Atos 10
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs ARIB
1 Yermamə kɨrik, nhagɨn e Konilias, ramarə apa Sisaria. In yamehuə kɨrik kape mobael mɨnə kamni kɨmə “Mobael kape Itali.”
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 In mɨne kafan mɨnə iriə kamhasiai pɨk Kughen kape nəmə Isrel. Kɨni in mɨvəhsi-pən mane ehuə kɨmi yavən hah mɨnə. Kɨni nɨpɨg m-fam, raməhuak kɨmi Kughen.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Nɨpɨg kɨrik, ipakə tuk tri klok yenaiyu, ye nɨpɨg atuatuk kape nəhuakien, rɨmnəm nəmrərhavyen kɨrik, məm huvə mə agelo kɨrik kape Kughen rɨmauə tukun mɨmə, “!Konilias!”
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Kɨni Konilias rɨgɨn pɨk marha-əterɨk iran, mɨni-pən tukun mɨmə, “Ǝwəh, Yermaru. ?Rhawor?”
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Taktəkun ai, ik takher-pən kɨn narmamə tɨksɨn khavən apa yerkwanu a Jopa, mhakɨr yermamə kɨrik mhauə ikɨn e. Yermamə a, nhagɨn əgkəp e Saemon Pita.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 In ramarə iriu yermamə kɨrik nhagɨn e Saemon yame in yermamə kape norien narɨmnar kɨn tɨki kau. Nimə kafan ramərer ye nɨkar-kar tahik.”
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Kɨni agelo a rəgkiar fam, mapta iran. Məkneikɨn Konilias rokrən kɨn kafan yasitu mir kɨraru mɨne mobael kɨrik yame ramsiai Kughen kape nəmə Isrel, mamasitu mɨn iran, mə irisɨr tukrhuə mɨrhəm.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 In rhoprai-pən nəmrərhavyen a kɨmi ərisɨr. Kɨni mher-pən kɨn ərisɨr kɨrhɨvən apa Jopa.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Kəni rəkwamɨr kɨn, yerkweiha, nɨpɨg kwərə misɨr a karhəriwak hanə marhɨvən ye swatuk, ipakə əmə krhɨtərhav-pən apa Jopa, kɨni Pita rhaktə mɨvən apa ye tokrei nimə mə tukrəhuak.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Maməhuak mamvən, mɨnəmkərəv pɨk. Kɨni nɨpɨg kamavaan hanə nan, in rəm nəmrərhavyen kɨrik.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Məm mə napuə rɨmnəkwag. Rəm nar kɨrik rəmhen kɨn tapolen ehuə rameiwaiyu-pə ye tokrei tanə; kavi rameiwaiyu ye nɨkarɨn mɨnə.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Kɨni nar mɨragh mɨnə pɨsɨn pɨsɨn kape tokrei tanə kasərer-pən ye tapolen a: yamə mɨne kaserko, mɨne yamə mɨne kasəriwək, mɨne man mɨnə pɨsɨn pɨsɨn.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Kɨni rərɨg nəgkiarien kɨrik ramni mɨmə, “Pita. Hekɨmter, muh nar mɨragh mɨnə a kɨrik mən.”
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Kɨni Pita rɨni-pən tukun mɨmə, “Yermaru. !Yakapəh! To yakpəh nənien narɨmnar mɨnə e yame rəmkɨmɨk ye nɨmrɨm.”
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Kɨni mərɨg nəgkiarien a rɨmə, “Takpəh nɨniyen mə nar kɨrik rəmkɨmɨk yame Yo, Kughen, yakamni mə rhuvə əmə, rɨpəh nəmkɨmɨkien.”
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Kɨmɨwəgkiar tuk narɨmnar mɨnə a m-kɨsisər; kwasɨg ikɨn, kɨrəhsi-ta tapolen a, rhaktə mɨvən ye neai.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Kɨni Pita ramarkut hanə mə tɨkrɨrkun nɨprai nəmrərhavyen yame in rɨmnəm, mərɨg kwərə misɨr yamə misɨr e Konilias rɨmnher-pən kɨn ərisɨr, kɨrhuə. Mɨrhaiyoh kɨn nimə kape Saemon, mɨrhuə, mɨrhəm. Kɨni marhərer ye kwəruə ye nimə kafan.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Kɨni mɨrhokrən mɨrhɨmə, “!Ei! ?Yermamə kɨrik eikɨn e nhagɨn e Saemon Pita uə?”
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Kɨni Pita ramətərɨg hanə kɨn nɨprai nəmrərhavyen kafan, mərɨg Nanmɨn Rhakə rɨni-pən tukun mɨmə, “!Ei! Ǝrɨg-ru. Kwərə misɨr kɨsisər e karharha kɨn ik.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Hekɨmter, meiwaiyu mɨvən məm ərisɨr. Mərɨg rɨkim tukrɨpəh nəsɨkien mə to nakpəh nɨkwasɨgien kɨn ərisɨr, mərɨg in ai Yo e yɨmnher-pə kɨn ərisɨr mə tukrhurə.”
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Məkneikɨn Pita reiwaiyu mɨvən mɨni-pən tuk ərisɨr mə, “Yo e yermamə yame kɨmisɨr nakarharhakɨn. ?Nakrhɨmə rhawor?”
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Kɨni kɨrhɨmə, “Yamehuə kɨrik kape mobael, nhagɨn e Konilias, rɨmnher-pə kɨn əmasɨr. In yemə atuatuk kɨrik; ramsiai Kughen kape nəmə Isrel. Kɨni nəmə Isrel kharkun mə in ror məkna. Agelo kɨrik kape Kughen ruə mɨni-pən tukun mə tukrokrən kɨn ik, takvən apa iman yerkwanu. Pəh in rərɨg nəgkiarien kafam.”
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Məkneikɨn Pita rɨkɨr ərisɨr mhavən ye nəkwai nimə. Yenaiyu, kɨsapɨr aikɨn.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Kəni rɨkwamer mɨn kɨn, rɨvən mɨtərhav pən yerkwanu a Sisaria. Kɨni aikɨn a, Konilias mɨne kafan mɨnə, mɨne kafan narmamə yamə mɨne in rɨmnokrən kɨn əriə, kaseito kɨn Pita.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Nɨpɨg Pita rɨmavən yerkwanu kape Konilias, Konilias ruə mənɨmkur ye nɨhu Pita mɨvəhsi-pən nɨsiaiyen kɨmin.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Mərɨg Pita rɨvəh-si haktə mɨn in, mɨni-pən tukun mɨmə, “Hekɨmter. Yo mɨn yo yermamə əmə.”
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Kwəgkiar, mɨravən apa imə, kɨni Pita rəm mə narmamə khapsaah kwənhauə ta aikɨn.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Kɨni Pita rɨni-pən tuk əriə mɨmə, “Kɨmiə m-fam nakharkun huvə mə natuakəmien kapəmawə ramni-əhu mə nəmə Isrel tukhapəh nhavənien ye nəkwai nimə yamə mɨne pəh nien mə kwənərəus kape nəmə Isrel kɨni mhapəh nɨsəriwak-kwisien. Mərɨg Kughen rɨmnhajoun yo mə jakpəh nɨniyen mə narmamə tɨksɨn kɨsəmkɨmɨk ye nɨmrɨn uə kɨsahas.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Ror pən, nɨpɨg naksokrən kɨn yo mə jakuə eikɨn e, yakpəh nɨpəhyen, yakarar əmə mamuə. Mərɨg yakmə jakaiyoh əmiə mɨmə, ‘?Kɨmiə nɨmɨsokrən kɨn yo tuk naha?’”
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Kɨni Konilias rɨni-pən tukun mɨmə, “Nɨpɨg kɨsisər ruə mɨvən, ye tri klok yenaiyu, ror məkneikɨn taktəkun, yo yɨmnaməhuak ye nəkwai nimə kafak. Taktəkun əmə yermamə kɨrik yame kafan neipən raməsiə, rɨmatərhav-pə, mərer ye nɨmrɨk.
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 Mɨni-pə tuk yo mɨmə, ‘Konilias. Kughen rɨnərɨg ta nəhuakien kafam. Rɨmnəm ta norien mɨnə kafam, mə ik nɨmnasitu ye yavən hah mɨnə.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Taktəkun ai, ik takher-pən kɨn narmamə tɨksɨn khavən apa yerkwanu a Jopa, mhakɨr yermamə kɨrik mhauə eikɨn e. Yermamə a, nhagɨn əgkəp e Saemon Pita. In ramarə iriu yermamə kɨrik nhagɨn e Saemon yame kafan e wok nor-apnəpəneiyen ye tiki kau tuk nɨjirien mor narɨmnar kɨn. Nimə kafan ramərer ye nɨkar-kar tahik.’
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Ror pən taktəkun əmə yɨmnher-pre kɨn kwərə misɨr e, mə tukrhɨkɨr ik mɨrhuə. Kɨni rhuvə pɨk mə nakuauə. Taktəkun ai kɨmawə fam yaksərer ye nɨmrɨ Kughen, mamhawhin əmə mə jaksərɨg naha nəgkiarien yame Kughen rɨmɨvəhsi-pre kɨm ik mə ik takni tuk əmawə.”
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Kɨni Pita raməgkiar mamni mɨmə, “Taktəkun yakwɨrkun mə Kughen ramor rəm nəmhen kɨmi nəmə kantri pɨsɨn mɨnə fam,
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 kɨni rɨkin ragien tuk narmamə ikɨn mɨnə fam yamə mɨne kamhasiai In, kɨni mɨsor nar yame ratuatuk.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 “Kɨmiə nakwənharkun ta nəgkiarien yame Kughen rɨmɨvəhsi-pən kɨmi nəmə Isrel. Nəgkiarien Huvə a ramni-ərhav mə narmamə tukhavəh nəmərinuyen tuk nhatətəyen ye Yesu Kristo, yame In Yermaru kape narmamə mɨnə fam.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Kɨni kɨmiə nakharkun narɨmnar yame rɨmatərhav-pə e Judia. Jon Baptaes rɨmɨni-ərhav baptaes, kwasɨg ikɨn, narɨmnar mɨnə a rɨpirikakun.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Rəmhen kɨn Kughen rɨmnher-pə kɨn Nanmɨn Rhakə kɨmi Yesu, mɨvəhsi-pən nəsanɨnien kɨmin. Kɨni ai, Yesu rɨmnarkurao, mamor huvə pən kɨmi narmamə. Kɨni narmamə yamə mɨne kasəmɨr ye kwermɨ Setan, Yesu rɨvəh-si ta əriə, mor huvə əriə, meinai Kughen ramarə iran.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 “Kɨni kɨmawə yɨmɨsəm narɨmnar yame rɨmnor apa Jerusalem mɨne yerkwanu mɨnə tɨksɨn apa Judia. Kɨni yɨmɨsəm mɨn mə kɨmɨsarkwətərəkɨn-pən In ye nai kamarkwao-kɨn, kɨni rɨmhə.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Mərɨg ye nɨpɨg yame ror kɨsisər kɨn, Kughen rɨmnor In rɨmragh mɨn. Kɨni mor əpu In kɨmi narmamə mə tuksəm mə In rɨmɨmragh mɨn.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Pəh nien mə narmamə mɨnə fam kɨmɨsəm In, mərɨg narmamə əmə iriə e yame Kughen rɨmɨrpen ta əriə mə tuksəm. Kɨmawə e yɨmɨsəvɨgɨn mhanɨm kwis kɨmawə min nɨpɨg rɨmɨmragh mɨn ye nɨmhəyen.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Kɨni Yesu a in a rɨmɨni-pə tuk əmawə mɨmə jakasəkeikei mhani-ərhav nhagɨn, mhani-ərhav mə Kughen rɨmɨvəh-si haktə In mə In tukrəkir narmamə yamə mɨne kamhamragh, mɨne yamə mɨne kwənhamhə ta.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Kɨni profet mɨnə kupən kɨmnhani ta In, mhamə narmamə mɨnə fam yamə mɨne kashatətə ye Kughen, Kughen tukrɨvəh-si ta narpɨnien kape təvhagə hah kapəriə ye nhagɨn.”
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Pita raməgkiar hanə, Nanmɨn Rhakə reiwaiyu ye narmamə yamə mɨne kasətərɨg kɨn in.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Kɨni nəmə Isrel yamə mɨne kamhani nəfakɨsien ye Yesu yamə mɨne kɨmnhatərhav apa Jopa iriə Pita, mhauə, mɨsəm, kɨsakur pɨk mə Kughen rɨvəhsi-pən ta nɨhuvəyen a Nanmɨn Rhakə kɨmi narmamə yamə mɨne pəh nien mə nəmə Isrel.
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 Kɨsakur pɨk kɨn meinai kɨmɨsərɨg narmamə mɨnə a kasəgkiar ye nəgkiarien kape tanə pɨsɨn pɨsɨn mɨnə, masəgnəgɨn Kughen.
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 “Narmamə mɨnə e kwənhavəh ta Nanmɨn kape Kughen rəmhen kɨn yame kɨtawə kɨmnhavəh. ?Pa nhagɨn tukrətapɨg kɨn əriə mɨmə tukhapəh nɨsorien baptaes ye nu?”
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Kɨni in rɨmə iriə tuksor baptaes ye nhag Yesu Kristo. Kɨni iriə kɨmɨsaiyoh-pən in mhamə in tukrarə kəskəh mɨn iriə mɨn.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.