Apocalipse 6
Moppiyon Dinoggan, Moka-atag ki Disas Krays (OBONT) vs NAA
1 Nopongnga idda, nokita ku no id lokkat to Natin Karnero iddos unna taddot pittun silyu tat id luun no popii. Norinog ku no id ooseng iddos sokkad taddot oppat no ma-antoy'n binovallan, woy dos bawos din, iling to luhung no mid ungketen to, “Undini kad!”
1 Vi quando o Cordeiro quebrou o primeiro dos sete selos e ouvi um dos quatro seres viventes dizendo, como se fosse som de trovão: — Venha!
2 Na nokita ku no idda ron en, duwon id loppow no moputin kuda, woy dos id ponguda tadda, id somad to pana woy id boggayan sikandin to kuruna to koponoluwan. Mid ponayun sikandin to iponawon din amoy od talu to langun nod supak kandin.
2 Vi, então, e eis um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco, e foi-lhe dada uma coroa. E ele saiu vencendo e para vencer.
3 Nopongnga idda, id lokkat to Natin Karnero iddos iko-oruwon silyu, woy norinog ku no id ooseng iddos iko-oruwon ma-antoy'n binovallan no mid ungketen to, “Undini kad!”
3 Quando o Cordeiro quebrou o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizendo: — Venha!
4 Na idda ron en, duwon id loppow no moollutun kuda, woy dos id ponguda tadda, id boggayan to mowwet no polihuma woy id boggayan to kotungud nod dora-at to moppiyon koroniyan to mgo minuvu ka-ay to ampow't ingod amoy od po-imotayoy ran.
4 E saiu outro cavalo, que era vermelho. E ao seu cavaleiro foi dado poder para tirar a paz da terra e fazer com que os homens matassem uns aos outros. Também lhe foi dada uma grande espada.
5 Nopongnga idda, id lokkat to Natin Karnero iddos iko-otollun silyu, woy norinog ku no id ooseng iddos iko-otollun ma-antoy'n binovallan no mid ungketen to, “Undini kad!” Na idda ron en, duwon id loppow no metom no kuda, woy dos id ponguda tadda, id piyod to timbangan.
5 Quando o Cordeiro quebrou o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizendo: — Venha! Então olhei, e eis um cavalo preto e o seu cavaleiro com uma balança na mão.
6 Na, norinog ku no duwon immat bawos no id pomon diyot tongannan taddot oppat no ma-antoy'n binovallan no mid ungketen to, “Pomahalow kos mgo bolliyon. Iddos sokkad no allow no kod-urunaa, od pokovolli ra to otollun supa no boggas o sokkad no gantang no tuppas to giniling. Piru yo ru pomahala kos montika woy binu.”
6 E ouvi o que parecia uma voz no meio dos quatro seres viventes dizendo: — Uma medida de trigo por um denário; três medidas de cevada por um denário; e não danifique o azeite e o vinho.
7 Nopongnga idda, id lokkat to Natin Karnero iddos iko-oppat no silyu, woy norinog ku iddos bawos to iko-oppat no ma-antoy'n binovallan no mid ungketen to, “Undini kad!”
7 Quando o Cordeiro quebrou o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizendo: — Venha!
8 Na idda ron en, duwon id loppow no mountak no kuda, woy dos id ponguda tadda, id ngoranan to Kopotayan. Woy duwon id tundug kandin nod ngoranan no Ingod tid Poomatoy. Id boggayan sikandan to kotungud nod imatoy taddot iko-oppat no ba-ad to langun no minuvu ka-ay to ampow't ingod ukit to polihuma, gutas, mgo bohok woy movuut no mgo monnanap to puwaason. Ini en kos id luun no mgo popii Id Pokita 5:1-14; 6:1; 8:1|src=" HK072A.tif " size="col" ref="Id Pokita 6:8"
8 Vi, então, e eis um cavalo amarelo. O seu cavaleiro se chamava Morte, e o inferno o estava seguindo. E lhes foi dada autoridade sobre a quarta parte da terra para matar à espada, pela fome, com a mortandade e por meio dos animais selvagens da terra.
9 Nopongnga idda, id lokkat to Natin Karnero iddos iko-limmon silyu, woy riyot silob to buwisanan atag to Monama, nokita ku iddos mgo gimukud taddot id pon-imotayan pomon to kodponudtuu ran to kahit Monama woy oggot no kodposivonnaa ran tadda.
9 Quando o Cordeiro quebrou o quinto selo, vi, debaixo do altar, as almas daqueles que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Na, id nganoy ran ukit to monokkaan kod-ooseng no mid ungketen to, “Longaggon no Motuus, uhis woy'd kosolihan ka! Kannu ru pa man od hukuman woy od silutan iddos mgo minuvu nid pon-oubpa riyon to ampow't ingod pomon to kod-imatoy konami?”
10 Clamaram com voz forte, dizendo: — Até quando, ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, não julgas, nem vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 Na, id boggayan kos ipat sokkad kandan to moputin umpak no mowwet, woy id ikohiyan sikandan no od aangat pa to moobbavon timpu taman tod kolimud don langun iddos suwod dan to kopomakoy no duma ran no mgo uripon to Monama no id pon-imotayan iling kandan.
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi pedido que repousassem ainda por pouco tempo, até que também se completasse o número dos seus conservos e seus irmãos que iam ser mortos como eles tinham sido.
12 Nopongnga idda, nokita ku no id lokkat to Natin Karnero iddos iko-annom no silyu. Na idda ron en, mid linug to oray'n monokkaa, woy dos allow, id mosukirom iling to metom no ogget, woy dos buwan, id moollutu iling to longossa.
12 Vi quando o Cordeiro quebrou o sexto selo. Houve um grande terremoto, o sol se tornou negro como pano de saco feito de crina, a lua ficou toda vermelha como sangue,
13 Nongo-uug mandad ka-ay to ampow't ingod iddos mgo bitu-on diyot datas to langit, iling to ayon no bunga to kayun igera nod pongo-umpad to monokkaan kaamag.
13 as estrelas do céu caíram sobre a terra, como a figueira deixa cair os seus figos verdes quando sacudida por um vento forte,
14 Na, nowora kos langit iling to id luun no popii, woy nongo-ossud kos langun no buvungan woy mgo isla pomon diyot notawwan kandan.
14 e o céu recolheu-se como um pergaminho quando se enrola. Então todos os montes e as ilhas foram movidos do seu lugar.
15 Iddos mgo hari ka-ay to ampow't ingod, dos od kilaannon no mgo minuvu, dos mgo ponguu to ayon, dos nongoruwonnan, dos duwon mgo kotundanan woy dos langun no minuvu, uripon man o konna, id pon-oollos diyot mgo langub woy silob to doorakkoon batu riyot buvungan.
15 Os reis da terra, os grandes, os comandantes, os ricos, os poderosos e todo escravo e todo livre se esconderam nas cavernas e nos penhascos dos montes
16 Na, id pon-umow ran iddos mgo buvungan woy dos doorakkoon batu, kahi ran to, “Tombuni koy woy ollos koy taddot mid unsad diyot trunu woy taddot Natin Karnero amoy dii roy od kosahapan iddos silut pomon to lampas no langot din.
16 e disseram aos montes e aos rochedos: — Caiam sobre nós e nos escondam da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Oyya su id inguma ron kos moka-arat-arat no allow no od silut iddos Monama woy dos Natin Karnero pomon to lampas no langot dan, woy waa en ahad ondoy nod pokogaha nod ti-is tadda.”
17 Porque chegou o grande Dia da ira deles, e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.