Marcos 11

Mezquital Otomi NT (OTE_TBL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ra Jesu ne yá nxadi ya mi ma da zønga Jerusale, ne mi ꞌyo guetbʉ de Betfage ne Betania, nehe guetbʉ ra tꞌøhø ꞌbo Olivo, hangue ra Jesu bi mɛhna yoho yá nxadi pa da ꞌmɛtꞌo,
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 ne bi ꞌñembabiꞌʉ: ―Grí maha ja nuni ra tꞌʉca hnini bí jani, ne nu xcrí tsøñhʉni gui tsʉhʉ ꞌnara zi burru di tha̱tꞌi núꞌa̱ hinto xa tøguetho. Bá xoꞌthʉ ne bá tsincahʉua.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Ha nuꞌbʉ toꞌo da ꞌyañꞌahʉ ne da ꞌñeñꞌahʉ hanja guí øthʉ njabʉ, ꞌñembabihʉ: “Ra zi Hmu bí honi, nepʉ ꞌmɛfa ma ga yopa tsinꞌahe maꞌnaꞌqui,” gui ꞌñembabihʉ njabʉ.
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Nuꞌbʉ́ núꞌʉ yoho yá nxadi bi ma ja núꞌa̱ ra tꞌʉca hnini, ne ja bá tsʉhni ꞌnara zi burru mi tha̱tꞌa møte ja ꞌnara gosthi ja rá hyo ra ꞌñu, ne bá xoꞌtiꞌʉ.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Y mi ꞌbahni ꞌraya ja̱ꞌi bi ꞌñembabiꞌʉ: ―¿Te gui japhʉ núꞌa̱ ra burru guí xoꞌthʉ?
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Ha nuya nxadi bi da̱di ngu xqui xipa ra Jesu, hangue núꞌʉ ya ja̱ꞌi bi hyopi bi zitsꞌi.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Nepʉ nuꞌʉ́ bá tsimpa ra Jesu núꞌa̱ ra burru, y bi hña̱ca yá patꞌiꞌʉ pa bi xiꞌtsua ra burru pa bi tøgueꞌa̱.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Nepʉ ra hmuntsja̱ꞌi bi hña̱ca yá patꞌi pa bi mø ja ra ꞌñu, ha nu maꞌra mi toca ya ꞌyɛza pa mi pøgue nehe ja ra ꞌñu.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Y núꞌʉ toꞌo mri ꞌbɛfa ne mri ꞌbɛtꞌo mi thø ya hmafi mi ena: ―¡Xá nsunda núni xpá mɛncahʉ Ajua̱! ¡Ajua̱ da ja̱pni!
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 ¡Ajua̱ da ja̱pi núni ma da nda̱! Nuni go guehni ra nda̱ xqui hña̱ꞌtuabi ndu ma dadahʉ ra nda̱ Davi. ¡Xá nsunda Ajua̱ bí ꞌbʉi mahetsꞌi!
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Nepʉ ra Jesu bi yʉtꞌa Jerusale ne gá yʉtꞌa ja ra nda̱nija̱, ne bi hyanda xá hño gatho núꞌa̱ mi jani mbo ra nda̱nija̱. Y coñꞌa ya bi nde, nuꞌá̱ bi bøni de guehni bi ma Betania co núꞌʉ ꞌrɛtꞌamayoho yá nxadi.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Y rá hyaxꞌa̱ ra Jesu ne yá nxadi bi bønga de Betania, y de má ꞌñu bi zʉ ra thuhuꞌa̱.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Ne dega yabʉ bi hyanda ꞌnara ꞌbai gá igo mi cꞌamtho, hangue bi ma bá cꞌa̱ꞌtshma̱ ua mi tø yá igo. Pe nu mi zønini hinte bi zʉdi, mi ꞌraꞌta yá xi ngueꞌa̱ mri ꞌbɛtho da nøgue.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Hangue ra Jesu bi ꞌñembabi ra ꞌbai gá igo: ―Hinhyaꞌmʉ ma da yopa nøgue ri igo. Ha yá nxadi bi ꞌyøde núꞌa̱ bi ma̱.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Nepʉ bi yopa zøñꞌʉ Jerusale, y ra Jesu bi yopa yʉtꞌa ja ra nda̱nija̱ ne bi mʉdi bi ꞌyɛnga gatho núꞌʉ mi ꞌbʉhni mri mpa ne mri ntai mbo ra nija̱. Bi pʉntsꞌua yá mexa núꞌʉ ya mpatboja̱ ne yá thuhni núꞌʉ toꞌo mi pa ya domitsu.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Ne ya himbi hopi to bi thoguini pa da hña̱xa ya tꞌøtꞌe.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Nepʉ nuꞌá̱ bi xipabi ya ja̱ꞌi ne bi ꞌñembabi: ―¿Ha hinguí pa̱hʉ gue xa ntꞌofo ja ra Ma̱ca Tꞌofo ne ena: “Numa ngu rá thuhu ra ngu dega nsadi pa gatho ya hnini”? Ha nuꞌahʉ́ go xcá ꞌyøtꞌathohʉ ra ngu dega mfe.
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Nuꞌbʉ́ ya xahnate de ra ley ne ya nda̱ gá macja̱ bi ꞌyøde núꞌa̱ bi ma̱nga ra Jesu, hangue nuꞌʉ́ bi ꞌñʉꞌti pa da hyohma̱ꞌa̱, ngueꞌa̱ mi tsuꞌʉ da hña̱nba yá nsu, ngueꞌa̱ gatho ya ja̱ꞌi xi mri ho núꞌʉ ya noya mi udiꞌa̱.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Ha nu mi putꞌa ra nde, ra Jesu ne yá nxadi bi bønga de guehni Jerusale.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Ha nurá hyaxꞌa̱ de mi xudi bi thoguini maꞌnaꞌqui habʉ mi ꞌbai núꞌa̱ ra igo xqui zʉi ra Jesu, ne bi hyandiꞌʉ gue ya xqui ꞌyotꞌi gatho, asta yá ꞌyʉ.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Ra oraꞌa̱ ra Pedro bi benga núꞌʉ ya noya xqui ma̱nga ra Jesu, ne bi ꞌñembabiꞌa̱: ―Ma Xahnateꞌi, handi, nuna ꞌbai gá igo gá xipi gue ya hinhyaꞌmʉ ma da yopa nøgue yá igo, ya xa ꞌyotꞌi.
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Nuꞌbʉ́ ra Jesu bi ꞌñembabiꞌʉ: ―Camfrihʉ Ajua̱.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Xi majua̱ni dí xiꞌahʉ gue ꞌbʉ toꞌo ja ndunthi rá jamfri ne hinda dʉhʉ, da za da ꞌñembabi nuna ra tꞌøhø gue da mponi dí ma ja ra ndehe, ne da njabʉ ngu núꞌa̱ da ꞌyadi.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Hangue nuga dí xiꞌahʉ gue nuꞌa̱ gatho gui ꞌyaphʉ Ajua̱ ra Dada, camfrihʉ gue nuꞌá̱ xa ꞌyøꞌtꞌahʉ ri tꞌadihʉ, y núꞌa̱ gui ꞌyaphʉ da ꞌraꞌahʉ.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Pe ora gui ꞌyaphʉꞌa̱, ꞌbʉ to xa ꞌyøꞌtꞌahʉ ꞌnara ntsꞌoꞌmʉi, pumbahʉ, pa njabʉ Ajua̱ ra Dada bí ꞌbʉi mahetsꞌi da punꞌa ri tsꞌoquihʉ nehe núꞌa̱ xcá ꞌyøthʉ.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Ngueꞌa̱ nuꞌbʉ hingui pumbahʉ núꞌʉ toꞌo xa ꞌyøꞌtꞌahʉ ꞌnara ntsꞌoꞌmʉi, Ajua̱ ra Dada bí ꞌbʉi mahetsꞌi hinda punꞌa ri tsꞌoquihʉ nehe.
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Nepʉ bi yopa menguiꞌʉ pa Jerusale, y ra Jesu bi yopa yʉtꞌa ja ra nda̱nija̱, ne bi joni habʉ mi ꞌbaiꞌa̱ ya nda̱ gá macja̱ ne ya xahnate de ra ley ne ya nda̱xjua nda̱.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Nepʉ nuꞌʉ́ bi ꞌyambabi ne bi ꞌñembabi: ―¿Toꞌo rá hmandaꞌa̱ pa gui ꞌyøtꞌa nuya ya tꞌøtꞌeya? ¿O toꞌo xa ꞌraꞌa nsɛqui?
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Ha nura Jesu bi da̱di ne bi ꞌñembabiꞌʉ: ―Dí ne ga anꞌahʉ ꞌnara ntꞌani nehe. Nuꞌbʉ gui xicaguihʉ, necagui ga xiꞌahʉ toꞌo rá hmandaꞌa̱ pa dá øtꞌa njabʉ.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 ¿Xi toꞌo bi hñuxa ra Xuua pa bi nxiꞌtsate? ¿Ha gue Ajua̱ o ya ja̱ꞌi?
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Nuꞌbʉ́ nuꞌʉ́ mri ꞌñémsɛ ꞌna ngu maꞌna: ―Nuꞌbʉ ga emfʉ gue go Ajua̱ bi hñuxa ra Xuua, nuꞌbʉ́ nuní da ꞌñenjʉ gue hanja hindá camfrihʉ núꞌa̱ mi ma̱ñꞌa̱.
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Ha nuꞌbʉ ga emfʉ gue go ya ja̱ꞌi xa hñutsꞌi, xiꞌbʉ da bø rá cuɛ ra hnini. Mi ma̱ñꞌʉ njabʉ ngueꞌa̱ mi tsu ya ja̱ꞌi, ngueꞌa̱ gathoꞌʉ mi ena gue nura Xuua go mi gueꞌa̱ ꞌnará ꞌmɛhni Ajua̱.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Hangue nuꞌʉ́ bi da̱di ne bi ꞌñembabi ra Jesu: ―Hina hindí pa̱he. Nuꞌbʉ́ ra Jesu bi da̱di ne bi ꞌñena: ―Nuꞌbʉ́ nixi gueque hinga xiꞌahʉ nehe toꞌo rá hmanda pa dá øtꞌa njabʉ.
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.