Gênesis 47
Nyungwe (NYU) vs NTLH
1 Pamwepo Zuze adabwera kuna Falau kuti: “Baba wangu pabodzi na abale wangu abwera kucokera ku Kanani. Abwera na bzifuwo bzawo ninga mabira na ng'ombe, pabodzi na bzawo bzentse. Tsapano alikukhala m'dziko la Goseni”.
1 Então José foi dar a notícia ao rei. Ele disse: — O meu pai e os meus irmãos vieram da terra de Canaã e estão na região de Gosém com as suas ovelhas e cabras, o seu gado e tudo o que têm.
2 Ndipo adatenga abale wace axanu adayenda kukawonesa Falau.
2 Depois levou cinco dos seus irmãos e os apresentou ao rei.
3 Pamwepo Falau adawabvunza kuti: “Kodi mumbaphata basa lanyi?” Iwo adatawira kuti: “Ndife abusa mbuya, ninga momwe akhacitira makolo yathu”.
3 O rei perguntou: — Qual é o trabalho de vocês? Eles responderam: — Senhor, nós somos criadores de ovelhas, como foram os nossos antepassados.
4 Adamuuza pomwe Falau kuti: “Tabwera kudzakhala m'dziko muno, thangwe ku Kanani kuna njala yakugosva, na tenepo kwentse kulibe mpfuzo zakudyesa bzifuwo. Ndaphata minyendo mbuya, mutibvumize tikakhale ku dziko la Goseni”.
4 Viemos morar neste país porque na terra de Canaã não há pastos para os animais, e a fome lá está terrível. Por favor, deixe que a gente fique morando na região de Gosém.
5 Falau adauza Zuze kuti: “Baba wako pabodzi na abale wako abwera kwa iwe.
5 O rei disse a José: — Agora que o seu pai e os seus irmãos vieram ficar com você,
6 Dziko la Ijipito lili m'manja mwako. Ukhazike baba wako pabodzi na abale wako m'dziko la ndovolo, akakhale ku Goseni. Ndipo penu winango mwa iwo ni wakukwimika wa bzifuwo, uwapase ukulu wakunyang'anira bzifuwo bzangu”.
6 a terra do Egito está às ordens deles. Dê a eles a região de Gosém, que é a melhor do país, para que fiquem morando lá. E, se na sua opinião houver entre eles homens capazes, ponha-os como chefes dos que cuidam do meu gado.
7 Zuze adatenga baba wace Jakobo, adayenda naye kuna Falau. Ndipo Jakobo adadalisa Faraoyo.
7 Depois José levou Jacó, o seu pai, e o apresentou ao rei. Jacó deu a sua bênção ao rei,
8 Patsogolo pace Falau adabvunza Jakobo kuti: “Muli na magole mangasi?”
8 e este perguntou: — Qual é a sua idade?
9 Jakobo adatawira kuti: “Magole ya maulendo yangu yan'kwana 130. Magole yamweya ngakucepa ndipombo ngamatsautso, ngakusaya kulingana na magole ya maulendo ya makolo yangu”.
9 Jacó respondeu: — Já estou com cento e trinta anos de idade e sempre tenho andado de um lado para outro. A minha vida tem passado rapidamente, e muitos anos foram difíceis. E eu não tenho conseguido viver tanto quanto os meus antepassados, que tiveram uma vida tão dura como a que eu tive.
10 Ndipo atadalisa Falau, adagonekana naye acicoka.
10 Jacó deu a sua bênção ao rei e foi embora.
11 Zuze adamkhazika m'dziko la Ijipito baba wace ule, pabodzi na abale wace wentse wale, ndipo adawapasa mbuto ya nthaka yabwino na yamtendere, mucigawo cakucemeredwa Ramsesi, ninga momwe Falau adatongera.
11 E José deu ao pai e aos irmãos terras na melhor região do Egito, perto da cidade de Ramessés, como o rei havia ordenado. Essas terras se tornaram propriedade deles, e eles ficaram morando ali.
12 Zuze adapereka cakudya kwa baba wace na kwa abale wace na kwa mbumba yentse, pakuteweza kuwanda kwa wana wawo.
12 José dava mantimentos ao pai, aos irmãos e aos parentes, conforme as necessidades de cada família.
13 Njala ire idakula kwene-kwene, na tenepo kuti pakhalibe cakudya pa dziko lense la pansi, ndipo wanthu wa ku Ijipito na wa ku Kananimbo wakhalibe mphambvu nayo njalayo.
13 Não havia alimento em lugar nenhum, e a fome aumentava cada vez mais. Os moradores do Egito e de Canaã ficaram fracos de tanto passar fome.
14 Zuze adakhongobza kobiri zentse zomwe wanthu wa ku Ijipito pabodzi na wa ku Kanani adadzonga pakugula tirigu. Kobiri zensenezo adazitenga aciyenda nazo kunyumba kwa Falau.
14 O povo comprava mantimentos, e José ajuntava todo o dinheiro e o levava para o palácio.
15 Kobiri zense zatawamarira wanthu wa ku Ijipito na wa ku Kanani, aIjipito wazinji adabwera kwa Zuze, acimuuza kuti: “Tipasenimbo cakudya! Lekani kutilekerera kuti tife, citanipo cinthu! Kobiri zathu zense zamala!”
15 Quando acabou todo o dinheiro do Egito e de Canaã, os egípcios foram falar com José. Eles disseram: — Por favor, nos dê comida! Não nos deixe morrer só porque o nosso dinheiro acabou!
16 Zuze adawatawira kuti “Bwerani na bzifuwo bzanu, tidzacinjane na cakudya, penu mulikuti kobiri zanu zidamala zense”.
16 José respondeu: — Se vocês não têm mais dinheiro, tragam o seu gado, que eu trocarei por mantimento.
17 Na tenepo adabwera na bzifuwo bzawo kwa Zuze, adacinjisa na cakudya bzifuwo bzawobzo, ninga makavalo, mabira na mbuzi, ng'ombe na mabulu. Gole lomwero Zuze adawapasa cakudya wanthuwo mwakucinjana na bzifuwo bzawobzo.
17 Os egípcios levaram a José cavalos, ovelhas, cabras, bois e jumentos, e em troca ele lhes deu mantimento durante todo aquele ano.
18 Latamala gole lomwero, wanthuwo adayeda pomwe kwa Zuze acimuuza kuti: “Mbuya, ife tin'kubisirani lini kuti kobiri zathu pabodzi na bzifuwo bzathu kubodzi, bzatimalira. Palibe ciricense cakusala cakuti tingakwanise kukupasani, tin'tondokubzipereka ife pano na minda yathuyi.
18 O ano passou, e no ano seguinte foram dizer a José:
19 Lekani kutilekerera kuti tife m'dziko mwathu, imwe mulikuwona. Tipasenimbo cakudya, ndipo tibzigulise ife pano na minda yathu kubodzi. Tin'dzakhala anyagrinya wa Falau, iye an'dzatenga minda yathu kuti ikhale yace. Tipasenimbo mbeu kuti tikhale na moyo ndipo tileke kufa. Minda yathu ileke kukhala matsala”.
19 — Senhor, não podemos esconder o fato de que o nosso dinheiro acabou e que os nossos animais agora são seus. Não temos mais nada para entregar a não ser os nossos corpos e as nossas terras. Não deixe a gente morrer. Compre a nós e as nossas terras em troca de alimentos. Seremos escravos do rei, e ele será dono das nossas terras. Dê-nos mantimento para que possamos viver e também sementes para plantarmos, e assim a terra não se tornará um deserto.
20 Zuze adagulila Falau dziko lensene la Ijipito. Mujipito ali-yentse adagulisa minda yace thangwe njalayo ikhali yatafika pakuipa kwene-kwene. Na tenepo dziko lense lidasanduka la Falau.
20 Então José comprou todas as terras do Egito para o rei. Todos os egípcios tiveram de vender as suas terras, pois a fome era terrível. Assim, a terra ficou sendo do rei,
21 Zuze adawasandusa anyagrinya wanthuwo pensepense m'dziko la Ijipito.
21 e José fez dos egípcios escravos no país inteiro.
22 Minda ya wantsembe yokha iye alibe kuigula. Sabwa wantsembe akhana cipande ca phoso comwe Falau akhawapasa, iwo akhadya cipande comwe Falau akhadawapasa. Ndipopo alibe kugulisa minda yawo.
22 José só não comprou as terras dos sacerdotes. Eles não tiveram de vendê-las, pois o rei lhes dava certa quantidade de alimentos; e assim eles tinham o que comer.
23 Zuze adauza wanthu kuti: “Onani tsapano ndakugulani pabodzi na minda yanu yense, kugulira Falau. Ndipo niizi mbeu, mubzale m'minda mwanu.
23 Então José disse ao povo: — Agora vocês e as suas terras são do rei, pois eu os comprei para ele. Peguem aqui sementes para semearem nos campos.
24 Panthawe yakubvuna mudzapereka kwa Falau cibodzi mwa bzigawo bzixanu bzilibzense pa bzakubvuna bzanubzo, ndipo bzinango bzense bzakusala bzin'dzakhala bzanu. Bzinango mudzakoye mbeu, tsono bzinango mudzadye imwepo, mabanja wanu na wabasa wanu”.
24 Do que colherem, deem a quinta parte ao rei; usem as outras quatro partes para semear e para alimentar vocês, os seus filhos e as pessoas que moram com vocês.
25 Wanthu adatawira kuti: “Mwapulumusa moyo wathu. Pitirizani kutikomera m'tima ndipo tin'dzakhala anyagrinya wa Falau”.
25 Eles responderam: — O senhor salvou a nossa vida e tem sido bom para nós. Seremos escravos do rei.
26 Na tenepo Zuze adaikha mtemo m'dziko lentse la Ijipito kufikira ntsiku ya lero kuti cibodzi mwa bzigawo bzixanu bzilibzentse pa bzakubvuna bzin'dzakhala bza Falau. Ntemo umweyu ulipobasi mpaka lero lino. Tsono madziko ya wansembe okha alibe kuyatenga kuti akhale wa Falau.
26 Assim, José fez uma lei que existe até hoje . A lei é a seguinte: em todo o Egito a quinta parte das colheitas pertence ao rei. Só as terras dos sacerdotes não ficaram para o rei.
27 Na tenepo Ijirayeri adakhala ku dziko la Ijipito, cipande ca kuGoseni. Iwo adakhala wa cipande ca dzikolo, ndipo adabala pomwe wana wazinji.
27 Os israelitas ficaram vivendo no Egito, na região de Gosém, onde compraram terras e tiveram muitos filhos.
28 Jakobo adakhala ku Ijipito, magole 17, tenepo magole ya moyo wace yadakwanira 147.
28 Jacó viveu dezessete anos no Egito, chegando à idade de cento e quarenta e sete anos.
29 Ndipo ali pafupi kufa, adacemera mwana wace Zuze acimuuza kuti: “Penu ulikundifuna cadidi, undiphate m'kati mwa nchafu yanguyi, picira kuti un'dzandikomera m'tima na kukhulupirika kwa ine, ndipo kuti citanda cangu un'dzacipendesa lini ku Ijipito kuno.
29 Quando sentiu que ia morrer, Jacó mandou chamar o seu filho José e disse: — Se lhe posso pedir um favor, ponha a mão por baixo da minha coxa e jure que será fiel e honesto comigo nisto que vou pedir: não me sepulte no Egito.
30 Nin'funa kukagona pabodzi na makolo yangu. Citanda cangu udzacicose ku Ijipito kuno ukacipendese muthenje la makolo yangu”. Zuze adatawira kuti: “Nin'dzacita ninga momwe mwaleweramu”.
30 Quando eu morrer, tire o meu corpo do Egito e me coloque na sepultura dos meus antepassados, a fim de que eu descanse com eles. José respondeu: — Eu farei o que o senhor está pedindo.
31 Jakobo adauza pomwe Zuze kuti: “Picira pamaso pangu kuti un'dzacita cadidi bzimwebzi”. Iye adam'picirira. Ndipo Ijirayeri adakotama acipemba kum'solo kwa talimba.
31 — Então jure — disse Jacó. José jurou, e aí Jacó se inclinou sobre a cabeceira da cama e orou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.