Mateus 25

Ra 'Ra'yo Testamento (OTENT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nurá yoꞌñehe ra Nda̱ de mahetsꞌi ma ga hyɛcuahʉ ngu ra ꞌbede de ꞌnara ntha̱ti bi nja. ꞌRɛtꞌa ya nxutsi bi hña̱xa yá ñotꞌi dega aceite pa bi ma bá tha̱di núꞌa̱ ra ꞌñøhø mi ma da ntha̱ti.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Ha de núꞌʉ ꞌrɛtꞌa ya nxutsi, cʉtꞌa xqui hñoqui co yá ñotꞌi, pe núꞌʉ má cʉtꞌa hinxqui hñoqui.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 Ha núꞌʉ cʉtꞌa hinxqui hñoqui, himbi hña̱xa ndunthi ra aceite pa da xitꞌa ja yá ñotꞌi.
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 Pe nuꞌʉ má cʉtꞌa xqui hñoqui ha̱, bi ñuꞌtsa yá ñotꞌi co ra aceite, nehe bi hña̱xa ꞌnara xito mi ñutsꞌi pa sta thegue núꞌa̱ mi po ja ra ñotꞌi da xitꞌa maꞌna.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Hinga ꞌme bi zøhø núꞌa̱ mi ma da ntha̱ti, hangue gatho núꞌʉ ꞌrɛtꞌa ya nxutsi bi zʉ ra tꞌa̱ha̱ ne bi ꞌña̱ha̱.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 Y ngu made ra xuui bi ntꞌøde ꞌnara hmafi ne bi tꞌemba ya nxutsi: “¡Ya xa ꞌñecua núni ma da ntha̱ti, bá ehʉ gui tha̱dihʉ!”
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 Nuꞌbʉ́ ꞌbestho bi nuhu gatho núꞌʉ ꞌrɛtꞌa ya nxutsi ne bi mʉdi bi tsøgue yá ñotꞌi.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 Ha núꞌʉ cʉtꞌa hinxqui hñoqui, ꞌbestho bi ꞌñembabi núꞌʉ má cʉtꞌa xqui hñoqui: “Xɛcje tsꞌʉ ri zi aceitehʉ ngueꞌa̱ ya huetꞌatho ma ñotꞌihe.”
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 Ne núꞌʉ ya nxutsi xqui hñoqui bi da̱tuabi núꞌʉ má cʉtꞌa ne bi ꞌñembi: “Hina, hinga xɛꞌahe, xiꞌbʉ ga njahebʉ nguꞌahʉ. Maꞌna xá hño grí maha gui tañhʉ habʉ bí ꞌba. Bá tañhʉ pa gueꞌahʉ.”
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 Pe de bi maꞌʉ da danga ra aceite, nura oraꞌa̱ bi zøhø núꞌa̱ mi ma da ntha̱ti. Nuꞌbʉ́ núꞌʉ cʉtꞌa ya nxutsi xqui hñoqui bi mɛui ne bi yʉtꞌuiꞌʉ mbo habʉ mi ma da nja ra ngo dega ntha̱ti. Nepʉ ꞌbestho bi jotꞌa ra gosthi.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 Ha ꞌmɛfa bi zøhø núꞌʉ maꞌra ya nxutsi ne bi ꞌñeñꞌʉ: “¡Xogaguihe ra gosthi, zi Hmu, xogaguihe!”
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 Pe núꞌa̱ toꞌo mi ma da ntha̱ti bi da̱tuabiꞌʉ ne bi ꞌñembi: “Xi majua̱ni dí xiꞌahʉ gue hindí pa̱ꞌahʉ toꞌoꞌihʉ.”
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 Nuꞌbʉ́ ra Jesu bi ꞌñena:
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 Nehe rá yoꞌñehe ra Nda̱ de mahetsꞌi ma ga hyɛcuahʉ ngu rá ꞌbede ꞌnara hmu co yá ꞌbɛgo. Núꞌa̱ ra hmu ya mi ꞌbaꞌñu da ma ja maꞌna ra hai yabʉ, ne bi zohna ꞌrayá nza̱i ꞌbɛgo pa bi zocuabi rá boja̱ pa da xu de da pengui.
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 ꞌNa de gueꞌʉ bi zocuabi cʉtꞌa ꞌmo, maꞌna bi zocuabi yo ꞌmo, ha nuꞌa̱ maꞌna bi zocuabi ꞌna ꞌmo. Ngu rá nda̱ngui rá mfa̱di cada ꞌna, gueꞌa̱ rá ndunthi ra boja̱ bi tsꞌocuabi. nepʉ ra hmu bi gʉ rá ꞌñu bi ma.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Núꞌa̱ ra ꞌbɛgo xqui tsꞌocuabi cʉtꞌa ꞌmo, nuꞌá̱ bi ma bi pʉntsꞌa nura boja̱ꞌa̱ ne bi da̱ha̱ má cʉtꞌa ꞌmo.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Ha nuꞌa̱ tóꞌo xqui tsꞌocua yo ꞌmo mbɛxo, bi pʉntsꞌa núꞌa̱ ra boja̱ꞌa̱, ne bi da̱ha̱ má yo ꞌmo.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Pe nuꞌa̱ tóꞌo xqui tsꞌocua ꞌna ꞌmo mbɛxo, nuꞌá̱ bi ma bá xei ꞌnara oꞌtsi ne bi ꞌyagui núꞌa̱ ra boja̱ xqui zocuabi rá hmu.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Bi thogui ndunthi ya pa, nepʉ bi zøhø ra hmu bi ꞌñʉtꞌuɛndaui yá ꞌbɛgo.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Bi zøhø ꞌmɛtꞌo núꞌa̱ xqui tsꞌocua cʉtꞌa ꞌmo, ne bi umba rá hmu núꞌa̱ má cʉtꞌa ꞌmo xqui da̱ha̱ de núꞌa̱ xqui tsꞌocuabi, ne bi ꞌñembabi: “Gá tsogagui cʉtꞌa ꞌmo, pe nubyá jaua nuna má cʉtꞌa ꞌmo stá ta̱ha̱ de núꞌa̱ gá tsogagui.”
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 Nuꞌbʉ́ ra hmu bi da̱di ne bi ꞌñena: “Xi xá hño ri ꞌbɛfi. Nuꞌi xi ꞌnagrá hoga ꞌbɛgo. Nubyá ma ga tsocꞌaꞌi maꞌna ndunthi ra boja̱ pa gui japi da xu, ngueꞌa̱ xi xcá pa̱di xcá japi da xu núꞌa̱ ꞌna tʉi dá tsocꞌaꞌi. Nubyá bá ehe pa ga johyahʉ.”
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 ꞌMɛfa bi zøhø núꞌa̱ toꞌo xqui tsꞌocua yo ꞌmo, ne bi ꞌñemba rá hmu: “Gá tsogagui yo ꞌmo, pe nubyá jaua nuna má yo ꞌmo stá ta̱ha̱ de núꞌa̱ yo ꞌmo gá tsogagui.”
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 Nuꞌbʉ́ ra hmu bi da̱di ne bi ꞌñembabi: “Xi xá hño ri ꞌbɛfi. Nuꞌi xi ꞌnagrá hoga ꞌbɛgo. Nubyá ma ga tsocꞌaꞌi maꞌna ndunthi ra boja̱ pa gui japi da xu, ngueꞌa̱ xi xcá pa̱di xcá japi da xu núꞌa̱ ꞌna tʉi dá tsocꞌaꞌi. Nubyá bá ehe pa ga johyahʉ.”
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 Pe nu mi zøhø núꞌa̱ ra ꞌbɛgo xqui tsꞌocua ꞌna ꞌmo, nuꞌá̱ bi ꞌñembabi rá hmu: “Nuga dí pa̱di gue xi grí japa ri ꞌbɛgo da mpɛfi ntsꞌɛdi ne guí xofo habʉ hingo xcá potꞌi, ne guí muntsꞌa ra trigo habʉ hingo xcá piqui.
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 Hangue nuga dá tsuꞌi, xiꞌbʉ ga tuxa ra thai, hangue dá ma dá agui ri boja̱ ja ra hai. Pe nubyá jaua núna gá tsogagui.”
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 Bi da̱di ra hmu ne bi ꞌñembabi: “Nuꞌi ꞌnagrá tsꞌoꞌmʉi ne ꞌnagrá da̱hñe ꞌbɛgo, ꞌbʉ guí beni gue dí xofo habʉ hingo stá potꞌi ne dí muntsꞌi habʉ hingo stá piqui,
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 nuꞌbʉ́ ¿ha gue himi tsa xcá nu te xcá ꞌyøtꞌe pa xa xu ma boja̱ dá tsocꞌaꞌi pa xa tꞌacagui rá tha̱ha̱ ma boja̱ núbya dá tsøhø?”
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 Nepʉ ra hmu bi ꞌñembabi núꞌʉ toꞌo mi ꞌñoui: “Hña̱mbabihʉ núꞌa̱ ra boja̱ dá tsocuabi nuni ra da̱hñe ꞌbɛgo, ne umfʉ núꞌa̱ toꞌo pɛꞌtsa ꞌrɛtꞌa ꞌmo.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 Ngueꞌa̱ nuꞌa̱ tóꞌo pɛꞌtsi, maꞌna ma da tꞌumbabi pa asta da bonguabi. Pe nuꞌa̱ tóꞌo tsꞌʉtho pɛꞌtsi, nuꞌá̱ da tha̱mbabi núꞌa̱ tsꞌʉ pɛꞌtsi pa ya hinte da mɛꞌtsi.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Hangue núꞌa̱ ra ꞌbɛgo hinte rá ꞌbɛfi, maꞌna xá hño jʉhʉ ne ꞌyɛnthʉ ja ra ꞌbɛxuui pa ja dí nzonini ne ja dí gustri yá tsꞌi.”
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 Nu sta ꞌñehe pa da nda̱ Núꞌa̱ Toꞌo bi e bi Nja̱ꞌi, ma da ꞌñoui gatho yá ɛnxɛ, ne ma da hñudi ja rá ma̱ca hudi con gatho rá nsunda.
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Nuni ja ma da muntsꞌini gatho ya ja̱ꞌi de gatho rá ngʉni ra ximhai, y nura Nda̱ ma da ꞌueca ꞌna ngu ꞌna, ngu øtꞌa ya maꞌyo co ya zi dɛti ne ya tꞌa̱xi.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 Nuꞌá̱ ma da ꞌbaꞌma ja rá ꞌñɛi gatho ya zi dɛti, ne nu ja rá nga̱ha̱ ja ma da ꞌbamꞌni gatho ya tꞌa̱xi.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 Nuꞌbʉ́ ma da ꞌñembabi núꞌʉ di ꞌbai ja rá ꞌñɛi: “Bá ehʉ nuꞌahʉ xa ja̱pꞌahʉ ma Dada. Ma gui cʉthʉbya nuni mahetsꞌi habʉ bí manda ma Dada nuni habʉ xqui thoqui pa gueꞌahʉ de ante da thoca ra ximhai.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Dí ꞌñepi gui cʉthʉni ngueꞌa̱ núꞌbʉ mi tsʉca ra thuhu, go gueꞌahʉ gá ꞌracjʉ te dá tsi. Ne núꞌbʉ mi tsʉca ra nduthe, go gueꞌahʉ gá ꞌracjʉ ra dehe dá tsi. Ne núꞌbʉ ndí neꞌñu, go gueꞌahʉ gá ꞌracjʉ ntsaya dá oxi.
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 Ne núꞌbʉ mi otho te ga he, go gueꞌahʉ gá ꞌracjʉ te dá he. Ne núꞌbʉ ndrí hñeni ne dá ofadi, go gueꞌahʉ gá ma gá cꞌa̱scahʉ.”
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 Nuꞌbʉ́ núꞌʉ toꞌo xa ꞌyøtꞌe xá hño ma da da̱di ne da ꞌñena: “Ma zi Hmuꞌihe, ¿haꞌmʉ dá hantꞌahe gue mi tsʉꞌa ra thuhu nepʉ dá ꞌraꞌahe te gá tsi? O ¿haꞌmʉ dá hantꞌahe gue mi tsʉꞌa ra nduthe nepʉ dá ꞌraꞌahe ra dehe?
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 O ¿haꞌmʉ dá hantꞌahe gue ngrí neꞌñu nepʉ dá ꞌraꞌahe ntsaya gá oxi? O ¿haꞌmʉ dá hantꞌahe gue mi otho te gui hye, nepʉ dá ꞌraꞌahe te gui hye?
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 O ¿haꞌmʉ dá hantꞌahe ngrí hñeni o nguí ofadi nepʉ dá ma dá cꞌa̱ꞌtsꞌahe?”
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 Nuꞌbʉ́ ra Nda̱ da da̱tuabi ne da ꞌñena: “Xi majua̱ni dí xiꞌahʉ gue nuꞌbʉ gá faxhʉ ꞌna de guehyʉ ma cu hinte mri muui ja yá thandi ya ja̱ꞌi, pa̱hʉ gue go guecagui gá faxcahʉ.”
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 Nepʉ ra Nda̱ da ꞌñembabi núꞌʉ di ꞌbai ja rá nga̱ha̱: “Nuꞌahʉ ꞌuehʉ de gueque. Nuꞌahʉ xa zʉꞌahʉ rá cuɛ Ajua̱, grí maha pa ja ra nidu habʉ zø ra tsibi pa nza̱ntho, nuni habʉ xa thoqui pa ra tsꞌonda̱hi ne yá tsꞌoꞌɛnxɛ.
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Ngueꞌa̱ mi tsʉca ra thuhu pe nuꞌahʉ́ hingá ꞌracjʉ te dá tsi. Ne mi tsʉca ra nduthe pe nuꞌahʉ́ hingá ꞌracjʉ ra dehe dá tsi.
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 Ne núꞌbʉ ndí neꞌñu, nuꞌahʉ́ hingá ꞌracjʉ ntsaya dá oxi. Ne mi otho te ga he pe nuꞌahʉ́ hingá ꞌracjʉ te dá he. Ne núꞌbʉ ndí hñeni ne ndí ofadi, nuꞌahʉ́ hingá ma gá cꞌa̱scahʉ.”
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 Nuꞌbʉ́ núꞌʉ ya tsꞌoja̱ꞌi ma da da̱di ne ma da ꞌñena: “Ma zi Hmuꞌi, ¿haꞌmʉ dá hantꞌahe mi tsʉꞌa ra thuhu o ra nduthe, o ngrá neꞌñu, o bi ꞌñotho te gui hye o gá hñeni o gá ofadi, nepʉ hindá faxꞌahe?”
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 Nepʉ ra Nda̱ da da̱tuabi ne da ꞌñembi: “Xi majua̱ni dí xiꞌahʉ, nuꞌbʉ hingá faxhʉ ꞌna de nuyʉ ma zi cu hinte mri muui pa ja ri thandihʉ, pa̱hʉ gue go guecagui hingo gá faxcahʉ.”
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Nuꞌbʉ́ nuya tsꞌoja̱ꞌi ma da ma pa ja ra nidu habʉ da ꞌmʉi pa nza̱ntho. Ha nuꞌʉ tóꞌo xa ꞌyøtꞌe xá hño ma da yʉtꞌa mahetsꞌi habʉ bí ja ra te pa nza̱ntho.
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.