Lucas 24
O Livro (OL) vs AAI
1 Mas, na madrugada de domingo, ao levarem os produtos para o túmulo verificaram que a enorme pedra que tapava a entrada tinha sido removida.
1 Sunday maraumanika baibin raiy hibogaigiwas hi’inu’in hibow hin rah yan hitit.
2 — ausente —
2 Naatu hin rah yan hitit ana veya kabay gagamin Jesu ana hub awan hiya’afut inu’in hifururuw tit hub awan asir inu’in hi’itin.
3 Entraram, mas o corpo do Senhor Jesus tinha desaparecido!
3 Basit wanawanan hirun hin, baise Regah Jesu biyan men hitita’urimih.
4 Ficaram perplexas. De súbito apareceram dois homens vestidos de roupas reluzentes.
4 Nati’imaim hai kasiy ra’at hibat hibinubunibun naniyan meyemeye orot rou’ab hai bonamanamarin auman sisibihimaim himatar hibat.
5 As mulheres ficaram cheias de medo, com os olhos postos no chão. E aqueles homens perguntaram: Porque procuram no túmulo quem afinal está vivo?
5 Baibin hai bir ra’at nahimaim yumatah au babe me yan hire, baise orot rou’ab hi’uwih hio, “Kwa aisim orot yawasin isan sabuw murubin hai efanamaim kwanunuwih?
6 Ele não está aqui, ressuscitou! Não se lembram do que ele vos disse na Galileia, que o Filho do Homem seria traído, entregue a gente má e crucificado, e que tornaria a viver ao terceiro dia?
6 Iti’imaim boro men kwana’itin, i morobone misir maiye! Galilee imaim bairi kwama’am ana veya tur abisa eo i kwanotanot.
7 — ausente —
7 ‘Orot Natun i boro hinab sabuw kakafih umahimaim hinayai, hina’onaf, naatu veya tounu ufunamaim morobone nayawas maiye.’”
8 Então elas lembraram-se, e voltaram a correr para Jerusalém, para contar aos onze apóstolos, e aos outros, o que tinha acontecido. As mulheres que foram ao túmulo eram Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e várias outras. Tudo aquilo, porém, parecia às pessoas uma história sem sentido, e não acreditaram nela. Mesmo assim, Pedro foi a correr até ao túmulo para averiguar o que se passava. Curvando-se, espreitou e, ao ver o lençol abandonado, voltou para casa, perguntando a si próprio que teria sucedido.
8 Imaibo baibin ana tur eo nuhih taseb hinot.
9 — ausente —
9 Naatu rahane himatabir maiye hina bar hitit. Sawar abisa’awat hi’i’itah ana bai’ufununayah nah 11 naatu bai’ufununayah afa nati baremaim hima’am auman hai tur hi’owen.
10 — ausente —
10 Baibin iyabowat sawar hi’itah hina Jesu ana tur abarayah hai tur hio’owen wabih i Mary Magdalin, Joanna naatu Mary, James hinah naatu baibin afa auman.
11 — ausente —
11 Baise Jesu ana tur abarayah baibin hio men hitumatum, anayabin hai tur hinonowar naniyan i tamim tao kwanekwan na’atube.
12 — ausente —
12 Baise Peter misir nunuw in rah yan tit, hub wanawanan kwaf nuwariy faifuwawat hi’inu’in itah, basit abisa mamatar isan erebainotanot auman matabir in.
13 Naquele mesmo dia dois dos seguidores de Jesus iam a caminho da aldeia de Emaús, uns onze quilómetros de distância de Jerusalém. E comentavam entre si tudo o que acontecera. De repente Jesus apareceu e juntou-se a eles, caminhando ao seu lado. Mas eles não sabiam que era Jesus porque Deus impediu-os de o reconhecerem.
13 Nati veya ta’imon Jesu ana bai’ufununayah orot rou’ab Jerusalemane hin bar merar ta wabin Emmaus imaim hitit. Jerusalem in Emmaus titit ana fofonin i 11 kilometres na’atube.
14 — ausente —
14 Baise iti orot rou’ab efamaim sawar abisa’awat himamatar isah hairi hio hidudur hinan ana veya,
15 — ausente —
15 Jesu ufuhine natit botanih bairi hita’imon hiremor hin.
16 — ausente —
16 Naatu bairi hinan i hi’itin baise men kafa’imo hi’inan.
17 O que é que vão aí a discutir?, perguntou. O que é que vos preocupa assim?
17 Jesu ibatiyih, “Kwa abisa isan tura airi kwaidudur auman kwanan?” Naatu orot rou’ab hinutanub yah rererey yen hibat.
18 Um deles, Cleopas, respondeu: Deves ser a única pessoa em toda a cidade de Jerusalém que não soube das terríveis coisas que ali sucederam nestes últimos dias.
18 Orot ta wabin Cleopas ibatiy eo, “Jerusalem wanawanan o akisimo nanawan orot, imih sawar abisa fai fur wanawanan mamatar o men iso’obamih?”
19 Que coisas?, perguntou Jesus.O que aconteceu a Jesus de Nazaré. Era um profeta de Deus que fez milagres poderosos e, além disso, era um grande ensinador, altamente considerado tanto por Deus como pelos homens.
19 Jesu ibatiyih, “Sawar abistan?”
20 Mas os principais dos sacerdotes e os nossos chefes prenderam-no e entregaram-no ao governador romano para ser condenado à morte, e crucificaram-no. E nós pensávamos que ele era o Messias que vinha para libertar Israel!
20 Baise aki ai firis ukwarih naatu bonawiyenayah orot ukwarih hibai Roman gawan hitin, morobomih eo ibasit naatu hibai hin hi’onaf morob.
21 — ausente —
21 Aki anotanot iti orot boro Israel sabuw baiyawasih arouw nuhifot ama’am, baise iti orot hirab momorob i veya boun tounu sawar.
22 Para além disto que aconteceu há três dias, umas mulheres do nosso grupo de seguidores seus foram ao túmulo onde foi posto, de manhã cedo, e regressaram com a notícia de que o seu corpo desaparecera e de que tinham visto lá uns anjos que lhes disseram que Jesus se encontrava vivo! Alguns dos nossos homens foram a correr ver o que se teria passado, e não há dúvida de que o corpo de Jesus desapareceu, tal como disseram as mulheres.
22 Naatu baibin afa aki ai kou’ayomaim boun maraumanika hin rah yan hititit biyan hiboyouw
23 — ausente —
23 naatu himatabir hina hio, ‘Aki tounamatar ai’itih, naatu tounamatar ai tur hi’owen Jesu i morobone misir maiye.’ Iti na’at hio aki aoror sa’iri ai kasiy ra’at.
24 — ausente —
24 Basit ai kou’ayomaim sabuw afa hin rah yan hit abisa baibin hio hinowar na’atube hi’itah, baise Jesu men hi’itinimih.”
25 Então Jesus respondeu-lhes: Mas vocês não estão a ser sensatos! É assim tão difícil para vocês crer em tudo o que os profetas escreveram nas Escrituras? Não foi claramente predito por eles que o Cristo teria de sofrer todas estas coisas antes de entrar na sua glória? E fez-lhes compreender as Escrituras, começando com os livros de Moisés e através das Escrituras, explicando o que esses textos diziam a respeito de si.
25 Imaibo Jesu iuwih eo, “Kwa i kwabikoko’aw, aisim dinab oro’orot abisa hio hikikirum men fudir rerekab kwabitumatumamih!
26 — ausente —
26 Keriso iti sawar etei isah ni’akir biyan nababan saise ana aiwob maramaim narun nabi’aiwob isan men kwaso’ob?”
27 — ausente —
27 Imaibo Jesu taiyuwin isan aneika Moses ana Buk kikirum imaim busuruf idudur rena God ana dinab oro’orot hai Buk hikikirum imaim tit.
28 Entretanto, aproximavam-se da localidade para onde iam. Jesus parecia querer prosseguir no caminho, mas pediram-lhe que ficasse com eles porque se estava a fazer tarde, ao que acedeu.
28 Naatu bar merar hinuh hinanamaim hititit auman, Jesu bar merar ta namihibe iwa’an hi’itin.
29 — ausente —
29 Baise hi’otan hio, “Veya sawar naatu mar efof imih tarun bairit ta’in.” Iti na’at hio itin, basit bairi inumih hirun.
30 Quando se sentaram para comer, ele pediu a bênção de Deus sobre o alimento, e depois, pegando num pequeno pão, partiu-o e distribuiu-o por eles. Foi então que, de repente, os olhos se lhes abriram e o reconheceram. E naquele preciso momento ele desapareceu.
30 Bay aa isan Jesu bairi himare, eof rafiy bai God ana merar yi sawar imasib itih.
31 — ausente —
31 Imaibo hairi matah to iwa’an hi’inan, baise marta’imon na’am sa’iwa’an.
32 Começaram, pois, a lembrar-se de como os seus corações se tinham animado enquanto ele lhes falava, explicando-lhes as Escrituras, pela estrada fora.
32 Hairi himisir hio, “Efamaim tanan Buk Atamaninamaim bidudur dogorot ahayabe yiy naniyan itatam?”
33 Voltaram logo outra vez para Jerusalém, onde os onze discípulos e os outros seguidores de Jesus os receberam com estas palavras: Não há dúvida de que o Senhor ressuscitou! Apareceu a Pedro!
33 Basit himisir himatabir maiye hin Jerusalem hitit, nati’imaim bai’ufununayah nah 11 naatu afa auman hiru’ay hima’am hi’itih,
34 — ausente —
34 hai tur hi’owen hio, “Tur anababatun Regah i morobone misir maiye Simon isan irerereb.
35 Os dois de Emaús contaram como Jesus lhes aparecera também enquanto seguiam pela estrada, e como o tinham reconhecido quando partiu o pão.
35 Orot rou’ab efamaim abisa mamatar naatu mi’itube rafiy imasib bitih ana veya’amaim matah to iwa’an hi’i’inan etei hidudur turahinah hinowar.
36 Enquanto assim falavam, o próprio Jesus surgiu no meio deles, saudando-os: A paz esteja com vocês!. Mas todo o grupo ficou muito assustado, pensando que via um fantasma.
36 Orot rou’ab iti na’atube hima hio hinonowar auman naniyan meyemeye Regah nah yan foun matar bat iuwih eo, “Tufuw isa nama.”
37 — ausente —
37 Etei hi’oror, hai bir ra’at, hinotanot i yoyom mowan itinin hirouw.
38 Porque se assustam?, perguntou ele. Porque é que duvidam que seja realmente eu? Olhem as minhas mãos; olhem-me para os pés! Estão a ver que sou eu mesmo. Toquem-me e verifiquem que não sou nenhum fantasma. Porque os fantasmas não têm carne nem ossos, como vêem que eu tenho! Enquanto falava, mostrava-lhes as mãos e os pés.
38 Baise Jesu iuwih eo, “Aisim kwabirubir naatu aisim a not boro’ika tekakasiy?
39 — ausente —
39 Au umau kwa’itah, naatu biyau kwabutubun finimu au rakit naniyan kwatatam, saise kwanaso’ob iti i anababatun ayu, anayabin yoyom i aurih finimih en.”
40 — ausente —
40 Iti ra’at eo sawar basit an uman i’obaiyih hi’itan.
41 Ainda indecisos, eles contemplavam-no, cheios de espanto e alegria. Então Jesus perguntou-lhes: Têm aqui alguma coisa que se possa comer? Deram-lhe um pedaço de peixe assado e pôs-se a comê-lo enquanto o observavam.
41 Baise men kafa’imo hitumatumamih, hai kawasa ra’at hikasiy auman, basit Jesu ibatiyih, “Kwa bay urey ta kwayai inu’in?”
42 — ausente —
42 Siy baibitab finimin reban hibai hitin
43 — ausente —
43 naatu nahimaim bat eaan hi’itin.
44 Então disse-lhes: Quando andava convosco, não se lembram de vos ter dito que tudo o que se escreveu acerca de mim, nos livros de Moisés, nos escritos dos profetas e nos Salmos, se terá de realizar?
44 Imaibo hai tur eowen eo, “Ayu i sawar iti isah bairit tama’ama ana veya a tur aowen. Sawar abisa ayu isau mataramih Moses ana Bukamaim, dinab hai Bukamaim na’atube Psalms imaim hio hikikirum hina hiturobe.”
45 Então abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras:
45 Imaibo hai not botawiy Buk Atamaninamaim abisa isan hio hikikirum naniyan hibai.
46 Estava escrito que o Cristo deveria sofrer, morrer e ressuscitar ao terceiro dia; e que em seu nome se pregaria o arrependimento e o perdão dos pecados em todo o mundo, começando por Jerusalém.
46 Naatu iuwih eo, “Abisa hio hikikirum anayabin i iti, Keriso i ni’akir biyan nababan namorob, naatu veya tounu ufunamaim boro nayawas maiye namisir.
47 — ausente —
47 Saise i wabinamaim ya baikitabir naatu notawiyen ana tur Jerusalemamaim an hinayai hinabinan hinatit hinan tafaram tutufin etei hinanowar.
48 Vocês viram como esses escritos sagrados se cumpriram.
48 Imih kwa abisa matamaim kwa’i’itin i kwanakubuna sabuw etei hai tur kwana’owen hinanowar.
49 Agora vou mandar-vos o Espírito Santo para que desça sobre vocês, tal como prometeu meu Pai. Permaneçam aqui na cidade até que o Espírito Santo vos encha de poder do céu.
49 Jerusalemamaim kwanama ayu Tamai abisa baitimih eo’omatani marane aniyafar nare a fair kwanab.”
50 Jesus levou-os pelo caminho de Betânia e, levantando as mãos para o céu, abençoou-os. Então afastou-se deles e elevou-se até ao céu. Eles adoraram-no e regressaram a Jerusalém, cheios de alegria. E estavam continuamente no templo, louvando Deus.
50 Imaibo nawiyih bairi Jerusalem hihamiy hitit hin Bethany hitit, nati’imaim uman bora’ah isah yoyoban igegewasinih.
51 — ausente —
51 Bigegewasinih auman ihamiyih earura’ah yen in mar wanawanan run.
52 — ausente —
52 Hibora’ara’ah yasisir yah awan karatan auman himatabir maiye hin Jerusalem hitit.
53 — ausente —
53 Nati’imaim mar etei hin Tafaror Baremaim God ana merar hiyiy naatu hibobora’ara’ah.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.