Mateus 22
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs NVT
1 Kɨni Yesu rɨmɨni mɨn nuhpɨkɨnien tɨksɨn tuk əriə mɨmə,
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 “Narmaruyen kape Kughen in rəmhen kɨn king kɨrik yame ramor apnəpeinə ye nəvɨgɨnien ehuə tuk narkurəkien kape tɨni.
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 Kɨni mher-pən kɨn kafan yorwok mɨnə mə tukhavən mhavi-pə narmamə yame rɨmnokrən-ta kɨn əriə mə tukhauə tuk nəvɨgɨnien. Mərɨg iriə m-fam kɨmɨsəpəh-pən, mhamə to iriə khapəh nhavənien.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 “Kɨni rher-pən kɨn kafan yorwok tɨksɨn mɨn, mɨni-pən tuk əriə mə, ‘Havən mhani-pən tuk narmamə yamə mɨne yɨmnokrən ta kɨn əriə mə tukhauə mhamə yaknor apnəpeinə ye nəvɨgɨnien. Yɨmoh kafak kau yamə mɨne kɨsəsis-əsis huvə. Narɨmnar fam rɨnəmhen. Hauə ye nəvɨgɨnien kape narkurəkien.’
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 “Mərɨg khapəh nɨsərɨgien yor wok mɨnə a. Kɨrik ramvən ye kafan nəsimien; kɨrik ramvən ye kafan stoa.
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 Kɨni tɨksɨn kharaptərəkɨn yorwok mɨnə a mɨsor ahas-pən irəriə, mɨshopni əriə.
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 Kɨni king, niemha rhai pɨk. Kɨni rher-pən kɨn mobael kafan mɨnə khavən mɨshopni narmamə yamə mɨne kɨmɨshopni kafan yorwok mɨnə. Kɨni mhasiai-pən nap ye taon kapəriə.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 “Kɨni mɨni-pən tuk kafan yorwok mɨnə mə, ‘Kɨnor apnəpeinə ta ye nəvɨgɨnien kape narkurəkien. Mərɨg narmamə yame yɨmnokrən kɨn əriə, norien kapəriə rɨpəh nəmhenien mə tukhauə.
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 Havən apa ye swatuk mɨnə mhani-pən tuk narmamə apnapɨg mɨnə fam yamə mɨne nakasəm, mə tukhauə ye nəvɨgɨnien.’
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 “Kɨni yorwok mɨnə kɨmnhavən apa ye swatuk mɨnə, mɨsofugɨn narmamə mɨ-fam yamə mɨne kɨmɨsəm əriə, yamə mɨne khahuvə mɨne yamə mɨne kɨsaha, kɨni narmamə kɨmnhakuar aikɨn kaməvɨgɨn ikɨn.
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 “Mərɨg nɨpɨg king rɨmauə məm narmamə, məm yermamə kɨrik aikɨn rɨpəh nɨvənien ye neipən kape lafet kape narkurəkien.
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 Kɨni king rɨni-pən tukun mə, ‘Yo kɨrik, nɨmɨpəh nɨvəhsi-pənien neipən kape lafet kape narkurəkien. ?Rhawor e nakuə imə?’ Mərɨg kwən a reinein nhorpɨnien nəgkiarien kafan.
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 “Kɨni king rɨni-pən tuk kafan narmamə mɨnə mə tuksərkɨs-ətərəkɨn kwermɨn mir mɨne nɨhun mir, kɨni mɨsarakikɨn-pən ye nəpɨgnəpien, ikɨn kamasək ikɨn, kaməkwəruə ikɨn.”
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 Kɨni Yesu rɨrpɨn nəgkiarien mɨmə, “Ror məkneikɨn, narmamə khapsaah yame kɨmnokrən kɨn əriə, mərɨg kwatɨksɨn əmə yamə mɨne kɨmɨrpen əriə mə tukhauə imə.”
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 Kɨni Farisi mɨnə kɨmnhatərhav mamharai mhun mə tuksor Yesu rɨni nəgkiarien kɨrik yame rɨpəh nəmhenien.
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 Mɨsher-pən kɨn narmamə tɨksɨn kapəriə, mɨne nukwao kape King Herod, khauə mɨsəm Yesu. Mhani-pən tukun mhamə, “Yhajoun. Yakharkun mə Ik yermamə atuatuk. Nakpəh nɨgɨnien kɨn yermamə mə to rɨvi kafam nərɨgien, meinai rɨkim rapəh nəsɨkien mə yermamə kɨrik rehuə uə yermamə kɨrik reiwaiyu; mərɨg nakaməfrakɨs əmə. Kɨni nəwhagien kafam raməri-pən əmə norien yame Kughen rorkeikei.
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 Kɨni yaksorkeikei mə jakharkun nərɨgien kafam mə, ?Ratuatuk ye loa kapətawə mə tukasərok-pən takis kɨmi Sisa, yamehuə kape Rom, uə nɨkam?”
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 Mərɨg Yesu rɨrkun mə kamhani nəgkiarien e, mhamə tuksor nar has kɨrik. Kɨni mɨni-pən tuk əriə mə, “!Ah! Kapəmiə nɨniyen in rhuvə mərɨg rɨkimiə rəmkɨmɨk. ?Nakshawor e mɨsarkut mə taksapita Yo?
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 Havən-ru mharəh mane yame rəmhen tuk nərokien takis.”
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 Kɨni raiyoh-pən əriə mə, “?Nanmɨ pa e? ?Kɨni nhag pa e?”
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 Khamə, “Nanmɨ Sisa. Kɨni mɨne nhagɨn mɨn.”
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 Yesu rhorpɨn məkneikɨn nəgkiarien kapəriə, kɨsərɨg, kɨsakur pɨk kɨn. Məkneikɨn kɨsəta ye Yesu mamhavən.
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 Ye nɨpɨg a, Sadusi mɨnə tɨksɨn khauə mɨsəm Yesu. Sadusi mɨnə ai khamə ta mə tukmə yermamə rɨmhə to rɨpəh nɨmragh-mɨnien ye rao ye neai.
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 Kɨni kɨsaiyoh pən Yesu mhamə, “Yhajoun. Moses rɨmɨrai ye Loa mɨmə, ‘Tukmə yerman rɨmhə-tan kɨn piraovɨn kafan, kɨni kapəriu kwajikovə rɨrkək, naoraih yerman ai tukraməkeikei mɨkɨr piraovɨn ai tukreimək.’(Dut 25:5-6) Ye nərɨgien a, iriu kɨrɨrkun nɨrəraptərəkɨnien nhag piauni yame rɨmhə.
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 Tukmə narmamə seven, iriə piauriə mɨnə. Nɨmrɨn nupan ror mared, kɨni mɨpəh nɨrəhyen kafan kɨrik kwajikovə, mɨmhə. Kɨni yame rɨkwasɨg kɨn rɨkɨr pian a.
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 Kɨni mɨmhə, mɨpəh nɨvəhyen tɨni. Kɨni naorahini yame ror kɨsisər kɨn ror əmə mɨn nar kɨrikianə kɨn, meriaji iriə fam a seven kɨmnhakɨr piraovɨn a, kɨni mhamhə fam, mhapəh nɨseiməkien.
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 Kɨni en piraovɨn ai rɨmhə mɨn.
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 Kɨni ye nɨpɨg kape narmamə tukhamragh mɨn iran, iriə ai seven iriə piauriə mɨnə, ?piraovɨn ai tukror piraovɨn kɨn kape pa nhagɨn?”
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 Kɨni Yesu rɨni-pən tuk əriə mɨmə, “Nakamhani-əro kɨn en meinai tukmə ror nakseinein nəgkiarien ye Nəkwəkwə kape Kughen, mɨseinein mɨn nɨrkunien kape Kughen.
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 Tukmə narmamə yamə mɨne khamhə mamragh mɨn to khapəh nɨsorien mared. Norien kape mared rɨmnor infamien, rəmhen kɨn narəyen kape agelo mɨnə apa rao ye neai.
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 Kɨni ye nɨkarɨn kape nɨmragh-mɨnien, tukmə ror nakhapəh nɨsəvheikɨnien nəgkiarien yame Kughen rɨmɨni mɨmə,
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 ‘Yo Yo Kughen yame Ebraham, Aesak mɨne Jakob karhəgnəgɨn hanə Yo.’(Eks 3:2,6) !Kɨtawə kharkun mə irisɨr kɨrharə iriə Kughen meinai nar apnapɨg kwərhɨmhə ta tu mɨrhəkupən Moses, mərɨg Kughen ramni mə karhəgnəgɨn hanə In. !Kɨni pa rɨmə narmamə mhə mɨnə kasəgnəgɨn Kughen, mərɨg narmamə yamə mɨne kamhamragh!”
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 Nɨpɨg narmamə mɨnə a kɨmɨsərɨg nəgkiarien kafan, kɨsakur pɨk kɨn nhajounien kafan.
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 Farisi mɨnə kɨmɨsəm mə Yesu rɨmɨvəhsi-əhu Sadusi mɨnə ye kafan nəgkiarien, khauə kɨrikianə mharai mhun mə tuksaiyoh-pən Yesu kɨn naiyohyen əutən kɨrik.
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 Kɨni iriə kɨrik, yame in yhajoun kape loa rɨni-pən nəgkiarien kɨrik kɨmi Yesu mə tukrəm-ru mə Yesu tukror nar kɨrik yame rɨpəh nəmhenien. Kɨni mɨmə,
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 “Yhajoun. ?Naha loa in rehuə pɨk rapita tɨksɨn, kɨni mɨhuvə pɨk tuk nəri-pənien?”
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 Kɨni Yesu rɨmə, “Loa yame rehuə pɨk rapita tɨksɨn in e ramni məknekɨn, ‘Taksəkeikei mɨsorkeikei pɨk Kughen ai In Yermaru kapəmiə ye rɨkimiə fam, mɨne ye narəyen fam kapəmiə, mɨne ye nərɨgien fam kapəmiə.’(Dut 6:4-5)
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 In e loa yame rəkupən kɨni in yerpɨrɨg.
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 Loa yame ror kɨraru kɨn, ipakə əmə kwəm nəmhen. In e ramni mə ‘Taksorkeikei narmamə yamə mɨne kasarə ipakə tuk əmiə mɨsor huvə pən tuk əriə, rəmhen kɨn yame kɨmiə naksorkeikei atuk əmiə.’(Lev 19:18)
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Loa mir e kawəpkəfugɨn nəgkiarien fam yame loa mɨne profet kamhani.”
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 Kɨni nɨpɨg Farisi mɨnə kɨmɨsofugɨn əriə mɨnə, Yesu rɨmɨni-pən tuk əriə mɨmə,
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 “?Rhawor ye nərɨgien kapəmiə ye Kristo? ?Nakhamə In mɨkɨp pa?”
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 Kɨni rɨni-pən tuk əriə mɨmə, “?Tukmə ror məkneikɨn, rhawor e Nanmɨn Imərhakə rɨmɨvəhsi-pən nɨrkunien kɨmi Deved mə tukrokrən kɨn Kristo mə ‘Yermaru’? Yakamaiyoh məkneikɨn meinai Deved rɨmə,
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 “‘Kughen Yermaru rɨmɨni-pən tuk Yermaru kafak mɨmə,
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 ?Tukmə Deved rɨmnokrən kɨn Kristo mə ‘Yermaru,’ rhawor e kamni kɨmə Kristo in mɨkɨp King Deved?”
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 Kɨni yermamə kɨrik rɨrkək yame to rhorpɨn nəgkiarien kape Yesu. Kɨni rɨrikakun ye nɨpɨg a mamvən, kɨmnhagɨn kɨn naiyoh-mɨn-ien kɨn nəgkiarien skai kɨrik kɨmin.
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.