
36 Este, pois, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Nɛ bi sifi mba bʉ ra Jesús ra mɛngu Nazaret.
37 Disseram-lhe que Jesus, o nazareno, ia passando.
38 Nɛ nu'a ra xädä bʉya, nts'ɛdi bi mbafi, bi 'yɛ̨na:
38 Então ele se pôs a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Nɛ nu'ʉ yʉ ją'i mi 'bäpʉ, bi xifi din hɛ̨. Pɛ madague him mi ndepe din yą, pɛ man'da nts'ɛdi bi mbafi, bi 'yɛ̨na:
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; ele, porém, clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim!
40 Nu'a ra Jesús bim 'bäh pʉya nɛ bi manda ba ts'inba a ra xädä. Nɛ nu'bʉ mim 'bähmi ra Jesús a ra xädä, bi 'yän'na ra Jesús bʉya:
40 Parou, pois, Jesus, e mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 ―'Bɛ'a guí nde ga øt'a'i, bi 'yɛ̨mbi.
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 ―Sä guin nu ya, bi zä ni dä nguetho gá 'yɛ̨c'yɛi i ja ma ts'ɛdi, bi 'yɛ̨mp'a ra Jesús.
42 Disse-lhe Jesus: Vê; a tua fé te salvou.
43 'Bex bi zä bi nu ran nɛqui rá dä bʉya. Nɛ bi dɛn'na ra Jesús. Bi 'yɛ̨spa Oją bʉ ní mba. Nɛ'ʉ gätho yʉ ją'i mi 'bʉpʉ, bi 'yɛ̨spa Oją bʉya.
43 Imediatamente recuperou a vista, e o foi seguindo, gloficando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.