Atos 7

Eastern Highland Otomi NT (OTM_WBT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nu'a ra dąmbäją bi 'yän'na ra Esteban: ―Ha majuąni 'bɛ'a si'a ya.
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Nu ra Esteban bi dądi: ―N'yohʉ ahʉ, gyʉ ta ahʉ, dami 'yøhmbʉ ya 'bʉ majuąni guecä dí øt'ä a i sicä. Nu'a Oją nuįxte thoho bin yąui ma ngʉrpa bøtahʉ ra Abraham, nu'bʉ mí 'bʉpʉ Mesopotamia, nɛ hin ní mba bʉ ra häi Harán.
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 Oją bi xifi: “Dami pøngua ni häi, nɛ gui socua ni mɛni, nɛ gua ɛ̨pʉ n'da ra häi ga ut'a'i,” bi 'yɛ̨mbi.
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Janangue'a bi bøm bʉ ra häi Mesopotamia, nɛ i t'ɛ̨mbi Caldea, nɛ bim 'bʉpʉ ra häi Harán. Nu'bʉ ya bi du rá ta, bi nɛxpʉ Harán nɛ Oją bá si ua ja ra häi dí 'bʉhmbʉ ya.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Pɛ nu ra Abraham hinga gue'a ra ora bi xi Oją di un'na ra häi, xínga n'da xɛqui da ma gue rá häi zɛhɛ. Pɛ majuąni bi xifi di un ra häi gue da gomhbʉ yʉ́m bom'bɛto. Nu'bʉ mi xifi, mán jo'o yʉ́ t'ʉhni ra Abraham.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Nu'a Oją bi 'yɛ̨mbi: “Nu nim bom'bɛto ban 'yɛ̨hɛ bʉ n'danni ra häi, nɛ da mba ma ʉnbi goho ciɛnto njɛya.”
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Nɛ xø bi 'yɛ̨mbi: “Nugä ga ʉnbä ʉ yʉ ją'i 'bʉpʉ ja ra häi guepʉ din 'yɛ̨hɛ, nɛ m'bɛjua bʉya nu'ʉ ba pøm bʉ guepʉ min 'yɛ̨hɛ, nɛ ba ɛ̨cua ja ra häi, nɛ guecua da dąndegui,” bi 'yɛ̨n Oją.
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Oją bi 'yøt'ui ran hoqui ra Abraham, nu rá hmɛpya a gue da mba nthɛqui rá xifani, nɛ'ʉ yʉ́ xifani yʉ́ ts'ʉnt'ʉ. Bin jabʉ 'bʉ mim 'bʉh ra Isaac rá ts'ʉnt'ʉ ra Abraham, ná hyąto pa bi mba nthɛqui rá xifani. Nɛ nu'bʉ mín dąn'yohʉ ra Isaac, bim 'bʉh ra Jacob rá ts'ʉnt'ʉ, nɛ nu'bʉ min te ra Jacob bim 'bʉ'i 'dɛ'mayoho yʉ́ ts'ʉnt'ʉ, nu'ʉ gue'ʉ ma ngʉrpa bøtahʉ ʉ, bi 'yɛ̨n'a ra Esteban.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 Nɛ xø bi 'yɛ̨na: ―Nu'a n'da rá ts'ʉnt'ʉ ra Jacob, ra José a. Nɛ nu yʉ́n 'yohʉ ra José bi sɛyabi, nɛ bi mbä. Nɛ nu'a to'o bi däi bi zixpʉ ja ra häi Egipto. Pɛ Oją min 'youi ra José.
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Nu Oją bi zɛh ra José nangue gätho yʉn ʉnbi bi nu, nɛ bi un rám fäts'i nɛ bi un rán 'yomfɛ̨ni xʉn ho. Nɛ nu'a ra Faraón, ra hmuts'ʉt'abi bʉ ja ra häi Egipto, bi numanho a ra José, nɛ bi japi di manda gätho ra häi bʉ nɛpʉ ja rá ngu.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 Nɛ bin ja n'da ra dąthu bʉ gätho ra häi Egipto, nɛpʉ ra häi Canaán, nɛ nu yʉ ją'i bi nu ran ʉnbi nguetho xø ma hin'yʉ 'bɛ'a da zi ma bøtahʉ bʉ mí 'bʉpʉ.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Nɛ nu'bʉ mi 'yøh ra Jacob gue mi pa m'bɛ'ts'i bʉ 'bɛ'a da ts'i bʉ ja ra häi Egipto, bi mbɛn'dʉ 'da yʉ́ ts'ʉnt'ʉ, gue'ʉ ma bøtahʉ ʉ.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Nɛ nu'bʉ mi mba mahøn'a yʉ́n 'yohʉ, guexta'a him mi pą'a ra José. Nu ra José bi 'yɛ̨mp'ʉ: “Dadín 'yohʉhʉ.” Nɛ nu'a ra José bi xi'a ra Faraón gue gue'ʉ yʉ́n 'yohʉ ʉ.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Nu ra José bʉya bi ma din zohni rá ta, ra Jacob, nɛ gätho ná ngu mi 'bʉpʉ ja rá ngu, gue í jua'i hyąte ma'dɛ'ma cʉt'anją'i.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Janangue'a nu ra Jacob bi mba bʉ ja ra häi Egipto nɛ bi du bʉ. Nɛ'ʉ yʉ́ ts'ʉnt'ʉ mam bombøtahʉ bá tu bʉ ʉ.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Pɛ nu'ʉ, him bá t'äpʉ, pɛ bi thuxpʉ Siquem nubʉ ra häi mí 'bʉi, nɛ bi t'äpʉ ja n'da ra jądo. Nu ra jądo gue'a bi dän'a ra Abraham gue bi mbä yʉ́ ts'ʉnt'ʉ ra Hamor, ra mɛngu Siquem.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 Nu'bʉ mi ts'ʉtho da hyän yʉ pa tengu bi xi Oją ra Abraham, gue di un rá häi yʉ́m bom'bɛto, ɛ̨mmɛ bin xąnd yʉ ją'i bʉya, gue ma mi'israelhʉ, nubʉ ja ra häi Egipto.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Nɛ nubʉya bi ndants' man'da ra Faraón bʉ Egipto, nguetho gätho ní huti yʉ Faraón yʉ ts'ʉt'abi Egipto. Nɛ nuna man'da ra Faraón him mí pąh ra José.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Janangue'a bi ʉcpi nɛ bi ʉnba ʉ mam bombøtahʉ. Nɛ bi manda da mba ma bʉnbi gätho yʉ́ ts'ʉnt'ʉ a ra pa dim 'bʉi, gue da du, nguetho in ndepe him man'da din xąnd yʉ ją'i israel.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Nu'ʉ yʉ pa'ʉ bim 'bʉ'a ra Moisés. Nu'a, n'da ra t'ʉhni madi nɛqui din hocją'i, nɛ mi numanho Oją. Nhyuzna bi jamansu rá ta nɛ rá mbe bʉ ja yʉ́ ngusɛ.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Pɛ nu'bʉ mi thøn'a thi ra 'uɛre Moisés, nu rá t'įxu ra Faraón bi dįni. Nɛ bi zini nɛ bi tede tengu'bʉ ɛ rá t'ʉhni zɛhɛ.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Nu'a ra Moisés bʉya gätho mi sänbi 'bɛ'a mí pąh yʉ mɛngu Egipto. Nɛ gätho i pømanho 'bɛ'a mi ma, nɛ xʉn ngu mi sä da 'yøt'e.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 Nɛ nu'bʉ mi mbɛ'ts'a nyote njɛya, bi bɛ̨ni da mba bí zɛngua hapʉ madím pɛh yʉ́ mɛnguhʉ gue yʉ ją'i israel.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Nu'a n'da ʉ, bi nu ran ʉnbi ngue bi ʉnba n'da ra ją'i egipto. Nu'bʉ mi nu'a ra Moisés, bi yąni, bi cospa ra pengui bi hyo ngue bi du ra ją'i egipto.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Nu ra Moisés mim bɛ̨ni gue mi pą'ʉ yʉ ją'i israel 'bɛ'a da 'yøt' Oją, gue ra Moisés da yąn'ʉ, di japi him man da nu ran ʉnbi. Pɛ him mi pą'ʉ yʉ ją'i.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Man'da pa bʉya bi nu mahøn'a ra Moisés gue bin tuhni yoho yʉn 'yohʉ israel, nɛ nu ra Moisés bi zä bi hocua yʉ́ mbʉi, bi 'yɛ̨mbi: “N'yohʉ aui gadín cuui, 'bɛ'a guí ɛ̨nui a guí øt'ui gadín sʉhmi,” bi 'yɛ̨mbi.
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Pɛ nu'a gue mi ja rá ts'oqui bin cuɛ, nɛ bi ndøn'na ra Moisés, bi 'yɛ̨mp'a: “Ha i ja nin t'ɛ̨di gui hegä'be, to'o bi xi'i gan ts'ʉt'abi ngue gui hogä'be.
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 Ha guí ɛ̨na gui hyogui tengu'bʉ gmí hyo ra mɛngu Egipto mán de,” bi 'yɛ̨mbi.
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Nu ra Moisés nu'bʉ mi 'yøde 'bɛ'a bi man'a ran 'yohʉ, bi 'dagui, bi mba bʉ 'danguadi ra häi Madián. Nɛ mí 'bʉpʉ tengu bʉ nam 'bʉ'ʉ yʉ 'dan'yo ją'i, nɛ guepʉ ja bim 'bʉpʉ yoho yʉ́ ts'ʉnt'ʉ.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 Nɛ nu'bʉ mi tho'a nyote njɛya ngue mi 'bʉpʉ, bi nɛqui n'da rám 'bɛhni Oją mahɛ̨ts'i bʉ ja ra t'ʉza mi zø ra sibi, nubʉ ja ra ʉhäi, jombʉ ra t'øhø t'ɛ̨mbi Sinaí.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Nu'bʉ mín nu ra Moisés, madi hyonya thoho, bi mba bi hyän'i ts'ʉ bʉ ja ra t'ʉza ɛ̨na da nu 'bɛ'a i ja bʉ. Bi 'yørpa rá nde ra Hmu mahɛ̨ts'i bʉya,
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 bi 'yɛ̨mbi: “Nugä drá Oją gue i thąnde ni ngʉrpa mbombøtahʉ. Nugä dra Oją gue i thąnde ra Abraham, nɛ ra Isaac, nɛ ra Jacob,” bi 'yɛ̨mbi. Pɛ nu ra Moisés bi fɛt'i nɛ bin su, him bi hyąnzambʉi gue xpi hyandi.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Nu'a ra Hmu bi 'yɛ̨mbi: “Dami c'oc ni thįxfani nguetho nuua guí 'bäi, xʉn ho ua, ngue ya dí 'bäcä ua,” bi 'yɛ̨n Oją.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Nɛ xø bi 'yɛ̨n Oją: “Dá nu ma t'ʉhni 'bʉpʉ ra häi Egipto ngue i pa ma ʉnbi. Nɛ dá øcä yʉ́ hmbafi ʉ. Bá ɛ̨cä ya gue ga japi da thɛgui. Nɛ nuya gui mba bʉ Egipto,” bi 'yɛ̨n Oją, bi t'ɛ̨mp'a ra Moisés, bi 'yɛ̨n'a ra Esteban.
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 Nu ra Esteban xø bi xi'ʉ yʉ juąnbate mahøn'a, bi 'yɛ̨na: ―Guehna ra Moisés bi ts'ʉ 'bʉ mí 'yɛ̨na xtí hecua yoho yʉn 'yohʉ ma mi'israelhʉ, nɛ bi t'ɛ̨mbi: “Ha i ja nin t'ɛ̨di gui hegä'be, to'o bi xi'i gan ts'ʉt'abi.” Guehna ra Moisés, Oją bi mbɛnpʉ ngue din ts'ʉt'abi nangue yʉ ją'i israel, nɛ bi japi bi mba nthɛgui. Nɛ nu'a 'bɛ'a bi 'yøt'a ra Moisés, bi 'yøt'e nangue rám 'bɛhni Oją mahɛ̨ts'i bi nɛqui bʉ, nu'bʉ mi dɛ ra t'ʉza.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Nuna ra Moisés bi 'yøt' yʉn t'øt'e nuįxte nɛ yʉ hmɛpya nubʉ ja ra häi Egipto. M'bɛjua bʉya bi gʉcpʉ thi yʉ ją'i bʉ ja ra häi Egipto, nɛpʉ ja ra thɛnga deją bi 'yøt'a n'da ran t'øt'e nuįxte, nɛpʉ ma'ueni nguepʉ bin 'yo yote njɛya yʉ ją'i.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Guehna ra Moisés bi xih yʉ ją'i israel: “Oją da huan'nahʉ n'da ra pøngahyą guepʉ 'bʉh nin 'yohʉhʉ, tengutho bʉ bi huancä. Nu'a jatho gui 'yøhmbʉ 'bɛ'a da man'a,” bi 'yɛ̨na, bi 'yɛ̨n'a ra Esteban.
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Nu ra Moisés gue'a bin 'yohʉ yʉ ją'i bʉ ma'ueni. Nɛ nubʉ ja rá yą ra t'øhø Sinaí bin yąui rám 'bɛhni Oją mahɛ̨ts'i, 'bʉ mi gopʉ ja rán dʉi ra t'øhø mam bombøtahʉ. Nɛ bi hyąnba rám hman Oją ra Moisés gue njąm'bʉ da guadi, nɛ gue'a bi thogahʉ a ya.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 Pɛ nu'ʉ mam bombøtahʉ him bi nde bi 'yɛ̨c'yɛi a ra Moisés, him bi nde bi dɛnni xʉn ho, pɛ bi numan'ʉtho nɛ bi goh yʉ́ mbʉi, mím bɛ̨m bʉ Egipto.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Nu'ʉ bi 'yɛ̨mp'a ra Aarón, ra hmumbäją: “Dami 'yørcahe 'da yʉ oją da zixcahʉ. Nguetho hin dí pąhmbe 'bɛ'a bi ja a ra Moisés gue bá jʉgähe bʉ ja ra häi Egipto,” bi 'yɛ̨n'ʉ.
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Nu'ʉ bi 'yøt'a n'da ra t'ʉndąni bʉya, ɛ̨mbi yʉ́ oją, nɛ bi hyo yʉn dąni nɛ bi mbøx yʉ́ 'bøts'e. Nɛ madín johya a bi 'yøt'e nangue yʉ́ 'yɛsɛ.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Pɛ nu Oją bi 'uegue nangue'ʉ, nɛ bi hyɛgui da dąnde ra hyadi, ra ząna, nɛ yʉ sø, nguetho nt'o't'i bʉ ja rá søcuą yʉ pøngahyą:i ɛ̨n Oją, bi 'yɛ̨n'ʉ yʉ pøngahyą.
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 i ɛ̨n Oją, bi 'yɛ̨n'ʉ yʉ pøngahyą.
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 Pɛ guehma mi tu n'da ra ngu'bø't'e gue mí sänba Oją ʉ ma ngʉrpa bombøtahʉ 'bʉ mín 'yo bʉ ma'ueni, guepʉ da dąnde Oją ʉ, bi 'yøt'e tengu xí xi Oją ra Moisés, nu'bʉ min yąui bʉ ja ra t'øhø. Bi xifi da 'yøt'e tengu ra hmɛpya xí nu.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 M'bɛjua bʉya, nu'bʉ mí ngʉrpi ra Josué, pɛ guexta'a ra ngu'bø't'e bá tu'ʉ ma ngʉrpa bombøtahʉ 'bʉ mí zøm bʉ ja ra häi xí xi Oją. Nɛ mí 'bʉpʉ mi'da yʉ ją'i gue hing yʉ israel. Nu Oją bʉya bi hyøn'a thi yʉ 'dan'yo ją'i nɛ bim 'bʉpʉ yʉ israel bʉya. Nɛ guexta'a mí jatho ra ngu'bø't'e nu'bʉ min ts'ʉt'abi ra David.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Nu'a Oją ɛ̨mmɛ mí numanho ra David, gue 'dat'a Oją mí thąnde ra Jacob. Nu'a ra David bi 'yäp rán t'ɛ̨di Oją da hyømba rá ngu gue rám poniui ra ngu'bø't'e.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Pɛ nu ra Salomón rá ts'ʉnt'ʉ ra David a, gue'a bi hyømba rá ngu Oją.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Pɛ nu'a Oją nuįxte thoho hingui 'bʉpʉ ja yʉ ngu nt'øt'e ngue yʉ́ 'yɛ yʉn 'yohʉ. Ngubʉ bi man ra pøngahyą 'bʉ mi thocpa rám hma ra Hmu mahɛ̨ts'i, nɛ bi 'yɛ̨na:
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 — ausente —
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 ɛ̨n Oją, bi 'yɛ̨n'a ra pøngahyą, bi 'yɛ̨n'a ra Esteban.
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 Nɛ bi thoc'a ra Esteban bi xi'ʉ yʉ mbäją i ørpa ran juąnbi: ―Nu'ahʉ xíngui ts'ʉ guí øhmbʉ 'bʉ ja'a si ahʉ, nɛ xʉm mɛ ni mbʉihʉ, xíngui ts'ʉ di cʉ't' ni zaguhʉ. Thocua thoho guí säman'ʉhʉ rá Hogandąhi Oją tengutho mam bombøtahʉ, guín jahʉ bʉ.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Xínga n'da rá pøngahyą Oją gue him bi hyo mam bombøtahʉ, n'dat'ʉ yʉ pøngahyą gue bi ma dua ɛ̨h ra Hoga Cristo, gue'a gá dähʉ nɛ gá yąfʉ nɛ xin gá hyohʉ.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Nu'ʉ yʉ́m 'bɛhni Oją mahɛ̨ts'i bi 'dajʉ rán t'ɛ̨di Oją, pɛ hin guí ʉrpahʉ ra güɛnda a 'bɛ'a bi ma, bi 'yɛ̨n'a ra Esteban 'bʉ mi 'yɛ̨mp'ʉ yʉ ngʉrpi.
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Nɛ nu'bʉ mí 'yøh ya 'bɛ'a bi ma ra Esteban, bi dɛ ra cuɛ yʉ́ mbʉi nɛ bi yɛ̨xpa yʉ́ ts'i.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Pɛ nu ra Esteban mí hą ra ts'ɛdi xʉn ho rá mbʉi nangue rá Hogandąhi Oją in 'youi, nɛ bi ndøs' mahɛ̨ts'i nɛ di nɛc thoho hapʉ 'bʉ Oją. Nɛ bi nu ra Jesús 'darpʉ 'bʉhmi Oją nɛ i ja rá ts'ɛdi.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Nɛ bi 'yɛ̨na: ―Pɛ dami ndøs'hʉ nʉ dín nugä, n'yø, nsoqui mahɛ̨ts'i nɛ dín nugä a bin ją'i ua ja ra ximhäi, i 'bʉhnʉ ja rán 'yɛi Oją, bi 'yɛ̨na.
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Pɛ nu'ʉ bʉya man'da bi got yʉ́ zagu, nɛ bi mbafi nangue yʉ́ cuɛ, gätho bi muxpʉ 'bäh ra Esteban.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Nɛ bi gʉcpʉ ja ra hnini nɛ bi bat'ado bʉ ma'ueni. Nɛ nu'ʉ gue bim bate, bi mbøh yʉ́ coto nguetho in nde nte di hɛ̨n'ʉ. Bi mbøpʉ ja rá gua n'da ran 'yohʉ ní huti ra Saulo, nɛ bi 'yɛ̨n'ʉ: ―Gui jamansu ts'ʉ ma cotogähe, bi t'ɛ̨mp'a.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Nɛ nu'bʉ gätho ní mba ma bat'ado ra Esteban, bi zo'a Oją, bi 'yɛ̨mbi: ―Nu'i ma Hmu Jesús, dami hyąnga ma te ya.
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Nɛ bin dąnyahmu, nts'ɛdi bi mbafi, bi 'yɛ̨na: ―Ma Hmu i, o guí ʉrpa ra güɛnda nanguehna ra ts'oqui bin ja ya. Nɛ nu'bʉ mi man na, bi du bʉya.
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.