Atos 12

Eastern Highland Otomi NT (OTM_WBT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nu'ʉ yʉ pa ʉ, nu ra ts'ʉt'abi Herodes bi manda da mba mfɛnt'i yʉ 'yɛ̨c'yɛi, bi dʉ'mi di ʉnba ʉ.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Nɛ bi manda ngue bi tho ra Jacobo rán 'yohʉ ra Xuua, ra juai í tho a.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Nu'bʉ mi bąh ra Herodes gue i numanho yʉ judío hing yʉ 'yɛ̨c'yɛi gue bi hyo ra Jacobo, bi bɛnt'a ra Pedro, nɛ bin thɛui n'da ra dąmpɛti mí sänba Oją ʉ yʉ israel, t'ɛ̨mbi dąbaxjua.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Janangue'a him 'bex bi tho ra Pedro, pɛ bi jot'a fädi. Nɛ bi manda 'dɛ'ma 'dato yʉ́ dofʉi ra Herodes di jamansu ra goxthi, 'da'i goho n'da cʉt'i. Mím bɛ̨n'a ra Herodes xtán zixpʉ 'bʉh yʉ ją'i, mí ɛ̨na xtá hyo bʉ 'bʉ mí gua'a ram pɛti ran dąbaxjua.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Nu ra Pedro guexta'a mí pa m'bädi xʉn ho bʉ ja ra fädi, pɛ nu yʉ́ mi 'yɛ̨c'yɛihʉ bim pɛti, nɛ ɛ̨mmɛ bin yąhʉ Oją nangue ra Pedro.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Nu ra xui a gue mi ɛ̨n'a ra Herodes xtán gʉc 'bʉ mí hyats'i, nu ra Pedro mi cät'inde yoho yʉ dofʉi, nɛ nu'a, nthu't'i yoho yʉ cadena, nɛ bin ąha. Nɛ xø mí 'bäpʉ mi'da yʉ dofʉi bʉ ja rá goxthi ra fädi.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 N'dahmantho bi zøpʉ 'bʉh ra Pedro n'da rám 'bɛhni ra Hmu mahɛ̨ts'i. Nɛ bi nɛcpʉ mbo ra fädi. Nu ram 'bɛhni bi 'yąnba rá hyo ra Pedro, bi 'yä'a, nɛ bi 'yɛ̨mbi: ―Ndants'a n'dihi, bi 'yɛ̨mbi. Nu yʉ cadena bi xosɛ gue'a mán thu't'i rá 'yɛ.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Nɛ nu ram 'bɛhni bi 'yɛ̨mp'a mahøn'a: ―Dami tʉ't' ni ngʉ't'i nɛ gui 'yʉ't' ni thįxfani. Nu ra Pedro bi 'yøt'e tengu bi si'a. Nɛ xø bi 'yɛ̨mbi: ―Hye ni dąpahni nɛ gui tɛngui.
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Nu ra Pedro bi dɛn'na ram 'bɛhni, bi bøm bʉya. Pɛ him mí pą 'bʉ majuąni gue'a rám 'bɛhni Oją bi zits'i, uague tengu'bʉ bi 'uįtho.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Nɛ nu'bʉ mi thopʉ bí 'bäh rá mbʉdi yʉ mbädi, nɛ bi thopʉ ná yoho 'bäh yʉ mbädi, bi zøm bʉ bí ja ra jut'it'ɛgui bʉ ja ra 'yu ní mba bʉ hnini. Bi xosɛ ra jut'i nɛ bi bøm bʉya. Nɛ nu'bʉ min 'yo bʉ 'yu, bi 'ue'a rám 'bɛhni Oją, bi ts'o'a ra Pedro bʉya.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Nu'a ra Pedro, nu'bʉ mi bądi 'bɛ'a gätho bin ja, ngue majuąni nɛ hing ra t'į, bi 'yɛ̨nsɛ: ―Dí pąsɛgä ya gue ra Hmu mahɛ̨ts'i bá pɛhna n'da rám 'bɛhni, nɛ bá jʉgä bʉ ja rá ts'ɛdi ra ts'ʉt'abi Herodes, nɛ bi yąngä nangue 'bɛ'a nde xtá 'yørcä ma mijudíohe, bi' yɛ̨nsɛ ra Pedro.
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Nɛ nu'bʉ mín 'yomfɛ̨ni ts'ʉ, bi mba bʉ ja rá ngu ra María, rá mbe ra Xuua Marcos, nɛ xʉn ngu madím pɛti bʉ, i yąhʉ Oją nangue ra Pedro.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Nɛ nu'bʉ madí jät ra jut'i bʉ thi ja ra mbä't'i, bi mba bʉ n'da ra hmute, ra 'yɛ̨hɛ, í Rode, gue da bądi to'o i 'bäpʉ.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Nɛ nu'bʉ mí 'yørpa rá nde ra Pedro, bi bądi to'o, nɛ ɛ̨mmɛ madí johya. Pɛ him 'bex bi xocuabi nguetho in nde m'bɛt'o bi xi'a n'dihi yʉ ją'i 'bʉpʉ, gue 'bäpʉ ra Pedro bʉ ja ra goxthi.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Nu yʉ ją'i bi 'yɛ̨mbi: ―Guí häte. Pɛ nu'a ra hmute guexta'a mi ma gue gue'a ra Pedro. Nɛ nu'ʉ bi ma: ―Gue'a rán dąhi a.
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Pɛ nu ra Pedro bi thoc thoho di jät ra jut'i, nɛ nu'bʉ mi xocpi nɛ bi nu gue gue'a ra Pedro, bi hyonya thoho ʉ.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Pɛ nu'a ra Pedro bi uąnba rá 'yɛ, ndepe din hɛ̨. Nɛ bi xifi ha án zä bi gʉcpʉ ja ra fädi ra Hmu. Nɛ bi 'yɛ̨mp'ʉ yʉ ją'i: ―Dami xihmbʉ a man'da ra Jacobo, gue ra Santiago a, nɛ'ʉ mi'da yʉ 'yɛ̨c'yɛi 'bɛ'a bin ja, bi 'yɛ̨na. Nɛ bi bøn'a ra Pedro bi mba n'danni.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Nu'bʉ mi hyats'i, ɛ̨mmɛ bin ja ran cui, gue'da xnin 'yänthoho yʉ dofʉi, nguetho him bi bądi 'bɛ'a bin ja ra Pedro.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Nɛ nu ra Herodes bi manda dí honi pɛ him bá thįni. Nɛ nubʉya bi 'yän'dʉ yʉ mbängoxthi hague bin ja, nɛ bi manda ngue da tho'ʉ bʉya. M'bɛjua bi bøn'a ra Herodes ra häi Judea, bi mba bʉ ja ra hnini Cesarea, nɛ bám 'bʉpʉ.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Nɛ nu ra Herodes ɛ̨mmɛ mí numan'ʉ yʉ ją'i 'bʉpʉ ra hnini Tiro nɛpʉ Sidón. Pɛ nu yʉ ją'i bim pɛti, pɛ m'bɛt'o bin amigohʉ ra Blasto, rám fäts'iui ra ts'ʉt'abi Herodes. Nɛ bi sih ra Blasto din hocpahʉ a ra Herodes, nguetho jatho dí nɛxpʉ 'bɛ'a da zi yʉ ją'i bʉ bí ja rá häi ra Herodes.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Janangue'a bi zän man'da ra pa bʉya, nu yʉ ją'i bim pɛti. Nu ra Herodes bi hye rá pahni ɛ̨mmɛ xʉn ho, nɛ bi hyupʉ ja rá mɛxa, nɛ bin høt'ahyą.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Nɛ ɛ̨mmɛ bi mbahni yʉ ją'i nɛ bi 'yɛ̨n'ʉ: ―Hing rá nde n'da ran 'yohʉ bʉ na yą nʉ, pɛgue rá nde n'da ra oją, sä ɛ̨n'ʉ.
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 'Dahmantho n'da rám 'bɛhni Oją mahɛ̨ts'i bi japi 'bex bin zäman'ʉ ra Herodes, nguetho him bi ma ngue hinga gue'a Oją a, him bi 'yɛ̨spa Oją. 'Bex bi nɛqui yʉ zu'uɛ̨ mbo rá foho, bi du bʉya.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Pɛ nu rám Hman Oją bi thoqui bi hma, gätho bʉ n'danni bi 'yøh rám Hman Oją yʉ ją'i.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Nu ra Bernabé nɛ ra Saulo, nu'bʉ mi guah yʉ́ 'bɛfi, gue bi sifi da hyąx ra mbɛti bʉ Jerusalén, bá peng bʉya, bán 'yohʉ ra Xuua Marcos, bi zøpʉ Antioquía mahøn'a.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.