Hebreus 6
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs NVT
1 Ror məknei, rhuvə mə kɨtawə tukasəkeikei mɨsarkut pəh rɨkitawə rɨmruə; pəh khapəh nharerɨg-pənien tuk nuknei nhajounien kape Nəgkiarien Huvə kape Yesu Kristo yame kwəsərɨg ta. To khapəh nhavirəkɨn-əməyen nuknei nimə nɨpɨg m-fam. In e, tukhapəh nhani-əməyen mə narmamə tukasəkeikei mɨsəpəh swatuk yame ramkɨr-pən əriə ye nɨmhəyen, mamhani nəfrakɨsien ye Kughen.
1 Portanto, deixemos de lado os ensinamentos básicos a respeito de Cristo e sigamos em frente, alcançando a maturidade em nosso entendimento. Certamente não precisamos lançar novamente os alicerces, ou seja, o arrependimento das obras mortas, a fé em Deus,
2 Kɨni pəh khapəh nɨshajounien nar kɨrikianə əmə rəmhen kɨn baptaes, uə norien kape nərəhu-pənien kwermɨ jir ye kapən kapə yermamə məhuak tukun, uə nɨpɨg yame narmamə tukhamragh mɨn ye nɨmhəyen kapəriə, uə nɨpɨg yame Kughen tukrɨvəhsi-pən narpɨnien rerɨn kɨmi narmamə.
2 o batismo, a imposição de mãos, a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Nɨkam. Pəh Kughen tukrasitu irətawə mor ətawə kharkun fam.
3 Se Deus permitir, avançaremos para um maior entendimento.
4 — ausente —
4 Pois é impossível trazer de volta ao arrependimento aqueles que já foram iluminados, que já experimentaram as dádivas celestiais e se tornaram participantes do Espírito Santo,
5 — ausente —
5 que provaram a bondade da palavra de Deus e os poderes do mundo por vir,
6 — ausente —
6 e que depois se desviaram. Sim, é impossível trazê-los de volta ao arrependimento, pois, ao rejeitar o Filho de Deus, eles voltaram a pregá-lo na cruz, expondo-o à vergonha pública.
7 Nɨmoptanə yame ravəhs-huvə nəhig yame ramɨp nɨpɨg m-fam, mamor nəvɨgɨnien ramor kwənkwan, nɨmoptanə a ravəh mɨragh narmamə yamə mɨne kasəsim aikɨn a. Kɨni Kughen ravəhsi-pən nɨvhuəyen iran.
7 Quando a terra absorve a chuva que cai e produz uma boa colheita para o lavrador, recebe a bênção de Deus.
8 Mərɨg nɨmoptanə yame nar huvə kɨrik rɨkək iran, mamor əmə kapɨr-iapɨr mɨne mənvhirɨk has mɨnə, nɨmoptanə a rɨpəh nɨhuvəyen tuk nar kɨrik. Kughen ravəhsi-pən nahasien iran, kɨni tuk Nɨpɨg Kwasɨg, tukrɨvaan əru.
8 Mas, se a terra produz espinhos e ervas daninhas, para nada serve, sendo logo amaldiçoada e, por fim, queimada.
9 Eh, kɨmiə yame yaksorkeikei pɨk əmiə. Nar apnapɨg mə yaksəgkiar məknakɨn kɨmi əmiə, mərɨg yakharkun huvə mə kɨmiə nakhapəh nɨsəmhenien kɨn nɨmoptanə has a. Yakharkun huvə mə kɨmiə nakamhavəh narɨmnar mɨnə e yame rhuvə rapita, yame Kughen ravəhsi-pre kɨmi əmiə meinai In rɨmɨvəh mɨragh əmiə.
9 Amados, embora estejamos falando dessa forma, na realidade não cremos que se aplique a vocês. Temos certeza de que estão destinados às coisas melhores que pertencem à salvação.
10 Kughen tukrɨpəh nərukɨnien wok yamə mɨne nɨmnasor, meinai Kughen, kafan norien ratuatuk əmə nɨpɨg m-fam. Kɨni In tukrɨpəh norien nar apnapɨg ye norien huvə kape norkeikeiyen yame nɨmɨsor kɨmin, masor ai taktakun, nɨpɨg naksasitu ye kafan narmamə mɨnə.
10 Pois Deus não é injusto; não se esquecerá de como trabalharam arduamente para ele e lhe demonstraram seu amor ao cuidar do povo santo, como ainda fazem.
11 Yaksorkeikei mə kɨmiə m-fam takharpɨn ye norkeikeiyen yame nakasor mamhavən infamien rɨkək, mə takhavəh nar yame naksərəhu-pən tɨm tɨm nətərɨgien kapəmiə iran.
11 Nosso desejo é que vocês continuem a mostrar essa mesma dedicação até o fim, para que tenham plena certeza de sua esperança.
12 Yakhapəh nɨsorkeikeiyen mə kɨmiə taksarpah, mərɨg yaksorkeikei mə takhavəh norien kape narmamə yamə mɨne kɨmɨsaiyu kupan. Iriə kɨmɨshatətə tɨm tɨm ye Kughen kɨni masor nətərɨgien kapəriə rapomh. Masor məknakɨn, taktakun ai, iriə kwənhavəh ta narɨmnar yamə mɨne Kughen rɨmɨrpen ta mə kapəriə.
12 Assim, não se tornarão displicentes, mas seguirão o exemplo daqueles que, por causa de sua fé e perseverança, herdarão as promessas.
13 Nɨpɨg Kughen rɨmɨni-pən promes tuk Ebraham, nhag kɨrik mɨn rɨkək yame tukrɨvəh kwəsu iran, meinai nhagɨn Kughen In yerpɨrɨg pɨk rapita nhag mɨnə fam. Ror pən rɨmɨvəh atuk əmə kwəsu ye nhagɨn mɨmə,
13 Considerem a promessa de Deus a Abraão. Uma vez que não havia ninguém superior por quem jurar, Deus jurou por si mesmo. Disse ele:
14 “Yo jakvəhsi-pre kafak nɨvhuəyen kɨmik, rehuə.
14 “Certamente o abençoarei e multiplicarei grandemente seus descendentes”.
15 Meinai Ebraham, kafan nətərɨgien rapomh, in rɨmɨwhin mɨvən meriaji nɨpɨg rɨmɨvəh narɨmnar yamə mɨne Kughen rɨmɨrpen ta mə tukrɨvəhsi-pən kɨmin.
15 Então Abraão esperou com paciência, e recebeu o que lhe fora prometido.
16 Nɨpɨg yermamə ravəh kwəsu ye nhag yemehuə kɨrik kafan, kɨni kwəsu a ramərkɨs kafan nəgkiarien rɨpam. Kɨni narmamə tukasəkeikei mamhani nəfrakɨsien ye kafan nəgkiarien. To khapəh nɨsotgoh-mɨnien tukun.
16 Quando a pessoa faz um juramento, invoca alguém maior que ela. E, sem dúvida, o juramento implica uma obrigação.
17 Ye swatuk kɨrikianə əmə mɨn, Kughen rɨmɨvəh atuk kwəsu ye nhagɨn meinai In rorkeikei mə tukror narmamə yamə mɨne tukhavəh narɨmnar yame In rɨmɨrpen əriə mə tukharkun huvə mə kafan nətərɨgien tukrɨpəh nukreikɨnien tuk nɨpɨg kɨrik.
17 Deus também se comprometeu por meio de um juramento, para que os herdeiros da promessa tivessem plena convicção de que ele jamais mudaria de ideia.
18 Kughen ravəh kwəsu məkna mə tukrɨvəhsi-haktə nətərɨgien kapətawə, yamə mɨne kɨmɨsaiyu ətgɨn In. Kɨni pəh kɨtawə tukharaptərəkɨn tɨm tɨm norien a yame Kughen rɨmɨvəhsi-pə ta kɨmi ətawə, mə kɨtawə tuksətɨgtə ye promes mɨnə kafan. Nɨpɨg tukmə Kughen rɨmɨrpen nar kɨrik mə tukror, mɨvəh kwəsu tukun, to rɨpəh mɨn nukreikɨnien tuk nɨpɨg kɨrik, meinai,
18 A promessa e o juramento não podem ser mudados, pois é impossível que Deus minta. Portanto, nós que nele nos refugiamos estamos firmemente seguros ao nos apegarmos à esperança posta diante de nós.
19 Kɨtawə kwəsərəhu-pən tɨm tɨm kapətawə nətərɨgien mə tukhavəh narɨmnar mɨnə a, ror məkneikɨn mə in rəmhen kɨn angka kɨrik yame ravi tɨm tɨm kapətawə nɨmraghien, mə nar kɨrik tukrɨpəh nəsuə-əsuəyen kɨn mɨvi ta ətawə. Rəmhən əmə mə angka e raməmɨr hanə apa Ikɨn Ramərhakə Ikɨn, apa ye rao ye neai, ikɨn neipən raməker əswasɨg ikɨn.
19 Essa esperança é uma âncora firme e confiável para nossa alma. Ela nos conduz até o outro lado da cortina, para o santuário interior.
20 Ikɨn a, Yesu rɨmavən atuə kɨn kapətawə ikɨn, mə tukrəhitə ye swatuk kapətawə. In ruauə ta rəmhen kɨn hae pris, rəmhen əmə kɨn pris e Melkisedek kupan. Kɨni In ravəh wok e kape rerɨn.
20 Jesus já entrou ali por nós. Ele se tornou nosso eterno Sumo Sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.