Atos 23
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs NTLH
1 Kɨni Pol rarha tɨm tɨm ye narmamə kape kaonsel, kɨni mɨmə, “Yo mɨnə tɨksɨn. Yakaməm norien kafak mə ye nəkəskəhyen kafak muə meriaji-pə ai taktəkun, yo yorwok atuatuk kape Kughen ye nɨmrɨ Kughen.”
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Pol rəgkiar məknakɨn, kɨni hae pris e Ananaeas rɨni-pən tuk narmamə yamə mɨne kasərer ipakə tuk Pol mə tuksəsɨk nəkwan.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Mərɨg Pol rɨmɨni-pən tukun mɨmə, “Nɨkam. Ik yarpəkao kɨrik; Kughen tukrəsɨk ik. ?Rhawor? Nakamkwətə eikɨn e mə takəkir yo ye Loa kapətawə, mərɨg nɨmɨni mə kɨrik tukrəsɨk yo, naknakəpɨr ta Loa en!”
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Kɨni narmamə yamə mɨne kasərer ipakə tuk Pol khani-pən tukun mhamə, “!Eh! Takpəh nəgkiar-hah-yen kɨmi hae pris e kape Kughen.”
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Kɨni Pol rɨmə, “Yo mɨnə tɨksɨn. Yakɨrkun mə Nəkwəkwə kape Kughen ramni mɨmə, ‘Takhapəh nɨsəgkiar-has-pənien kɨmi yermaru kapəmiə;’(Eks 22:28) mərɨg yɨmɨpəh nɨrkunien mə kwən a in hae pris.”
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Kɨni Pol rəm əriə mɨrkun mə iriə tɨksɨn Sadusi mɨnə, kɨni tɨksɨn Farisi mɨnə, rokrən ehuə kɨn əriə mɨmə, “Yo mɨnə tɨksɨn. Yo Farisi kɨrik. Kɨni rɨmɨk mɨne rɨpɨk mɨnə, iriə Farisi mɨnə mɨn. Mərɨg kamərɨp yo e ye nɨmrɨ mɨrh meinai yakamni nəfrakɨsien mə Kughen tukror narmamə yamə mɨne kwənhamhə, tukhamragh mɨn.”
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Pol rəgkiar məknakɨn, taktəkun əmə Farisi mɨnə mɨne Sadusi mɨnə kasotgoh kɨmi əriə mɨnə. Kɨni narmamə kape kaonsel a kasowhai kɨraru.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Meinai Sadusi mɨnə khamə narmamə yamə mɨne kwənhamhə ta to khapəh nhamragh-mɨnien. Iriə mhamə agelo rɨrkək mɨne nanmɨn rɨrkək. Mərɨg Farisi mɨnə kamhani mə nar misɨr a, irisɨr nəfrakɨsien.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Nəgkiarien kapəriə ramhaktə. Kɨsokrən apomh. Kɨni nəmhajoun kape Loa kape Moses yamə mɨne iriə Farisi mɨnə, kɨmɨshekɨmter mhani skai mhamə, “Kɨmawə yakhapəh nɨsəmien mə kwən e rɨmnor nar kɨrik yame rapəh nəmhenien. ?Tukmə ror nanmɨn uə agelo kɨrik rɨmauə məgkiar kɨm in uə?”
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Kɨni kɨsotgoh pɨk, kɨni mhauh əriə mɨnə. Yermaru a kape mobael rəm rɨkin rɨmnəsɨk mə narmamə tuksəpɨk Pol, kɨni rɨni-pən tuk mobael mɨnə kafan mə tukhavən mharəh Pol mharerɨg mhauə mɨn imei mobael mɨnə.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Yenpɨg, Yesu Yermaru rɨtərhav-pə tuk Pol mɨni-pən tukun mɨmə, “Pol. Takpəh nɨgɨnien. Nakwəni-ərhav ta Yo eikɨn e Jerusalem, kɨni ik takaməkeikei mɨvən apa Rom mor mɨn məknenkɨn.”
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Kəni rɨkwamer kɨn, nəmə Isrel tɨksɨn kɨsəkwətə kɨrik mamharai mhun mə tukshopni Pol. Kɨni mhani kwis mə tuksəpəh nəvɨgɨnien mɨne nɨnɨmien, mɨseriaji nɨpɨg yame tukshopni Pol iran.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Narmamə yamə mɨne kamharai mhun nəgkiarien a, rapita foti.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Kɨni mhavən tuk jif pris mɨnə mɨne nəmehuə mɨne kape nəmə Isrel mhani-pən tuk əriə mhamə, “Yakwənhani kwis ta mə jaksəpəh nəvɨgɨnien mɨseriaji nɨpɨg yame jakshopni Pol iran.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Kɨmiə mɨne narmamə kape kaonsel mɨnə taksher-pən nəgkiarien kɨmi yermaru kape mobael mɨnə mɨsaiyoh pən in mə tukrɨkɨr Pol muə pəh rərer mɨn ye nɨmrɨmiə. Meikuə ye yermaru a mə naksorkeikei mə taksəm əpu mɨn Pol. Pəh kɨmawə jakasəmɨr ye swatuk maseito kɨn in tukramuə ye swatuk, kɨni yakshopni in.”
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Mərɨg nukwai Pol rɨmnərɨg nəvsaoyen kɨn, rarar mɨvən imei mobael mɨnə mɨni-əsah-pən tuk Pol.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Kɨni Pol rokrən kɨn yamehuə kape mobael kɨrik mɨni-pən tukun maməkeikei kɨmin mɨmə, “Takɨkɨr pɨkwarien e mɨvən kɨmi yermaru kape mobael mɨnə. In ravəh nəgkiarien kɨrik mə tukrɨni-ərhav-pən tukun.”
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Məkneikɨn yamehuə a rɨkɨr pɨkwarien a mɨvən kɨmi yermaru kape mobael mɨnə. Kɨni mɨmə, “Kwən e Pol, yame raməmɨr ye kalabus, rɨmnaiyoh yo mə jakɨkɨr pɨkwarien e muə məm ik. Meinai in ravəh nəgkiarien kɨrik tukrɨni-pre tuk ik.”
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Kɨni yermaru a kape mobael rəturəm-pən kɨmi pɨkwarien a mɨravən iriu pɨsɨn əmə. Kɨni raiyoh-pən mɨmə, “?Nakmə takni-pə naha tuk yo?”
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 In rɨmə, “Nəmə Isrel kwənnharai mhun ta nəgkiarien kɨrik mə tukianəkwamɨr, kɨsaiyoh-pre ik mə ik takɨkɨr Pol mɨvən ye kaonsel kapəriə. Mə tukseikuə iram mə iriə kɨsorkeikei mə tuksəm əpu mɨn Pol.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Mərɨg yakamaiyoh ik mə takpəh norien nəkwairiə, meinai iriə tɨksɨn, rapita foti, kaserkwaig ye nɨkar swatuk mamhawhin mə tukshopni in. Kwənhani kwis ta mə tuksəpəh nəvɨgɨnien mɨne nɨnɨmien mɨseriaji nɨpɨg yame tukshopni Pol iran. Kasərer matuk maseito kɨn əmə ik mə takor nəkwairiə.”
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Kɨni yermaru kape mobael a rɨmnor kwirɨg kɨmi pɨkwarien a mɨni-pən tukun mɨmə, “Takpəh nɨni-ərhavyen tuk narmamə mə ik nɨmɨni-pə nəgkiarien a tuk yo.” Kɨni in mher-pən kɨn in ramvən.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Kɨni yamehuə kape mobael mɨnə a rokrən kɨn yamehuə kafan kɨraru mɨni-pən tuk əriu mɨmə, “Kɨmiru takravən mwəfugɨn nukwao kɨrik kape mobael mɨnə. Mobael yamə mɨne kaseriwək əmə, iriə fam 200; mɨne mobael kape kwenhao mɨnə iriə fam 200, mɨne mobael yamə mɨne kasəkwətə ye hos, iriə fam seventi. Taksor apnəpenə tuk nɨvənien apa Sisaria ye naen klok yenaiyu.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Mɨsor apnəpenə ye hos tɨksɨn kape Pol mə in tukramvən huvə muə tuk gavman a Filiks.”
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Kɨni yermaru kape mobael a rɨrai nəkwəkwə kɨrik mɨvəhsi-pən kɨmi yamehuə mir a mɨravən kɨmi gavman a. Nəkwəkwə a ramni mɨmə,
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 Filiks, yakamni “Rhuvə” tuk ik. Ik yamehuə əfrah.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Kwən e Pol, nəmə Isrel kwənharaptərəkɨn ta, ipakə əmə kɨshopni in. Mərɨg yo yɨmnərɨg nəvsaoyen kɨn mə in yemə Rom atuatuk, kɨni yɨmnhavən kɨmawə kafak mobael mɨnə mharəhsi-ta in tuk əriə mhavəh mɨragh in.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Yakmɨmə jakəm-ru mə rhawor e kamhani hah in. Kɨni yo yɨmɨkɨr mɨvən ye kaonsel kapəriə.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Məm mə in rɨmɨpəh norien nar hah kɨrik yame to rɨmhə tukun, uə yame tukvəhsi-pən in tukun ye kalabus. Kasəgkiar-əgkiar əmə tuk narəyen kapəriə.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Mərɨg kwasɨg ikɨn, yɨmnərɨg nəvsaoyen kɨn mə nəmə Isrel kamharai mhun mə tukshopni in, məkneikɨn, yɨmnher-pre kɨn kɨmik. Kɨni mɨni-pən tuk tɨkmɨr mɨnə kafan mə tukhauə mhani kapəriə nərɨgien tuk ik.
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Məkneikɨn, mobael mɨnə kasor nəkwai yermaru kape mobael. Yenpɨg, khakɨr Pol mhavən mɨseriaji yerkwanu kɨrik kamni kɨmə Antipatris.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Kəni rɨkwamer kɨn, mobael mɨnə yamə mɨne kɨsaiyu ye hos iriə pɨsɨn əmə khakɨr in mhavən. Mərɨg mobael mɨnə tɨksɨn kharerɨg mamhavən iməriə ikɨn.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Kɨni iriə a khakɨr in mhavən apa Sisaria, kɨni mhavəhsi-pən nəkwəkwə a kɨmi gavman a Filiks, kɨni mɨsərəhu-pən Pol ye kwermɨn.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Gavman a rəvheikɨn nəkwəkwə a maiyoh-pən Pol mɨmə, “?Ik yemə hiə?” Nɨpɨg rərɨg mə Pol rɨmatərhav a Silisia,
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 rɨni-pən mɨmə, “Pəh khawhin tɨkmɨr mɨnə kafam tukhauə eikɨn e, kɨni en, jakərɨg kafam, məkir.” Kɨni mɨni-pən tuk kafan mobael mɨnə mə tukhavəhsi-pən Pol ye nimə kape gavman kamni kɨmə, “Nimə ehuə kape King Herod.” Mharaptərəkɨn in apaikɨn.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.