João 11

Eastern Highland Otomi NT (OTM_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mí 'bʉpʉ Betania n'da ran 'yohʉ in zäman'ʉ, í Lázaro. Nɛ mí 'bʉhmbʉ yoho yʉ́n ju, ra María nɛ ra Marta.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Nɛ nuna ra María, guehna bi xispa ra 'yɛ̨thi rá gua ra Jesús ɛ̨mmɛ yʉman'u nɛ bi 'yonbi nangue yʉ́ xtą. Guehna rán ju ra Lázaro na, gue xʉn ʉ.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Janangue'a nu'ʉ yʉ́n ju bi mbɛhna n'da ra nde bʉ 'bʉh ra Jesús nɛ bi 'yɛ̨mp'a: ―Ma Hmu a'be, xiya 'bɛ'a ga øthʉ ya, xʉn ʉ a guidí huɛ̨qui, bi 'yɛ̨mbi.
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Nɛ nu'bʉ mí 'yøh ra Jesús, bi 'yɛ̨na: ―Nu'a ran ʉ hing ran dąte a pɛ hønt'a gue da hnu rá ts'ɛdi Oją nuįxte thoho, nɛcä rá Ts'ʉnt'ʉ Ojągä, bi 'yɛ̨na.
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Nu ra Jesús ɛ̨mmɛ madi huɛ̨c'a ra Marta nɛ rá juhuɛ nɛ'a ra Lázaro.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Pɛ nu'bʉ mí 'yøde xʉn ʉ ra Lázaro, him 'bex bi nde da mba, 'bɛ bi døm' man yopa guepʉ mí 'bʉhmbe.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 M'bɛjua bʉya bi xije dyʉ xädigähe a: ―Ga mbähä bʉ Judea mahøn'a, bi 'yɛ̨nje.
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Pɛ dá ɛ̨mfe bʉya: ―Xänbate i, ha gui mba bʉ mahøn'a, nguetho nu ma mijudíohʉ 'bʉpʉ him maya'bʉ gue nde di bat'a do i, dá ɛ̨mfe.
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Nu ra Jesús bi xije n'da ran t'uti bʉya: ―Ha hinga gue'a 'dɛ'mayo ora n'da pa. Nu'bʉ ma pa i 'yo n'da ra ją'i, hin di fet rá gua nguetho in nu hapʉ i pa.
9 Jesus respondeu:
10 Pɛ nu'bʉ 'yoxui n'da, di fet rá gua nguetho hinguin nu hapʉ i pa. Nu'a bi ma gue hingana søn ra ora da du.
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Nɛ m'bɛjua bi 'yɛ̨nje mahøn'a: ―Nu'a ma amigohʉ ra Lázaro i ąha. Nɛ ga mbähä ga ents'ä a, bi 'yɛ̨na.
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 'Bex dá ɛ̨mbähe a bʉya: ―Ma Hmu ahe, nu'bʉ i ąha da yąm 'bʉ, dá ɛ̨mfe.
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Pɛ nu ra Jesús bi ma gue bi du 'bʉ mí ma i ąha. Pɛ dá bɛ̨mhbe gue i ątho.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 'Bexque njuąntho bi man ra Jesús: ―Ya bi du ra Lázaro.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Pɛ nangue ahʉ, xʉn ho gue hin dá nugä 'bʉ mín hyɛ̨n'na, gue man'da gui 'yɛ̨c'yɛigahʉ 'bʉ guin nuhʉ 'bɛ'a ga øt'ä ya. Nuya ga mbähä ba nuhʉ.
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Pɛ nu'a ra Tomás nɛ i t'ɛ̨mbi ra Go, ma mixädihe, bi 'yɛ̨nje: ―Mbähmahʉ 'bʉ, madague'a 'darpʉ ga tuhʉ.
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Nu'bʉ má sømhbe bʉ ra Jesús bʉya, ya ná goho pa xí t'ä a ra Lázaro.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Nu bʉ Betania hinga ya bʉ Jerusalén, mbɛ made ora na 'yo.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Janangue'a xʉn ngu ma mijudíohe bi mba bʉ rá ngu ra Marta nɛ ra María gue da hyurpa yʉ́ mbʉi ʉ, nangue'a rá įda bi du.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Nu'bʉ mí 'yøh ra Marta gue ba ɛ̨pʉ ra Jesús, bi mba nɛ bin c'at'ui bʉ 'yu. Pɛ nu ra María bi gotpʉ ja rá ngu.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Nɛ nu'a ra Marta bi 'yɛ̨mp'a ra Jesús: ―Ma Hmu i, nu'bʉ xquím 'bʉque ua, hin xtán du ma įda.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Pɛ madague'bʉ ya bi du ya, pɛ dí pącä di 'da'a Oją hønt'a go 'bɛ'a gui 'yäpi, bi 'yɛ̨na.
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Nu a ra Jesús bi dąt'a: ―Nu'a ni įda da ndants' mahøn'a, bi 'yɛ̨na.
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Nu ra Marta bi 'yɛ̨na: ―Dí pącä da ndants'a rán zɛgui ra pa a, nɛ ʉ gätho xʉn du, bi 'yɛ̨na.
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Nɛ nu ra Jesús bi 'yɛ̨mp'a: ―Nugä guecä dadí un ra te ʉ xʉn du. Nu'a to'o da 'yɛ̨c'yɛigui, madague'a da du, pɛ ga japi da ndants'i nɛ din ja ra 'da'yote maząi.
25 Então Jesus afirmou:
26 Nɛ nu'a to'o 'bʉi nanguecä nɛ ɛ̨c'yɛigui, njąm'bʉ da du a. Ha guí ɛ̨c'yɛi a dí xi i, bi 'yɛ̨mbi.
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Nɛ bi 'yɛ̨mp'a: ―Hąha ma Hmu i, dí ɛ̨c'yɛi gue gue'e grá Cristo, rá Ts'ʉnt'ʉ i Oją, gue'e mí hma gua ɛ̨cua ja ra ximhäi, bi 'yɛ̨na.
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Nɛ nu'bʉ mí gua'a bin yąui ra Marta a ra Jesús, bi mbeng bʉ rá ngu nɛ bin yąjodreui a rá juhuɛ ra María, nɛ bi xi a: ―Bí 'bäpʉ ra xänbate nɛ in zon'na i, bi 'yɛ̨na.
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Nɛ nu'bʉ mí 'yø a 'bɛ'a bi sifi, bi ndants'a nɛ bi mba n'dihi guepʉ 'bäh ra Jesús.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Nu ra Jesús him 'bex bi zøm bʉ ja ra hnini, pɛ bim 'bätho bʉ ndehnini guepʉ xín yąui ra Marta.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Nu ma mijudíohe mí hupʉ mbo rá ngu ra María gue i hurpa rá mbʉi, nu'bʉ mí nu bi ndants'a ra María nɛ bi mba n'dihi, bi dɛn'dʉ ma mijudíohe bʉya, nɛ bi 'yɛ̨n ʉ: “Masque ní mba ban zom bʉ ja ran 'yägui na.”
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Nu'bʉ mí zøm bʉ ra María bʉ bí 'bäh ra Jesús, bin dąnyahmu bʉ ja rá gua, nɛ bi 'yɛ̨mp'a: ―Nu'bʉ xquím 'bʉque ua, hin xtán du ma įda 'bʉ, bi 'yɛ̨na.
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Nu'bʉ mín nu ra Jesús gue i zon'a ra María, nɛ ʉ ma mijudíohe zoni gue'ʉ bi dɛnni, bin gąs' pʉya nɛ bi hyundumbʉi.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Nɛ nu ra Jesús bi 'yänni: ―Hapʉ bi t'ä a ra Lázaro. Nɛ bi t'ɛ̨m bʉya: ―Ma Hmu ahe, ga mbähä gua nu, bi t'ɛ̨mbi.
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Nɛ a ra Jesús bin zom bʉya.
35 Jesus chorou.
36 'Bex bin 'yɛ̨m zɛhɛ ma mijudíohe bʉya: ―Nunʉ ya mfądi ɛ̨mmɛ madi huɛ̨c'a, bin 'yɛ̨mp'ʉ.
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Nɛ nu'ʉ 'da bi 'yɛ̨n'ʉ: ―Nuna guehna bi xocua yʉ́ dä ra xädä. Ha hin xtán zä xtí japi hin xtán du ra Lázaro 'bʉ.
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Nu'bʉ mí zøm bʉ ja ran 'yägui ra Jesús, bin gą'ts' mahøn'a. Nu ran 'yägui n'da ra hyądo a nɛ bi juaspa n'da ra xįndo.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Nɛ nu ra Jesús bi 'yɛ̨mp'ʉ: ―Dami 'uejʉ ts'ʉ na ra xįndo. Pɛ nu ra Marta, rán ju a xí du, bi 'yɛ̨mbi: ―Ma Hmu i, masque xʉn xą ya nguetho má goho ma pa ya bi du, bi 'yɛ̨na.
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Nu ra Jesús bi 'yɛ̨mp'a: ―Pɛ dí xi i mahøn'a, nu'bʉ gui 'yɛ̨c'yɛi gue i ja ma ts'ɛdi, guin nu rá ts'ɛdi Oją nuįxte, bi 'yɛ̨mbi.
40 Jesus respondeu:
41 'Bex bi mba ma 'ueque ra do bʉya. Nɛ nu ra Jesús bi ndøts'e nɛ bi 'yɛ̨na: ―Ma Ta i, dadí 'da a ra jamadi, nguetho gá 'yøh ma nde 'bʉ má äp'i'i nanguehna ra Lázaro.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Nɛ dí pądi thocpa thoho guí øh ma nde. Pɛ nu'a dí xi a ya, ngue dí ndepe da 'yøh ya i 'bäcua ya, n'dahma da 'yɛ̨c'yɛi gue gue'e bá pɛngä ua.
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Nɛ nu'bʉ mí jua'a bin yąui Oją bin yą nts'ɛdi: ―Lázaro, bá pøni.
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Nɛ nu'a xí du bá pøm bʉ ja rán 'yägui bʉya, nsøt'e thoho ra 'bø't'e rá 'yɛ nɛ rá gua, nɛ nu rá yą n'dan'yo ra 'bø't'e mán søt'e. Nu ra Jesús bi 'yɛ̨mp'ʉ: ―Xothʉ, da zä din 'yo bʉya, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús.
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Nɛ xʉn ngu ma mijudíohe ngue xí dɛn'na ra María, bi 'yɛ̨c'yɛi ra Jesús 'bʉ mí nu a bi 'yøt'e.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Pɛ nu mi'da bi mba bá xih yʉ fariseo 'bɛ'a bi 'yøt' ra Jesús.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Janangue'a bi man yʉ dąmbäją nɛ yʉ fariseo ngue 'darpʉ dim pɛtihʉ ʉ yʉ́ mi ngʉrpihʉ, nɛ bin 'yɛ̨m zɛhɛ ʉ: ―'Bɛ'a sä ga øthʉ, nguetho nu'a ran 'yohʉ i øt'e xʉn ngu yʉn t'øt'e nuįxte.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Nu'bʉ hin ga hɛcpahʉ, gätho yʉ ją'i da 'yɛ̨mbi yʉ́ ngʉrpi. Nɛ nubʉya nu yʉ romano da zʉjʉ ngue da bɛ̨ni ya dá tɛnhdʉ man'da ra Hmu, nɛ hinga hønt'ʉ dí tɛnhdʉ ʉ, nɛ di juarca ma dʉxca nijąhʉ nɛ di juajʉ bʉya.
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Nɛ nu'a n'da í Caifás, ra dąmbäją a ra jɛya a, bi 'yɛ̨na: ―Ha hin guí pąhmbʉ 'bɛ'a da zä ga øthʉ ya.
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Ha hin guí pąhmbʉ man'da xʉn ho 'bʉ n'datho da du n'dahma hinga gätho na ngujʉ ga juahmbʉ, bi 'yɛ̨na.
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Pɛ him bi bɛ̨nsɛ a bi ma, pɛ nangue'a ra dąmbäją a ra jɛya a, janangue'a bi jap Oją da ma 'bɛ'a da t'ørpa ra Jesús, gue da du da yąnje dyʉ judíohe.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Pɛ nu ra Jesús 'bʉ mí du, hinga høngdähe in nde da yąnje, pɛ nɛ ʉ gätho mi'da i 'bʉi hønbʉ go bi zä gätho na ndoho ra ximhäi, 'darpʉ dam 'bʉhmbʉ a.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Nɛ nangue'a xí man ra Caifás, 'da'angu bi bɛ̨n ʉ gätho ma ngʉrpihe bʉya. Nɛ gue'a ra pa bi ma njuąntho da hyo ra Jesús.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Janangue'a m'bɛt'o bi 'uetho ts'ʉ bʉ 'bʉh ma ngʉrpihe, nɛ bi mba bʉ ja rá nyąni n'da ra ʉhäi, nɛ dám 'bʉhmbe bʉ 'da yʉ pa bʉ ja ra hnini Efraín.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Nɛ mi ts'ʉtho da zøn ra pa ran dąbaxjua, n'da ra dąnts'ihmɛ bi zängahe Oją maya'bʉ dyʉ judíohe. Janangue'a xʉn ngu yʉ ją'i 'da'a n'danni bi nɛts'i bi mba bʉ Jerusalén. Nguetho bi sije m'bɛt'o thoho ga hoc ma ją'ihe bʉ, nangue ra dehe.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Nɛ nu'bʉ mí zøm bʉ ja ra dąniją ʉ 'da ma mijudíohe, bi hyom bʉ a ra Jesús nɛ bin 'yän'dʉ n'da ngu n'da ʉ: ―'Bɛ'a guím mamhbʉ, ha ba ɛ̨h ra Jesús da nu ram pɛti ua uague hin'na, bin 'yɛ̨mp'ʉ.
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Nu yʉ dąmbäją nɛ yʉ fariseo bi 'yɛ̨n'ʉ: ―Nu'bʉ 'bʉi to i pądi hapʉ i 'bʉi, jatho da ma, n'dahma da zä gam bɛnthe, bi 'yɛ̨mp'ʉ yʉ ją'i.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.