Marcos 12

Aatasara Ioni + Maaki (OMW-A) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Iesusiva mwitaa tiva sero mwo quaqaa ntuva sero mwisa tiva niro tiqaro, vaiti mwovano uaini vara tutero mwira vara ututu qurisa ratero mwata quvu sero uaini tatianira ututero haraara nraavu mwonta vaivaraara nraavu hoqa sero vatorave. Mwiraqaatairo niara mwo mwatani virera hiqaro mwo husa tiva niro tiqaro, Né ni uaini vutaqi ntaqaihiqata varivaqe ne vuase, tiva sero mwiva niara mwo mwatani vurave.
1 Depois, entrou Jesus a falar-lhes por parábola: Um homem plantou uma vinha, cercou-a de uma sebe, construiu um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Mwini uro varuvaro uaini hiqi entava nri ntovaro mwiva nai saiqa vaiti mwo titero tiqaro, E uro ni vutaqaa ntaqaihi mate variasa tiratama uaini ninanivata hiqise mataate, turave.
2 No tempo da colheita, enviou um servo aos lavradores para que recebesse deles dos frutos da vinha;
3 Mwitaa tuvaro mwini vuvata mwira vutaqaa ntaqaihi mwate varu vaitisa mwira saiqa vaiti mwira ntavaaqavu seta saavuqotaita ntuqutu seta vateta, sia uaini hiqise mwira mwiraitita, qaqi titovaro nrima ntantero vurave.
3 eles, porém, o agarraram, espancaram e o despacharam vazio.
4 Qaqi nrima ntantero vuvaro nraaso qova nai saiqa vaiti mwo titovaro vuvata mwira vutaqaa ntaqaihi mwate varusa mwira qiata ntukavu seta saurira inraisa mwurave.
4 De novo, lhes enviou outro servo, e eles o esbordoaram na cabeça e o insultaram.
5 Mwitaa huvaro nraaso qova nai saiqa vaiti mwo qaiqaa titovaro vuvata mwira rusorave. So mwitaamaqi vita, hini nai saiqa vaiti titosa saavuqotaita ntuqutu seta, hini rusorara tuqo.
5 Ainda outro lhes mandou, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 Mwira saiqa vaiti taiqa sovaro vaiti kuaiqaqai varura. Mwi vaitiva nraaso qora mwaaquvano varuvaro mwira qora mwutusavano mwirara mwoqavata vahu vaitiva varuvaro mwira qova mwiravata naatiara esaara titero tiqaro, Mwisa ni maaqu taqeta niara mwira mwaaquve tiqatama mwira suqema mwatevarave, tiro.
6 Restava-lhe ainda um, seu filho amado; a este lhes enviou, por fim, dizendo: Respeitarão a meu filho.
7 Mwitaa tiva sero mwira titovaro mwini vuvata mwira vutaqaa ntaqaihi varu vaitisa mwira mwaaqu taqeta, nai tiva mwi nai tiva mwi hita tiqata, Mwira qova qutu viraro mwaa vaitiva nai qora mwatavata, mwitaa inraisavata, varaarivama variso. Nrivaqe te mwira rusaararo mwiva varareraro hiani inraisava tiriniqai vahiarive, turave.
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Mwisa mwitaa tiva seta mwira mwaaqu ntavaaqavuse ruseta mwaaqani mwaati qaqira sorave, tiro.
8 E, agarrando-o, mataram-no e o atiraram para fora da vinha.
9 Iesusiva mwitaa tiva sero mwisa saparama natero tiqaro, Mwisa mwitaa hurara tiro, nraaso qova nai mwaaqu rusera saara nataave hianarove? Aaso qova nri ntero nai vutaqaa ntaqaihi vaitisa ru taiqa sero saata vaiti mwonravuara tiqaro, Néma ni vutaqaa ntaqaihi mataate, tianarove, tiro.
9 Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros.
10 Iesusiva mwitaa tiva sero mwiva mwisara tiqaro, Né siave Kotira vukuqi mwaa quara saara ntuva seta riaavo? Mwi quava mwataama tiro:
10 Ainda não lestes esta Escritura:
11 Kotiva mwi orira vara sero nroraqama saisata te mwira saiqa taqeta suqerave tunarave, turave. (Sng 118:22-23)
11 isto procede do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Iesusiva mwitaa tuvata Iutaa nrora vaitinravuvano ntapihi riovaro Iesusiva uaini vutaqaa ntaqaihi mwato vaitisara tiqaroma mwisaqaa ntuva sero tuvata mwisa Iesusira ntavaaqavu seta ko tiare tura. Mwitaa tiva seta nraase qoravano mwiqi uairama vusa tiri irora hivorave tita, mwisa nraatu hiqata Iesusira seta vurama.
12 E procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque compreenderam que contra eles proferira esta parábola. Então, desistindo, retiraram-se.
13 Iutaa vaiti nroranravuvanto vari seta mwiraqaatai mwisa Parisi vaiti mwonravuvata, Herotira nravunaasa mwonravuvata, viteta tiqata, Né Iesusira sapara hivaro mwiva api qua tiraqe mwiraqaa qua vataare, tita.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Tuvata mwisa Iesusiva hunani uro nteta mwira sapara hita tiqata, Mwaara ti variara vaitio, te taqaurara e suqe quaqai ti variaravave. E sia vaiti nraatu aatu hiraitira, nrora vaitiaravata, qumina vaitiaravata, kuaa quaqai ti variaravave. E vaitivano Kotira vataqita vi aarara ntapihi sera tiva ni variaro. So mwaa quara tiva timwiraqe riaare. Te Kotira qua rieqata sove te Romeni mwatanaasa vuniaa vaiti Sisaara taakisi mwianarave? (Mwi mwatanaasa sia Kotira qua riaasave.) Mwira taakisi mwianarave siave mwianarave? tita.
14 Chegando, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens; antes, segundo a verdade, ensinas o caminho de Deus; é lícito pagar tributo a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Mwisa mwitaa tuvaro Iesusiva taqovata mwisa nroqaataita suqe suqe ti variqata mwisa vu nraatoqitaita Iesusira uaqama mwatarerata uti varuvaro Iesusiva tiqaro, Naraqamave nénravu nivanto api qua tiarive tita mwitaa tiavo? So munima mwoku vara saivaqe ne taqaase, tiro.
15 Mas Jesus, percebendo-lhes a hipocrisia, respondeu: Por que me experimentais? Trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Mwitaa tuvata munima mwira kuauru mwuvaro mwiva mwisa sapara hiro tiqaro, Munima mwiraqaa tara virivata tara nrutuvatave vahiso? tiro.
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes: De quem é esta efígie e inscrição? Responderam: De César.
17 Mwitaa tuvata mwisa Sisaarave tuvaro Iesusiva mwisara tiqaro, Mwirara rieqatama né Sisaava hianira nai mwita, Kotiva hianira nai mwiate, tiro. Iesusiva mwitaa tuvata mwisa mwi quara rieta tiqata, Qike, mwiva tiri qua nraatara sero suqe qua tiso, tiva seta sauqu ntukikiraaqate varura.
17 Disse-lhes, então, Jesus: Dai a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E muito se admiraram dele.
18 Saitiusi vaitivano Iesusiva varunani uro ntora. Saitiusi mwisa niari mwaara qua rieqatama mwisa tiqata, vaitivano qutu viro so mwiva esaarama qutu viro siama qaiqaavata tivuanarove, ti varu vaitisa uro nteta
18 Então, os saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se dele e lhe perguntaram, dizendo:
19 Iesusira sapara hita tiqata, Mwaara ti variara vaitio, tiri haivaqava Mosesiva mwaara qua tiva timwiqaro mwitaa turave. Vaitivano sia nraaqiara mwataraitiro, qutu viraro mwira qatavanove vasaavave mwira nraata varatero nraaqiara mwata humwuarama mwataanarove, turave.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém e deixar mulher sem filhos, seu irmão a tome como esposa e suscite descendência a seu irmão.
20 Te tiarara e riaane. Haaru qate vase 7 nravu varurave. Mwisa vasaava tauraanaava nraase varatero sia nraaqiara mwataraitiro, qutu vuvaro
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência;
21 mwira qata mwira naatiaraava mwira nraata varatero mwivavata sia nraaqiara mwataraitiro, qaqi variqiro viro qutu vurave. Mwiva qutu vuvaro mwira qata mwira naatiaraava nraase mwira varatero sia nraaqiaravata mwataraitiro, qutu vuvarave.
21 o segundo desposou a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 So mwitaamaqi vita esaa mwinravusa nraase mwira varateta sia nraaqiaravata mwataraitita, esaa qaqiqai qutu vurave. Qutu vuvaro naatiara nraase mwivavata variro qutu vurave.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Naatiara nraase qora qaiqaa qaqi tivita vari entaraqaa mwi nraaseva tara nraatave varianarove? Mwiva qaqi varu entara qoraisi 7 nravu vara torave, tita.
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será ela a esposa? Porque os sete a desposaram.
24 Saitiusi vaitinravuvano mwitaa tuvaro Iesusiva niari tiva niro tiqaro, Né Kotira qua qara ntuva tora sia ntapihi saasave. Né Kotira kepusavata sia ntapihi saasave. Quqaara sia ntapihi saasara tita, né api qua ti variavo.
24 Respondeu-lhes Jesus: Não provém o vosso erro de não conhecerdes as Escrituras, nem o poder de Deus?
25 Naatiara nraase qora qutu visa qutu viraqitaita qaiqaa tivita qaqi variqita vi entara siama nraata vaati vare osarava vahianarove. Mwisa naavuniaasa nraantantama setama varivarave, tiro.
25 Pois, quando ressuscitarem de entre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento; porém, são como os anjos nos céus.
26 Iesusiva mwitaa tiva sero mwiva tiqaro, Nraase qora qutu visa qaqi tivirara ne ini sapara hirerave. Né siave Kotira vukuqi Mosesiva mwaa quara qara ntuva tora saara ntuva seta ntapihi riaavo? Kotiva mwitaa turave. Ne mwariqa Kotivave. Ne i haivaqara Evarahaamuraqaa ntaqaihina, Aisaakiraqaa ntaqaihina, Sekopuraqaa ntaqihuvave, turave.
26 Quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou:
27 So riaate, Kotiva mwariqavano sia qutu viro taiqavi inraisaraqaa ntaqaihi varivama variso. Nraase qoravano qaiqaa qaqi tivi osarara ini vu nraatovano sia ntapihi visata api rieqata ti variarave, tiro.
27 Ora, ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Laborais em grande erro.
28 Iesusiva Saitiusi vaiti sapata qua ti varuvaro mwaara osara ti varu vaitiva uro variqaro riovaro Iesusiva Saitiusi vaiti qua nraatara seqaro suqe quaqai ti varuvaro mwi vaitiva Iesusira sapara hiro tiqaro, Kotiva qua tiva taiva nara quavanove vuni vahi quava vahiso? tiro.
28 Chegando um dos escribas, tendo ouvido a discussão entre eles, vendo como Jesus lhes houvera respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Tuvaro Iesusiva mwira tiva mwiro tiqaro, Mwaa quava vuni vahi quavama vahiso. Mwataama qara ntuva torave:
29 Respondeu Jesus: O principal é:
30 Esaa ena mwutusaqitairave, esaa ena mwanraquraqitairave, esaa ena vu nraatoqitairave, esaa ena kepusaqotairave, Kotiraraqai mwutusa vahirara variane, turave. (Lo 6:5)
30 Amarás, pois, o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de toda a tua força.
31 Mwi quava vaisaro mwira naatiara osara qua mwo vahiso. Mwitaama tiro:
31 O segundo é:
32 Iesusiva mwitaa tuvaro mwaara osara ti varu vaitiva tiqaro, Mwaara ti variara vaitio, e suqema sera ntapihima tiaro. E quqaama tiqara, mwariqa Kotiva kuaiqavanoqaima variso tiaro. Sia mwariqa mwovanovata variso, tiaro.
32 Disse-lhe o escriba: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que ele é o único, e não há outro senão ele,
33 E quqaama tiqara, Vaitivano mwutusaqitairove, kepusaqotairove, Kotirara mwoqama sero mwutusa ntiraro varianarove. Vaitivano nai henarara nariara mwutusa vahintema sero mwiaravata mwutusa vahiarive, tianarave. Mwi quatanava vuni vahiqaro hini qua nraatara sairave. Mwo qua Kotira saiqa vara mwateqata quara ruseta tia quara mwate varia quaravata, mwi quatanava nraatara sairave, tiro.
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e de toda a força, e amar ao próximo como a si mesmo excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Mwitaa tuvaro Iesusiva taqovaro vaiti mwiva suqema sero tuvaro Iesusiva mwira tiva mwiro tiqaro, Kotiva iqaa ntaqaihiariva i qaumatoma variso, tiro. Iesusiva mwitaa tuvata vaiti saatavanovata Iesusiva tiri qua nraatara saaso tita, sia Iesusira qaiqaavata nrima mwo qua mwo qua sapara hura.
34 Vendo Jesus que ele havia respondido sabiamente, declarou-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém mais ousava interrogá-lo.
35 Iesusiva Kotira nraavuqi variqaro qua tiva niqiro viro tiqaro, Mwaara osara ti varia vaitisa tiqatama, Mesaiaa vaiti Kotiva titaariva Devitira osara kuaa osara mwiqinaa vaitivanoma varianarove, tiarave. Mwisa nataama seta mwi quara ntapihi setave mwitaa tivarave?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 Haaru Kotira mwaraquravano saahaqa huvaro Devitiva nai mwitaa turave:
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 Devitiva mesaiaa vaitivano qovara hianirara tiqaro, Mwiva ni nrora vaitive, turave. Devitiva mwitaa turara tiro, nataama serove mesaiaa vaitivano Devitira nraisi so varianarove? tiro. Iesusiva mwitaa tuvata qumina nraase qora airivano uairama vita varusa mwira qua rieqatama qamwateqata varura.
37 O mesmo Davi chama-lhe Senhor; como, pois, é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Iesusiva qua tiva niqiro viro tiqaro, vaiti mwonravu mwaara osara ti variasa, né mwisara rauriqata variate. Nraase qoravano mwisa tiri taqeta qua mwanteqata qamwata timwataate tita, mwisa muahaa tuavaaqa suqera utu vareta nraase qora vuqaa maaketiqi nrue variarave.
38 E, ao ensinar, dizia ele: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e das saudações nas praças;
39 Mwisa mwaara nraavuqi vera nteta uaqa hi taintara qaqira seta, suqe taintaqaaqai mwatasaa vita variarave. Mwisa omwata nraaraqaa variqata mwisara nrora vaitive tiate tita, uro vaiti nroravano mwatasaa vita variaraqaa mwisavata mwatasaa vita variarave.
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares nos banquetes;
40 Mwisa tetoqa varia nraasesa nraavuve mwo inraisave vataara muara vareta tiqata, Mwosa te qora inraisa utunara taqeta tiriara uaqaa hia vaitisave tivorave, tita mwisa nraase qora vuqaa variqata Kotirara muahaama seta aasara ti variarave. Qike, mwira saara mwisaqaa qua nroraqama sero vahianarove, tiro.
40 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Kotira nraavuqi taqu mwo vahuvata mwiqi nraase qoravano Kotira saiqara rieqata munima se varura.
41 Assentado diante do gazofilácio, observava Jesus como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Se varuvaro vehi tetoqa nraasevanovata nri ntero munima patarutanaqai taquqi sora.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, depositou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Munima pataqarutana mwiqi sovaro Iesusiva nai nraaqiaranravu nraarama sero tiva niro tiqaro, Taqaate, vehi nraase tetoqavano sai munimava airi inraisa vataasa airi munima saaravata nraatara saiso.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta viúva pobre depositou no gazofilácio mais do que o fizeram todos os ofertantes.
44 Airi inraisa vataasa niari munima hiniqaima taquqi saavo. Nraase mwiva vehi variqaro nai vatai munimara esaama saiso, tiro. Iesusiva turama.
44 Porque todos eles ofertaram do que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo quanto possuía, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.