Marcos 10
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs NVT
1 Kɨni Yesu rarə mɨtərhav mɨn aikɨn mɨvən provins e Judia, mɨvən maməmɨr apa nɨkar nu kɨrik nhagɨn e Jodan. Kɨni narmamə khapsaah kɨmnhauə mɨn masəm In. Kɨni In raməvhag kɨmi əriə, rəmhen kɨn yame In ramor rerɨn.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 Kɨni Farisi tɨksɨn khauə masaiyoh Yesu kɨn naiyohyen əutən kɨrik mə tuksəm-ru mə tukrɨni nəgkiarien kɨrik rapəh nəmhenien. Mhani-pən tukun mhamə, “?Rhawor tukmə yerman rəpəh kafan piraovɨn? ?Ramakapɨr loa uə nɨkam?”
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 Kɨni Yesu raiyoh-pən əriə mɨmə, “?Naha e loa Moses rɨmɨvəhsi-pre kɨmi əmiə məkupən?”
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 Kɨni iriə khamə, “Moses rɨmneighan kɨn mə yerman rɨrkun nɨraiyen nəkwəkwə tuk nəpəhyen kafan piraovɨn mɨvəhsi-pən kɨmin, kɨni məpəh in.”
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 Kɨni Yesu rɨni-pən tuk əriə mɨmə, “Moses rɨmɨrai loa en meinai kapəmia kapə rɨskai pɨk.
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 Mərɨg kupən, nɨpɨg Kughen rɨmnərəhu nɨmoptanə, ‘In mor mɨn yerman mɨne piraovɨn.’(Jen 1:27)
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 Ror məknakɨn mə yerman tukrəta ye rɨmni mɨne nɨsɨni, kɨni iriu piraovɨn mwarə kɨrikianə.
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 ‘Tukwarə mə nɨprairiu kɨrikianə.’(Jen 2:24) Kɨni iriu kwis tukwarə kɨrikianə.
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 Meinai Kughen rɨməviəfugɨn məknakɨn əriu, yermamə to rɨpəh nakapɨrien narəyen kapəriu.”
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 Kɨni ai, Yesu mɨne kafan narmamə kharerɨg-pə yerkwanu, kɨni iriə kɨsaiyoh-pən mɨn kɨn.
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 Kɨni In rɨni-pən mɨn tuk əriə mɨmə, “Yerman yame rapəh kafan piraovɨn mamvən mamarkurək-pən mɨn ye piraovɨn pɨsɨn, ramor təvhagə hah ye kafan hanə piraovɨn.
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 Kɨni piraovɨn yame rəpəh kafan yerman, kɨni mɨvən mamarkurək-pən mɨn ye yerman pɨsɨn, in mɨn ramor təvhagə has ye kafan hanə yerman.”
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 Kɨni narmamə tɨksɨn khapɨk kapəriə kwajikovə mɨnə, mhauə mɨsəm Yesu, mə In tukrərəhu-pən kwermɨn irəriə, mɨvəhsi-pən nɨhuvəyen kɨmi əriə. Mərɨg narmamə mɨnə kape Yesu kɨmnhani-əhu əriə.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 Kɨni Yesu rəm, niemhaa rhai In, kɨni məgkiar skai pən kɨmi əriə mɨmə, “Takhapəh nhani-əhuyen kwajikovə mɨnə. Səta irəriə pəh khauə tuk Yo. Meinai Kughen tukramarmaru ye narmamə yamə mɨne kɨsəmhen kɨn kwajikovə mɨnə en.
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Yakamni-pre əfrakɨs tuk əmiə mə yermamə yame rɨkin rɨpəh nagienien tuk nɨvəhyen kafan nərɨgien rewaiyu rəmhen kɨn kwajikovə, to rapəh nɨvənien ye Rao ye Neai.”
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 Kɨni In mɨpɨk kwajikovə mɨnə kɨni mərəhu-pən kwermɨn irəriə, kɨni mɨvəhsi-pən nɨhuvəyen kɨmi əriə.
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 Kɨni Yesu rarə, mapitan kɨn əriə, kɨni yermamə kɨrik raiyu muə məm. Kɨni mənɨmkur ye nɨmrɨn. Mɨni-pən tukun mɨmə, “Yhajoun huvə. ?Nakmə jakaməkeikei mor naha mɨne yakamarə rerɨn?”
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 Kɨni Yesu rɨmə, “?Nakhawor mamni mə Yo yakhuvə? Yermamə kɨrik rapəh nɨhuvəyen. Kughen əmə In rhuvə.
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 Ik nakwɨrkun ta loa yame Moses rɨmɨni mə, ‘Takpəh nhopniyen yermamə. Kɨni mɨpəh napɨr-pənien tuk piraovɨn pɨsɨn. Kɨni mɨpəh nəkrəhyen. Kɨni mɨpəh nɨni-apnapɨgien nar meikuə kɨn ye yermamə kɨrik. Kɨni mɨpəh neikuəyen kɨn nəkrəhyen. Tuk nɨpɨg mɨnə fam takamsiai rɨmɨm mɨne nɨsɨnɨm.’”
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 Kɨni kwən ai rɨni-pən tukun mɨmə, “Yhajoun. Loa mɨnə en, yakaməri-pən fam ye nəkəskəhyen kafak, muə meriaji-pə.”
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 Kɨni Yesu rəm tɨm tɨm kwən ai, kɨni morkeikei pɨk. Mɨni-pən tukun mɨmə, “Nar kɨrikianə əmə ik nakpəh nor-hanəyen. Takvən, məvrai rik rik kafam narɨmnar, mɨvəh mane iran, kɨni mɨvəhsi-pən kɨmi yavən has mɨnə. Kɨni kafam narɨmnar tukrɨpsaah apa ye rao ye neai. Kɨni ik muə, mɨkwasɨg kɨn Yo.”
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Nɨpɨg kwən ai rɨmnərɨg nəgkiarien yame Yesu rɨmɨni, rɨkin rəpou, meinai kafan nautə rɨpsaah. Rarar map ta ye Yesu.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 Kɨni Yesu rarha-pən məm kafan narmamə kɨni mɨni-pən tuk əriə mɨmə, “!Man! Rɨskai pɨk tuk narmamə yamə mɨne kapəriə nautə rehuə tuk nɨvənien pəh Kughen rarmaru irəriə.”
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 Kɨni kafan narmamə kɨsakur kɨn nəgkiarien ai. Kɨni in rarə mɨni-pən mɨn tuk əriə mɨmə, “Kwajikovə kafak mɨnə, rəutən pɨk tuk yermamə tuk nɨvənien pəh Kughen rarmaru iran.
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 ?Nakasərɨg mə narmɨragh ehuə kɨrik, kamni kɨmə kamel, to rauru-pən ye kwəruwei nidil uə? Nɨkam, rəutən pɨk. Rəmhen əmə mɨn kɨn yermamə yame kafan nautə rehuə, rəutən pɨk tukun tuk nətayen aikɨn a pəh Kughen ramarmaru iran.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Kɨni narmamə kafan mɨnə kɨsakur, mɨnəsaiyoh əriə mɨnə, mhamə, “!Eh! ?Mərɨg tukmə ror məknekɨn, kɨtawə pa in tukramarə ye nɨmraghien rerɨn?”
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Mərɨg Yesu rəm tɨm tɨm əriə mɨni-pən tuk əriə mə, “Nar e, to yermamə rɨpəh norien. Kughen pɨsɨn əmə In rɨrkun norien. Meinai In rɨrkun norien narɨmnar fam.”
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 Kɨni Pita rhekɨmter maiyoh mɨn mɨmə, “?Mərɨg rhawor irəmawə? Yɨməsəpəh fam kapəmawə narɨmnar, mhauə, mhakwasɨg kɨn Ik.”
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 Kɨni Yesu rɨni-pən tukun mə, “Yermamə yame in ravəh əkupən Yo, kɨni maməta ye kafan narɨmnar rəmhen kɨn nimə, uə piauni, uə kafan kakə, uə rɨmni mɨne nɨsɨni, uə kafan kwajikovə, uə nəsimien kafan tuk nɨni-ərhavyen Nəgkiarien Huvə kape Kughen,
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 narɨmnar a to khapəh nharkək-mɨn-ien tukun. Yermamə ai, tukrɨvəh tain ye tokrei tanə e rəmhen kɨn wan handred, rəmhen kɨn nimə, mɨne piauni, mɨne nɨsɨni, mɨne kafan kakə, mɨne kafan kwajikovə, mɨne nəsimien kafan (mərɨg tukhauh mɨn in). Kɨni ye narəyen vi kafan, tukrarə ye nɨmraghien rerɨn.
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Mərɨg, narmamə mɨnə e kasəkupən tukpihamakwasɨg, kɨni yamə mɨne kamhakwasɨg tukpihauə mɨpisəkupən.”
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Kɨni Yesu mɨne kafan narmamə kɨshaktə mhavən Jerusalem. Yesu rɨkɨr əriə mhavən. Kɨni kafan narmamə kɨsakur pɨk. Kɨni narmamə apnapɨg tɨksɨn yamə mɨne kɨmnhakwasɨg kɨn əriə, kɨmnhagɨn mɨn. Kɨni Yesu rokrən kɨn kafan narmamə twelef mə tukhauə kɨrikianə. Kɨni mɨni-ərhav narɨmnar yame tukrɨtərhav-pən tukun.
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 Kɨni mɨni-pən mɨmə, “Taksərɨg-ru. Taktəkun ai kamhavən Jerusalem. Kɨni ikɨn aikɨn a, narmamə tɨksɨn tuksərəhu-pən Yo, Ji Yermamə, ye kwermɨ Jif Pris mɨne namhajoun kape loa kape Moses. Kɨni iriə tukhauh Yo mə tukshopni Yo. Mɨseighan-pən kɨn Yo kɨmi narmamə mɨnə e pəh nien mə nəmə Isrel,
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 pəh tuksarh iakei irak, kɨni mɨsərɨg-əvhin əpəs Yo, mɨsərkɨs-ərkɨs Yo, kɨni mɨshopni Yo. Kɨni mərɨg jakamragh mɨn ye nɨpɨg yame ror kɨsisər kɨn.”
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 Kɨni ai, Jemes mɨne Jon, kwajikovə mir kape Sebedi, kɨrauə mwəm Yesu, mɨrəni-pən tukun mɨrəmə, “Yhajoun, yakworkeikei nar kɨrik mə takor kɨmi əmru.”
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 Kɨni Yesu raiyoh mə, “?Nakworkeikei naha?”
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 Kɨni krəmə, “Yakworkeikei mə kɨmru kɨrik tukrəkwətə ye nɨkarɨm matuk, kɨni kɨrik tukrəkwətə ye mawor, nɨpɨg Ik takvəh nehuəyen kape narmaruyen.”
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 Mərɨg Yesu rɨni-pən tuk əriu mə, “Kɨmiru nakawaiyoh-pə kɨn nar kɨrik yame nakweinein. ?Kɨmiru nakramə nakwəmhen mə takwərɨg mɨn nəmhəyen ye nɨpraimiru rəmhen kɨn yame Yo jakərɨg uə? ?Uə nakramə kɨmiru nakwəmhen mə takwarə ye nɨpɨg əutən rəmhen kɨn yame Yo jakarə iran?”
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 Kɨni iriu kramə, “Ǝhə. Kɨmru yakwəmhen.”
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 Mərɨg nar yame nakwaiyoh kɨn, mə kɨrik tukrəkwətə ye nɨkarɨk matuk, kɨni kɨrik ye mawor, Yo yakeinein nɨvəhsi-preyen. Mərɨg Kughen rɨmɨvəhsi-pən kwənmhan mir e kɨmi narmamə yamə mɨne In rɨmɨni-ta mɨmə iriə tuksəkwətə ikɨn.”
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 Nɨpɨg narmamə mɨnə tɨksɨn kape Yesu, iriə ten, kɨsərɨg nəvsaoyen kɨn nar yame Jemes mɨne Jon kwaiyoh kɨn, niemhaa rhai əriə tukun.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Kɨni Yesu rokrən kɨn əriə mə tukhauə mɨsəm. Mɨni-pən tuk əriə mə, “Kɨmiə nakwənharkun ta norien kape nəmehuə yamə mɨne pəh nien mə nəmə Isrel. Iriə kasor əutən pɨk tuk kapəriə narmamə mɨnə. Kɨni kapəriə nəmehuə mɨnə kasəviətərəkɨn-əhu pɨk əriə mhamə tukamhakwasɨg əmə kɨn əriə.
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 Mərɨg rɨpəh natuatukien mə kɨmiə taksor məknakɨn. Tukmə kɨmiə kɨrik rorkeikei mə tukrɨvəh nehuəyen rapita əmiə mɨnə tɨksɨn, nərɨgien kafan tukreiwaiyu muə mə in yor atuə kɨn kɨrik kapəmiə.
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 Kɨni tukmə kɨmiə kɨrik rorkeikei mə tukramkɨr əmiə maməkupən, in mɨn tukruə rəmhen kɨn yasitu kapəmiə fam
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 meinai Yo mɨn, Ji Yermamə, pəh nien mə yɨmauə mə narmamə tuksor atuə kɨn kafak. Mərɨg yɨmauə mə jakor atuə kɨn kapəriə, kɨni moriah kafak nɨmraghien marpɨn nɨmraghien kɨn kape narmamə fam.”
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 Kɨni Yesu mɨne kafan narmamə khauə yerkwanu kɨrik nhagɨn e Jeriko. Mɨsarə, mhatərhav mɨn, narmamə khapsaah kɨmnhakwasɨg kɨn. Kɨni nɨmrɨn pɨs kɨrik ramkwətə ye nɨkar swatuk. Nhagɨn e Batimeas. (In kwajikovə kape Timeas). Nɨpɨg fam in ramawə-pən kɨn mane tuk narmamə.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Kɨni nɨpɨg in rɨmnərɨg mə Yesu, yemə Nasaret, ramuə, ramokrən kɨn mamni mə, “!Yesu! !Kwənərəus kape King Deved! Yakorkeikei mə rɨkim tukreihuə tuk yo.”
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 Kɨni narmamə khapsaah kɨsəgkiar-pən skai kɨmin, mhamə, “!Ah! Pim.”
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 Kɨni Yesu rarar, mɨni-pən tuk əriə mɨmə, “Hani-pən tukun mə ruə.”
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 Kɨni nɨmrɨn pɨs a rarar məknekɨn məpəkiək-ta kɨn kafan kot, kɨni mɨvən məm Yesu.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 Kɨni Yesu rɨni-pən tukun mə, “?Nakmə jakor naha nhagɨn kɨmik?”
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 Kɨni Yesu rɨni-pən tukun mə, “Rhuvə əmə. Takamvən. Nhatətəyen kafam rɨmnor ik nakwahuvə mɨn.”
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.