Atos 28
Ono NT (ONS_PNG) vs NTLH
1 Ŋene maineka qalakko ket warekone, yewao ŋene detŋem sia yewa eŋetine Malta orakoi.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Sia welakoune eŋe kima okan ŋongoi paki, kieke koya qeke so momoine okange, eso eŋe gerep dubukeu zeki so ŋene korop ŋebu yai ososok okan ŋongoi.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Paulo eŋe gerep koage sari qakki paki, peikki gerepko wake, yewao koma mane gerep aŋetneŋo qeki saketke, pakiso Paulo wane metino ki oŋomka walipke okorake.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Sia welakoune eŋe kau, komaŋo Paulo metino kisage ket okoraki, eŋe alat nagu au rakoi, “Ŋei iwa eŋe ŋei mane mo qeke, wane eŋe kiwetko mi mideke, ŋo siluŋ koboboine welaineŋo sesekaki mi geake, baŋ seukeake.”
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Paulo eŋe qatariŋgi qoe gerepko ketki, eŋe detki mane mi matalikake
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Paulo wane solaine sua kayakane me eŋe ikopka ket rasu more, seukeakane tomakakoi, ŋo eŋe naso kiroine tomakau so Paulo eŋe wikile mane mi detke, ea wane eŋe dereretene mainge rakoi, “Eŋe anutu mane!”
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Ea ŋine duma bamgo kepe mane pake, kepe ea Publius wane kepe biŋek, ŋei ea eŋe sia ware ware ŋetne, eŋe ŋene marat ŋongi, so ŋene matino kaiwe karewe kulit gekone.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Publius wane magaine eŋe kulu urumino zoma kaki pake, so eŋe ka bira wira weneŋ okankake, so solaineŋo gereune okangi, papaino pake. Paulo eŋe kulu papa urumino waket meŋenkake, so metine etkeka eŋane kutno more more, ma menaŋkake,
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 eŋe yale okankaki, naso eaka sia ea wane zoma ŋei ŋerep loutne eŋano lotkeu, eŋe yale waka ma menaŋ onge.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Ea wane sia ea welaine eŋe ŋene bakom loutne ŋebongoi, so ŋene sekiwo waikenane okanŋem, eŋe ŋenane ŋara maun kaki loutne qesiŋ ŋone more, sekiwo motkoi.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Meso karewe qoeki so seki mane, eŋetine ‘Anutu Atiksipo’ , Alekzandria matko ŋine sari pake, seki ea eŋe momo suaine qeke naso eao eŋe ea pake, ŋene seki ea waket more arikone.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Ŋene Sirakus matko lotke more, kaiwe karewe metkone.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Ŋene mat ea qelige more, ari mage Regium matko lotkekone, kepe qaeki rai momo kieke puangi, so ŋene kaiwe etke Puteoli matko lotkekone.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Ŋene mali malip ŋei natne yewao marat onŋem, so eŋe ŋene newan ŋonbi, so ŋene eŋerop soda weku gekone, ea wane ŋadino yemo ŋene baŋ Roma matko lotkekone.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Roma mat wane malip malip ŋei ŋerep eŋe ŋenane don kisi, eŋe sarimami, ea detkoi, dere more Apius Wane Naluo so mat mane Lobo Mat Karewe, ramami, ea numao sari marat ŋongoi. Pakimo, Paulo eŋe one more, Waom dage olale bakom kitoka more wet mali malipine so wet dereretine matogoleke.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Pakimo, ŋene Roman matko lotkekone. Lotkeŋem so Roman gavaman ŋetne eŋe Paulo mat maneo eŋineka so kawali ŋei mane warekaki mesiakane bonep birakake.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Kaiwe karewe qoeki, so Paulo eŋe Yuda ŋetne Roma matko gekoi, don ebone more rake, “Ŋine maine naŋano sarikei.” Yuda ŋetne eŋe don ea dere more, Paulo wano lewageu, so Paulo eŋe iwa yale edange, “Kimakop Israel ŋei, ŋei natne Yerusalem gemami, eŋe na dongo bira nangoi, na ŋenze Yuda ŋei ŋerep magu so aso ŋabokopze eŋane numa ea mane mi ma qasikkole, ŋo eŋe siluŋ mulapko Yerusalem biranangoi, so eŋe Roma gavaman wane meto birananbi, so eŋe na mulap urumgo birananbi waketkole.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Eŋe naŋane don kot ea detkoi, detmageu, naŋane umat eaŋo seukkalane rokop mi okange, ea wane eŋe na qeliŋ nangei wane onge.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Ŋo, Yuda ŋei edo don ea wane soringekoi, ea wane naŋane dumane mane mi wakonge, pakimo na Sisaŋo don kot, ea desiakane bokakole, na Yuda magu ea dongo mane mi biraongole.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Kine kine ea wane na ŋine iwa don ŋidanikalane newan ŋunmaile, onoka wane Israel ŋei ŋerep ebuki menaŋgei wane tomaka gemami, na ŋei ea wane rawe paki, sein iwa meteno kisage metmaike.”
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Yuda ŋei eŋe don kisi ea dere more olale rakoi, “Ŋene kibi mane geŋane don kisi Yuda kepeo ŋine motpi sariki, mi ma dapotkone, me kimakopze natne yewa ŋine mi sari more, geŋane don kisi ŋedangoi, me geŋane don qotkoine mane mi rakoi,
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 ŋo ŋene geŋane wetŋonane kine desikenane ŋonmaike, yemo onoka wane ŋene detŋem yewao me yewao ŋei ŋerep eŋe geŋane magu ea wane dere worik okanmami.”
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Eso eŋe yale rau paki, Paulorop naso mane motkoi, pakiso kaiwe naso yewao Yuda ŋei ŋerep magu suaine eŋe Paulo mat metke, yewa sari lewaŋgoi, Paulo eŋe Anutu Ware Wareinane don kisi ra qelaŋane, ŋei ŋerep edane metki ari ruo kereke. Eŋe Mose wane ra rokop don ea so propet edo don qekoi, ea wane kine ra wakone Yesu eŋe Mesia, ea detluk kaikei wane wetene ma eweke edange.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Ŋei ŋerep natne eŋe Paulo wane don detkoi, ŋo ŋei ŋerep natne eŋe don ea mi malip kakoi.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Eso eŋe edomka don auye kitat okan nagu more arikoi, pakiso Paulo eŋe ŋado don weku iwa edange, “Asu Koboboine eŋe propet Asia wane piino don motki, eŋe aso ŋabokop ŋine don rauluke edange!
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 Eŋe rake,
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 — ausente —
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Don ea qoekiso, Paulo koso takotke rake, “Na don iwa ŋidanbe ŋine desikei, yemo Anutuŋo ŋei ŋerep ebuki, mena menaŋ ea wane don kisi, ea yemo mo qelaŋ ŋei ŋerep eŋane more ebonge, edo baŋ desikei!”
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Paulo eŋe iwa raki qoeki, ŋado Yuda eŋe don zok manerop auye kitat okan nagu more so arikoi.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Koma etke Paulo eŋe mat mane oŋom qoleke, yewao geke, pakiso ŋei ŋerep korop eŋano sarimaŋkoi, eŋe yai ososok okanon maŋke.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Eŋe Anutuŋo Ware Wareinane so qeli ewe zonominane don ra qelaŋane ŋei ŋerep edange, so Waom Yesu Kristo wane kine kaet so qeka maka midaine kito edange, so ŋei maneŋo madet leŋ leŋ me ra togoleka ra togoleka, ea mo mane mi okankake.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.