Mateus 8
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs VC
1 Kɨni Yesu rɨmasɨ-pən ye tukwas meiwaiyu-pə, kɨni narmamə khapsaah khakwasɨg kɨn.
1 Tendo Jesus descido da montanha, uma grande multidão o seguiu.
2 Kɨni kwən kɨrik yame ravəh nəmhəyen əutən kɨrik e leprosi raməmɨr ye tɨkin ruə meiwaiyu, mənɨmkur-pən tukun, mɨni-pən tukun mɨmə, “Yermaru, tukmə nakɨrkun mə to nakor huvə yo, or huvə yo, məspir ta nəmkɨmɨk irak.”
2 Eis que um leproso aproximou-se e prostrou-se diante dele, dizendo: Senhor, se queres, podes curar-me.
3 Kɨni Yesu rərao-pən mɨrap kwən a, mɨmə, “Ǝwəh. Yakorkeikei mə jakor. !Ǝsanɨn!” Kɨni taktəkun əmə nəmhəyen e leprosi rɨkək iran.
3 Jesus estendeu a mão, tocou-o e disse: Eu quero, sê curado. No mesmo instante, a lepra desapareceu.
4 Kɨni Yesu rɨmɨni-əhu in mɨmə, “Takpəh nɨni-ərhavyen narɨmnar mɨnə e kɨmi narmamə. Mərɨg yuvən məm pris kɨrik pəh in rəm mə nɨpram rɨnor məknen. Kɨni or sakrefaes kɨmi Kughen rəri-pən Loa kape Moses, pəh narmamə tukharkun mə nəfrakɨsien nakwahuvə, kɨni kafam nəmkɨmɨk ruɨrkək.”
4 Jesus então lhe disse: Vê que não o digas a ninguém. Vai, porém, mostrar-te ao sacerdote e oferece o dom prescrito por Moisés em testemunho de tua cura.
5 Kɨni Yesu rɨmavən mɨtərhav-pən taon Kapaneam, kɨni yamehuə kɨrik kape Mobael kape Rom rɨmauə məm Yesu, maiyoh kɨn nasituyen, mɨmə,
5 Entrou Jesus em Cafarnaum. Um centurião veio a ele e lhe fez esta súplica:
6 “Yermaru. Kafak yorwok ramhə, kɨni mamapɨr apa ye nimə kafak, nɨpran fam rɨmhə. Kɨni ramərɨg pɨk nəmhəyen.”
6 Senhor, meu servo está em casa, de cama, paralítico, e sofre muito.
7 Kɨni Yesu rɨmɨni-pən tukun mɨmə, “Ǝwəh. Jakurə mor huvə in.”
7 Disse-lhe Jesus: Eu irei e o curarei.
8 Mərɨg yamehuə kape mobael rɨmɨni-pən tukun mɨmə, “Yermaru, yakpəh nəmhenien mə takuə imak ikɨn. Ik yerpɨrɨg mərɨg yo ye tanə əmə. Mərɨg, takəgkiar əmə, pəh kafak slef tukrəsanɨn mɨn. Mobael kape Rom|alt="Roman soldiers" src="HK074F.jpg" size="col" loc="Top right" copy="Horace Knowles" ref="MAT 8:8"
8 Respondeu o centurião: Senhor, eu não sou digno de que entreis em minha casa. Dizei uma só palavra e meu servo será curado.
9 Yakɨrkun mə nɨmhəyen a tukraməkeikei mor nəkwam, meinai yo mɨn, kafak nəmehuə mɨnə aikɨn yame kasehuə irak, kɨni yakamor nəkwairiə. Kɨni mobael mɨnə tɨksɨn aikɨn yame yo yakamehuə irəriə. Tukmə yakni-pən tuk kɨrik mɨmə, ‘Yuvən,’ kɨni tukraməkeikei mɨvən. Kɨni tukmə yakni-pən tuk kɨrik mɨmə, ‘Yuə,’ tukraməkeikei muə. Kɨni tukmə yakni-pən tuk kafak slef mɨmə, ‘Or nar e,’ tukraməkeikei mor.”
9 Pois eu também sou um subordinado e tenho soldados às minhas ordens. Eu digo a um: Vai, e ele vai; a outro: Vem, e ele vem; e a meu servo: Faze isto, e ele o faz...
10 Yesu rɨmnərɨg nəgkiarien e, rakur pɨk kɨn. Kɨni marar mɨni-pən tuk narmamə khapsaah yamə mɨne khakwasɨg kɨn In mɨmə, “Yakamni əfrakɨs tuk əmiə mə, nar apnapɨg kwən e pəh nien mə yemə Isrel, mərɨg yakpəh nəm-hanəyen yemə Isrel kɨrik yame kafan nhatətəyen rehuə rəmhen kɨn in.
10 Ouvindo isto, cheio de admiração, disse Jesus aos presentes: Em verdade vos digo: não encontrei semelhante fé em ninguém de Israel.
11 Yakamni-pre tuk əmiə mə narmamə khapsaah tukhasɨ-pən ye kantri pɨsɨn pɨsɨn mɨnə, mhauə mɨsəvɨgɨn kwis ye tebol iriə Ebraham mɨne Aesak mɨne Jekob apa ye rao ye neai.
11 Por isso, eu vos declaro que multidões virão do Oriente e do Ocidente e se assentarão no Reino dos céus com Abraão, Isaac e Jacó,
12 Mərɨg kɨmiə kwənərəus kape Isrel yame Kughen rɨmnəkupan mɨrpen əmiə mə In tukrarmaru irəmiə, In tukrarak-ərhav kɨn əmiə iruə ye nəpɨgnəpien. Kɨni aikɨn a narmamə tuksasək, mɨsəkwəruə meinai kɨsərɨg nəmhəyen ehuə.”
12 enquanto os filhos do Reino serão lançados nas trevas exteriores, onde haverá choro e ranger de dentes.
13 Kɨni Yesu rarar mɨni-pən tuk yemehuə kape mobael mə, “Yuvən. Kafam yorwok tukrɨhuvə rəmhen kɨn yame nakwəni nəfrakɨsien mə Kughen tukror.” Kɨni ye nɨpɨg atuatuk a, yorwok kafan rɨmnəsanɨn mɨn.
13 Depois, dirigindo-se ao centurião, disse: Vai, seja-te feito conforme a tua fé. Na mesma hora o servo ficou curado.
14 Aikɨn, Yesu rarar, mɨvən apa nimə kape Saemon Pita. Ye nɨpɨg a, kuhu Saemon ramhə maməpan-əpan pɨk, kɨni Yesu rɨmavən məm,
14 Foi então Jesus à casa de Pedro, cuja sogra estava de cama, com febre.
15 məker-pən ye kwermɨn, məkneikɨn nəpan-əpanien rəta. Kɨni piahwaru a rərer, mɨvən mɨruk ta nəriə nəvɨgɨnien.
15 Tomou-lhe a mão, e a febre a deixou. Ela levantou-se e pôs-se a servi-los.
16 Kɨni nɨpɨg mɨrh natukrivə, narmamə khapɨk narmamə khapsaah yamə mɨne nanmɨn has ramərer-pən irəriə, kɨni Yesu rɨmnəgkiar əmə maməko ta nanmɨn has mɨnə, mor huvə narmamə yamə mɨne kamhamhə.
16 Pela tarde, apresentaram-lhe muitos possessos de demônios. Com uma palavra expulsou ele os espíritos e curou todos os enfermos.
17 Nar a rɨmɨtərhav-pə ror Nəgkiarien kape profet kupan e Aesea ruauə mɨnor nəfrakɨsien kɨn, yame rɨmɨni mɨmə,
17 Assim se cumpriu a predição do profeta Isaías: Tomou as nossas enfermidades e sobrecarregou-se dos nossos males {Is 53,4}.
18 Kɨni nɨpɨg Yesu rəm nukwhao kɨsərer ərkurao kɨn, kɨni rɨmɨni-pən tuk kafan narmamə mə, “Takhavən ye nɨkar lugun pən.”
18 Certo dia, vendo-se no meio de grande multidão, ordenou Jesus que o levassem para a outra margem do lago.
19 Aikɨn yemhajoun kɨrik kape loa ruə mɨni-pən tukun mɨmə, “Yhajoun. Yo jakɨkwasɨg kɨn Ik ikɨn hiə takvən ikɨn.”
19 Nisto aproximou-se dele um escriba e lhe disse: Mestre, seguir-te-ei para onde quer que fores.
20 Mərɨg Yesu rɨni-pən tukun mɨmə, “Kuri aparu mɨnə, kapəriə nəpəəg rarə yame kasapɨr ikɨn. Kɨni man mɨnə, nimairiə rarə yame kasapɨr ikɨn. Mərɨg Yo, Ji Yermamə, kafak nimə rɨrkək tuk napɨrien.”
20 Respondeu Jesus: As raposas têm suas tocas e as aves do céu, seus ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde repousar a cabeça.
21 Kɨni yermamə kɨrik kafan rɨni-pən tukun mɨmə, “Yermaru. Pəh pi pom. Eighaan kɨn yo pəh yakvən mɨnɨm rɨmɨk.”
21 Outra vez um dos seus discípulos lhe disse: Senhor, deixa-me ir primeiro enterrar meu pai.
22 Mərɨg Yesu rɨni-pən tukun mɨmə, “Nɨkam. Apəh-pən, mɨkwasɨg kɨn Yo. Narmamə yamə mɨne khapəh nhavəhyen nɨmraghien pəh khavən mhanɨm nəmə mhə mɨnə.”
22 Jesus, porém, lhe respondeu: Segue-me e deixa que os mortos enterrem seus mortos.
23 Kɨni ai, Yesu rat-pən ye bot, kɨni kafan narmamə mɨnə khakwasɨg kɨn.
23 Subiu ele a uma barca com seus discípulos.
24 Məkneikɨn, nɨmətag ehuə kɨrik rɨmnəvi nu, kɨni nu rɨnamakətənɨm kɨn bot. Mərɨg Yesu ramapɨr.
24 De repente, desencadeou-se sobre o mar uma tempestade tão grande, que as ondas cobriam a barca. Ele, no entanto, dormia.
25 Kɨni narmamə kafan kɨmnhavən mhasɨg In, mhamə, “!Yemehuə! !Yemehuə! !Vəh mɨragh ətawə! !Kɨnasəmnɨm!”
25 Os discípulos achegaram-se a ele e o acordaram, dizendo: Senhor, salva-nos, nós perecemos!
26 Kɨni Yesu raiyoh-pən əriə mɨmə, “?Nakashawor mamhagɨn məkneikɨn? ?Nhatətəyen hiə kapəmiə?” Kɨni rarar, mɨni-əhu nɨmətag mɨne peao-peao ehuə. Nɨmətag reiwaiyu. Nu reiwaiyu mamərinu mɨn.
26 E Jesus perguntou: Por que este medo, gente de pouca fé? Então, levantando-se, deu ordens aos ventos e ao mar, e fez-se uma grande calmaria.
27 Mərɨg nəmə mɨnə a kɨsakur, mɨsaiyoh əriə mɨnə mhamə, “!Eh! ?Naha e yermamə? !Nar apnapɨg mə nɨmətag mɨne nu, mərɨg tukmə raməgkiar kawor nəkwan!”
27 Admirados, diziam: Quem é este homem a quem até os ventos e o mar obedecem?
28 Kɨmnhavi-pirə bot mhavən mhavhiak apa kwənmhaan a kamni kɨmə Gedara. Məkneikɨn, yermamə kɨraru yamə mir nanmɨn has ramərer-pən irəriu kɨrasɨ-pən ye nəpəəg kapier yame kamnɨm narmamə ikɨn. Iriu karoh narmamə, narmamə kamhagɨn-pən aikɨn.
28 No outro lado do lago, na terra dos gadarenos, dois possessos de demônios saíram de um cemitério e vieram-lhe ao encontro. Eram tão furiosos que pessoa alguma ousava passar por ali.
29 Kɨrauə mɨwəm Yesu kɨrəmə, “!Eh! !Ji Kughen! ?Nakmə takhawor əmru? ?Nakwauə mə takor narpɨnien kɨmi əmru yame rɨpəh hanə norien nɨpɨg tukun, uə?”
29 Eis que se puseram a gritar: Que tens a ver conosco, Filho de Deus? Vieste aqui para nos atormentar antes do tempo?
30 Ikɨn aikɨn a, pukəh mɨnə khapsaah kasəruk ikɨn, mərɨg isok kəskəh tuk əriə.
30 Havia, não longe dali, uma grande manada de porcos que pastava.
31 Kɨni nanmɨn has mɨnə kɨmɨsaiyoh-pən skai kɨmi Yesu mhamə, “!Aweh! Tukmə nakmə takəko ta əmawə, əta-pən irəmawə yerki pukəh mɨnə a.”
31 Os demônios imploraram a Jesus: Se nos expulsas, envia-nos para aquela manada de porcos.
32 Kɨni Yesu rɨni-pən tuk əriə mɨmə, “!Havən!” Məkneikɨn, nanmɨn has mɨnə a kɨmnhatərhav ye kwərə mir a mhavən yerki pukəh mɨnə. Kɨni pukəh mɨnə a, iriə fam kɨmɨsaiyu mɨseiwaiyu ye nəpatu, mhavi-ərhav mɨsəmnɨm ye tahik.
32 Ide, disse-lhes. Eles saíram e entraram nos porcos. Nesse instante toda a manada se precipitou pelo declive escarpado para o lago, e morreu nas águas.
33 Kɨni ai, narmamə yamə mɨne kasəvɨgɨn pukəh mɨnə a kɨmɨsaiyu, mhavən apa ye taon mɨsəvsao-pən kɨn narɨmnar fam, mɨne narɨmnar yame Yesu rɨmnor kɨmi kwərə mir yamə mir a nanmɨn has rɨmamərer-pən irəriu.
33 Os guardas fugiram e foram contar na cidade o que se tinha passado e o sucedido com os endemoninhados.
34 Kɨni narmamə mɨ-fam yamə mɨne kasarə apa taon khatərhav, mhauə tuk Yesu masəkeikei kɨmin mə tukrɨtərhav aikɨn.
34 Então a população saiu ao encontro de Jesus. Quando o viu, suplicou-lhe que deixasse aquela região.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.