Atos 23

Ra 'Ra'yo Testamento (OTENT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nuꞌbʉ́ ra cu Pablo bi hyanda gatho ya nda̱ gá xodyo xqui muntsꞌini ne bi ꞌñembabi:
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Nuꞌbʉ́ ra Ananía núꞌa̱ mrá da̱nga nda̱ gá macja̱ bi ꞌbɛpabi núꞌʉ mi ꞌbahni guetbʉ ra cu Pablo da mɛꞌtua rá ne.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Nuꞌbʉ́ nura cu Pablo bi ꞌñemba ra da̱nga nda̱ gá macja̱:
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Ha nu maꞌra ya ja̱ꞌi mi ꞌbahni bi ꞌñembabi:
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Nuꞌbʉ́ nura cu Pablo bi ꞌñembabiꞌʉ:
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Nepʉ ra cu Pablo bi ba̱di gue ꞌra de gueꞌʉ myá saduceo, ha nu maꞌra myá fariseo. Hangue bi ꞌñenga ntsꞌɛdi:
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Nu de mi ma̱nga njabʉ ra cu Pablo, ya fariseo ne ya saduceo bi mʉdi bi ntsanoyaꞌʉ, ne bi hyegue ꞌra ꞌnambʉ.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Ngueꞌa̱ nuya saduceo ena gue núꞌʉ xa du ya hinda ma da yopa nte, ne ena gue hingui ꞌbʉ ya ɛnxɛ, nixi ya nda̱hi. Pe nuya fariseo ha̱, camfri gue ma da yopa nte núꞌʉ xa du, ne camfri gue ꞌbʉi ya ɛnxɛ ne camfri gue ꞌbʉ ya nda̱hi.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Nepʉ xi bi mʉ ra mahniꞌʉ. Y nura oraꞌa̱ bi ꞌmai ꞌraya xahnate de ra ley núꞌʉ myá fariseo ne bi ꞌñena:
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Ha nuꞌʉ́ co yá cuɛ xi mri mantho, hangue ra da̱nga nda̱ gá soldado xi bi ntsu ngueꞌa̱ mi hu rá mʉi gue núꞌʉ́ ma xa hyo ra cu Pablo. Hangue bi manda dua tsꞌi ya soldado pa da zica ra cu Pablo de ja yá ꞌyɛ ya xodyo, ne bi yopa zixa ja ra cuarte.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Y nu mi nxuui ra Zidada bi zofo ra cu Pablo ne bi ꞌñembabi:
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Ha nurá hyaxꞌa̱ ꞌraya xodyo bi go ꞌnara cohi pa da hyohma̱ ra cu Pablo. Bi hñutsꞌi gue hinda ñuni nixi da ntsithe asta hinda ꞌyøtꞌe núꞌa̱ xqui ꞌyɛꞌmbabiꞌʉ.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Mi thogui ñote ya ꞌñøhø núꞌʉ toꞌo xqui mɛꞌtsa núꞌa̱ ra cohiꞌa̱.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 ꞌMɛtꞌo bi ma bá cꞌa̱ꞌtsa ya nda̱ gá macja̱ ne yá nda̱xjua nda̱ ya xodyo, ne bi ꞌñembabiꞌʉ:
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Ha nubyá nuꞌahʉ ne maꞌra ya nda̱ de ma hmuntsꞌa nda̱hʉ ꞌyaphʉ ra da̱nga nda̱ gá soldado gue rixudi dua tsinꞌahʉꞌa̱ ja ri thandihʉ. Gui ꞌñemfʉ gue guí ne gui pa̱hʉ xá hño de núꞌa̱ xa ꞌyøtꞌa̱. Ha nuje ma xi ga acje pa ga hohe ante da zøhø de guecua.
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Pe nu ꞌnará ꞌbɛdatsi ra cu Pablo bi ba̱di gue mi tꞌɛcua rá tio, hangue ꞌbestho bi ma bá xipabi ja ra cuarte.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Nuꞌbʉ́ nura cu Pablo bi zohna ꞌna de ya nda̱ gá soldado ne bi ꞌñembabi:
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Hangue nura nda̱ bi ziꞌtsua ra da̱nga nda̱ núꞌa̱ ra tsꞌʉntꞌʉ, ne bi ꞌñembabi:
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Nuꞌbʉ́ nura da̱nga nda̱ gá soldado bi mipa rá ꞌyɛ ra tsꞌʉntꞌʉ ne bi zixa ꞌnambʉ pa bá ambasɛ ne bi ꞌñembi:
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Ha núꞌa̱ ra tsꞌʉntꞌʉ bi ꞌñembabi:
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Pe oxqui camfri núꞌa̱ da xiꞌaꞌʉ, ngueꞌa̱ ngu ñote ya ꞌñøhø acate, ne xa ma̱ gue hinda ñuni nixi da ntsithe asta hinda hyo ra Pablo. Nubyá nuꞌʉ́ hønsɛ tøꞌmtho núꞌa̱ go gui ma̱ngue.
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Nepʉ nura da̱nga nda̱ bi ꞌñehui núꞌa̱ ra tsꞌʉntꞌʉ ne bi hyuꞌmba ra hña̱ ne bi ꞌñembi:
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Hangue nura da̱nga nda̱ bi zohna yoho ya nda̱ gá soldado ne bi ꞌbɛpabi gue da hñoqui co yo nthebe ya soldado dega ꞌñoua, ne má hñuꞌrate ma ꞌrɛtꞌa ya soldado dega ntøgue, ne má yo nthebe ya soldado co ya lansa, pa da maꞌʉ ja ra hnini Cesarea nzʉnga gʉto nxuui.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Nehe bi manda gue da tꞌumbabi ꞌna yoho ya fani ra cu Pablo pa da ma ntøgue, ne da tsꞌitsꞌi, pe xi dra su xá hño pa dra dapabi ra Feli núꞌa̱ mrá nda̱ ja ra hai Cilicia.
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Nehe bi tꞌumba ꞌnara tꞌofo ya nda̱ gá soldado pa da umba ra nda̱ Feli, habʉ mi enga njaua:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 “Núga drá Claudio Lisia, dí zɛnguaꞌi, nuꞌi hoga nda̱ Feli.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Nuna ra ꞌñøhø rá thuhu ra Pablo bi gʉ ya xodyo ne mi ma da hyohma̱. Pe nuga dá pa̱di gue ra me Nroma, hangue dá ña̱niga co ma soldado.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Nuga ndí ne ga pa̱di hanja mi ña̱pabiꞌʉ, hangue dá tsixhe ja yá thandi yá hmuntsꞌa nda̱ꞌʉ.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Ne núꞌa̱ dá pa̱di gue mi ña̱pabi de yá leysɛꞌʉ, hingo te xqui ꞌyøtꞌe de ma leyhʉ pa xa tho nixi pa xa jothma̱ fadi.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Pe nuga bi sicagui gue nuya xodyo mi ne xa ꞌyaqui pa xa hyohma̱ꞌʉ, hangue ꞌbestho dá pɛnꞌabʉꞌa̱. Ne dá xipabi núꞌʉ toꞌo ri ña̱pabi gue da ña̱pabi ja ri thandi núꞌa̱ xa ꞌyøtꞌe. Gueꞌa̱ mi ja te ga xiꞌaꞌi. Nzɛnguathohʉ.”
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Nuꞌbʉ́ ya soldado bi ꞌyøtꞌa ngu núꞌa̱ bri ꞌbɛpabi, bi zixa ra cu Pablo dega xuui asta ja ra hnini Antipatri.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Ha nurá hyaxꞌa̱ ya soldado núꞌʉ mi ꞌñoua bi menga pa ja ra cuarte, ha núꞌʉ mi pa ntøgue bi thoguiui ra cu Pablo.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Ha nu mi zønga Cesarea bi tꞌumba ra tꞌofo ra nda̱ Feli, ne ra cu Pablo bi tꞌɛntꞌua ja rá ꞌyɛꞌa̱.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Ha mi uadi bi hñeꞌta núꞌa̱ ra tꞌofo ra Feli bi ꞌyambabi habʉ mrá mengu. Ha nu mi xipabi gue mrá me Cilicia,
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 nuꞌbʉ́ bi ꞌñembabi:
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.