Gênesis 27
Nyungwe (NYU) vs NVT
1 Izaki atakalamba, adacita khungu, mwakuti akhakwanisa lini kuona. Ndipo adatumiza mafala kuti Izau mwana wace mkulu abwere. Atabwera, Izaki adamucemera kuti: “Mwanangu!” Iye adatawira kuti: “Ndiri pano, baba”.
1 Certo dia, quando Isaque era velho e estava ficando cego, chamou Esaú, seu filho mais velho: “Meu filho!”. Esaú respondeu: “Aqui estou!”.
2 Ndipo Izakiyo adati: “Wona, ine nkukalamba kuno, ndipo nin'dziwa lini ntsiku yakuti ndife.
2 Isaque disse: “Estou velho e não sei quando vou morrer.
3 Tenga bzakusodzera bzako, uta na budu wa misewe, uyende ku thengo ukandiphere nyama.
3 Pegue suas armas, o arco e as flechas, e vá ao campo caçar um animal para mim.
4 Undiphikire cakudya cakukoma ndimbafuna cire, ubwere naco kuno. Ndikadzamala kudya, nin'dzakudalisa ndikanati kufa”.
4 Depois, prepare meu prato favorito e traga-o aqui para eu comer. Então pronunciarei a bênção que pertence a você, meu filho mais velho, antes de eu morrer”.
5 Rebeka akhabva pomwe Izaki akhalewa-lewa na mwana wace Izau. Ndipo Izauyo adayenda ku thengo kukanyan'gana nyama kuti adzapase baba wace,
5 Rebeca, porém, ouviu o que Isaque tinha dito a seu filho Esaú. Quando Esaú saiu para caçar,
6 Rebeka adauza Yakobo kuti: “Ine ndabva baba wako akhauza Izau aciti:
6 ela disse a seu filho Jacó: “Ouvi seu pai dizer a Esaú:
7 ‘Ubwere na nyama ya mthengo kuno, undiphikire cakudya cakukoma cire. Ndikadzamala kudya, ndidzakudalise pamaso pa Mbuya ndikanati kufa.’
7 ‘Traga-me uma carne de caça e prepare-me uma refeição saborosa. Então abençoarei você na presença do S enhor antes de eu morrer’.
8 Tsono mwana wangu, undibvere ndipo ucite bzentse bzomwe nin'kuuza.
8 Agora, meu filho, preste atenção e faça exatamente o que lhe direi.
9 Ndoko ku thanga, ukanditengere tumbuzi tuwiri twakunenepa bwino, kuti ndiphike cakudya cakukoma comwe baba wako ambafuna.
9 Vá ao rebanho e traga-me dois dos melhores cabritos. Eu os usarei para preparar o prato favorito de seu pai.
10 Ukapereke cakudyaco kwa baba wako kuti akadye, ndipo akudalise akanati kufa”.
10 Depois, leve a comida para seu pai, para que ele a coma e o abençoe antes de morrer”.
11 Tsono Jakobo adauza mai wace kuti: “Muli kudziwa kuti Izau ni waukuse, tsono ine khanda langu ni lakunyalala.
11 Jacó respondeu a Rebeca: “Mas meu irmão Esaú é peludo, enquanto eu tenho pele lisa.
12 Pinango baba wangu an'dzandimpsampsadzira, ndipo an'dzadziwa kuti ndili kumunyengeza. Na tenepo mmbuto mwa kundidalisa, an'dzanditemberera”.
12 E se meu pai me tocar? Perceberá que estou tentando enganá-lo e, em vez de me abençoar, me amaldiçoará!”.
13 Mai wace adatawira kuti: “Mwana wangu, temberero lacelo lidzagwere ine, nee iwe. Iwepo utondocita bzomwe ndakuuza, kanditengere tumbuzito”.
13 Sua mãe, porém, respondeu: “Que caia sobre mim essa maldição, meu filho! Apenas faça o que lhe digo. Vá e traga-me os cabritos”.
14 Na tenepo Jakobo adayenda kukatenga tumbuzito acikapasa mai wace, ndipo Rebeka adaphika cakudya cakukoma comwe babayo akhafuna.
14 Jacó foi e trouxe os cabritos para sua mãe. Rebeca os usou para preparar uma refeição saborosa, do jeito que Isaque gostava.
15 Patsogolo pace Rebeka adatenga bzakubvala bzabwino bza Izau bzomwe akhakoya m'nyumba, adabvazika mng'ono wace Jakobo.
15 Em seguida, pegou as roupas prediletas de Esaú que estavam na casa dela e as entregou a Jacó, seu filho mais novo.
16 Adamubvazika pomwe makhanda ya tumbuzi mmaboko mwace ndipombo pakhosi pace pakunyalala pakusaya ukuse.
16 Com a pele dos cabritos, cobriu-lhe os braços e a parte lisa do pescoço.
17 Ndipo adatenga cakudya cakukoma cire na pau yakukondza bwino, adapasa Jakobo.
17 Depois, entregou-lhe a refeição saborosa, acompanhada do pão que havia acabado de assar.
18 Jakobo adayenda kuna baba wace, adamucemera kuti: “Baba!” Izaki adabvunza kuti: “Kodi ndiwe mwana wangu uponi?”
18 Jacó levou a comida para o pai e disse: “Meu pai?”. “Sim, meu filho”, respondeu Isaque. “Quem é você, Esaú ou Jacó?”
19 Jakobo adatawira kuti: “Ndine Izau mwana wanu mkulu, ndipo bzire mwandiwuza ndacita. Ndaphata minyendo mukani, khazikikani, mudye nyama ya mthengo ndakubwereseraniyi, ndipo mundidalise”.
19 Jacó disse: “Sou Esaú, seu filho mais velho. Fiz o que o senhor mandou. Aqui está a carne de caça. Sente-se e coma, para que me dê sua bênção”.
20 Pamwepo Izaki adabvundza kuti: “Kodi nyama imweyi waigumana tani mwakamkulumize tenepayu, mwanangu?” Jakobo adatawira kuti: “Mbuya, Mulungu wanu, andithandiza kuti ndiigumane”.
20 Isaque perguntou: “Como encontrou a caça tão depressa, meu filho?”. Jacó respondeu: “O S
21 Izaki adauza Jakobo kuti: “Fendera pafupi ndikupsapsadzire, kuti ndidziwe penu ndiwe cadidi mwana wangu Izau, penu nee”.
21 Então Isaque disse a Jacó: “Chegue mais perto, para que eu possa tocá-lo e ter certeza de que você é mesmo Esaú”.
22 Jakobo adafendera pafupi na baba wace, ndipo baba waceyo adamupsapsadzira aciti: “Falali ni la Jakobo, tsono mabokoya ni ya Izau”.
22 Jacó se aproximou do pai, e Isaque o tocou e disse: “A voz é de Jacó, mas as mãos são de Esaú”.
23 Alibe kumudziwa Jakobo pakuona kuti maboko yace yakhali yaukuse ninga ya Izau. Na tenepo adayamba kumdalisa.
23 Não o reconheceu, porém, pois as mãos de Jacó estavam peludas, como as de Esaú. Assim, Isaque se preparou para abençoar Jacó.
24 Tsono adabvunza pomwe kuti: “Kodi ndiwe cadidi mwana wangu Izau?” Jakobo adatawira pomwe kuti: “Ndine cadidi”.
24 “Mas você é mesmo meu filho Esaú?”, perguntou ele. “Sim, eu sou”, respondeu Jacó.
25 Pamwepo Izaki adati: “Bwera nayo kuno nyama ya mthengo yako, kuti ndidye ndipo ndikudalise”. Jakobo adabwera na nyamayo, Izaki adadya, Jakobo acimupasa pomwe vinyu acimwa.
25 Então Isaque disse: “Agora, meu filho, traga-me a carne de caça. Depois que comer, eu lhe darei a minha bênção”. Jacó trouxe a comida para o pai, e Isaque comeu. Também bebeu o vinho que Jacó lhe serviu.
26 Ndipo baba waceyo adati: “Bwera pafupi, udzandikumbatire, mwanangu”.
26 Por fim, Isaque disse a Jacó: “Aproxime-se, por favor, e dê-me um beijo, meu filho”.
27 Atabwera pafupi kudzamkumbatira Izaki adamununkhiza bzakubvala bzomwe Jakobo akhadabvala, ndipo pamwepo adamudalisa, adati:
27 Jacó se aproximou e o beijou. Quando Isaque sentiu o cheiro das roupas, finalmente abençoou o filho. Disse: “Ah! O cheiro de meu filho é como o cheiro do campo que o S enhor abençoou!
28 Mulungu akubvumbisire mvula,
28 “Do orvalho do céu e da riqueza da terra, Deus lhe conceda fartas colheitas de cereais e vinho novo de sobra.
29 Wanthu ambakutumikire,
29 Que muitas nações o sirvam e se curvem à sua frente. Que você seja senhor de seus irmãos e os filhos de sua mãe se curvem à sua frente. Todos que o amaldiçoarem serão amaldiçoados, e todos que o abençoarem serão abençoados”.
30 Izaki atamaliza kudalisa, Jakobo adacoka. Nthawe imweyo adafika Izau kucokera kuusodzi kule.
30 Assim que Isaque terminou de abençoar Jacó, e logo depois de Jacó ter saído da presença de seu pai, Esaú voltou da caçada.
31 Iyembo adaphika cakudya cakukoma cire, adakapereka kuna baba wace. Izauyo adati: “Ndaphata minyendo baba mukani, khazikikani, mudye nyama ya mthengo yomwe ine mwana wanu ndakubwereserani, ndipo mundidalise”.
31 Preparou uma refeição saborosa, levou-a para seu pai e disse: “Sente-se, meu pai, e coma da minha caça, para me abençoar”.
32 Izaki adamubvundza kuti: “Kodi iwembo ndiwe yani?” Iye adatawira kuti: “Ndine mwana wanu mkulu Izau”.
32 Isaque lhe perguntou: “Quem é você?”. Ele respondeu: “Sou Esaú, seu filho mais velho”.
33 Pamwepo Izaki adayamba kutetemera thupi lense, adabvunza kuti: “Kodi ule adapha nyama acibwera nayo kuna ine ule mbani? Ndadya kale imweyo, iwe ukanati kubwera. Ndamudalisa kale, ndipo madaliso yamweyo ni yace mpaka kuyenda-na-kuyenda”.
33 Isaque começou a tremer incontrolavelmente e disse: “Então quem me serviu a carne de caça? Acabei de comê-la, pouco antes de você chegar, e abençoei quem a trouxe. Essa bênção deve permanecer!”.
34 Izau atabva bzimwebzo, adawawidwa mum'tima acilira kwene-kwene, ndipo adati: “Baba, ndaphata minyendo inembo mundidalisembo”.
34 Quando Esaú ouviu as palavras do pai, soltou um forte grito amargurado e suplicou: “Ah, meu pai, e eu? Abençoe-me também!”.
35 Tsono Izaki adatawira kuti: “Mng'ono wako wabwera, ndipo wandinyengeza. Umweyo ndiye omwe watenga madaliso yako yentse”.
35 Mas Isaque disse: “Seu irmão esteve aqui e me enganou. Levou embora a bênção que pertencia a você!”.
36 Pamwepo Izau adati: “Kamweka nkaciwiri kundicenjerera iye ule. Bzakudodomesa lini kuti dzina lace ni Jakobo. Ukulu bwangu bwa umwana wakuyamba adanditengera, ndipo tsapano wanditengera pomwe madaliso yangu. Kodi madalisoyo mulibe kundikoyera na pang'ono pokha?”
36 Esaú exclamou: “Não é de admirar que ele se chame Jacó, pois é a segunda vez que me engana. Primeiro, tomou meus direitos de filho mais velho e, agora, roubou minha bênção. O senhor não guardou uma bênção sequer para mim?”.
37 Izaki adatawira Izauyo kuti: “Ndamudalisa kale umweyo kuti akhale wakutonga iwe, ndipo abale wace wentse ndawasandusa anyagrinya wace. Ndampasa bzakudya na bzakumwa bzace. Kodi tsapano casalambo n'ciyani cakuti ndikucitire iwe mwanangu?”
37 Isaque disse a Esaú: “Fiz de Jacó o seu senhor e declarei que todos os irmãos dele o servirão. Garanti a ele fartura de cereais e vinho. O que me resta para dar a você, meu filho?”.
38 Izau adapitiriza kukumbira baba waceyo kuti: “Kodi baba, muna daliso libodzi lokha basi? Inembo ndidalisenimbo, baba”. Na tenepo adayamba pomwe kulira.
38 Esaú suplicou: “Por acaso o senhor tem apenas uma bênção? Ah, meu pai, abençoe-me também!”. Então Esaú chorou em alta voz.
39 Ndipo Izaki, baba waceyo, adamuuza kuti:
39 Por fim, seu pai, Isaque, lhe disse: “Você viverá longe das riquezas da terra e longe do orvalho do alto céu.
40 Basa lako lin'dzakhala lakumenya nkhondo,
40 Viverá por sua espada e servirá a seu irmão. Quando, porém, conseguir se libertar, sacudirá do pescoço esse jugo”.
41 Na tenepo Izau adawenga Jakobo thangwe lakuti pambuto yakudalisa iye, baba wace adadalisa Jakobo. Ndipo adati: “Nthawe yakuti ndilire nkhawa ya baba wangu ili pafupi, pamwepo ndin'dzamupha Jakoboyu”.
41 Daquele momento em diante, Esaú passou a odiar Jacó porque seu pai o havia abençoado. Começou a tramar: “Em breve meu pai morrerá. Então, matarei meu irmão Jacó”.
42 Tsono Rebeka atabva bzakukumbuka bzentse bza Izau, adacemera Jakobo acimuuza kuti: “Wona, m'bale wako Izau ali kukumbuka bzakuti akuphe kuti m'tima wace ukhazikike.
42 Quando Rebeca soube das intenções de Esaú, mandou chamar Jacó e lhe disse: “Ouça, Esaú se consola com planos para matar você.
43 Tsapano mwana wangu, ucite bzomwe nin'kuuza. Konzeka, thawira kuna nkhosve yangu Labani ku Harani.
43 Portanto, preste atenção, meu filho. Apronte-se e fuja para a casa de meu irmão Labão, em Harã.
44 Ubakakhale kuna umweyo ntsiku zakusaya kulewengeka,
44 Fique lá até que diminua a fúria de seu irmão.
45 mpaka kupsa m'tima kwa m'bale wako kumale aciyebwa bzentse bzomwe wamcitabzi. Panthaweyo, ine ndin'dzatuma munthu kudzakutenga. Kodi nditairenyi imwe wana wangu awiri pa ntsiku ibodzi?”
45 Quando ele se acalmar e se esquecer do que você lhe fez, mandarei buscá-lo. Por que eu perderia meus dois filhos no mesmo dia?”.
46 Rebeka adauza Izaki kuti: “Akazi aHitiwa, ine ndaneta nawo! Jakobo akalowola winango mwa aHiti wakunowa, kodi kwa ine moyoyo nguponi?”
46 Depois, Rebeca disse a Isaque: “Estou cansada dessas mulheres hititas que vivem aqui! Prefiro morrer a ver Jacó se casar com uma delas!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.