Romanos 9
Ra 'Ra'yo Testamento (OTENT) vs VC
1 Nugui, núꞌa̱ dí ma̱, dí ma̱nga majua̱ni ngu rí ꞌñepcagui ngueꞌa̱ dí camfri ra Zidada Jesucristo. Hangue núꞌa̱ ma ga ma̱ hingrá ncꞌuamba. Nu ja ma mfeni dí pa̱di xá hño gue dí ma̱nga majua̱ni ngueꞌa̱ go ra Ma̱ca Nda̱hi xicagui gue núꞌa̱ dí ma̱ gueꞌa̱ majua̱ni.
1 Digo a verdade em Jesus Cristo, não minto; a minha consciência me dá testemunho pelo Espírito Santo:
2 Xi ꞌraca ꞌnara ntsøꞌmi y nza̱ntho zonga ma mfeni.
2 sinto grande pesar, incessante amargura no coração.
3 Nugui, ga nehma̱ gue masque go ga ꞌmɛdiga de rá thandi ra Zidada Jesucristo, qué pa da mpøhø maꞌra ma mixodyoꞌbe núꞌʉ hinxa gamfritho ra Zidada Jesucristo.
3 Porque eu mesmo desejaria ser reprovado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são do mesmo sangue que eu, segundo a carne.
4 Núꞌʉ́ go gueꞌʉ ya me Israel. Ajua̱ bi hñutsꞌiꞌʉ pa dyá ba̱tsiꞌa̱, ne mi utuabiꞌʉ rá ma̱ca nsundaꞌa̱ ja rá nda̱nija̱ꞌʉ, ne bi gohuiꞌʉ ꞌraya cohi. Nehe bi umbabiꞌʉ ra ma̱ca ley, ne bi ꞌñutui hanja da xøcambeniꞌa̱ ja rá nija̱ꞌʉ. Nehe Ajua̱ bi ña̱ꞌtuabiꞌʉ ya hña̱ꞌti.
4 Eles são os israelitas; a eles foram dadas a adoção, a glória, as alianças, a lei, o culto, as promessas
5 Nuyá xitaꞌʉ go gueꞌʉ ra Abrá ne ra Isaac ne ra Cobo ne yá tꞌʉ, y ja nuya ja̱ꞌiꞌʉ ja bi ꞌñe bi nja̱ꞌini ra Cristo núꞌa̱ bá pɛhna Ajua̱ pa da nda̱, y nuꞌá̱ go guesɛꞌa̱ Ajua̱, y go gueꞌa̱ rá mɛti gatho núꞌa̱ te ja ne ꞌbʉi. Drá nsundaꞌa̱ pa nza̱ntho. Njabʉ gueꞌa̱.
5 e os patriarcas; deles descende Cristo, segundo a carne, o qual é, sobre todas as coisas, Deus bendito para sempre. Amém.
6 Pe hiní ꞌñepi ga beñhʉ gue Ajua̱ hinxa cumpli rá noya co ra hnini Israel, ngueꞌa̱ Ajua̱ xqui ña̱ꞌtuabi da ja̱pi nura hniniꞌa̱, pe hingue gatho ya me Israel go gueꞌʉ rá hnini Ajua̱.
6 Não quer dizer, porém, que a palavra de Deus tenha falhado. Porque nem todos os que descendem de Israel são verdadeiros israelitas,
7 Masque bi ꞌmʉi ndunthi yá ꞌbɛto yá mbongꞌbɛto ra Abrá, pe hingue gathoꞌʉ tꞌøtꞌa ra uɛnda gue yá ba̱tsi majua̱ni, hønsɛ núꞌʉ yá ba̱tsi ra Isaac. Ngueꞌa̱ ja ra Ma̱ca Tꞌofo ena gue Ajua̱ bi xipabi ra Abrá njaua: “Go dri ꞌbɛto yá ba̱tsi ra Isaac.”
7 como nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Abraão; mas: É em Isaac que terás uma descendência que trará o teu nome {Gn 21,12}.
8 Nubyá ne da ꞌñena gue hingo gatho nuya ba̱tsi de rá ji ra Abrá go gueꞌʉ yá ba̱tsi Ajua̱, pe hønsɛ núꞌʉ bi ꞌmʉi dega hña̱ꞌti ngu bi ꞌmʉi ra Isaac.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que serão considerados como descendentes.
9 Guehna ra hña̱ꞌti bi ña̱ꞌtuabi ra Abrá, bi ꞌñembabi Ajua̱: “Rijɛya ngubya, ma ga yopa ehe ga cꞌa̱ꞌtsꞌaꞌi, ha nura Sara ma da mɛꞌtsa ꞌnará tꞌʉ.”
9 Realmente, a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho {Gn 18,10}.
10 Y hingue hønsɛ ra Isaac bi huahna Ajua̱, nehe ra Rebeca bi ꞌmʉ yoho yá tꞌʉ de ꞌnadra dada, go gueꞌa̱ ndu ma xitahʉ ra Isaac, y de núꞌʉ yoho ya tꞌʉꞌʉ, ꞌnatho bi huahna Ajua̱ nehe.
10 E não somente ela, senão também Rebeca, que concebeu {dois filhos} de um só homem, Isaac, nosso patriarca.
11 Y núꞌbʉ hinxqui ꞌmʉitho núꞌʉ ya tꞌʉ ne hinte xqui ꞌyøtꞌatho núꞌa̱ xá hño o núꞌa̱ hinxá hño, Ajua̱ ya xqui huahna ꞌna de gueꞌʉ, pa njabʉ da hnequi xá hño gue nuꞌá̱ huahna ya ja̱ꞌi hingue po yá ꞌbɛfiꞌʉ pe po núꞌa̱ xa beniꞌa̱, ngueꞌa̱ nuꞌá̱ zohni núꞌa̱ toꞌo go da neꞌa̱.
11 Antes mesmo que fossem nascidos, e antes que tivessem feito bem ou mal algum {para que fosse confirmada a liberdade da escolha de Deus,
12 Hangue ante da ꞌmʉi núꞌʉ yoho ya tꞌʉꞌʉ, Ajua̱ ya xqui ꞌñembabi yá na̱na̱ njaua: “Nura cu mada̱ ma da mɛpi núꞌa̱ mba̱tsi.”
12 que depende não das obras, mas daquele que chama}, foi dito a Rebeca: O mais velho servirá o mais moço {Gn 25,23}.
13 Y ja maꞌna ra xɛni de ra Ma̱ca Tꞌofo ma̱ mahyɛgui habʉ Ajua̱ ena njaua: “Dá ma̱di ra Cobo ha nura Esaú dá ʉtsa.”
13 Como está escrito: Amei Jacó, porém aborreci Esaú {Ml 1,3}.
14 Nuꞌbʉ́ ¿xi te ga ma̱ñhʉbya? ¿Ha gue ga eñhʉ gue Ajua̱ hingui øtꞌa ra tsꞌʉtbi xá hño? Hina, hinga beñhʉ njabʉ.
14 Que diremos, pois? Haverá injustiça em Deus? De modo algum!
15 Ngueꞌa̱ go guesɛꞌa̱ pɛꞌtsa ra nsɛqui, hangue bi ꞌñemba ra Moise njaua: “Nugui dí huequi núꞌa̱ go ga ne ga huequi.”
15 Porque ele disse a Moisés: Farei misericórdia a quem eu fizer misericórdia; terei compaixão de quem eu tiver compaixão {Ex 33,19}.
16 Hangue dí pa̱hʉ gue ꞌnara ja̱ꞌi hingui tsʉtua rá hma̱te Ajua̱ ngueꞌa̱ go da nesɛ ra ja̱ꞌi, nixi ngueꞌa̱ da ꞌyøtꞌasɛ ra tsꞌɛdi. Hina, go Ajua̱ beni sɛhɛ toꞌo gueꞌa̱ ma da huequiꞌa̱.
16 Dessa forma, a escolha não depende daquele que quer, nem daquele que corre, mas da misericórdia de Deus.
17 Nehe ja ra Ma̱ca Tꞌofo xa tꞌofo gue Ajua̱ bi xipabi ra Faraó núꞌa̱ mrá nda̱ Egipto, y bi ꞌñena njaua: “Stá huxꞌaꞌi pa gui nda̱, ngueꞌa̱ dí ne da hneca ma tsꞌɛdi ja gueꞌi pa da fa̱di toꞌogui ne tengu ma tsꞌɛdi ja gatho ra ximhai.”
17 Por isso, diz a Escritura ao faraó: Eis o motivo por que te suscitei, para mostrar em ti o meu poder e para que se anuncie o meu nome por toda a terra {Ex 9,16}.
18 Hangue ringueꞌa̱ dí pa̱hʉ gue Ajua̱ ri huequi núꞌa̱ go da neꞌa̱ y ri japi da necio núꞌa̱ go da neꞌa̱.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem quer, e endurece a quem quer.
19 Nuꞌbʉ́, da ne ꞌnara ja̱ꞌi da ꞌñengui: “Nuꞌbʉ́ ¿hanja Ajua̱ ri condena ya ja̱ꞌi? ¿Toꞌo gueꞌa̱ xa cꞌaꞌtsuabi núꞌa̱ rá pahaꞌa̱?”
19 Dir-me-ás talvez: Por que ele ainda se queixa? Quem pode resistir à sua vontade?
20 Pe nugui ga tha̱tuabiꞌa̱ ne ga embi: “¿Toꞌoꞌigue pa guí nøꞌtua Ajua̱? ꞌNandi gue ra tsꞌe dega dohmi ma da nøꞌtuabi núꞌa̱ toꞌo bi hyoqui ne da ꞌñembi: ‘¿Pa te xcá hogagui njaua?’
20 Mas quem és tu, ó homem, para contestar a Deus? Porventura o vaso de barro diz ao oleiro: Por que me fizeste assim?
21 Nura hyocatraste tsa da hyoca núꞌa̱ go da ne. Nuꞌá̱ ha̱ ra tsꞌɛdi pa da hyoca de ꞌnadra bøhai ꞌnara tsꞌe dega nsu y nu maꞌna pa ra ꞌbɛfi hingue dega nsu.”
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro para fazer da mesma massa um vaso de uso nobre e outro de uso vulgar?
22 Njabʉ nehe Ajua̱ masque mi ne xa ꞌñudi gue ja rá tsꞌɛdiꞌa̱ ne nuꞌá̱ ri castiga ya tsꞌoꞌmʉi gá ja̱ꞌi, pe nuꞌá̱ desde mayaꞌbʉ xa mɛꞌtsuabi ndunthi ra pasencia ya tsꞌoꞌmʉi gá ja̱ꞌi, pe ꞌmɛfa ma da castigaꞌʉ ngu xa beni y ngu núꞌa̱ rí ꞌñepabiꞌʉ.
22 {Onde, então, está a injustiça} em ter Deus, para mostrar a sua ira e manifestar o seu poder, suportado com muita paciência os objetos de ira preparados para a perdição,
23 Nuꞌá̱ bi ꞌyøtꞌa njabʉ pa bi ꞌñudi tengu rá nda̱ngui rá nsunda ja guecjʉ, ngueꞌa̱ xi xa mɛscaguihʉ ra nthecate nújʉ toꞌo xa beni desde mayaꞌbʉ ma ga ꞌbʉhʉ ꞌnadbʉ ja rá nsundaꞌa̱.
23 mostrando as riquezas da sua glória para com os objetos de misericórdia, que de antemão preparou para a glória?
24 Nuꞌá̱ xa zoncahʉ pa ga ꞌbʉhʉ con gueꞌa̱, masque dyá xodyohʉ o hindyá xodyohʉ.
24 {Esses somos nós, que ele chamou não só dentre os judeus, mas também dentre os pagãos.} É o que ele diz em Oséias:
25 Ra ba̱di Osea bi ꞌyofo de guehna ja ra Ma̱ca Tꞌofo gue Ajua̱ bi ꞌñena njaua:
25 Chamarei meu povo ao que não era meu povo, e amada a que não era amada.
26 Nu habʉ bi tꞌembabi ya ja̱ꞌi njaua: “Nuꞌahʉ hingo ma hninihʉ”,
26 E no lugar mesmo em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo, ali serão chamados filhos de Deus vivo {Os 2,1}.
27 Nehe ra ba̱di Isaía bi ma̱ de ra hnini Israel, y bi ꞌñena: “Masque ya me Israel da ndunthi ngu rá ndunthi ra ꞌbomu ja ra ña̱nga ndehe, pe husthoho toꞌo ma da mpøhø de gueꞌʉ.
27 A respeito de Israel, exclama Isaías: Ainda que o número de filhos de Israel fosse como a areia do mar, só um resto será salvo;
28 Ngueꞌa̱ Ajua̱ masɛctho da huata ndunthi de gueꞌʉ ngu núꞌa̱ xqui ꞌyɛꞌmbi asta hinda gohi ꞌna zi tʉitho.”
28 porque o Senhor realizará plenamente e prontamente a sua palavra sobre a terra {10,22s}.
29 Nehe go guetꞌa̱ ra Isaía bi ꞌyofo ꞌmɛtꞌo ja maꞌna ra xɛni de rá tꞌofoꞌa̱, ne bi ꞌñena:
29 E ainda como predisse Isaías: Se o Senhor dos exércitos não nos tivesse deixado um rebento, ficaríamos como Sodoma, seríamos como Gomorra {Is 1,9}.
30 Nuꞌbʉ́ dí pa̱hʉbya gue ya ja̱ꞌi hingyá me Israel núꞌʉ himbi ꞌyøtꞌa ra tsꞌɛdi pa da ꞌmʉi xá hño co Ajua̱, go gueꞌʉ ya ꞌbʉi xá hño con gueꞌa̱, ngueꞌa̱ ya xa gamfribi rá noyaꞌa̱.
30 Então que diremos? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justificação, a que vem da fé,
31 Pe nuya me Israel mi øtꞌa ra tsꞌɛdi pa da ꞌyøtꞌa núꞌa̱ ma̱nga ra nda̱xjua ley pa xa ꞌmʉhma̱ xá hño co Ajua̱, pe nuꞌʉ́ himbi za bi ꞌmʉi xá hño con gueꞌa̱.
31 ao passo que Israel, que procurava uma lei que desse a justificação, não a encontrou.
32 ¿Hanja himbi za bi ꞌmʉi xá hño? Himbi za ngueꞌa̱ mi honi da ꞌmʉi xá hño co Ajua̱ hønda po ya ꞌbɛfi núꞌa̱ ma̱nga ra ley pe hingue po ra jamfri de ra Zidada Jesucristo. Hangue nuꞌʉ́ bi hña̱xa ꞌnara mfeꞌtse ja núꞌa̱ xa tꞌembabi “ra Mfeꞌtsado.”
32 Por quê? Porque Israel a buscava como fruto não da fé, e sim das obras. E tropeçou na pedra do escândalo,
33 Ngu ena Ajua̱ ja ra Ma̱ca Tꞌofo:
33 como está escrito: Eis que ponho em Sião uma pedra de escândalo, um rochedo que faz cair; quem nele crer não será confundido {Is 8,14; 28,16}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.