Atos 7
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs NAA
1 Kɨni ai, hae pris raiyoh-pən Steven mɨmə, “?Rhawor? ?Nəgkiarien e nəfrakɨsien?”
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Kɨni Steven rɨni-pən mɨmə, “Tatə mɨnə, mɨne yo mɨnə tɨksɨn, sətərɨg kɨn yo. Kughen yame yerpɨrɨg In rɨmauə tuk kaha kapətawə Ebraham. Aikɨn, Ebraham rɨmɨpəh nɨvən-hanəyen marə apa ye tanə a Haran; mərɨg in ramarə hanə ye tanə apa Mesopotemia.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 Kɨni Kughen rɨni-pən tukun mɨmə, ‘Takapta ye kafam narmamə mɨnə mɨne rukwanu kafam, mɨvən apa ye kwənmhan kɨrik yame Yo jakhajoun kɨn ik.’(Jen 12:1)
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Məkneikɨn, Ebraham rəta apa Koldia mɨvən marə apa Haran. Nɨpɨg ramarə aikɨn a, kɨni rɨmni rɨmhə, kɨni Kughen rɨkɨr in muə ye tanə e kɨtawə kɨsarə ikɨn mhauə mɨseriaji-pə ai taktəkun.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Ebraham rɨmauə aikɨn, mərɨg Kughen rɨpəh hanə nəraiyen nɨmoptanə kɨrik kɨmin. Kafan nɨmoptanə rɨrkək pawk, mərɨg Kughen rɨmɨni ta mə tukrɨpiaməkeikei mɨvəhsi-pən fam nɨmoptanə e kɨmin. Kɨni rɨmə, ‘Nɨmoptanə fam e kafam mɨne kape kwənərəus kafam.’ Mərɨg ye nɨpɨg a, Ebraham, tɨni rɨrkək.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Nəgkiarien yame Kughen rɨmɨni-pən tukun rɨmɨni mɨmə, ‘Mərɨg kwənərəus kafam mɨnə tukhavən mɨsarə ye tanə pɨsɨn. Iriə yor atuə kɨn əmə kape nəmə ye tanə a. Tuksərɨk mɨtə əriə mhavən mɨseriaji newk fo handred.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Mərɨg Yo, jakor narpɨnien kɨmi nəmə kasərɨk mɨtə əriə. Kɨni ai, kwənərəus kafam mɨnə tuksəta ye tanə a, mharerɨg mhauə eikɨn e, mɨsəhuak kɨmi Yo.’(Jen 15:13,14)”
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Kɨni Steven rɨrpɨn nəgkiarien mɨmə, “Kughen rɨmɨrpen Ebraham mɨmə In tukrarha huvə tuk əriə. Kɨni mɨni-pən tukun mə tukrəsɨg-pən nɨpɨkwarien, ror nɨmtətien kɨn mə iriə narmamə kape Kughen. Ror pən, nɨpɨg Ebraham rɨrəh kwajikovə kafan Aesak, kɨni ye nɨpɨg yame ror eit kɨn, rəsɨg-pən. Kwasɨg ikɨn, Jekob rəsɨg-pən kwajikovə kafan mɨnə, iriə fam twelef yamə mɨne iriə kaha kapətawə.”
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 Kɨni Steven rɨrpɨn mɨmə, “Kaha tu mɨnə kapətawə kɨmɨsəməkɨn naorahiriə e Josef, mɨseighan-pən kɨn in kɨmi nəmə Ijip mə tukror atuə kɨn kape nəmə Ijip. Mərɨg Kughen rɨmnarha huvə tukun,
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 kɨni mɨvəh mɨragh in ye narə-ororien kafan. Kɨni mɨvəhsi-pən nɨrkunien kɨmin. Nɨpɨg Josef rərer ye nɨmrɨ yermaru kape nəmə Ijip, yermaru a rorkeikei in, mɨvəhsi-haktə in mɨmə in yamehuə kɨrik. Mə tukramarha huvə tuk nəmə Ijip mɨne nautə kafan.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Nɨpɨg a, sweiwei ramuh nəmə Ijip mɨne Kenan. Kaha kapətawə mɨnə, nəriə nəvɨgɨnien rɨmɨrkək, kasərɨg raha.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Kɨni mərɨg rɨmriə Jekob rərɨg mə nəvɨgɨnien apa Ijip, kɨni rher-pən kɨn kaha kapətawə mɨnə khavən aikɨn, in e nɨrikakunien kapəriə kɨmnhavən Ijip.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Kɨni, kwasɨg ikɨn, iriə khavən mɨn, Josef rəsɨk əpu in kɨmi piauni mɨnə. Kɨni yermaru kape nəmə Ijip rəm rɨrkun kwənərəus kape Josef.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Kɨni Josef rher-pən nəgkiarien kɨmi rɨmni Jekob mɨne kafan mɨnə tɨksɨn tukhauə mɨsarə iriə min. Iriə fam seventi faef.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Məkneikɨn Jekob rəsok pihiu mɨvən apa Ijip. Kasarə mamhavən, in mɨne kaha kapətawə mɨnə kɨmnhamhə aikɨn.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Kwasɨg ikɨn, kɨmɨrəh nɨkɨkririə kɨrerɨg khavən apa Sekem, kərəhu-pən əriə ye nəpag kapier yame Ebraham ruɨvəh-ta nɨmrɨn tuk kwənərəus kape kwən a Hamor.”
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 Kɨni Steven rarar mɨni mɨn mɨmə, “Kɨmɨsarə mamhavən, ruə ye nɨpɨg yame nəgkiarien yame Kughen rɨmɨvəhsi-pən kɨmi Ebraham tukruə mor nəfrakɨsien kɨn. Ye nɨpɨg a, kaha kapətawə mɨnə kɨmnhauə mhapsaah apa Ijip.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Kɨmɨsarə mamhavən, yermamə pɨsɨn kɨrik yame reinein Josef ruə rəmhen kɨn yermaru kape nəmə Ijip.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 In mamor has pən pɨk kɨmi kaha tu mɨnə kapətawə mameikuə irəriə. Mamarkut kɨmi əriə mə tukmə kɨseimək, mɨsapitan kɨn kapəriə kwajikovə mɨnə, pəh khamhə.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 “Ye nɨpɨg atuatuk a, Moses rɨmnarha. Mor kwən huvə kɨn. Rɨmni mɨne nɨsɨni kwerkwaig kɨn ye nəkwai nimə, mawarha huvə tukun mweriaji makuə kɨsisər.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Mərɨg nɨpɨg iriu kwapitan kɨn in mə tukrɨmhə, piakəskəh kape yermaru kape nəmə Ijip rəm in, kɨni mɨrəh mɨvən, mamrhi rəmhen kɨn tɨni atuatuk.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Kɨni kɨmnhajoun in kɨn nɨrkunien kape nəmə Ijip. Kɨni in raməgkiar huvə, mamor nar huvə.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 “Kɨni nɨpɨg Moses kafan newk foti, rɨkin raməsɨk mə tukrɨvən məm narɨmnə iman e nəmə Isrel.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Rarar mɨvən məm yemə Ijip kɨrik ramor aha-pən kɨmi yemə iman ikɨn kɨrik. Kɨni Moses rɨmavən, masitu ye yemə iman; mɨvəhsi-pən tai norien mhopni yemə Ijip ai.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 (Moses, rɨkin rɨmoh məta nəmə iman ikɨn tuksəm kharkun mə Kughen rɨmnher-pən kɨn in mə tukrɨpɨk ta əriə ye nəmhəyen yame kamor irəriə; mərɨg iriə kɨsəm, khapəh nharkunien).
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Kəni rɨkwamer kɨn, Moses ruə məm yemə Isrel mir kɨraru karauh əriu mɨnə. Kɨni in rɨvən mə tukrɨni-əhu əriu mɨmə, ‘!Ah! Kɨmiru piaumiru mɨnə əmə. ?Nakwhawor mawor rahah irəmiru mɨnə?’
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 “Mərɨg əmə kwən e yame ramor hah kɨmi in kɨrik rəsuə ta kɨn Moses mɨni-pən tukun mɨmə, ‘?Rhawor? ?Nakmə takarmaru irəmawə mɨvəhsi-pə narpɨnien kɨmi əmawə uə?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 ?Nakmə takhopni mɨn yo rəmhen kɨn yame nɨmnhopni yemə Ijip a e niəv uə?’(Eks 2:14)
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Nɨpɨg Moses rərɨg nəgkiarien a, rɨgɨn, marar map. Map a Ijip mɨvən mamarə apa Midian rəmhen kɨn yepsɨpɨs kɨrik. Kɨni mɨrəh kwajikovə kafan mir aikɨn a.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 “Newk foti ruə mɨvən, nɨpɨg kɨrik, Moses rarar mɨvən apa ye tɨpəvsɨk ipakə tuk tukwas kɨrik kamni kɨmə ‘Sinae.’ Mɨvən aikɨn, məm nap ramuək ye kwaji nai kɨrik, kɨni agelo kɨrik kape Kughen rɨtərhav-pə tukun aikɨn.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Moses rəm rakur. Kɨni mɨvən ipakə tuk nai a mə tukrəm huvə. Məkneikɨn mərɨg nəgkiarien kape Kughen ramni mɨmə,
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Yo Kughen kape kafam kaha misɨr kupən: Ebraham, mɨne Aesak, mɨne Jekob.’(Eks 3:6) Moses rɨmnərɨg nəgkiarien a, rətəmnɨmɨn, mɨgɨn pɨk kɨn nɨvag-pənien.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 “Kɨni Kughen rɨni-pən tuk Moses mɨmə, ‘Moses. Takrəh-si ta sandel kafam, mərɨg in ai kwənmhan e nakamərer ikɨn in ramərhakə.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Yo yaknəm ta mə kafak narmamə mɨnə apa Ijip kasərɨg raha pɨk. Kɨni yakamərɨg mə kasasək; kɨni yakamuə mə jakpɨk-ta əriə ye nəmhəyen kapəriə. Yuə. Yakamher-pən kɨn ik takrerɨg mɨvən apa Ijip.’(Eks 3:5, 7, 8, 10)”
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 Kɨni Steven rɨrpɨn mɨmə, “Moses e in e, yermamə e nəmə Isrel kɨmɨsəpəh mɨseinein in mhamə, ‘Ah. ?Nakmə takarmaru irəmawə mɨvəhsi-pə narpɨnien kɨmi əmawə uə?’ Mərɨg Kughen rɨmɨvəh-si haktə in mə tukrarmaru irəriə. Kughen rɨmnher-pə kɨn agelo yame rɨmɨtərhav-pə tuk Moses ye nai yame nap ramuək iran, mə tukrɨvəh-si haktə in mə in tukrarmaru irəriə, mɨvəh mɨragh əriə.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Moses a rɨmnor nɨmtətien mɨnə tɨksɨn nɨpɨg rɨmnamkɨr nəmə Isrel mɨsap-ta Ijip mɨsəviəfugɨn ye tahik a kamni kɨmə Red Si, mamhauə ye tɨpəvsɨk.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 “In e Moses mɨn yame rɨmɨni-pən tuk nəmə Isrel mɨmə, ‘Kughen tukrɨpivəh-si haktə profet kɨrik kapəmiə rəmhen kɨn yame rɨmɨvəh-si haktə yo. Profet a in kɨmiə əmə kɨrik.’(Dut 18:15)
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Moses əmə e in e rɨmnamarə iriə nəmə Isrel nɨpɨg kɨmɨseriwək kɨrikianə ye tɨpəvsɨk. In rɨmnamarə iriə kaha tu mɨnə kapətawə; ye nɨpɨg a agelo kɨrik kape Kughen rɨmauə məgkiar kɨmin ye tukwas e kamni kɨmə Sinae. Kɨni Kughen rɨmɨvəhsi-pən əmə nəgkiarien mɨragh kɨmin, mə tukruə mɨvəhsi-pə kɨmi ətawə.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 “Mərɨg kaha mɨnə kapətawə kɨmnhapəh nɨsorkeikeiyen mə tuksərɨg in. Mhapəh nɨsorkeikeiyen mə tukhakwasɨg kɨn. Ye nərɨgien kapəriə kɨmɨsorkeikei mə tukharerɨg-pən mɨn apa Ijip.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Ror pən kɨmɨsəkeikei kɨmi Eron mamhani mahmə, ‘Ah. Takvhirəkɨn kapətawə tɨksɨn kughen, pəh iriə tukhakɨr ətawə. Mərɨg in a Moses e rɨmɨpɨk ta ətawə apa Ijip, mə tukhauə eikɨn e, mərɨg kɨtawə khapəh nharkunien mə in hiə ai taktəkun.’(Eks 32:1)
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Kɨni ye nɨpɨg a, iriə kɨmnhavhirəkɨn nanmɨ kwaji kau kɨrik rəmhen kɨn kughen kɨrik kapəriə. Mhavən mhauh nar mɨragh mhavaan əru mɨsəhuak-pən kɨmi kau a. Kɨni mɨsor nəvɨgɨnien ehuə kɨrik, rɨkiriə rɨmnagien tuk nar yame iriə kɨmnhavhirəkɨn.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Məkneikɨn, Kughen rukreikɨn-pən nɨmeitaan kɨmi əriə, meighan-pən kɨn əriə khavən mɨsəhuak kɨmi kəmhau mɨnə. Rəmhen kɨn yame Nəkwəkwə kape Kughen rɨmɨni ye nəkwəkwə kape profet mɨnə mɨmə,
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Nɨpɨg mɨnə fam kɨmiə nakamharəh nimə tapolen yame kaməhuak kɨmi Kughen Yermaru ikɨn, mərɨg yerkimiə naksəhuak kɨmi kughen eikuə e Molek, mamhavəh-si haktə nanmɨ kəmhau kape kughen kapəmiə Refan. Nakhamə kughen mir e kapəmiə.
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 Kɨni Steven rarar mɨni-pən tuk əriə mɨmə, “Nɨpɨg kaha tu mɨnə kapətawə kɨmnɨsarə ye tɨpəvsɨk, kapəriə kɨrik aikɨn nimə tapolen yame kaməhuak kɨmi Kughen ikɨn. Nimə a, Kughen rɨmɨni-pən tuk Moses mə tukrɨvhirəkɨn; kɨni Moses rɨmnor atuatuk ye nɨrkunien yame Kughen rɨmɨvəhsi-pən kɨmin.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Kwasɨg ikɨn, nɨpɨg Josua rɨmɨkɨr kaha kapətawə mɨnə mhauə mɨsəkota nəmə Kenan mharəhsi-ta tanə ye kwermɨriə, iriə mharəh nimə tapolen a mhauə iriə min. Nimə tapolen a rɨmnəmɨr meriaji-pə nɨpɨg kape King Deved.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Kughen rɨmnorkeikei pɨk King Deved. Kɨni Deved rɨni-pən tuk Kughen mɨmə, ‘Ik Kughen kape kaha tu Jekob. Takaməkeikei mɨpəh yakor nimə kɨrik kafam, pəh Ik takamarə ikɨn.’(2 Saml 7:1-16)
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Mərɨg nimə ai, King Deved rɨmɨpəh nɨvhirəkɨnien. Mərɨg King Solomon əmə e in rɨmɨvhirəkɨn.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Mərɨg Kughen, In yerpɨrɨg pɨk. Rɨpəh narəyen ye nimə yame yermamə əmə ravhirəkɨn. Rəmhen kɨn nəgkiarien kape profet yame rɨmɨni mɨmə,
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 “‘Kughen ramni mə “Yo yakamarmaru ye neai mɨne tokrei tanə.
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Hani-pə tuk Yo. ?Pa rɨmnor narɨmnar fam? Yo pɨsɨn əmə yɨmnor narɨmnar fam ye tokrei tanə.” ’”(Aes 66:2)
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 Kɨni Steven rarar mɨni-pən tuk əriə mɨmə, “!Ah! Kapəmia kapə rɨskai pɨk. Kapəmiə nərɨgien rəpɨgnap rəmhen kɨn nəmə khapəh nɨsəhuakien. Kɨmiə nakhapəh nɨsorkeikeiyen mə taksor nəkwai Kughen. Kɨmiə naksəmhen kɨn kaha kapəmiə mɨnə kupən. Nakasətapɨg əmə kɨn Nanmɨn Rhakə nɨpɨg mɨnə fam.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Profet mɨnə kupən kɨmnhani-ərhav nəgkiarien kape Kughen, mərɨg kaha kapəmiə mɨnə kɨmɨsor has pən kɨmi əriə fam. Mɨshopni mɨn profet mɨnə kupən yamə mɨne kɨmnhani-ərhav kupən mə Yemə Atuatuk kape Kughen natukruə. Kɨni taktəkun ai kɨmiə mɨn nakaseikuə mhakurao-pən ye nɨmetai Yemə Atuatuk a kɨni mhauh In mɨshopni.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Kɨmiə nakwənharkun-ta Loa a kape Kughen yame agelo mɨnə kwənhavəhsi-pə ta, mərɨg kɨmiə nakhapəh nɨsorien nəkwan.”
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Steven rɨmnəgkiar fam, narmamə kape kaonsel mɨnə kɨmɨsərɨg, niemhaa rhai əriə, kasarkwəruə tukun.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Mərɨg Steven, Nanmɨn kape Kughen rukwar iran. Kɨni in marha faktə apa ye neai, məm nɨkhakien kape Kughen; kɨni məm mɨn Yesu ramkwətə ye nɨkarɨn matuk.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Kɨni mɨni-pən tuk əriə mɨmə, “Səmru. Yakaməm napuə rɨmnəkwag, mə Ji Yermamə ramərer ye nɨkar Kughen matuk.”
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Kɨni namehuə kape kaonsel mɨnə khasisɨgɨn nɨmətɨrgɨriə kɨni mɨsokrən iran. Mɨsarar, iriə fam mɨsaiyu mhauə tukun.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Mharaptərəkɨn in, mhaukəkin mhatərhav-pən apa yerkwanu mə tuksarkwhopni In. Kɨni narmamə yamə mɨne kɨmnhani hah Steven kɨmɨsəpəkiək ta kɨn sot kapəriə mɨsəhi-pən kɨmi tamaruə kɨrik nhagɨn e Sol, kɨni ai mɨsəsɨk Steven kɨn kapier apɨg.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Kasəsɨk Steven kɨn kapier, raməhuak mamni mɨmə, “Yesu Yermaru, yakamərəhu-pən nanmɨk ye kwermɨm.”
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Mənɨmkur mokrən ehuə mɨmə, “Yermaru, takpəh narpɨnien tai təvhagə has kapəriə.” Kɨni rɨmɨni fam nəgkiarien a, kɨni mɨmhə.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.