Atos 23
Mezquital Otomi NT (OTE_TBL) vs NAA
1 Nuꞌbʉ́ ra cu Pablo bi hyanda gatho ya nda̱ gá xodyo xqui muntsꞌini ne bi ꞌñembabi: ―Ma cuꞌihʉ, nuga nza̱ntho stá ꞌbʉi xá hño ja rá thandi Ajua̱ co ma mfeni xá ntꞌaxi asta mapaya.
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Nuꞌbʉ́ ra Ananía núꞌa̱ mrá da̱nga nda̱ gá macja̱ bi ꞌbɛpabi núꞌʉ mi ꞌbahni guetbʉ ra cu Pablo da mɛꞌtua rá ne.
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 Nuꞌbʉ́ nura cu Pablo bi ꞌñemba ra da̱nga nda̱ gá macja̱: ―¡Ajua̱ ma da ꞌraꞌa ri njuꞌti, nuꞌi ꞌnagrá yohmi! Pa gueꞌa̱ guí hupʉ gui ꞌyangagui te stá øtꞌe ngu ma̱nga ra ley. Nuꞌbʉ́, ¿hanja hinguí øtꞌe ngu ma̱nga ra ley, gue hønsɛ go grí manda da hnabgagui?
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 Ha nu maꞌra ya ja̱ꞌi mi ꞌbahni bi ꞌñembabi: ―¿Ha gue njabʉ gui tha̱tuabi rá da̱nga macja̱ Ajua̱?
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 Nuꞌbʉ́ nura cu Pablo bi ꞌñembabiꞌʉ: ―Ma cuꞌihʉ, nuga hinduí pa̱hma̱ha̱ ua go guehni ra da̱nga nda̱ gá macja̱. Stá pa̱hma̱ hinstá ma̱ njabʉ, ngueꞌa̱ ma̱nga ja ra Ma̱ca Tꞌofo njaua: “Oxqui ña̱maꞌñʉ de ni ꞌnari nda̱ de ja ri hnini.”
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 Nepʉ ra cu Pablo bi ba̱di gue ꞌra de gueꞌʉ myá saduceo, ha nu maꞌra myá fariseo. Hangue bi ꞌñenga ntsꞌɛdi: ―Ma cuꞌihʉ, nuga nequi drá fariseo ne drá tꞌʉ de ya fariseo. Hangue nubyá xuá tsꞌigagui pa guecua hønsɛ ngueꞌa̱ dí camfri gue ma da yopa nte núꞌʉ xa du.
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 Nu de mi ma̱nga njabʉ ra cu Pablo, ya fariseo ne ya saduceo bi mʉdi bi ntsanoyaꞌʉ, ne bi hyegue ꞌra ꞌnambʉ.
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 Ngueꞌa̱ nuya saduceo ena gue núꞌʉ xa du ya hinda ma da yopa nte, ne ena gue hingui ꞌbʉ ya ɛnxɛ, nixi ya nda̱hi. Pe nuya fariseo ha̱, camfri gue ma da yopa nte núꞌʉ xa du, ne camfri gue ꞌbʉi ya ɛnxɛ ne camfri gue ꞌbʉ ya nda̱hi.
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Nepʉ xi bi mʉ ra mahniꞌʉ. Y nura oraꞌa̱ bi ꞌmai ꞌraya xahnate de ra ley núꞌʉ myá fariseo ne bi ꞌñena: ―Nuna ra ꞌñøhø hinte ma tsꞌoqui dí tsʉtuahʉ. Xiꞌbʉ xa zofo ꞌnara nda̱hi o ꞌnara ɛnxɛ, hingui tsa ga nøꞌtuahʉ rá tsꞌɛdi Ajua̱.
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 Ha nuꞌʉ́ co yá cuɛ xi mri mantho, hangue ra da̱nga nda̱ gá soldado xi bi ntsu ngueꞌa̱ mi hu rá mʉi gue núꞌʉ́ ma xa hyo ra cu Pablo. Hangue bi manda dua tsꞌi ya soldado pa da zica ra cu Pablo de ja yá ꞌyɛ ya xodyo, ne bi yopa zixa ja ra cuarte.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Y nu mi nxuui ra Zidada bi zofo ra cu Pablo ne bi ꞌñembabi: ―Pablo, oxqui ntsu, ngueꞌa̱ ngu xcá damajua̱ni de gueque nuua Jerusale, njabʉ ma grí damajua̱ni de gueque nuni Nroma nehe.
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 Ha nurá hyaxꞌa̱ ꞌraya xodyo bi go ꞌnara cohi pa da hyohma̱ ra cu Pablo. Bi hñutsꞌi gue hinda ñuni nixi da ntsithe asta hinda ꞌyøtꞌe núꞌa̱ xqui ꞌyɛꞌmbabiꞌʉ.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Mi thogui ñote ya ꞌñøhø núꞌʉ toꞌo xqui mɛꞌtsa núꞌa̱ ra cohiꞌa̱.
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 ꞌMɛtꞌo bi ma bá cꞌa̱ꞌtsa ya nda̱ gá macja̱ ne yá nda̱xjua nda̱ ya xodyo, ne bi ꞌñembabiꞌʉ: ―Nuje stá cohe ꞌnara cohi xá ntsꞌuni gue hinte ma ga tsihe asta hinga hohe ra Pablo.
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Ha nubyá nuꞌahʉ ne maꞌra ya nda̱ de ma hmuntsꞌa nda̱hʉ ꞌyaphʉ ra da̱nga nda̱ gá soldado gue rixudi dua tsinꞌahʉꞌa̱ ja ri thandihʉ. Gui ꞌñemfʉ gue guí ne gui pa̱hʉ xá hño de núꞌa̱ xa ꞌyøtꞌa̱. Ha nuje ma xi ga acje pa ga hohe ante da zøhø de guecua.
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 Pe nu ꞌnará ꞌbɛdatsi ra cu Pablo bi ba̱di gue mi tꞌɛcua rá tio, hangue ꞌbestho bi ma bá xipabi ja ra cuarte.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Nuꞌbʉ́ nura cu Pablo bi zohna ꞌna de ya nda̱ gá soldado ne bi ꞌñembabi: ―Tsiꞌtsua ra da̱nga nda̱ gá soldado nuna tsꞌʉntꞌʉna̱, ngueꞌa̱ ha̱ ꞌraya noya da xipabi.
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 Hangue nura nda̱ bi ziꞌtsua ra da̱nga nda̱ núꞌa̱ ra tsꞌʉntꞌʉ, ne bi ꞌñembabi: ―Núꞌa̱ ra Pablo ofadi bi zoncagui pa duá tsinꞌa nuna tsꞌʉntꞌʉ ngueꞌa̱ ne da xiꞌaꞌi ꞌraya noya ꞌna̱.
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 Nuꞌbʉ́ nura da̱nga nda̱ gá soldado bi mipa rá ꞌyɛ ra tsꞌʉntꞌʉ ne bi zixa ꞌnambʉ pa bá ambasɛ ne bi ꞌñembi: ―¿Te ꞌmɛ guí ne gui xicagui?
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 Ha núꞌa̱ ra tsꞌʉntꞌʉ bi ꞌñembabi: ―Ya xodyo xa ꞌyøtꞌa ꞌnara cohi gue ma da ꞌyaꞌaꞌi ra favo gui pɛmpa ra Pablo rixudi ja yá thandi yá hmuntsꞌa nda̱ꞌʉ, ne ma da ꞌñeñꞌaꞌi gue nuꞌʉ́ ne da ba̱di xá hño núꞌa̱ te xa ꞌyøtꞌe.
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 Pe oxqui camfri núꞌa̱ da xiꞌaꞌʉ, ngueꞌa̱ ngu ñote ya ꞌñøhø acate, ne xa ma̱ gue hinda ñuni nixi da ntsithe asta hinda hyo ra Pablo. Nubyá nuꞌʉ́ hønsɛ tøꞌmtho núꞌa̱ go gui ma̱ngue.
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 Nepʉ nura da̱nga nda̱ bi ꞌñehui núꞌa̱ ra tsꞌʉntꞌʉ ne bi hyuꞌmba ra hña̱ ne bi ꞌñembi: ―Oto xqui xipabi de núꞌa̱ gá xicagui.
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 Hangue nura da̱nga nda̱ bi zohna yoho ya nda̱ gá soldado ne bi ꞌbɛpabi gue da hñoqui co yo nthebe ya soldado dega ꞌñoua, ne má hñuꞌrate ma ꞌrɛtꞌa ya soldado dega ntøgue, ne má yo nthebe ya soldado co ya lansa, pa da maꞌʉ ja ra hnini Cesarea nzʉnga gʉto nxuui.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 Nehe bi manda gue da tꞌumbabi ꞌna yoho ya fani ra cu Pablo pa da ma ntøgue, ne da tsꞌitsꞌi, pe xi dra su xá hño pa dra dapabi ra Feli núꞌa̱ mrá nda̱ ja ra hai Cilicia.
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Nehe bi tꞌumba ꞌnara tꞌofo ya nda̱ gá soldado pa da umba ra nda̱ Feli, habʉ mi enga njaua:
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Núga drá Claudio Lisia, dí zɛnguaꞌi, nuꞌi hoga nda̱ Feli.
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Nuna ra ꞌñøhø rá thuhu ra Pablo bi gʉ ya xodyo ne mi ma da hyohma̱. Pe nuga dá pa̱di gue ra me Nroma, hangue dá ña̱niga co ma soldado.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Nuga ndí ne ga pa̱di hanja mi ña̱pabiꞌʉ, hangue dá tsixhe ja yá thandi yá hmuntsꞌa nda̱ꞌʉ.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 Ne núꞌa̱ dá pa̱di gue mi ña̱pabi de yá leysɛꞌʉ, hingo te xqui ꞌyøtꞌe de ma leyhʉ pa xa tho nixi pa xa jothma̱ fadi.
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Pe nuga bi sicagui gue nuya xodyo mi ne xa ꞌyaqui pa xa hyohma̱ꞌʉ, hangue ꞌbestho dá pɛnꞌabʉꞌa̱. Ne dá xipabi núꞌʉ toꞌo ri ña̱pabi gue da ña̱pabi ja ri thandi núꞌa̱ xa ꞌyøtꞌe. Gueꞌa̱ mi ja te ga xiꞌaꞌi. Nzɛnguathohʉ.”
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 Nuꞌbʉ́ ya soldado bi ꞌyøtꞌa ngu núꞌa̱ bri ꞌbɛpabi, bi zixa ra cu Pablo dega xuui asta ja ra hnini Antipatri.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 Ha nurá hyaxꞌa̱ ya soldado núꞌʉ mi ꞌñoua bi menga pa ja ra cuarte, ha núꞌʉ mi pa ntøgue bi thoguiui ra cu Pablo.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 Ha nu mi zønga Cesarea bi tꞌumba ra tꞌofo ra nda̱ Feli, ne ra cu Pablo bi tꞌɛntꞌua ja rá ꞌyɛꞌa̱.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Ha mi uadi bi hñeꞌta núꞌa̱ ra tꞌofo ra Feli bi ꞌyambabi habʉ mrá mengu. Ha nu mi xipabi gue mrá me Cilicia,
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 nuꞌbʉ́ bi ꞌñembabi: ―Ma ga ø te gui ma̱ nu sta ꞌñepʉ núꞌʉ toꞌo ri ña̱pꞌaꞌi. Nepʉ bi manda gue dra su xá hño ja núꞌa̱ ra ngu habʉ mi ja rá tsꞌʉtbi ra nda̱ Erode.
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.