Atos 7

Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Nu'a ra dąmbäją bi 'yän'na ra Esteban:
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Nu ra Esteban bi dądi:
2 E ele disse: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, estando na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Oją bi xifi: “Dami pøngua ni häi, nɛ gui socua ni mɛni, nɛ gua ɛ̨pʉ n'da ra häi ga ut'a'i,” bi 'yɛ̨mbi.
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Janangue'a bi bøm bʉ ra häi Mesopotamia, nɛ i t'ɛ̨mbi Caldea, nɛ bim 'bʉpʉ ra häi Harán. Nu'bʉ ya bi du rá ta, bi nɛxpʉ Harán nɛ Oją bá si ua ja ra häi dí 'bʉhmbʉ ya.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 Pɛ nu ra Abraham hinga gue'a ra ora bi xi Oją di un'na ra häi, xínga n'da xɛqui da ma gue rá häi zɛhɛ. Pɛ majuąni bi xifi di un ra häi gue da gomhbʉ yʉ́m bom'bɛto. Nu'bʉ mi xifi, mán jo'o yʉ́ t'ʉhni ra Abraham.
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Nu'a Oją bi 'yɛ̨mbi: “Nu nim bom'bɛto ban 'yɛ̨hɛ bʉ n'danni ra häi, nɛ da mba ma ʉnbi goho ciɛnto njɛya.”
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 Nɛ xø bi 'yɛ̨mbi: “Nugä ga ʉnbä ʉ yʉ ją'i 'bʉpʉ ja ra häi guepʉ din 'yɛ̨hɛ, nɛ m'bɛjua bʉya nu'ʉ ba pøm bʉ guepʉ min 'yɛ̨hɛ, nɛ ba ɛ̨cua ja ra häi, nɛ guecua da dąndegui,” bi 'yɛ̨n Oją.
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E, depois disto, sairão e me servirão neste lugar.
8 Oją bi 'yøt'ui ran hoqui ra Abraham, nu rá hmɛpya a gue da mba nthɛqui rá xifani, nɛ'ʉ yʉ́ xifani yʉ́ ts'ʉnt'ʉ. Bin jabʉ 'bʉ mim 'bʉh ra Isaac rá ts'ʉnt'ʉ ra Abraham, ná hyąto pa bi mba nthɛqui rá xifani. Nɛ nu'bʉ mín dąn'yohʉ ra Isaac, bim 'bʉh ra Jacob rá ts'ʉnt'ʉ, nɛ nu'bʉ min te ra Jacob bim 'bʉ'i 'dɛ'mayoho yʉ́ ts'ʉnt'ʉ, nu'ʉ gue'ʉ ma ngʉrpa bøtahʉ ʉ, bi 'yɛ̨n'a ra Esteban.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; e, assim, gerou a Isaque e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque, a Jacó; e Jacó, aos doze patriarcas.
9 Nɛ xø bi 'yɛ̨na:
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam a José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 Nu Oją bi zɛh ra José nangue gätho yʉn ʉnbi bi nu, nɛ bi un rám fäts'i nɛ bi un rán 'yomfɛ̨ni xʉn ho. Nɛ nu'a ra Faraón, ra hmuts'ʉt'abi bʉ ja ra häi Egipto, bi numanho a ra José, nɛ bi japi di manda gätho ra häi bʉ nɛpʉ ja rá ngu.
10 E livrou-o de todas as suas tribulações e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 Nɛ bin ja n'da ra dąthu bʉ gätho ra häi Egipto, nɛpʉ ra häi Canaán, nɛ nu yʉ ją'i bi nu ran ʉnbi nguetho xø ma hin'yʉ 'bɛ'a da zi ma bøtahʉ bʉ mí 'bʉpʉ.
11 Sobreveio, então, a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Nɛ nu'bʉ mi 'yøh ra Jacob gue mi pa m'bɛ'ts'i bʉ 'bɛ'a da ts'i bʉ ja ra häi Egipto, bi mbɛn'dʉ 'da yʉ́ ts'ʉnt'ʉ, gue'ʉ ma bøtahʉ ʉ.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 Nɛ nu'bʉ mi mba mahøn'a yʉ́n 'yohʉ, guexta'a him mi pą'a ra José. Nu ra José bi 'yɛ̨mp'ʉ: “Dadín 'yohʉhʉ.” Nɛ nu'a ra José bi xi'a ra Faraón gue gue'ʉ yʉ́n 'yohʉ ʉ.
13 E, na segunda vez, foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 Nu ra José bʉya bi ma din zohni rá ta, ra Jacob, nɛ gätho ná ngu mi 'bʉpʉ ja rá ngu, gue í jua'i hyąte ma'dɛ'ma cʉt'anją'i.
14 E José mandou chamar a Jacó, seu pai, e a toda sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 Janangue'a nu ra Jacob bi mba bʉ ja ra häi Egipto nɛ bi du bʉ. Nɛ'ʉ yʉ́ ts'ʉnt'ʉ mam bombøtahʉ bá tu bʉ ʉ.
15 E Jacó desceu ao Egito e morreu, ele e nossos pais;
16 Pɛ nu'ʉ, him bá t'äpʉ, pɛ bi thuxpʉ Siquem nubʉ ra häi mí 'bʉi, nɛ bi t'äpʉ ja n'da ra jądo. Nu ra jądo gue'a bi dän'a ra Abraham gue bi mbä yʉ́ ts'ʉnt'ʉ ra Hamor, ra mɛngu Siquem.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Hamor, pai de Siquém.
17 Nu'bʉ mi ts'ʉtho da hyän yʉ pa tengu bi xi Oją ra Abraham, gue di un rá häi yʉ́m bom'bɛto, ɛ̨mmɛ bin xąnd yʉ ją'i bʉya, gue ma mi'israelhʉ, nubʉ ja ra häi Egipto.
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 Nɛ nubʉya bi ndants' man'da ra Faraón bʉ Egipto, nguetho gätho ní huti yʉ Faraón yʉ ts'ʉt'abi Egipto. Nɛ nuna man'da ra Faraón him mí pąh ra José.
18 até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 Janangue'a bi ʉcpi nɛ bi ʉnba ʉ mam bombøtahʉ. Nɛ bi manda da mba ma bʉnbi gätho yʉ́ ts'ʉnt'ʉ a ra pa dim 'bʉi, gue da du, nguetho in ndepe him man'da din xąnd yʉ ją'i israel.
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 Nu'ʉ yʉ pa'ʉ bim 'bʉ'a ra Moisés. Nu'a, n'da ra t'ʉhni madi nɛqui din hocją'i, nɛ mi numanho Oją. Nhyuzna bi jamansu rá ta nɛ rá mbe bʉ ja yʉ́ ngusɛ.
20 Nesse tempo, nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Pɛ nu'bʉ mi thøn'a thi ra 'uɛre Moisés, nu rá t'įxu ra Faraón bi dįni. Nɛ bi zini nɛ bi tede tengu'bʉ ɛ rá t'ʉhni zɛhɛ.
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó e o criou como seu filho.
22 Nu'a ra Moisés bʉya gätho mi sänbi 'bɛ'a mí pąh yʉ mɛngu Egipto. Nɛ gätho i pømanho 'bɛ'a mi ma, nɛ xʉn ngu mi sä da 'yøt'e.
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em suas palavras e obras.
23 Nɛ nu'bʉ mi mbɛ'ts'a nyote njɛya, bi bɛ̨ni da mba bí zɛngua hapʉ madím pɛh yʉ́ mɛnguhʉ gue yʉ ją'i israel.
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Nu'a n'da ʉ, bi nu ran ʉnbi ngue bi ʉnba n'da ra ją'i egipto. Nu'bʉ mi nu'a ra Moisés, bi yąni, bi cospa ra pengui bi hyo ngue bi du ra ją'i egipto.
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 Nu ra Moisés mim bɛ̨ni gue mi pą'ʉ yʉ ją'i israel 'bɛ'a da 'yøt' Oją, gue ra Moisés da yąn'ʉ, di japi him man da nu ran ʉnbi. Pɛ him mi pą'ʉ yʉ ją'i.
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 Man'da pa bʉya bi nu mahøn'a ra Moisés gue bin tuhni yoho yʉn 'yohʉ israel, nɛ nu ra Moisés bi zä bi hocua yʉ́ mbʉi, bi 'yɛ̨mbi: “N'yohʉ aui gadín cuui, 'bɛ'a guí ɛ̨nui a guí øt'ui gadín sʉhmi,” bi 'yɛ̨mbi.
26 E, no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto e quis levá-los à paz, dizendo: Varões, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 Pɛ nu'a gue mi ja rá ts'oqui bin cuɛ, nɛ bi ndøn'na ra Moisés, bi 'yɛ̨mp'a: “Ha i ja nin t'ɛ̨di gui hegä'be, to'o bi xi'i gan ts'ʉt'abi ngue gui hogä'be.
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 Ha guí ɛ̨na gui hyogui tengu'bʉ gmí hyo ra mɛngu Egipto mán de,” bi 'yɛ̨mbi.
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Nu ra Moisés nu'bʉ mi 'yøde 'bɛ'a bi man'a ran 'yohʉ, bi 'dagui, bi mba bʉ 'danguadi ra häi Madián. Nɛ mí 'bʉpʉ tengu bʉ nam 'bʉ'ʉ yʉ 'dan'yo ją'i, nɛ guepʉ ja bim 'bʉpʉ yoho yʉ́ ts'ʉnt'ʉ.
29 E a esta palavra fugiu Moisés e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 Nɛ nu'bʉ mi tho'a nyote njɛya ngue mi 'bʉpʉ, bi nɛqui n'da rám 'bɛhni Oją mahɛ̨ts'i bʉ ja ra t'ʉza mi zø ra sibi, nubʉ ja ra ʉhäi, jombʉ ra t'øhø t'ɛ̨mbi Sinaí.
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor, no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo de um sarçal.
31 Nu'bʉ mín nu ra Moisés, madi hyonya thoho, bi mba bi hyän'i ts'ʉ bʉ ja ra t'ʉza ɛ̨na da nu 'bɛ'a i ja bʉ. Bi 'yørpa rá nde ra Hmu mahɛ̨ts'i bʉya,
31 Então, Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 bi 'yɛ̨mbi: “Nugä drá Oją gue i thąnde ni ngʉrpa mbombøtahʉ. Nugä dra Oją gue i thąnde ra Abraham, nɛ ra Isaac, nɛ ra Jacob,” bi 'yɛ̨mbi. Pɛ nu ra Moisés bi fɛt'i nɛ bin su, him bi hyąnzambʉi gue xpi hyandi.
32 dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 Nu'a ra Hmu bi 'yɛ̨mbi: “Dami c'oc ni thįxfani nguetho nuua guí 'bäi, xʉn ho ua, ngue ya dí 'bäcä ua,” bi 'yɛ̨n Oją.
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as sandálias dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Nɛ xø bi 'yɛ̨n Oją: “Dá nu ma t'ʉhni 'bʉpʉ ra häi Egipto ngue i pa ma ʉnbi. Nɛ dá øcä yʉ́ hmbafi ʉ. Bá ɛ̨cä ya gue ga japi da thɛgui. Nɛ nuya gui mba bʉ Egipto,” bi 'yɛ̨n Oją, bi t'ɛ̨mp'a ra Moisés, bi 'yɛ̨n'a ra Esteban.
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 Nu ra Esteban xø bi xi'ʉ yʉ juąnbate mahøn'a, bi 'yɛ̨na:
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? A este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera no sarçal.
36 Nuna ra Moisés bi 'yøt' yʉn t'øt'e nuįxte nɛ yʉ hmɛpya nubʉ ja ra häi Egipto. M'bɛjua bʉya bi gʉcpʉ thi yʉ ją'i bʉ ja ra häi Egipto, nɛpʉ ja ra thɛnga deją bi 'yøt'a n'da ran t'øt'e nuįxte, nɛpʉ ma'ueni nguepʉ bin 'yo yote njɛya yʉ ją'i.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por quarenta anos.
37 Guehna ra Moisés bi xih yʉ ją'i israel: “Oją da huan'nahʉ n'da ra pøngahyą guepʉ 'bʉh nin 'yohʉhʉ, tengutho bʉ bi huancä. Nu'a jatho gui 'yøhmbʉ 'bɛ'a da man'a,” bi 'yɛ̨na, bi 'yɛ̨n'a ra Esteban.
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor, vosso Deus, vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 Nu ra Moisés gue'a bin 'yohʉ yʉ ją'i bʉ ma'ueni. Nɛ nubʉ ja rá yą ra t'øhø Sinaí bin yąui rám 'bɛhni Oją mahɛ̨ts'i, 'bʉ mi gopʉ ja rán dʉi ra t'øhø mam bombøtahʉ. Nɛ bi hyąnba rám hman Oją ra Moisés gue njąm'bʉ da guadi, nɛ gue'a bi thogahʉ a ya.
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 Pɛ nu'ʉ mam bombøtahʉ him bi nde bi 'yɛ̨c'yɛi a ra Moisés, him bi nde bi dɛnni xʉn ho, pɛ bi numan'ʉtho nɛ bi goh yʉ́ mbʉi, mím bɛ̨m bʉ Egipto.
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e, em seu coração, se tornaram ao Egito,
40 Nu'ʉ bi 'yɛ̨mp'a ra Aarón, ra hmumbäją: “Dami 'yørcahe 'da yʉ oją da zixcahʉ. Nguetho hin dí pąhmbe 'bɛ'a bi ja a ra Moisés gue bá jʉgähe bʉ ja ra häi Egipto,” bi 'yɛ̨n'ʉ.
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Nu'ʉ bi 'yøt'a n'da ra t'ʉndąni bʉya, ɛ̨mbi yʉ́ oją, nɛ bi hyo yʉn dąni nɛ bi mbøx yʉ́ 'bøts'e. Nɛ madín johya a bi 'yøt'e nangue yʉ́ 'yɛsɛ.
41 E, naqueles dias, fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 Pɛ nu Oją bi 'uegue nangue'ʉ, nɛ bi hyɛgui da dąnde ra hyadi, ra ząna, nɛ yʉ sø, nguetho nt'o't'i bʉ ja rá søcuą yʉ pøngahyą:
42 Mas Deus se afastou e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 Pɛ hinga guecä gá thąndegahʉ pɛ guá tuhʉ n'da ra ngu'bø't'e guepʉ gá thąndehʉ a gá sänba zɛhɛ rá thuhu, gá ɛ̨mfʉ ra Moloc.
43 Antes, tomastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar. Transportar-vos-ei, pois, para além de Babilônia.
44 Pɛ guehma mi tu n'da ra ngu'bø't'e gue mí sänba Oją ʉ ma ngʉrpa bombøtahʉ 'bʉ mín 'yo bʉ ma'ueni, guepʉ da dąnde Oją ʉ, bi 'yøt'e tengu xí xi Oją ra Moisés, nu'bʉ min yąui bʉ ja ra t'øhø. Bi xifi da 'yøt'e tengu ra hmɛpya xí nu.
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do Testemunho (como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto),
45 M'bɛjua bʉya, nu'bʉ mí ngʉrpi ra Josué, pɛ guexta'a ra ngu'bø't'e bá tu'ʉ ma ngʉrpa bombøtahʉ 'bʉ mí zøm bʉ ja ra häi xí xi Oją. Nɛ mí 'bʉpʉ mi'da yʉ ją'i gue hing yʉ israel. Nu Oją bʉya bi hyøn'a thi yʉ 'dan'yo ją'i nɛ bim 'bʉpʉ yʉ israel bʉya. Nɛ guexta'a mí jatho ra ngu'bø't'e nu'bʉ min ts'ʉt'abi ra David.
45 o qual nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué, quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 Nu'a Oją ɛ̨mmɛ mí numanho ra David, gue 'dat'a Oją mí thąnde ra Jacob. Nu'a ra David bi 'yäp rán t'ɛ̨di Oją da hyømba rá ngu gue rám poniui ra ngu'bø't'e.
46 que achou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 Pɛ nu ra Salomón rá ts'ʉnt'ʉ ra David a, gue'a bi hyømba rá ngu Oją.
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 Pɛ nu'a Oją nuįxte thoho hingui 'bʉpʉ ja yʉ ngu nt'øt'e ngue yʉ́ 'yɛ yʉn 'yohʉ. Ngubʉ bi man ra pøngahyą 'bʉ mi thocpa rám hma ra Hmu mahɛ̨ts'i, nɛ bi 'yɛ̨na:
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 Nuua mahɛ̨ts'i i ja ma ts'ɛdi,
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Ha hinga guesɛgä dá øt'ä gätho ja ua ya,
50 Porventura, não fez a minha mão todas estas coisas?
51 Nɛ bi thoc'a ra Esteban bi xi'ʉ yʉ mbäją i ørpa ran juąnbi:
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim, vós sois como vossos pais.
52 Xínga n'da rá pøngahyą Oją gue him bi hyo mam bombøtahʉ, n'dat'ʉ yʉ pøngahyą gue bi ma dua ɛ̨h ra Hoga Cristo, gue'a gá dähʉ nɛ gá yąfʉ nɛ xin gá hyohʉ.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 Nu'ʉ yʉ́m 'bɛhni Oją mahɛ̨ts'i bi 'dajʉ rán t'ɛ̨di Oją, pɛ hin guí ʉrpahʉ ra güɛnda a 'bɛ'a bi ma, bi 'yɛ̨n'a ra Esteban 'bʉ mi 'yɛ̨mp'ʉ yʉ ngʉrpi.
53 vós que recebestes a lei por ordenação dos anjos e não a guardastes.
54 Nɛ nu'bʉ mí 'yøh ya 'bɛ'a bi ma ra Esteban, bi dɛ ra cuɛ yʉ́ mbʉi nɛ bi yɛ̨xpa yʉ́ ts'i.
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seu coração e rangiam os dentes contra ele.
55 Pɛ nu ra Esteban mí hą ra ts'ɛdi xʉn ho rá mbʉi nangue rá Hogandąhi Oją in 'youi, nɛ bi ndøs' mahɛ̨ts'i nɛ di nɛc thoho hapʉ 'bʉ Oją. Nɛ bi nu ra Jesús 'darpʉ 'bʉhmi Oją nɛ i ja rá ts'ɛdi.
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo e fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus,
56 Nɛ bi 'yɛ̨na:
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 Pɛ nu'ʉ bʉya man'da bi got yʉ́ zagu, nɛ bi mbafi nangue yʉ́ cuɛ, gätho bi muxpʉ 'bäh ra Esteban.
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos e arremeteram unânimes contra ele.
58 Nɛ bi gʉcpʉ ja ra hnini nɛ bi bat'ado bʉ ma'ueni. Nɛ nu'ʉ gue bim bate, bi mbøh yʉ́ coto nguetho in nde nte di hɛ̨n'ʉ. Bi mbøpʉ ja rá gua n'da ran 'yohʉ ní huti ra Saulo, nɛ bi 'yɛ̨n'ʉ:
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Nɛ nu'bʉ gätho ní mba ma bat'ado ra Esteban, bi zo'a Oją, bi 'yɛ̨mbi:
59 E apedrejaram a Estêvão, que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Nɛ bin dąnyahmu, nts'ɛdi bi mbafi, bi 'yɛ̨na:
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.