Atos 17

Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Nu'a ra Pablo nɛ ra Silas bi thopʉ ja ra hnini Anfípolis nɛpʉ Apolonia nɛ bi zøm bʉ ja ra hnini Tesalónica. Guepʉ Tesalónica bí ja bʉ n'da rá niją yʉ judío.
1 E passando por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Nɛ nhyu semana bim 'bʉpʉ, nɛ nu'bʉ xʉn dät yʉ pa ran säya, bi mam bʉ rám Hman Oją a ra Pablo.
2 E Paulo, como tinha por costume, foi ter com eles; e por três sábados disputou com eles sobre as Escrituras,
3 Nɛ jante thoho bi xifi xʉn ho nangue ram hma mán t'o't'i maya'bʉ, gue gue'a ra Cristo jatho da nu ran ʉnbi nɛ da du, nɛ m'bɛjua da ndants' mahøn'a bʉ 'bʉ'ʉ xʉn du.
3 Expondo e demonstrando que convinha que o Cristo padecesse e ressuscitasse dentre os mortos. E este Jesus, que vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Nɛ nu'ʉ 'da yʉ judío bi däp yʉ́ mbʉi ra Cristo, nɛ bi dɛn'na ra Pablo nɛ ra Silas. Nɛ ɛ̨mmɛ xʉn ngu yʉ mɛngu bʉ Grecia ngue mi numansu Oją bi 'yɛ̨c'yɛi. Nɛ xʉn ngu yʉ xisu yʉ mɛngu bʉ grecia gue mí hnumansu, bi 'yɛ̨c'yɛi.
4 E alguns deles creram, e ajuntaram-se com Paulo e Silas; e também uma grande multidão de gregos religiosos, e não poucas mulheres principais.
5 Pɛ 'da yʉ judío ngue him mí ɛ̨c'yɛi bin sɛya, nɛ bi zonh'nʉ yʉ ts'om'bäi bi xifi di parba yʉ ją'i, asta gue'bʉ gätho ra hnini bi parbi. Nɛ nu'ʉ bi mba bʉ rá ngu ra Jasón, bi 'uɛ̨xpa bʉ rá ngu, i hon'a ra Pablo nɛ ra Silas, ɛ̨na da gʉqui gue di dä bʉ 'bʉh yʉ ją'i.
5 Mas os judeus desobedientes, movidos de inveja, tomaram consigo alguns homens perversos, dentre os vadios e, ajuntando o povo, alvoroçaram a cidade, e assaltando a casa de Jasom, procuravam trazê-los para junto do povo.
6 Nɛ nu'bʉ him mi dįn ra Pablo nɛ ra Silas, bi zix'a ra Jasón, nts'ɛdi bi gʉts'i, nɛ mi'da yʉ 'yɛ̨c'yɛi, bi zixpʉ 'bʉh yʉ zɛ'mi bʉ ja ra hnini. Bi mbafi nɛ bi 'yɛ̨na:
6 E, não os achando, trouxeram Jasom e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm alvoroçado o mundo, chegaram também aqui;
7 Nɛ nuna ra Jasón bi säyaba bʉ rá ngu. Nɛ nu'ʉ hingui numansu rán t'ɛ̨di ma ts'ʉt'abihʉ bʉ Roma, nguetho ɛ̨n'ʉ i 'bʉh man'da ra ts'ʉt'abi guehna ra Jesús, bi 'yɛ̨n'ʉ yʉ ts'om'bäi.
7 Os quais Jasom recolheu; e todos estes procedem contra os decretos de César, dizendo que há outro rei, Jesus.
8 Nu yʉ ją'i nɛ yʉ zɛ'mi bin cuɛ 'bʉ mí 'yøde 'bɛ'a bi man'ʉ.
8 E alvoroçaram a multidão e os principais da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Nɛ nubʉya nu ra Jasón nɛ'ʉ mi'da bi thącua ra mbɛti gue da bøm bʉ ja ra hnini ra Pablo nɛ ra Silas, nɛ bi mba ma thøgue bʉya.
9 Tendo, porém, recebido satisfação de Jasom e dos demais, os soltaram.
10 'Bexque guet'a ra xui a bin 'yɛ̨hmbʉ yʉ 'yɛ̨c'yɛi a ra Pablo nɛ ra Silas. Bi mba bʉ ja ra hnini Berea. Nɛ nu'bʉ mí zøm bʉ, bi mba bʉ ja rá niją yʉ judío.
10 E logo os irmãos enviaram de noite Paulo e Silas a Beréia; e eles, chegando lá, foram à sinagoga dos judeus.
11 Nu yʉ judío gue 'bʉpʉ, man'da xʉn ho yʉ́ mbʉi xinda gue'ʉ 'bʉpʉ Tesalónica. Nguetho 'bexque bi xoc yʉ́ mbʉi, mí ja ra pähä ngue da hyąn a bi man ra Pablo. Nɛ gätho yʉ pa bi nɛh yʉ́ søcuą Oją maya'bʉ, ngue nde bʉ da bądi 'bʉ din thɛui ʉ i man'a ra Pablo.
11 Ora, estes foram mais nobres do que os que estavam em Tessalônica, porque de bom grado receberam a palavra, examinando cada dia nas Escrituras se estas coisas eram assim.
12 Nɛ xʉn ngu ʉ bi 'yɛ̨c'yɛi. Nɛ yʉ xisu, yʉ mɛngu bʉ grecia, ngue mi hnumansu, xʉn ngu bi 'yɛ̨c'yɛi, ximangut yʉn 'yohʉ bi 'yɛ̨c'yɛi.
12 De sorte que creram muitos deles, e também mulheres gregas da classe nobre, e não poucos homens.
13 Nɛ nu yʉ judío bʉ Tesalónica nu'bʉ mi bądi gue i man ran ho ma'da'yo bʉ Berea a ra Pablo, bi mba bʉ bʉya ngue di parba yʉ ją'i.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus também era anunciada por Paulo em Beréia, foram lá, e excitaram as multidões.
14 Pɛ nu yʉ 'yɛ̨c'yɛi 'bex bi zix'a ra Pablo bʉ ndendeją. Pɛ nu ra Silas nɛ ra Timoteo bi gopʉ Berea.
14 No mesmo instante os irmãos mandaram a Paulo que fosse até ao mar, mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Nu'ʉ min 'yohʉ ra Pablo bi zixpʉ ja ra hnini Atenas bʉya. Nɛ bi mbeng bʉ, nɛ bi xi'a ra Silas nɛ ra Timoteo gue ra Pablo ndepe da mba bʉ n'dihi bʉ 'bʉi.
15 E os que acompanhavam Paulo o levaram até Atenas, e, recebendo ordem para que Silas e Timóteo fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Nɛ nu'bʉ min dø'mate ra Pablo bʉ Atenas, ɛ̨mmɛ bi du rá mbʉi 'bʉ mín nu gätho ra hnini xí muns' yʉ nyogui.
16 E, enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se comovia em si mesmo, vendo a cidade tão entregue à idolatria.
17 Janangue'a nu ra Pablo bin yąhʉ yʉ judío bʉ ja ra niją, nɛ'ʉ mi'da ngue mi thąnde Oją. Nɛ gätho yʉ pa mi yąhʉ yʉ ją'i ngue gätho mi tįm bʉ ja ra täi.
17 De sorte que disputava na sinagoga com os judeus e religiosos, e todos os dias na praça com os que se apresentavam.
18 Nɛ'ʉ 'da yʉn 'yohʉ gue i tɛnba yʉ́ t'ɛ̨c'yɛi zɛhɛ yʉ Epicúreos, nɛ mi'da i tɛnba yʉ́ t'ɛ̨c'yɛi zɛhɛ yʉ Estoicos, bin yąhʉ ra Pablo. Nu'ʉ 'da bi ma:
18 E alguns dos filósofos epicureus e estóicos contendiam com ele; e uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece que é pregador de deuses estranhos; porque lhes anunciava a Jesus e a ressurreição.
19 Nu'ʉ bi zix'a ra Pablo bʉ ja ra nyuni t'ɛ̨mbi Areópago bʉ ja ra hnini guepʉ ząi i hman yʉn zofo. Nɛ bi xi'a ra Pablo:
19 E tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 Nguetho guí xije 'dan'yo yʉm hma ngue hin dí pąhmbe, nɛ dín nde ga pąhmbe 'bɛ'a nám bøn'a, bi 'yɛn'ʉ.
20 Pois coisas estranhas nos trazes aos ouvidos; queremos pois saber o que vem a ser isto
21 Nguetho yʉ mɛngu bʉ Atenas nɛ'ʉ mi'da yʉ 'damhnini mí 'bʉpʉ, hønt'a numanho da 'yøt'a, gue da 'yøde 'bɛ'a gue ma' da'yo, nɛ da ma.
21 (Pois todos os atenienses e estrangeiros residentes, de nenhuma outra coisa se ocupavam, senão de dizer e ouvir alguma novidade).
22 Nɛ nu ra Pablo bi 'bä'inde bʉ ja ra junta guepʉ Areópago. Nɛ bi xi'ʉ:
22 E, estando Paulo no meio do Areópago, disse: Homens atenienses, em tudo vos vejo um tanto supersticiosos;
23 Nu'bʉ mán 'yogä bʉ ja ni hninihʉ dá nugä 'bɛ'a guí thąndehʉ. Nɛ dá nugä n'da ra mɛxado guepʉ guí thąndehʉ man'da ra Oją, nɛ man t'o't'i bʉ: “Ra Oją ngue njongui pądi to'o a.” Nuya ga xi ahʉ ya nangue ra Oją guí thąndehʉ pɛ hin guí pąhmbʉ to'o.
23 Porque, passando eu e vendo os vossos santuários, achei também um altar em que estava escrito: AO DEUS DESCONHECIDO. Esse, pois, que vós honrais, não o conhecendo, é o que eu vos anuncio.
24 Nu'a Oją ngue bi 'yøt' ra ximhäi nɛ gätho 'bɛ'a i ja ua, nu'a gue'a ra Hmu mahɛ̨ts'i nɛcua ja ra häi. Nu'a hingui 'bʉpʉ ja yʉ ngu i høh yʉ ją'i.
24 O Deus que fez o mundo e tudo que nele há, sendo Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens;
25 Nɛ nte di 'bɛdi, hingui jatho da hyąni 'bɛ'a da 'yørpa yʉ ją'i nguetho gue'a di un ra te nɛ di un ran zaqui gätho to'o i 'bʉi. Nɛ gätho mi'da mahyoni di uni.
25 Nem tampouco é servido por mãos de homens, como que necessitando de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, e a respiração, e todas as coisas;
26 Nɛ 'dat'a ra ji bi 'yøt' Oją gätho yʉ ją'i ngue gätho yʉ nde, ndepe dim 'bʉi gätho na ngʉni ra ximhäi, nɛ bi zänba yʉ pa dim 'bʉcua ja ra häi, nɛ bi zänbi hapʉ dim 'bʉi.
26 E de um só sangue fez toda a geração dos homens, para habitar sobre toda a face da terra, determinando os tempos já dantes ordenados, e os limites da sua habitação;
27 Njabʉ bi 'yøt' Oją, ndepe gätho yʉ ją'i da hyon'a Oją nguepʉ da dįni. Pɛ majuąni hinga yatho i 'bʉ Oją 'bʉ ga homhbʉ ga pąhmbʉ a.
27 Para que buscassem ao Senhor, se porventura, tateando, o pudessem achar; ainda que não está longe de cada um de nós;
28 Nguetho nu Oją bi jajʉ dám 'bʉhmbʉ, nɛ bi jajʉ dí 'yohʉ, nɛ dadí 'yąmhbʉ. Tengu bi man'i 'da ni 'yosøcuąhʉ nu'bʉ i ɛ̨na: “Nujʉ yʉ́ ją'igähʉ Oją nguetho bi zänni dám 'bʉhmbʉ ua,” bi 'yɛ̨n'ʉ.
28 Porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos; como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois somos também sua geração.
29 Nu'bʉ gue'a Oją di 'dajʉ ma tehʉ, hanja gní 'yɛ̨mfʉ Oją a ra hmite ra c'axt'i o gue ra t'axi o gue ra do nt'øt'e ngue yʉ́ 'yɛ yʉn 'yohʉ, nangue yʉ́n 'yomfɛ̨nisɛ.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não havemos de cuidar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida por artifício e imaginação dos homens.
30 Pɛ nu Oją him bi 'yʉrpa ra güɛnda 'bɛ'a mim bɛ̨nsɛ ʉ yʉ ją'i 'bʉ him mi bą Oją mam'bɛt'o. Pɛ nuya Oją bi ma ngue gätho yʉ ją'i di päh yʉ́n 'yomfɛ̨ni.
30 Mas Deus, não tendo em conta os tempos da ignorância, anuncia agora a todos os homens, e em todo o lugar, que se arrependam;
31 Nguetho xʉn zän Oją n'da ra pa din ja ran t'änni nangue ra ximhäi. Da 'yøt'ran t'änni xʉn ho n'da ran 'yohʉ ngue bi huanh Oją. Nuna ran 'yohʉ, Oją bi xox 'bʉ mi du, janangue'a da bąh yʉ ją'i hingui hɛ̨i da 'yøt' ran juąnbi, bi 'yɛ̨n'a ra Pablo.
31 Porquanto tem determinado um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do homem que destinou; e disso deu certeza a todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Nɛ nu'bʉ mí 'yø'ʉ yʉ ją'i 'bɛ'a mí man'a ra Pablo, gue bi ndans' 'bʉ mi du, 'da'ʉ bin thennate nɛ 'da'ʉ mí ɛ̨na:
32 E, como ouviram falar da ressurreição dos mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos outra vez.
33 Nu ra Pablo bi 'uepʉ bʉya.
33 E assim Paulo saiu do meio deles.
34 Pɛ nu'ʉ 'da bi dɛn'na ra Pablo nɛ bi 'yɛ̨c'yɛi. Nuna n'da, ra Dionisio na, gue n'da ra zɛ'mi bʉ guepʉ madím pɛti yʉ ją'i bʉ Areópago. Nɛ n'da ra xisu, ra Dámaris, nɛ'ʉ mi'da bi dɛn'na ra Pablo.
34 Todavia, chegando alguns homens a ele, creram; entre os quais foi Dionísio, areopagita, uma mulher por nome Dâmaris, e com eles outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.