Lucas 7
Eastern Highland Otomi NT (OTM_WBT) vs NVT
1 Nɛ nu'bʉ mi gua'a man'a ra Jesús, bi mba mahøn'a bʉ ja ra hnini Capernaum.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Nɛ mi 'bʉpʉ n'da ra hmudofʉi, ra mɛngu bʉ Roma a. Nɛ xʉn'ʉ n'da rá 'yɛ̨hɛ, nde da du. Nɛ nu'a ra hmudofʉi ɛ̨mmɛ madi huɛ̨c'a rá 'yɛ̨hɛ.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Nɛ nu'bʉ mi 'yøde 'bʉpʉ ra Jesús bá pɛhni 'da yʉ ngʉrbi bʉ ja ra hnini ngue da zix'a ra Jesús di hocpa rá 'yɛ̨hɛ.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Nɛ nu'bʉ mi zøm bʉ 'bʉh ra Jesús, bi 'yäp ra mate da mba, nɛ bi 'yɛ̨mbi: ―Dín nde gui 'yørcahe ra mate gui mba, nguetho nu'a ra hmudofʉi ra hocją'i a,
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 nɛ ɛ̨mmɛ di huɛ̨gahʉ ngue dyʉ judíohʉ. Nɛ nu'a bi guzɛhɛ a í thøh ma nijąhʉ, madague hing ra judío a, bi 'yɛ̨mbi.
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Nu ra Jesús bi mbähä, nɛ nu'bʉ mi ts'ʉtho da zøm bʉ ja rá ngu a ra hmudofʉi, pɛ nu'a ra hmudofʉi bá pɛhni 'da yʉ́ amigo mahøn'a, din c'athʉ a ra Jesús, da 'yɛ̨mbi: ―Hingui jatho gui søm bʉ ja ma ngu, nguetho nugä hin dí sucä tengu i,
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 xíngui sä ga ɛ̨na ga mba gan yąui, nɛ hin drá judíogä. Pɛ dí pądi ngue i ja ni ts'ɛdizɛhɛ, ngue nu'bʉ guim ma da yąni, nɛ 'bex gue da yąni.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Tengu thohogä bin 'dac'i ts'ʉ man t'ɛ̨di, nɛ nu'bʉ i ja 'bɛ'a dí xi ʉ ma dofʉi, nɛ'ʉ ma 'yɛ̨hɛ, 'bexgue 'dahmantho in ja. Nɛ ngutho i, sä guim mantho bʉ guí 'bäi nɛ 'bexgue da yąn bʉya, bi 'yɛ̨n'a ra nde bá pɛhna ra hmudofʉi ngue bi man'ʉ yʉ́ amigo.
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Nu ra Jesús bi hyonya thoho 'bʉ mi 'yø'a bi man'ʉ yʉn 'yohʉ ngue bá pɛhna ra hmudofʉi, nɛ bin yɛ̨gui bi xi'ʉ mí tɛnni, nɛ bi 'yɛ̨na: ―Xínga n'da ma mijudíohʉ dá tįngä ngue i ɛ̨c'yɛi i ja ma ts'ɛdi tengu a ran 'yohʉ, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús. Nuya bin ja a bi 'yäqui, bi 'yɛ̨na.
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Nɛ bi mbeng bʉ ja ra ngu ʉ yʉ́ amigo a ra hmudofʉi bʉya, nɛ bi nu'a rá 'yɛ̨hɛ ra hmudofʉi ngue ya xí zä.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Man'da ra pa bʉya, ra Jesús bi mbähä yʉ́ xädi bʉ ja ra hnini Naín. Nɛ xʉn ngu yʉ ją'i mi tɛnni.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Nɛ nu'bʉ mi zøm bʉ ndehnini, ba ɛ̨pʉ yʉ 'yägui, ba tu rá ts'ʉnt'ʉ n'da ra xisu xí du rá ndø. Nɛ njo'o man'da rá ts'ʉnt'ʉ. Nɛ xʉn ngu yʉ ją'i min 'yohʉ yʉ 'yägui.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Nɛ nu ra Jesús 'bʉ mi nu a ra xisu bʉya, bi huɛ̨c'a nɛ bi 'yɛ̨mbi: ―O guí zoni, ɛ̨n'a.
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Nɛ nubʉya, bi dä'a ra huada mi o ra du a ra Jesús nɛ bim 'bä'ʉ yʉn dute. Nu ra Jesús bi 'yɛ̨mp'a ra du bʉya: ―Grá ts'ʉnt'ʉ, dami ndants'i, bi 'yɛ̨mbi.
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Nɛ nu'a xí du 'bex bi ndants pʉ ja rá huada nɛ bin yą. Nu ra Jesús bʉya, bi xi'a rá mbe da zits'i.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Nɛ gätho yʉ ją'i mi 'bäpʉ bin su, nɛ bi 'yɛ̨spa Oją ʉ. ―Nuya, n'da ra pøngahyą nuįxte dí 'bʉhmbʉ ua, nɛ Oją da yąnjʉ ya, yʉ́ ją'igähʉ Oją ya, bi 'yɛ̨n'ʉ.
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Nɛ gätho yʉ ją'i mi 'bʉpʉ, nɛpʉ ra xɛqui Judea, bi ma 'bɛ'a bi 'yøt'a ra Jesús.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Nɛ bi si'a ra Xuua Nxixyą 'bɛ'a bi 'yøt'a ra Jesús, bi man ʉ yʉ́ xädi.
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 Janangue'a nu ra Xuua bi zon'dʉ yoho yʉ́ xädi ngue da mbɛn bʉ 'bʉh ra Jesús nɛ da 'yänni: “Ha gue'e ra Cristo mi hma ba ɛ̨hɛ, uague ga thoqui ga tømhbe,” gui 'yɛ̨nui, bi 'yɛ̨n'a ra Xuua.
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Nɛ nu'bʉ mi dįn'a ra Jesús ʉ yʉ́m 'bɛhni ra Xuua, bi 'yɛ̨mbi: ―Nu'a ra Xuua Nxixyą bá pɛngä'be nguetho in nde da bądi gue'bʉ gue'e ra Cristo i hma ba ɛ̨hɛ, uague ga thoqui ga tømhbe, bi 'yɛ̨n'ʉ.
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Nɛ 'bex bi hoc'ʉ 'da yʉ hyɛ̨nni a ra Jesús bʉya, nɛ bi hyøn'a thi yʉ zįthu ngue mín 'yohʉ 'da yʉ ją'i, nɛ bi xocpa yʉ́ dä yʉ xädä.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Nɛ nubʉya, bi 'yɛ̨mp'ʉ yʉ́ xädi ra Xuua: ―Ní mbɛ ya, gui xihmi ra Xuua 'bɛ'a gá nuui ua, nɛ 'bɛ'a gá 'yøhmi ya. Gui 'yɛ̨nui: “Nu yʉ xädä i nu ran nɛqui ya, nɛ yʉ dogua i sä i 'yo ya, nɛ nu'ʉ mi hɛ̨mb ra t'axca'ya bi yąn'ʉ ya, nɛ yʉ gogu i øhnahyą ya, nɛ'ʉ xí du bi ndants'i, nɛ yʉ hyoya i ø'a ran ho ma'da'yo ya.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Din johya ʉ to'o i ɛ̨c'yɛi xʉn ho, nɛ hin di ʉ't' yʉ́ mbʉi ʉ,” gui 'yɛ̨nui, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús.
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Nɛ nu'bʉ mi mbenc'ʉ yʉ́m 'bɛhni ra Xuua bʉya, nu ra Jesús bi ma 'bɛ'a øt' ra Xuua, nɛ bi 'yɛ̨mp'ʉ yʉ ją'i: ―Nu'bʉ gá mbähä bʉ ma'ueni ngue gá nuhʉ ra Xuua, 'bɛ'a gá bɛ̨mhbʉ ngue gua nuhʉ bʉ. Ha guá nuhʉ n'da ran 'yohʉ xʉn güent'i tengu n'da ra xithi i ɛn ran dąhi.
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Uague gá nuhʉ n'da ran 'yohʉ mi he ra pahni xʉm hmadi. Pɛ nu'ʉ, 'bʉpʉ ja ra ngunts'ʉt'abi ʉ.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Uague guá nuhʉ n'da rá pøngahyą Oją. Majuąni a gá nuhʉ, nɛ hinga hønt'a n'da rá pøngahyą Oją, pɛ nu'a, xʉn hɛ̨ts'i rá ts'ɛdi xinda gue'ʉ mi'da yʉ pøngahyą.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Gue'a ra Xuua i hmam bʉ ja rá søcuą Oją, gue i ɛ̨na:
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Xínga n'da ra ją'i mi 'bʉi ngue nuįxte rá 'bɛfi tengu ra Xuua. Pɛ nu'a to'o dim 'bʉpʉ di manda rá ts'ɛdi Oją, nu rá 'bɛfi da 'yørpʉ madague'a ts'ʉtho, pɛ man'da nuįxte a xinda gue'a ra 'bɛfi i øt' ra Xuua ya, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús.
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Nɛ nu yʉ hyącahäi nɛ mi'da yʉ ją'i xí xixyąba ra Xuua Nxixyą, 'bʉ mi 'yø a bi man ra Jesús, bi bą'ʉ xʉn ho i øt' Oją.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Pɛ nu yʉ fariseo nɛ yʉ xänbate niją, ngue him bi nde'a ran xixyą bi 'yøt' ra Xuua, him bi numanho'a bi nde Oją da 'yørpa'ʉ.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Nɛ xø bi 'yɛ̨n'a ra Jesús: ―'Bɛ'a nín t'uti ga xi ahʉ ngue gui pąhmbʉ 'bɛ'a guí øthʉ.
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Guí øthʉ tengu øt' yʉ t'ʉhni 'bʉ in ɛ̨ni nɛ i ɛ̨mp'ʉ yʉ́ mit'ʉhnihʉ: “Nugähe, dá pɛhmbe ra 'bida pɛ nu'ahʉ hin gán nɛhmbʉ,” ɛ̨n'ʉ 'da. Nɛ xø ɛ̨n'ʉ mi'da bʉya: “Pɛ nugähe, dá pɛhmbe yʉ thuhu tengu'bʉ xʉn du n'da, nɛ nu ahʉ hin gán zomhbʉ,” ɛ̨n'ʉ mi'da.
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Nɛ ngutho guí øthʉ tengu øt' yʉ t'ʉhni, ngue nu ra Xuua Nxixyą bi zøcua, nɛ him bin sihmɛhʉ yʉ ją'i nɛ xím bi zi ra vino. Pɛ nu ahʉ gá 'yɛ̨mdahʉ in 'youi ra zįthu.
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Pɛ nugä, ngue dán ją'igä ua ja ra ximhäi, nɛ bá ɛ̨cä nɛ dí sihmɛhe yʉ ją'i, nɛ nu ahʉ sä guí ɛ̨njʉ drá hyʉgugä nɛ drá mihnigä, nɛ guí ɛ̨njʉ dín amigogähe yʉ ziyate hyącahäi nɛ yʉ ts'om'bäi.
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Pɛ nu'bʉ majuąni i ja rán 'yomfɛ̨ni n'da, da bądi to'o ʉ ngue majuąni bi un rán 'yomfɛ̨ni Oją, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús.
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Nɛ n'da ran 'yohʉ mí tɛn rán xädi yʉ fariseo, bi xi'a ra Jesús din sihmɛ bʉ ja rá ngu. Nɛ bi mbähä ra Jesús bʉya, din sihmɛ bʉ.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Nɛ nu'a n'da ra xisu ra 'yomt'ɛ̨ni a, nɛ nu'bʉ mi 'yøde 'bʉpʉ ra Jesús, bi yʉrpʉ mi hu a ra Jesús, i tu n'da ra xito án t'øt'e ra do alabastro, mi po ra 'yɛ̨thi yʉmanho, xʉm hmadi di muui.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Nɛ nu'a ra xisu mi hupʉ ja rá gua ra Jesús, nɛ mi zoni. Janangue bi mboxpʉ ja rá gua ra Jesús a rá guidä, nɛ bi ducua rá gua yʉ́ xtą, nɛ ɛ̨mmɛ zʉspa rá gua ra Jesús, nɛ bi xispa rá gua ra 'yɛ̨thi yʉmanho.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Nɛ nu'a ra mɛngu bʉ, 'bʉ mi nu 'bɛ'a i øt'a ra xisu, bi bɛ̨nsɛ: “Him majuąni rá pøngahyą Oją a ra Jesús,” nguetho ɛ̨mbi hingui pądi ra 'yomt'ɛ̨ni a ra xisu.
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Nu ra Jesús bʉya, bi 'yɛ̨mp'a: ―Nu'i grá Simón i ja'a ga xi'i. Nu ra Simón bi 'yɛ̨na: ―Gra xänbate, dami xic 'bʉ.
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Nu ra Jesús bʉya, bi xih ra Simón n'da ran t'uti, nɛ bi 'yɛ̨mbi: ―Mi 'bʉ a n'da ran 'yohʉ ząi di hmih ra mbɛti. Nɛ mi 'bʉ'a n'da ran 'yohʉ bi hmiti cʉt'a ciɛnto, nɛ man'da bʉya bi hmiti yote ma'dɛt'a thoho.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Nɛ nu'ʉ gätho yoho hin'yʉ 'bɛ'a dí co'ts'a ra mbɛti xí mba ma hmiti. Janangue nu'a xí hmih ra mbɛti bʉya, bi punba thoho ʉ. Dami xic ya, Simón, nda'a man'da da bɛ̨n'a ra mate bi t'ørpe, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús.
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Nu ra Simón bi dąh pʉya, nɛ bi 'yɛ̨na: ―Masque gue'a ran 'yohʉ min dupate xʉn ngu, man'da da bɛ̨n'a ra mate bi t'ørpe, bi 'yɛ̨na. ―Majuąni a guím bɛ̨ni, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús.
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Nu ra Jesús bʉya, bi hyɛ̨t'a ra xisu nɛ bi 'yɛ̨mp'a ra Simón: ―Guí nu na ra xisu 'bʉcua, nu'bʉ má cʉt'ua ja ni ngu xíngui ts'ʉ gá 'dac ra dehe gue xcá pe't'ä ma gua, pɛ nu ra xisu i hucua, rá guidä í mbercä ma gua nɛ yʉ́ xtą í dugä ma gua.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Pɛ nu'i, hin gá sʉsca ma 'yogu ngue xquí zɛnguagui, pɛ nuna ra xisu him bin hɛ̨ a ní zʉsca ma gua.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Nɛ nu'i, hin gá cosca ma yą ra aceite, pɛ nuna ra xisu i hucua, bi xisca ma gua ra 'yɛ̨thi yʉman'u.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Guehna dí xi a i na, xʉn ngu rá ts'oqui na ra xisu nɛ xʉn ngu rá punbi ya, janangue ɛ̨mmɛ im bɛ̨ngä na. Pɛ nu'ʉ im bɛ̨nsɛ ts'ʉtho ra punbi i honi, man'da ts'ʉtho im bɛ̨ngä ʉ, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús.
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Nɛ nubʉya, bi 'yɛ̨mp'a ra xisu: ―Ya ma punbi ni ts'oqui ya, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús.
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Nɛ nu'ʉ i sihmɛ bʉ bin 'yɛ̨mzɛhɛ ʉ: ―To'o nín 'yohʉ na, gue i ɛ̨na sä di punba yʉ́ ts'oqui n'da, bin 'yɛ̨mzɛhɛ ʉ.
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Pɛ nu ra Jesús bi 'yɛ̨mp'a ra xisu: ―Gá 'yɛ̨c'yɛigui, janangue ya ma punbi ni ts'oqui ya. Ní mba ya nɛ gan johya, bi 'yɛ̨mbi.
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.