João 11
Oksapmin NT (OPM_TBL) vs BKJ
1 Gahan kat han ihir Jisas ohnong Rasaras oh sik hat patmur pongopa. Ama han orhe kor taptem uh Maria uhmur. Maria uh gapgwesi tom san oh dukera Hanipyah ohe tongnong amora urhe kak batsi ma ahirmatir kuu uhmur. Uhe arwap uh Mata uhmur. Nanip oh Rasaras ohmur. Ama ihir Betani aptei ihirmur.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Gahan Nanip Rasaras oh sik hatporhan kor yot ihit Hanipyah ohnong gur sus potinmur. Orhe yah han Rasaras ohhe sik hat patmur potinmur por darheriya hangopa.
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Darheriyahan Jisas ohnong potperhan oh amrama am hapat Ama ohe sik moh na haputin ohe sikmur. Ama sik oh Got ohe brer noh yah matporhan nohnong armi nahayao Got ohnong armi deiyao matin ohe sik oh imat patmur ringop.
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Ripat oh Mariao Matao ihir tambenirnong bopor mat papat orhor sik hat pat meng oh am hama oh kapkap na sangop. Yot dah atei orhor angop.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 — ausente —
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Patema gahan orhorsi pati han nuhurnong Gin dir it Judia mongnong sapera napongop.
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Napotporhan nuhur Tisa. Ama Juda ihir kopenpok ma kweisi gonong nitperim ihangweri oh ginhe it amongnong sapero ripatda potpa.
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Potperhan oh Ei. Noh mong da orhor at ohe atamreindin oh atamreindin hat patmur. Mong da hat patin ma tamrein sapti oh na tapam yah hatwi atamrein saptimur.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Patem mong kwitem hatporhan hanip dir tamrein sayahanoh na wataham tamrein saptin tapaptimur. Gin noh mama pat moh mong da hat patmur. Mong da tei pat ohoh ihan yah hat orhor saprohemur napongop.
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Naporpat Rasaras oh haput pato rim nuhurnong Dire yah han Rasaras oh timon patmur. Ihan noh sus pamsapramur napotporhan nuhur timon pat meng naporkin daham ohnong Hanipyaha. Oh timon pat oh yah hatipramur potpa.
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 — ausente —
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 — ausente —
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Potperhan Ihir ihat dahat patio rim Es. Rasaras oh haputporhan sein it patimur.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Noh na pim patin ma haputir oh yahwa. Gin diradir susa noh ohnong da tit matporhan gur wanahama nohnong Oh arpin imtin hatin hanhe daham am hatiprimur. Gin dir sein itiri teinong sapera napongop.
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Napotporhan tit han Tomas ohe win tit Ditimas oh Jisas oh apteinong saporhan ihir sutiprikin. Sutperhan haputiprakin daham Ihan dirhe ohsi susa diradirnong tap mat ohsi ha nitingwe. Niyarit diradir tap hat haputper napongop.
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Napora nuhur pipa. Susa koriyaoh Rasaras ohe sein oh iraire pohon kwei tem saripti teinong sara hathat timbas dah timda hangop.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Jerusarem ap mutuh ma Juda bap pati ihirhe Betani aptei kakduup ohoh ihan ama Jerusarem ap mutuh pati ihirhe trun han ihir aprisa Matasi Maria ihitnong da yah maro sein aptei paptingopa.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 — ausente —
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Paptihan Mata uhnong Jisas oh apirhe potperhan Maria uh ap oh patina Mata uh mandap ambur apingop.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Aprisa Jisas ohnong Hanipyaha. Go matei patinneng nohe nanip oh na haputirnengmur.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ginhe go Got ohnong tit da tit matinmur porhanhe oh arpin amram gorhe ma por meng orhor matiprohmur pongop.
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Potporhan Jisas oh Gwe nanin oh it da apris masapramur pongop.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Potporhan uh Noh am hat patmur. Mong pepe dik oh hanip gonsi it da apris masapri ohoh ihan oh it masapramur dahapatmur pongop.
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Potporhan Jisas oh It da apris masapti ohe duuptei oh norhe bokdapatwi hat patmur. Eimat paten da ohe duupteihe norhorwimur. Noh ihat pat han ohoh ihan norhornong Ohwi inahatin hatin hanwa ma dahaya guroh haputinnong ina teimdapat hapuripri orhor danong oh na hapur dipwi pateprimur.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Gur matei da patin orhor nohe danongwi hat ma pati guroh haputinnong na hapura eimat patiru hat orhor pateprimur. Gin go nohe ma napor mengnong moh Arpin meng napor ma hapat dahat patda pongop.
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Jisas oh potporhan Mata uh Hanipyaha. Dawa. Noh gonong Go Got oh ihirnong ambutin han kakdah darhetipramur rim ma kis nahat napapatdapat nadarhetir han oh gomur dahat patmur pongop.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Pora Jisas oh apteinong na pim patin ap borpe Mata uhe sus ma por tei orhor patina uh it arwap uhe patnong susa uhnong Tisa oh apris Go ha aprinoh ripathe. Ihan go ahar aprinmur ama potip oh. Potporhan uh amrama kapkap tandeima Jisas ohe pat apingopa.
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 — ausente —
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 — ausente —
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Apriperhan ama Juda ihir apris uhnong da yah mar papti han ihir uh kapkap tandeim saporhan wamara Uh hanip sein itiri teinong sus payimatporim ro ma hapat daham kom ama ruhpa oh.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Maria uh Jisas ohe pat aprisa Jisas ohe tong duup bos hamnong ham timama ohnong Hanipyaha. Go matei patinneng nohe nanip moh na haputirnengmur yimat tit pongop.
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Yimat tit potporhan Jisas oh uhe ma yimao Juda ire kom apris ma yimayao oh wamara ohhe yimtin ina hangop.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Yimtin ina hapat ihirnong Gur sein oh de tei itiri pongop. Potporhan ihir gohe sus wamtin pongopa.
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Potperhan oh yimangop.
35 Jesus chorou.
36 Yimtiporhan ihir Epe. Han moh wamtin. Orhe bopor mar da apin pat han oh haputiro rim mama yima ohmur ringopa.
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Ripti kat han ihir Mama han moh kin kwisi han ihirnong yah deipat ohoh ihan han moh kopen na haput patin rih orhor oh apris patinneng hanip moh yah matporhan na haputirnengmur ringopa.
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Ritperhan Jisas oh ire ina ruum dariya ina ruum hatin orhor ohhe ina ruum daringop. Ihtin ina ruum ohhe darpat susa sein ma itiri tei oh kotpa. Koriyaoh kwei tem ohon sein sara teimdapat kwei tansi apatiri hangop.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Apatirihan Jisas oh Gur kwei tan moh dapus potinmur pongop. Potporhan Mata uh Wa. Hanipyaha. Rasaras oh hapur sus hathat timbas dah timda tei moh gwesi nahatiproh basda pongop.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Potporhan Jisas oh Noh ma go nohnong Ohwi inahatin hatin hanwa dahahhan go Got ohe kasip yah danong wamar am hatiprohmur ma ginaporhe oh gin go na daham ginaporpatda pongop.
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Potporhan ihir kwei tan oh dapus pongopa. Dapus potperhan oh aw teinong watahama itap ohnong Ata. Nohe ma napotiproh meng oh gorhor amram inahatiproho rim noh gonong weso napormur.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Go nohe meng oh dipwi amrapatmur dahapat orhor mama ihir Han moh Got orhe darhetip han ma hapat ha dahatingwe rim mameng moh napormur pongop.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Porpat kasip mengtei orhor Rasaras go masasa kot teinong moh marona pongop.
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Potporhan Rasaras oh arpin haputir tei orhor it masasa marangop. Maraoh beso buho oh nang atpayao rumkin watahsi giandeiyao matirisi orhor marangop. Marporhan Jisas oh Gin gur ohnong arpit mandayarit ha sonoh potporhan ihir arpit amdatperhan oh yah hat orhor sangop.
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Jisas oh imat Rasaras ohnong pamsaporhan Maria uhsi ma apriya Juda han dam ihir wamara Epe. Ohwi inahatin hatin han ma hapat ama dahatpa oh.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Dahapti gahan kat han ihir Parisi ire patinong susa ihirnong Jisas ohe imat hanip ma pamsa ohe meng oh ama potpa oh.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Potperhan Got ohe ap yawar hanat bok han ire duuptei hano Parisio ihir Kaunsir ihirhe tap tei ha hatingwe ama potpa oh. Potperhan kaunsir ihir apris tap tei hatperhan ihir Mama han moh Ihir oh ama hanhe ha dahatingwe rim hanip dire na imtin hatin han mama pinggim indeipat moh ihir wamara gonsi ohe danongwi hatiprio. Ihir gonsi ohe danong hatperhan Rom ihir aprisa dire Got ohe ap yawar apnong naer deiyao tap mong ma pati bap dirnong er nahayao nahatiprio. Ihan dir kinmatper ama goshatpa oh.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 — ausente —
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Goshapti irair tit han Kaiapas Got ohe ap yawar hanat bok han ire duupteinap han oh tandeima Jisas ohnong sutperhan yah hat pateprio rim Gur da timbas hat patim giporiptida.
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Tap han diradir gon hapuriyahan ermur. Diradir gon haputipririm dire gwemat tit han oh pokwi ma haputipra oh yahmur. Gur na dahat patida ama gipotip oh.
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Ohe ma gipotip oh orhe da oh na gipotipmur. Oh Got ohe ap yawar hanat bok han ire duupteinap han hat patin Got oh ameng oh am matporhan oh Jisas ohe Juda bap ire gwemat ma haputipra ohe meng oh potipmur.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Juda bap ire gwemat haputipramur ma potip meng oh Juda ire gwematwi na gipotipmur. Got ohe han gonsi among among ma oktahat pati bap ihirnong oh tit hanwi matinmat haputipramur rim gipotipmur.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Gahan ihir sutin ohe meng oh ama wanin deishe oh.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Ihir ohe sutin meng oh wanin mat pisapti tei ohoh ihan Jisaso nuhur Juda ire kintei katnong na ham aharwi sashemur. Ahar susa gahan orhe han nuhursi among oh mandama irat timbas hanip timbas mong mutuh ohe kakduup oh pipa. Susa ap mutuh Iprem ap mutuh oh kora atei inpa.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Gahan Pasopa dik rih Isip ire hrepdapat hat patim Got oh pisusa iraire mong Kenannong pihip ohe dik oh Pasopa diko rim kakduup hata tei Juda trun han ihir aptei aptei amdapat Gin Pasopa dik na bisei hapti dik kakduup hahmur. Gin dir diradire ina boknong ongeng matpero rim Jerusarem ap mutuhnong ama apdapa oh.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Aprisa Got ohe ap yawar oh rosa Jisas oh patdo rim ama angmatpa oh. Angmar ti na pathan Gin oh na apriprohkin gur kiano dahaya. Got ohe ap yawar ohe hanat bok han ire duuptei hano Parisio ihir be han ihirnong gur Jisas ohnong wandeiyahanoh nuhurnong namgitinmur. Namgiyarit nuhur karapus matiprohemur. Parisi ire ma giritiri meng oh amram na apirkin dahayamur ama gigoshatpa oh.
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 — ausente —
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.