Mateus 20
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs NTLH
1 Kɨni Yesu rɨmə, “Ror məkneikɨn mə narmaruyen kape Kughen rəmhen kɨn yemehuə kɨrik kape nəsimien. Rɨmatərhav yenpɨg-enpɨg əgkap marha-kɨn narmamə mə tukhauə mɨsor wok ye plantesen kape grep.
1 Jesus disse:
2 Kɨni mɨni mə tukrərok əriə kɨrikianə kɨrikianə wan taosen vatu. Marar mher-pən kɨn əriə khavən mɨsəsim.
2 Ele combinou com eles o salário de costume, isto é, uma moeda de prata por dia, e mandou que fossem trabalhar na sua plantação.
3 “Ipakə tuk naen klok yenpɨg-enpɨg, rɨtərhav, mamvən ye maket, məm narmamə tɨksɨn kasərer apnapɨg.
3 Às nove horas, saiu outra vez, foi até a praça do mercado e viu ali alguns homens que não estavam fazendo nada.
4 Rɨni-pən tuk əriə mə, ‘Kɨmiə havən mɨsəsim apa plantesen kape grep kafak. Kɨni jakərok əmiə kɨn mane yame ratuatuk.’
4 Então disse: “Vão vocês também trabalhar na minha plantação de uvas, e eu pagarei o que for justo.”
5 Kɨni kɨmnhavən.
5 — E eles foram. Ao meio-dia e às três horas da tarde o dono da plantação fez a mesma coisa com outros trabalhadores.
6 Kɨni ipakə tuk faef klok yenaiyu, rɨtərhav mɨvən məm narmamə tɨksɨn kasərer apnapɨg əmə. Kɨni rɨni-pən tuk əriə mə, ‘?Rhawor nakasərer ikɨn e kape nɨpɨg piəpiə kɨrik mhapəh nɨsorien nar kɨrik?’
6 Eram quase cinco horas da tarde quando ele voltou à praça. Viu outros homens que ainda estavam ali e perguntou: “Por que vocês estão o dia todo aqui sem fazer nada?”
7 “Mərɨg khani-pən tukun mhamə, ‘Meinai yermamə kɨrik rɨpəh nɨvəhsi-pəyen wok kɨrik kɨmi əmawə.’
7 — “É porque ninguém nos contratou!” — responderam eles.
8 “Kɨni yenaiyu, yemehuə kape plantesen kape grep rɨni-pən tuk manaja mə, ‘Okrən kɨn yorwok mɨnə khauə, nakvəhsi-pən nərok kapəriə. Takrikakun mamərok narmamə yamə mɨne kɨmnhauə mhakwasɨg, mamvən meriaji-pən narmamə yamə mɨne kɨmnhauə mɨsəkupan.’
8 — No fim do dia, ele disse ao administrador: “Chame os trabalhadores e faça o pagamento, começando com os que foram contratados por último e terminando pelos primeiros.”
9 “Kɨni yorwok yamə mɨne kɨmnhauə mɨsor wok ye faef klok, manaja rɨmnərok əriə wan taosen vatu.
9 — Os homens que começaram a trabalhar às cinco horas da tarde receberam uma moeda de prata cada um.
10 Ror pən, narmamə yamə mɨne kɨmɨsəkupən mɨsor wok, khamə ta mə tukhavəh rapita yamə mɨne kɨmɨsor wok mhakwasɨg. Mərɨg iriə kɨrikianə kɨrikianə kɨmnhavəh əmə wan taosen vatu.
10 Então os primeiros que tinham sido contratados pensaram que iam receber mais; porém eles também receberam uma moeda de prata cada um.
11 Nɨpɨg kɨmnhavəh mane, mɨsat-munmun mhani hah yemehuə kape plantesen.
11 Pegaram o dinheiro e começaram a resmungar contra o patrão,
12 Mhani-pən tukun mhamə, ‘Nəmə yamə mɨne kɨmɨsor wok mhakwasɨg, kɨmɨsor əmə wok ye aoa kɨrikianə əmə, mərɨg ik nɨmnərok əmawə miriə rəm nəmhen əmə. Mərɨg kɨmawə yɨmɨsor wok ehuə yerkweiha ehuə, nɨpɨg piəpiə.’
12 dizendo: “Estes homens que foram contratados por último trabalharam somente uma hora, mas nós aguentamos o dia todo debaixo deste sol quente. No entanto, o pagamento deles foi igual ao nosso!”
13 “Mərɨg yemehuə rɨni-pən tuk əriə mə, ‘Yo kɨrik. Pa rɨmə yɨmnoriah ik. Nakneighaan ta kɨn mə jakvəhsi-pre wan taosen vatu.
13 — Aí o dono disse a um deles: “Escute, amigo! Eu não fui injusto com você. Você não concordou em trabalhar o dia todo por uma moeda de prata?
14 Vəh kafam mane mamvən. Yakorkeikei mə jakərok yermamə yame rɨmɨkwasɨg rəmhen əmə kɨn ik.
14 Pegue o seu pagamento e vá embora. Pois eu quero dar a este homem, que foi contratado por último, o mesmo que dei a você.
15 Kafak e mane. Yakɨrkun norien naha nhagɨn kɨn mane kafak. ?Nakamor jalus meinai yakamor huvə pən kɨmi əriə uə?’”
15 Por acaso não tenho o direito de fazer o que quero com o meu próprio dinheiro? Ou você está com inveja somente porque fui bom para ele?”
16 Kɨni Yesu rɨmɨni-ta nuhpɨkɨnien mɨni-pən tuk əriə mə, “Narmamə mɨnə e kamhakwasɨg tukpisəkupan, kɨni yamə mɨne kasəkupən tukpihakwasɨg.”
16 E Jesus terminou, dizendo:
17 Kɨni Yesu mɨne kafan narmamə kɨshaktə mhavən Jerusalem. Kɨni Yesu rokrən mɨn kɨn kafan narmamə twelef mə tukhauə ye tamhekɨn kɨrikianə. Kɨni mɨni-pən mɨmə,
17 Quando Jesus estava subindo para Jerusalém, chamou os discípulos para um lado e falou com eles em particular, enquanto caminhavam. Ele disse:
18 “Taktəkun ai tukshaktə mhavən Jerusalem. Kɨni ye kwənmhaan aikɨn a, narmamə tɨksɨn tuksərəhu-pən Yo, Ji Yermamə, ye kwermɨ jif pris mɨne nəmhajoun kape loa kape Moses. Kɨni iriə tukhauh Yo mə Yo jakaməkeikei mɨmhə.
18 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
19 Kɨni tukseighan-pən kɨn Yo kɨmi narmamə mɨnə e pəh nien mə nəmə Isrel, mə tuksarh iakei irak, mɨsərkɨs-ərkɨs Yo, kɨni mɨsəsɨk-pən yo ye nai kamarkwao kɨn. Kɨni mərɨg jakamragh mɨn ye nɨpɨg yame ror kɨsisər kɨn.”
19 e o entregarão aos não judeus. Estes vão zombar dele, bater nele e crucificá-lo; mas no terceiro dia ele será ressuscitado.
20 Kɨni piraovɨn kape Sebedi rɨkɨr tɨni mir muə mənɨmkur-pən tuk Yesu maiyoh In kɨn nar kɨrik.
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu chegou com os seus filhos perto de Jesus, curvou-se e pediu a ele um favor.
21 Kɨni Yesu rɨmɨni-pən tukun mə, “?Nakorkeikei naha?”
21 — O que é que você quer? — perguntou Jesus. Ela respondeu: — Prometa que, quando o senhor se tornar Rei, estes meus dois filhos sentarão à sua direita e à sua esquerda.
22 Mərɨg Yesu rɨni-pən tuk kwərə mir a mə, “Nakawaiyoh-pə kɨn nar kɨrik yame nakweinein. ?Kɨmiru nakramə nakwəmhen mə takwərɨg mɨn nəmhəyen ye nɨpraimiru rəmhen kɨn yame Yo jakərɨg uə?”
22 Jesus disse aos dois filhos dela: — Podemos! — responderam eles.
23 Kɨni Yesu rɨni-pən mə, “Nəfrakɨs. Kɨmiru takwərɨg nəmhəyen rəmhen kɨn yame Yo jakərɨg. Mərɨg nar yame nakwaiyoh kɨn, mə kɨrik tukrəkwətə ye nɨkarɨk matuk, kɨrik ye nɨkarɨk maor, yo yakeinein nɨvəhsi-preyen. Mərɨg Rɨmɨk Kughen rɨmɨvəhsi-pən kwənmhan mir e kɨmi narmamə yamə mɨne In rɨmɨrpen ta mɨmə iriə tuksəkwətə ikɨn.”
23 Então Jesus disse:
24 Nɨpɨg narmamə mɨnə tɨksɨn kape Yesu, iriə ten, kɨsərɨg nəvsaoyen kɨn, niemha rhai əriə tuk Jemes mɨne Jon.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram zangados com os dois irmãos.
25 Kɨni Yesu rokrən kɨn əriə mə tukhauə mɨsəm. Kɨni mɨni-pən tuk əriə mə, “Kɨmiə nakwənharkun ta norien kape nəmehuə yamə mɨne pəh nien mə nəmə Isrel. Iriə kasor əutən pɨk tuk kapəriə narmamə mɨnə. Kɨni kapəriə nəmehuə mɨnə kasəviətərəkɨn-əhu pɨk əriə mhamə tukamhakwasɨg əmə kɨn əriə.
25 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
26 Mərɨg rɨpəh natuatukien mə kɨmiə taksor məknakɨn. Tukmə kɨmiə kɨrik rorkeikei mə tukrɨvəh nehuəyen rapita əmiə, nərɨgien kafan tukreiwaiyu muə mə in yor atuə kɨn kɨrik kapəmiə.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
27 Kɨni tukmə kɨmiə kɨrik rorkeikei mə tukrəkupən mamkɨr əmiə, in mɨn tukruə rəmhen kɨn yasitu kapəmiə fam
27 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de vocês.
28 rəmhen kɨn yame Yo mɨn, Ji Yermamə, pəh nien mə Yo yɨmauə mə narmamə tuksor atuə kɨn kafak. Yɨmauə mə jakor atuə kɨn kapəriə, kɨni moriah kafak nɨmraghien marpɨn nɨmraghien kɨn kape narmamə khapsaah.”
28 Porque até o
29 Kɨni Yesu mɨne kafan narmamə khauə yerkwanu kɨrik nhagɨn e Jeriko. Mɨsarə, mhatərhav mɨn, narmamə khapsaah kɨmnhakwasɨg kɨn əriə.
29 Quando Jesus e os discípulos estavam saindo de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Kɨni nɨmrɨn pɨs mir kwəkwətə ye nɨkar swatuk. Kɨni nɨpɨg kwərɨg mə Yesu e ramuə, kwokrən kɨn In mɨrəmə, “!Yermaru! !Kwənərəus kape King Deved! Yakworkeikei mə rɨkim tukrehuə tuk əmru.”
30 Dois cegos, sentados na beira do caminho, ouviram alguém dizer que ele estava passando e começaram a gritar: — Senhor,
31 Kɨni narmamə khapsaah kɨsəgkiar-pən skai kɨmi əriu, mhamə, “!Ah! Rapim.”
31 A multidão os repreendeu e mandou que calassem a boca, mas eles gritaram ainda mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha pena de nós!
32 Kɨni Yesu rarar, mokrən kɨn əriu mɨmə, “?Nakramə jakor naha nhagɨn kɨmi əmiru?”
32 Então Jesus parou, chamou os cegos e perguntou:
33 Kɨni krəni-pən tukun mɨrəmə, “Yermaru. Yakworkeikei mə nɨmrɨmru tukrarha, pəh yakwəm nar.”
33 — Senhor, queremos poder enxergar! — responderam eles.
34 Kɨni Yesu rɨkin rehuə tuk əriu, mərao-pən mɨrap nɨmrɨriu. Məknekɨn nɨmrɨriu rarha. Kɨni kwəm nar. Kɨni ai iriu mɨrakwasɨg kɨn Yesu.
34 Jesus teve pena dos cegos e tocou nos olhos deles. No mesmo instante eles puderam ver e então seguiram Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.