Gênesis 42
Nyungwe (NYU) vs ARC
1 Jakobo atabva kuti ku Ijipito ndiko kuna tirigu, adabvundza wana wace kuti: “Thangwe lanyi mulikondokukhala nee kucita cinthu?
1 Vendo, então, Jacó que havia mantimento no Egito, disse Jacó a seus filhos: Por que estais olhando uns para os outros?
2 Ndilikubva kuti ku Ijipito kuna tirigu. Ndokonimbo kumweko, mukatigulirembo ife, kuti tikhale na moyo tileke kufa na njala”.
2 Disse mais: Eis que tenho ouvido que há mantimento no Egito; descei até lá e comprai-nos trigo, para que vivamos e não morramos.
3 Na tenepo abale wace wa Zuze khumi adanyamuka kuyenda ku Ijipito kukagula tirigu.
3 Então, desceram os dez irmãos de José, para comprarem trigo no Egito.
4 Jakobo alibekutumiza nawo Benjamini, mng'ono wace caiyecaiye wa Zuze ule, thangwe akhagopa kuti angacite tsoka.
4 A Benjamim, porém, irmão de José, não enviou Jacó com os seus irmãos, porque dizia: Para que lhe não suceda, porventura, algum desastre.
5 AIjirayeriwo adayenda kuIjipito kukagula cakudya pabodzi na wanthu winango wentse, thangwe lakuti ku dziko la Kanani kukhana njala.
5 Assim, vieram os filhos de Israel para comprar, entre os que vinham lá; porque havia fome na terra de Canaã.
6 Ndipo pakuwona kuti Zuze akhali wakulemekezeka mkulu wakutonga dziko lentse la Ijipito, ndiye omwe akhagulisa tirigu kuna wanthu wakucokera ku mbuto zentse za dziko. Na tenepo, abale wa Zuze na iwombo adabwera, ndipo adamugodamira wacikotamisa misolo kuna Zuze.
6 José, pois, era o governador daquela terra; ele vendia a todo o povo da terra; e os irmãos de José vieram e inclinaram-se ante ele com a face na terra.
7 Zuze atawawona abale wacewo, adawazindikira, tsono adandocita ninga alibekuwadziwa. Adayamba adalewa nawo mwaukali, adawabvundza kuti: “Kodi imwe mulikucokera kuponi?” Iwo adatawira kuti: “Tilikucokera ku Kanani, tadzagula cakudya kuno”.
7 E José, vendo os seus irmãos, conheceu-os; porém mostrou-se estranho para com eles, e falou com eles asperamente, e disse-lhes: Donde vindes? E eles disseram: Da terra de Canaã, para comprarmos mantimento.
8 Zuze adawazindikira abale wace wale, tsono iwo alibe kumudziwa.
8 José, pois, conheceu os seus irmãos; mas eles não o conheceram.
9 Adakumbukira ndoto zire zakulewa bza iwo, ndipo adati: “Ndimwe wanthu wakuyendeza dziko. Mwabwera kuno kudzawona kuti muwone penu dziko lathu ni lakufoka”.
9 Então, José lembrou-se dos sonhos que havia sonhado deles e disse-lhes: Vós sois espias e viestes para ver a nudez da terra.
10 Iwo wale adatawira kuti: “Ayai mbuya wathu, ife wakumtumikira wanu tabwera kuti tidzagule cakudya basi.
10 E eles lhe disseram: Não, senhor meu; mas teus servos vieram a comprar mantimento.
11 Tentsenefe ndife wana wa Jakobo. Ndife wanthu wakulungama, ndife lini wakuyendeza, mbuya wathu,”.
11 Todos nós somos filhos de um varão; somos homens de retidão; os teus servos não são espias.
12 Zuze adati: “Ayai. Imwe mwabwera kudzawona dziko lathu kuti muwone penu ni lakufoka”.
12 E ele lhes disse: Não; antes, viestes para ver a nudez da terra.
13 Ndipo iwo adati: “Mbuya wathu, ife tikhalipo wana wacimuna khumi na awiri pa ubale bwathu, baba wathu m'bodzi, ku dziko la kwathu ku Kanani. Mng'ono ana baba wathu, ndipo winango adafa”.
13 E eles disseram: Nós, teus servos, somos doze irmãos, filhos de um varão da terra de Canaã; e eis que o mais novo está com nosso pai, hoje; mas um já não existe.
14 Tsono Zuze adawatawira kuti: “Pale ndalewa kale kuti ndimwe wakuyendeza basi.
14 Então, lhes disse José: Isso é o que vos tenho dito, dizendo que sois espias.
15 Ndipo ndin'kuyezani tenepa, ndirikulumbira kuti pana Falau! Imwepo mun'coka lini, mpaka mng'ono wanuyo abwere kuno.
15 Nisto sereis provados: pela vida de Faraó, não saireis daqui senão quando vosso irmão mais novo vier aqui.
16 Tumani m'bodzi mwa imwe kuti ayende akamutenge. Winango mwentse mun'salamwe mukhale mukawoko, mpaka mafala yanuya yazindikirike, tiwone penu mulikulewa cadidi. Pamwepo nee, cadidi pana Falau, imwepo ndimwe wakuyendeza basi”.
16 Enviai um dentre vós, que traga vosso irmão; mas vós ficareis presos, e vossas palavras serão provadas, se há verdade convosco; e, se não, pela vida de Faraó, vós sois espias.
17 Atalewa mafala yamweya, adakawafungira mukawoko n'tsiku zitatu.
17 E pô-los juntos em guarda três dias.
18 Patapita n'tsiku zitatu, adawauza kuti: “Citani tenepa kuti mukhale na moyo sabwa Ine ndimbagopa Mulungu.
18 E, ao terceiro dia, disse-lhes José: Fazei isso e vivereis, porque eu temo a Deus.
19 Penu ndimwe wanthu wakulungama, mbasale m'bodzi wa imwe m'kawoko, anangomwe ndokoni, takulani tiriguyi kuti mukamalise njala ku zinyumba zanu.
19 Se sois homens de retidão, que fique um de vossos irmãos preso na casa de vossa prisão; e, vós, ide, levai trigo para a fome de vossa casa.
20 Mng'ono wanuyo mukabwere naye kuno, kutsimikiza kuti mulikulewa bzacadidi, ndipo mun'dzaphedwa lini”. Iwo wale adabvuma bzimwebzo.
20 E trazei-me o vosso irmão mais novo, e serão verificadas vossas palavras, e não morrereis. E eles assim fizeram.
21 Ndipo adayamba kuuzana wina na mwandzace kuti: “Cadidi, ife tidaphonya pomwe mng'ono wathu akhatikumbira kuti tim'citire ntsisi, tsono ife tilibe kumubvera kwense nsisi. Ni thangwe lace tili mumatsautso tsapano lino”.
21 Então, disseram uns aos outros: Na verdade, somos culpados acerca de nosso irmão, pois vimos a angústia de sua alma, quando nos rogava; nós, porém, não ouvimos; por isso, vem sobre nós esta angústia.
22 Pamwepo Rubeni adati: “Ine pale ndikhakuuzani kuti mulumbwanayu musamucite cinthu, imwe mulibe kundibvera. Onani, tsapano tilikutambira sagwati ya imfa yace ire”.
22 E Rúben respondeu-lhes, dizendo: Não vo-lo dizia eu, dizendo: Não pequeis contra o moço? Mas não ouvistes; e, vedes aqui, o seu sangue também é requerido.
23 Zuze akhabva bzentse bzomwe akhauzanabzo, tsono iwo walibe kudziwa, thangwe lakuti akhalewa-lewa naye kucokera mwa wakuthumbudzula.
23 E eles não sabiam que José os entendia, porque havia intérprete entre eles.
24 Ndipo Zuze adayenda payekha kukalira misozi. Patsogolo pace adabwera aciyamba pomwe kulewa-lewa nawo. Adapambulapo Simeoni, adammanga pamwepo iwo alikuwona.
24 E retirou-se deles e chorou. Depois, tornou a eles, falou-lhes, tomou a Simeão dentre eles e amarrou-o perante os seus olhos.
25 Ndipo Zuze adatonga kuti mabudu yawo yadzazidwe na tirigu, ndipo kuti kobiri za ali-yentse ziikhidwe m'budu mwace momwemo. Adatonga pomwe kuti awapase cakudya capaulendo. Wabasa wa Zuze adacita bzensenebzo.
25 E ordenou José que enchessem os seus sacos de trigo, e que lhes restituíssem o seu dinheiro, a cada um no seu saco, e lhes dessem comida para o caminho; e fizeram-lhes assim.
26 Abale wacewo adapakiza pa mabulu yawo mabudu ya tirigu ule adagulayo, ndipo adanyamuka ulendo.
26 E carregaram o seu trigo sobre os seus jumentos e partiram dali.
27 Atafika pa gowa, m'bodzi mwa iwo adatsudzula budu wace kuti atengembo cakudya cakudyesa bulu wace. Atatsudzula, adandowona kuti pamulomo pa budupo pana kobiri.
27 E, abrindo um deles o seu saco, para dar pasto ao seu jumento na venda, viu o seu dinheiro; porque eis que estava na boca do seu saco.
28 Adacemera abale wace adawauza kuti: “Ha, wandibwezera kobiri zangu. Ni izi ziri m'buduzi”. Pamwepo wentsenewo mitima yawo idandoti pswii! Adacita mantha kwene-kwene aciti: “Mulungu waticita bzakutani ife?”
28 E disse a seus irmãos: Devolveram o meu dinheiro, e ei-lo mesmo aqui no meu saco. Então, lhes desfaleceu o coração, e pasmavam, dizendo um ao outro: Que é isto que Deus nos tem feito?
29 Atafika kuna baba wawo Jakobo, ku dziko la Kanani, adamufotokozera bzentse bzomwe bzidawagwera, adati:
29 E vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã; e contaram-lhe tudo o que lhes aconteceu, dizendo:
30 “Wakulemekezeka m'kulu wa dzikolo adalewa-lewa nafe mwaukali, kuti ati ndife wakuyendeza dziko lawolo.
30 O varão, o senhor da terra, falou conosco asperamente e tratou-nos como espias da terra.
31 Ife tidamuuza munthuyo kuti: ‘Ndife wanthu wakulungama, ndife lini wakuyendeza.
31 Mas dissemos-lhe: Somos homens de retidão; não somos espias;
32 Ife tentse tikhalipo wana wacimuna khumi na awiri, tsono m'bodzi adafa, ndipo m'ng'ono ana baba wathu ku Kanani.’
32 somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um não é mais, e o mais novo está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 Pamwepo umweyo adati: ‘Kuti ndidziwe kuti ndimwe wanthu wakulungama, m'bale wanu m'bodzi asale na ine kuno, tsono anangomwe mwentsenemwe mutenge tirigu, muyende nayo kukamalisa njala ku zinyumba zanu.
33 E aquele varão, o senhor da terra, nos disse: Nisto conhecerei que vós sois homens de retidão: deixai comigo um de vossos irmãos, e tomai para a fome de vossas casas, e parti;
34 Ndipo mbale wanu wamng'onoyo mudzabwere naye kuno. Pamwepo ndipo ndidzadziwe kuti ndimwe lini wakuyendeza, tsono ndimwe wakulungama. Mbale wanuyo ndidzambwezera kuna imwe. Mukadzatenepo mungakwanise kumbadzacita basi veremawu m'dziko muno.’ ”
34 e trazei-me vosso irmão mais novo; assim, saberei que não sois espias, mas homens de retidão; então, vos darei o vosso irmão, e negociareis na terra.
35 Atatsudzula mabudu yawo, ali-yentse adaona kuti cikwama ca kobiri cikhali momwemo mubudumo. Ataona kobirizo, iwo pabodzi na baba wawo womweyo adacita mantha kwene-kwene.
35 E aconteceu que, despejando eles os seus sacos, eis que cada um tinha a trouxinha com seu dinheiro no seu saco; e viram as trouxinhas com seu dinheiro, eles e seu pai, e temeram.
36 Ndipo Jakobo baba wawo adawauza kuti: “Mwandibera wana wangu. Zuze adayenda, ndipo naiyembo Simeoni wayenda, tsapano mun'funa kutengambo Benjamini, bzense bzandigwera ine!”
36 Então, Jacó, seu pai, disse-lhes: Tendes-me desfilhado: José já não existe, e Simeão não está aqui, e, agora, levareis a Benjamim! Todas estas coisas vieram sobre mim.
37 Rubeni adauza baba wace kuti: “Mudzaphe wana wangu awiriwo, ningaleka kum'bweresa Benjamini kuna imwe. Ndipaseni nin'dzam'bweresa”.
37 Mas Rúben falou a seu pai, dizendo: Mata os meus dois filhos, se to não tornar a trazer; dá-mo em minha mão, e to tornarei a trazer.
38 Tsono Jakobo adati: “Mwana wangu aniyenda lini namwe nee! M'bale wace adafa, ndipo ndiye wasala yekha. Pinango angagumane cakuipa pa njira komwe mulikuyenda, mun'dzacitisa kuti imbvi zangu ziyende kuthenje na kulira”.
38 Ele, porém, disse: Não descerá meu filho convosco, porquanto o seu irmão é morto, e só ele ficou. Se lhe sucede algum desastre no caminho por onde fordes, fareis descer minhas cãs com tristeza à sepultura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.